Op bladzijde 159 vertel ik iets over kernwaarden. Kernwaarden zijn de belangrijkste waarden van een bedrijf of organisatie. Kernwaarden worden ook wel basiswaarden genoemd.
Waarom zou je, als je een bedrijf zou runnen of ervoor zou werken, kernwaarden bedenken en uitvoeren en niet voor jezelf als persoon?
Dit is hoe ik wil dat er met me wordt omgesprongen. Dit vind ik belangrijk.
Dat eten blijft een onderwerp. Ik denk vooral voor vrouwen. Vind je jezelf niet te dik dan vind je jezelf te mager of wil je het woord mager niet eens in de mond nemen (matter of speaking) want mager zijn ze alleen in Afrika.
Dat eten, praten over eten, bezig zijn met eten, met elkaar vergelijken, controle houden over, nooit tevreden (willen) zijn en modellen als voorbeeld zien blijft een onderwerp om veel of weinig over te vinden. Persoonlijk gruwel ik ervan. Je gewicht hangt af van vele factoren zoals je bouw, lengte, fysieke en mentale gesteldheid en laten we alsjeblieft ophouden met het vergelijken van de gephotoshopte modellen in een fashionmagazine.
Het wordt echt een zorgelijk ding als meisjes van groep 6 met elkaar hun gewicht gaan vergelijken en vinden dat de ene dikker is dan de ander, zich gekwetst voelen als een familielid praat over ‘die bolle toet’ en er getwijfeld wordt over het nuttigen van priklimonade. Als het al een issue is op zo’n jonge leeftijd, wat moet dat wel niet als ze in de puberteit komen?
Waar halen wij vrouwen onze maatstaven vandaan? Zijn we gehersenspoeld door al die media-aandacht en tv programma’s waarin gewicht een zeer beladen onderwerp is? Wat is er mis met een vrouwenbuikje en stevige billen? Als mama lijnt zal het toch wel oké zijn? Wat is er mis met relativeren en kijken naar bouw en lengte? Hoe komt het dat gewicht zo’n enorm groot discussiepunt tussen onze oren is?
En nee, met mijn maatje 36, of broekmaat 27/28 moet ik natuurlijk niet zeuren. Ik lijk Wendy van Dijk wel. Hoe vaak wordt mij niet verteld dat ik best weinig zal eten met dat dunne lijfje van mij. Hoe vaak wordt mij verteld dat ik mager ben of dun, want dat zeg je ook gewoon maar even zonder je te realiseren hoe kwetsend dat is. ‘Ach, jij bent zo’n frutje!’ En nee, ik baal als een stekker als ik een weekje minder gegeten heb omdat ik lag te griepen in mijn bed want dat betekent gewoon dat ik meteen een kilo kwijt ben die ik zo hard nodig heb om me goed te voelen. Dat kan namelijk ook.
Ik hoop van harte dat er een keer een algemene tevredenheid over ons heen dwaalt zoals een mooie slinger. Dat we niet vergelijken en vooral genieten van de overvloed aan lekkernijen om ons heen en dat fashionbladen bestaan uit échte Hollandse chicks met billen, buik en tieten. En een gezonde bolle toet!
