Een kamer in het verleden. →
De VPRO heeft iets nieuws. 'In een kamer in het verleden wordt wekelijks iemand naar een afgelegen plek in Nederland gestuurd waar geen televisie en radio beschikbaar is, geen mobiele telefoon en geen internet. Die plek is een drijvende bungalow op het water van het Lauwersmeer. De gast mag kiezen wat er in de koelkast ligt, welke cd’s en boeken er mee gaan, maar blijft verstoken van contact met
Nog meer wijsheden. →
Gravend in mijn eigen digitale verleden (dat heet in de volksmond gewoon je archief lezen van je weblog) kwam ik mijn constateringen weer tegen die ik jaren terug wel vaker op mijn blog plempte. Hier een top tien van mijn eigen quotes: 1. Er is geen plek voor medelijden in een vriendschap. 2. Timing is a bitch. 3. Mensen hebben allerlei mechanismen om zichzelf te dwarsbomen. 4. Het leven is
Wijsheden. →
Gravend in mijn eigen digitale verleden (dat heet in de volksmond gewoon je archief lezen van je weblog) kwam ik mijn constateringen weer tegen die ik jaren terug wel vaker op mijn blog plempte. Hier een top tien van mijn eigen quotes: 1. Liefde in de kern is simpel. Het is de mens die het moeilijk maakt. 2. Je kunt iemand maken en proberen te breken. 3. Het geeft een binding als mensen muzie
Van vakantie-bijbaantjes leer je. →
Mijn allereerste vakantiebaantje was werken in de V&D. Bij de sollicitaties was iets mis gegaan, ik was uitgenodigd op gesprek maar men keek een beetje vreemd toen ik binnen wandelde. Blijkbaar was er een baan voor mij beschikbaar maar niet helemaal toepasbaar, namelijk zware glazen platen sjouwen. Die platen zouden in schappen moeten van vele vitrines in de winkel. Ik sjouwde me de eerste dag een
Kun je leren alleen zijn? →
Er was een tijd waarin ik volkomen op mezelf aangewezen was. Ik had geen vaste relatie, woonde alleen en dat was geen enkel probleem. Misschien was het zodanig geen enkel probleem, omdat ik graag alleen was. Met mezelf. Mijn ene vriendin vindt het erg vervelend als zij een dag alleen thuis is, of alleen naar de stad moet om iets te kopen. Het alleen zijn ervaart zij als een crime; naar; als ee
Afscheid. →
@Peerkeluna vroeg het aan mij, naar aanleiding van een 'gesprekje' op twitter over een tv programma wat ik keek over emigreren. Ik zag een beeld van een twaalfjarige jongen die zijn laatste schooldag had en met zijn ouders ging emigreren. Zijn vriendje huilde onbedaarlijk. Ik kreeg tranen in m'n ogen. 'Wat een gedoe zeg, dat emigreren...' Afscheid. Afscheid nemen. Ik heb er altijd erg veel moe
Flexibel in je hoofd. →
Hoe vaak denk je dat iets werkt of besluit je iets gezamelijks waarbij beloftes worden gedaan of je spreekt iets af maar wordt het even later weer ingetrokken of de afspraak gaat niet door om wat voor reden dan ook? Dan voel je een teleurstelling. Als het een groter besluit is voel je enorme teleurstelling. En dat is niet te vergelijken met op zoek gaan naar schoenen die je dan in een schoenenwink
Durven. →
Er zijn momenten dat ik mezelf zie in P. P. (7 jaar) kijkt misschien een beetje de wereld in zoals ik dat deed toen ik haar leeftijd was en zelfs nu ik volwassen ben. Vroeger waren er veel dingen die ik met grote angst bekeek; de gymzaal bijvoorbeeld was de meest enge, nare plek die ik wekelijks moest zien tijdens de gymlessen op school. Alles waarbij ik letterlijk mijn evenwicht moest (leren) bew
Je eigen kompas. Zoek hem! →
Het liet me niet echt los gisterenavond. Sommige mensen zoeken hun hele leven naar wie ze zijn, wat ze willen doen en waarheen ze willen gaan. Sommige mensen verliezen zichzelf in het zoeken, anderen weten niet eens wáár ze (het) moeten zoeken. Volgens mij zou het de helft schelen als je in iedergeval wist wie je was. ... Ik dacht altijd dat ik redelijk wist wie ik was, totdat ik erachter