Met verbazing luisterde ik vanavond naar de kersttoespraak. U, in een prachtige jurk in een mooi huis, met een mooie tuin. Een vrijstaand huis. Met bediening. Met een kapster. Ja, ik zag ook de docu-drama van Michiel van Erp om Uw menselijkheid wat beter te portretteren. Uw wereld is natuurlijk zó anders dan de mijne. Vandaar dat ik U wil spreken, via deze open blog, over de virtuele wereld versus Uw glazen huis.
Ik kan me nog vaag herinneren dat ik een computer kreeg en mijn zoektocht in de virtuele wereld zocht. Ik begon een blog, ging hyven en ik ontdekte twitter. Ik weet niet of U een twitteraccount heeft, ik denk zelf van niet, maar het is best een krachtige tool, en nee, niet een negatieve.
Misschien moet er van het Koninklijke potje een onderzoek gedaan worden naar de werkelijke effectiviteit van de virtuele wereld. Ik ben namelijk overtuigd dat deze wereld niet vervreemdt maar laat samenkomen. Mensen ontmoeten elkaar online maar zoeken elkaar daarna ook vaak op, juist om de toegevoegde waarde; om een samenwerking, om diepgang. Vele persoonlijke gesprekken ontstaan online. Verkeringen ontstaan, ja er wordt zelfs getrouwd.
Sociale Media. Waardoor komt het dat in verzorgingshuizen de mensen verpieteren achter de geraniums? Omdat kleinzoon achter de pc zit en vader met zijn iPhone in de weer is? Waar gaat al dat geld naartoe, waar wij brave Nederlanders zo hard voor werken? Naar een diamanten ketting? Een kerstboom bij U in de achtertuin?
Politie mag geen hand uitsteken en houdt de verdachte een beter hand boven het hoofd dan die van het slachtoffer. Is er in Apeldoorn een incident wordt er kweet-niet hoeveel geld besteed aan onderzoeken hoe het in Godsnaam mogelijk was dat ene onbekende gast met auto tegen een monument kon rijden. Ik durf namelijk te zweren dat er via internet zoveel goede doelen van de grond komen waar U geen weet van heeft.
Ik weet niet welke mensen U hebben ingelicht voor deze kersttoespraak. Ik weet niet of U werkelijk denkt dat social media de doodsteek is voor verwijdering en vervreemding in deze samenleving. Ik keek ook een aflevering van Hello,Goodbye deze avond. Mensen die dolgraag bij elkaar willen zijn, in real life, worden tegengehouden door wetten en regels, omdat zij uit een ander land komen.
Majesteit, Koningin Beatrix. U vertelt dat wij, brave Nederlanders, onze buren moeten groeten. U woont in een vrijstaand paleis waar ik weleens voorbij loop als ik een eind wil gaan wandelen. Ik kijk met ongeloof en verbazing naar Uw voordeur, op meters afstand van een groot hoog hek. Ik zie U op televisie en ik vraag mij in oprechte eerlijkheid af: Wat weet U nou van mij. …
