Puur marketing.

‘Ik voelde me echt aan het denken gezet – door mijn eigen zijsprong. Ik dacht ooit dat ik het marketingmiddel kon zijn – maar twijfel nu – maar hoe goed heb ik daarover nagedacht? – als je een goed stuk schrijft, dan spreekt dat toch in je voordeel, zei iemand – ik heb echter de neiging om mezelf te verwijten dat ik intuïtief mijn gang ga, terwijl ik regelmatig dingen aankondig en die dan niet doe – ik raak van die weg af – is dat erg, is dat niet erg? – is het erg om het wel aan te kondigen en dan niet te doen? – is het erg om zo intuïtief te werk te gaan? – ik zie het bij Karin Ramaker – die gaat alle kanten op – en er ontstaan lijnen en er stroomt van alles – daardoor ga ik haar interessant en aardig vinden – daardoor wil ik haar blijven lezen omdat het puur en direct is – daarom zie ik haar als een voorbeeld – alleen zit ik nog te dubben of ik zo door zal gaan als het was – of ik vaste tijden moet kiezen – bijvoorbeeld een vaste dag voor een vast zakelijk blog? Ik heb echter de neiging om mezelf te verwijten dat ik intuïtief mijn gang ga, terwijl ik regelmatig dingen aankondig en die dan niet doe – ik raak van die weg af – is dat erg, is dat niet erg? – is het erg om het wel aan te kondigen en dan niet te doen? – is het erg om zo intuïtief te werk te gaan? – ik zie het bij Karin Ramaker – die gaat alle kanten op – en er ontstaan lijnen en er stroomt van alles – daardoor ga ik haar interessant en aardig vinden – daardoor wil ik haar blijven lezen omdat het puur en direct is – daarom zie ik haar als een voorbeeld – alleen zit ik nog te dubben of ik zo door zal gaan als het was – of ik vaste tijden moet kiezen – bijvoorbeeld een vaste dag voor een vast zakelijk blog?’ Corinne Bekker.

Een mondvol aan vragen. Ik vraag me soms weleens af waarom het me dan zo verbaast dat men niet verderkomt. Het is één grote denktank aan moeilijke keuzes. Ook ik worstel er af en toe mee maar wil daar dan ook zo snel mogelijk korte metten mee maken. En natuurlijk gebruik ik mijn blog als marketingmiddel. Natuurlijk wil ik dat men me belt of mailt voor aanvragen. Natuurlijk mag het altijd meer. Maar wat ik tegelijkertijd erg belangrijk vind is dat men me neemt en uitkiest zoals ik ben. Ik kan mezelf namelijk niet op een andere manier verkopen. Dit is wat je krijgt. En ja, ik ga alle kanten uit. Vorige week in een telefonisch interview zei iemand: ‘Jij doet best veel verschillende dingen hè?’ En ja, dat klopt, en het is precies wat ik leuk vind. En het is ook tegelijkertijd samen te brengen, ook op mijn blog.

Wat we ons zelf eens moeten afvragen is waar alle barrières vandaan komen. Waarom trekken we het ons zo aan wat andere mensen van ons vinden en hoe ze oordelen? ‘Ja, maar dan komen de opdrachten niet binnen.’ Maar wil je dan wel een opdracht binnenslepen bij een bedrijf dat vraagtekens zou zetten als jij jezelf zou zijn?

In een ander gesprek hadden we het over jezelf in de markt zetten. Ik zou heel veel kunnen organiseren aan poppenkast omtrent mijn boek, werk en mijzelf maar dan zou ik mezelf niet meer zijn. Misschien hou ik daarom ontzettend veel van creatieve en sociale marketing of sluikreclame; reclame of pr waarbij mensen even stilstaan en nadenken en niet meteen weten waar het precies vandaan komt. Reclame met een omweg. Reclame die niet op reclame lijkt.

Ik heb er altijd het grootste vertrouwen in gehad dat op het moment dat mensen zichzelf durven zijn ze precies de opdrachten binnenslepen die belangrijk voor hen zijn en waar ze voor de volle 100% van genieten. Is dat meteen flink cashen? Niet altijd. Wat is er nu belangrijker en leuker dan helemaal je eigen ding te doen zonder constant na te denken over wat andere mensen vinden of wat er van je verwacht wordt? Regels? Die kun je nastreven en naleven maar past het niet bij je of wurm je jezelf in jassen die niet goed passen maak dan andere regels die wél bij je passen!
En zo ook voor je blog! Breek eruit mensen, alles is een richtlijn maar je moet vinden en gebruiken wat bij je past. Dat maakt bloggen ook zo bevrijdend; je mag experimenteren met welke blogvorm goed bij je past. Denk niet teveel na over hoe dat overkomt bij een ander, maar laat zien dat je durft te veranderen en aanpassen!

Ik geef je het woord veranderen mee zodat je een woord hebt om over te bloggen vandaag. Wat is veranderen voor jou? Wat doet dat met je? Wanneer veranderde je van afslag zodat je stuurde naar een richting die beter voor je was? Wanneer was er juist geen verandering en moest je blijven waar je was? Blog erover als je durft en laat het me weten!

Red shoes.

girl with the red shoes

Het is een gegeven. Ik heb een slecht gevoel voor richting, tenzij ik er beeld bij heb. Geef me één maal een onbekende route en ik loop juist de verkeerde richting op. Bovendien tref ik steevast mensen die dénken dat ze precies weten waar bepaalde straten zijn maar sturen me de verkeerde richting uit.
Ik was vanmorgen in Amsterdam Noord en liep een minuut of twintig op rode haklaarzen verkeerd te lopen. (En ja, dat zeg ik expres; verkeerd te lopen. Ik ben een sucker voor taalverbasteringen en taaleigenwijzigheden.)

In Amsterdam Noord had ik een afspraak bij een retail concept- en designbedrijf over een mogelijke betrokkenheid bij een langdurig project. Misschien was er een rol voor me weggelegd om betrokken te zijn bij het opstarten en begeleiden van de social media kant van een te lanceren product. Vooral het gebruik van content op de site, in de vorm van een blog, was cruciaal. Onderweg er naartoe, in een heerlijk zonnetje, stak ik een zebrapad over, nadat een bestuurder van een Jeep afremde en toeterde. Hij schoof zijn raampje naar beneden en stak zijn hoofd naar buiten.

‘Hey, little miss red shoes! There’s a movie about them red shoes, you know that? The girl clicks with her heels and makes things happen!’

Hij lachte voluit en legde een gouden voortand bloot. Het maakte me aan het lachen en tegelijkertijd kreeg ik kippenvel. Wow! Wat een mooie onverwachte gebeurtenis en wat een onverwachte mooie zinnen!

A'dam Noord

Het grappige van de gemaakte afspraak was trouwens wel dat het interview in Eigen Bedrijf, het tijdschrift van de Kamer van Koophandel, ervoor gezorgd had dat het bedrijf me belde.

Het gesprek was erg interessant en mijn gevoel vertelde me daar vele kanten mee uit te kunnen. Ik ging richting station met een hoofd vol gedachten en ideeën.
Bij 1e Klas, een restaurant op het perron van Amsterdam Centraal, at ik een late lunch en ergerde me aan de slechte bediening. Bovendien was er geen gratis wi-fi, een gemiste kans. De papegaai zat rustig op zijn stok met zijn ogen half dicht te soezen terwijl ik een BLT naar binnen werkte, die al een minuut of tien naast de bar stond warm te worden. Ik werkte een voorlopige samenvatting uit om op later tijdstip nog eens goed na te denken over een offerte met een pakketprijs.
Ik bedacht me, terwijl ik voor me uit staarde, dat het mooie van al deze dingen is dat ik compleet mezelf kan en mag zijn in wat ik kan en wat ik wil. Ik werk graag met mensen die mooie creatieve dingen doen en die het internet zien als een prachtig en machtig middel om waar je in gelooft naar buiten te brengen. En een website met blog of een weblog is het kloppend hart. Daar draait het om. Dat is gevoel, uiting geven aan waar je voor staat en wat je wilt. Dat kan een product zijn, het naar buiten brengen van je bedrijf als geheel of jezelf neerzetten als persoon. Een geweldig middel!