Schrijven voor leermethode. →
Omdat ik de komende weken bezig ben met het schrijven van een hoofdstuk voor een nieuwe leermethode voor het onderwijs, en ik mezelf daarin moet 'ondersteunen' heb ik besloten één dag in de week vrij te maken daarvoor en zit ik dus vanaf vandaag elke dinsdag in de Green Bean. Of September. Of Dudok. Ergens waar ik gepusht wordt te schrijven. Heeft Den Haag geen leuke, inspirerende netwerkplek
To do deze week. →
Mijn weken worden drukker en drukker. Helemaal niet erg, zelfs best prettig, maar dat betekent wel dat ik even goed moet organiseren hoe en wanneer ik alles doe. Ik ben gevraagd om mee te denken en te schrijven aan een nieuwe leermethode over Internet en Onderwijs, specifiek gericht op webloggebruik en dat is natuurlijk helemaal mijn ding en daar boom ik graag over, maar hoofdstukken schrijven
Vandaag op de 41e verdieping van het Strijkijzer. →
Tijdens een onderhandelingsgesprek, zei Marco: 'Mag het raam even open? Ik begin een beetje erg te zweten.' ...
Strand internet. →
Vanochtend heb ik twee afspraken ergens op een terrasje aan de boulevard om onder andere te praten over ... ja, strand internet. Laten we het daarop houden. Daarna even bijpraten met partners over de voortgang van de netwerkplek in Den Haag. Er lopen weer afspraken en er is een voorstel gedaan waarop we nu wachten. Er ligt vanalles open waardoor ook de perspectieven open liggen. Liever open dan de
Van die afspraken. →
Vanochtend hadden we een afspraak bij een pand aan het centraal station van Den Haag. Bij de receptieruimte kletsten we even bij terwijl men in- en uit liep.
Iets graag willen vertellen. →
Heb jij dat nou nooit? Dat je iets gaat doen of mee gaat maken waar je enthousiast over bent maar omdat er nog zoveel vaagheden aan kleven of onzekerheden je bedenkt dat het misschien beter is eerst even af te wachten om eventueel daarna, als er wél daadwerkelijk wat te melden valt, je sowieso erover kunt vertellen? Omdat het dan staat als een huis en ervoor wankelt als een krakkemikkig hekje?
Twee stappen vooruit, één stap terug. →
Dat is zo'n beetje wat ik vanochtend dacht toen we bij het gemeentehuis zaten om te spreken met de property manager van Mayfield. Ja, betreffende het pand dat wij willen huren. Wat, hoe, wanneer, op welke voorwaarden is en blijft onderhandelen. Tenminste, wij leggen zeer binnenkort een plan op tafel en kijken ondertussen ook weer verder. Het brainstormen bij Steenworp was dan ook even weer opb
Dat genetwerk en dingen voor elkaar boksengedoe. →
Als jullie dit blogpostje lezen zit ik in de trein naar Haarlem. Ja echt. Dat kan omdat ik heel af en toe een blogpost op voorhand schrijf en de tijd inplan. Dat doe ik meestal niet omdat ik dat gewoon niet zo leuk vind, maar zo heul af en toe dus wel. De afgelopen tijd ben ik samen met Marco en Hans (waarom niet twitter?) druk bezig geweest met praten, bespreken, onderhandelen, praten, netwe
Oud en nieuw. →
Het lijkt alweer zo lang geleden; dat ik bij de kleintjes werkte op een groep en dagelijks met hen zong, in slaap wiegde, ging troosten en ook uitzwaaide als zij naar de basisschool gingen. En dat ik vaak, heel vaak helemaal in een deuk lag met mijn collega's. Vooral mijn naaste collega. Ik vond het zo erg om haar te vertellen dat ik ging stoppen. ... We zijn nu bijna een jaar verder maar ik mi