Vanmiddag had ik een lunSdate met @wolvin2002. Omdat ik er al wat eerder was nam ik dankbaar gebruik van het Boterwaag netwerk en nuttigde een cappuccino. We bespraken bloedserieuze onderwerpen van hoe gevoel in het bedrijfsleven werkt (niet dus) tot opkrabbelen, hoe doe je dat en van mentaliteitsverschillen tussen brabant en Den Haag, alleen zijn versus samen, tot NLP. (NLP? Ja, NLP.)
Soms heb je met sommige mensen een jarenlange connectie zonder elkaar daadwerkelijk gezien te hebben. Dat maakt internet zo krachtig en mooi; wie volhoudt dat internet nerderig is en voor zolderkamermensen is niet helemaal meer van deze tijd. Net zoals men denkt dat je nog steeds een website een website moet laten zijn zonder persoonlijkheid. Als je verbindingen wilt leggen, online, kan dat. En het is net zo intensief, diepgaand als een face to face gesprek. Mensen bewegen, zo ook een blog. Dat maakt het bloggende leven online zo mooi. Als mensen zich kwetsbaar durven opstellen maakt hen dat aantrekkelijker. Waarom? Omdat men altijd en overal verbindingen zoekt.
We kletsten totdat de klok bijna vier uur sloeg. Ik ging vol indrukken richting tram. Het boekidee was even kort besproken en ik ga zeker verder met mijn idee, omdat ik steeds meer voel dat het goed is. En goed voor anderen. @wolvin2002, bedankt voor een fascinerende, dieprakende en gezellige ontmoeting.
