Zon!

Zonet heb ik het zaterdagse nieuwsbriefje verstuurd over zon en zonlicht en wat het met je doet. Als je ook een nieuwsbriefje wilt ontvangen meld je dan hier aan. De zon geeft energie en dat is belangrijk om te functioneren. Bovendien zit er in zonlicht vitamine D.

grote, grote koffie!

En door deze week wil ik steeds maar naar buiten! Naar buiten! Het is buiten licht en prettig en vrolijk! Afgelopen week moest ik naar de printservice omdat ik meer wilde weten over de kosten van het maken van een bepaalde flyer voor de Opkrabbelen Workshop en fietste ik langs wat terrasjes en mensen met krantjes en zonnebrillen die na enig puffen hun jas en sjaal uitdeden. Het was gewoon heerlijk weer. Lenteweer. Ik wilde ook neerploffen op een houten stoel met een knaloranje kussen en genieten van een heerlijke grote koffie en een chocolade broodje.

Judith kon even pauzeren van haar werk en konden we even een lunch eraan vastplakken. Sproeten kweken. Haren bleken in de zon. Rode blosjes op de wangen. Vrolijk naar mensen lachen. Genieten.

Gisteren zat ik er weer. Op hetzelfde terrasje. Te genieten van de zon. Omdat het kon. Omdat ik een meevaller had en wilde vieren. Omdat er nu zon was en op dat moment wilde genieten.

Want morgen is morgen. Vandaag is vandaag.

Photo On Tuesday. #PHOT Deel 4.

Pas geleden is de #PHOT begonnen. Het heeft een beetje hetzelfde principe als de #WOT, alleen is deze opdracht een vrije foto-opdracht, met jouw zelfgemaakte foto, zonder thema, waarbij je wel of geen tekst plaatst maar titel is verplicht. Elke dinsdag verschijnt een #PHOT opdracht. Het is een blogexperiment waarbij misschien op later termijn iets aan kan veranderen. Heb jij een foto voor dinsdag en een blog, doe mee en zet je link hieronder in de reactiebox! Heb je wel een foto maar geen blog, zet het dan op Twitter met # (hashtag) PHOT en maak je wellicht iemand attent op de creatieve foto-opdracht!

STOP!

STOP!

Het is raar en wennen als je zelden of te laat ho! zegt, of stop! Hier liggen mijn grenzen, daar ga jij niet overheen. Het is telkens over een drempel heen gaan. Het is telkens spannend om het te doen omdat je niets wilt verstoren of ontwrichten of in de war wil schoppen terwijl de ander dat al lang doet.

‘Dichtbij jezelf blijven.’

‘Je moet gewoon dichtbij jezelf blijven.’ Dat is zo’n zelfde kreet als ‘in je kracht staan’ en ‘het uit jezelf halen’. Mensen die lekker in hun vel zitten (ook zoiets) zullen met deze zinnen geen moeite hebben. Zij stralen namelijk, hebben voldoende aan zichzelf en hoeven niet te twijfelen over grote levensvragen. Maar als je onzeker bent over wie je bent en wat je te melden hebt, is het verdraaid lastig om ‘dichtbij jezelf te blijven’.

‘Hold your own, know your name and go your own way.’ — Jason Mraz.

Gisterenavond luisterde ik uren naar muziek. Met m’n hoofdtelefoon op kwam Ben Howard voorbij, Led Zeppelin, Trigger Finger, The Foo Fighters, Daughter, Birdy en Jason Mraz. De laatse muzikant weet me altijd te raken met zijn teksten. Bovendien speelt hij live enorm goed, als ik de video’s mag geloven en via Spotify de live shows mag horen. Hij is een van de muzikanten die ik graag live zou willen meemaken. #wens

Zijn haar was krullend lang. Jaren ervoor was het nog redelijk kort. Is dat dichtbij jezelf blijven? Dat je doet wat goed voelt voor dat moment? Dat je luistert naar wat je lijf aangeeft en waar je voorkeur naar uit gaat, voor dat moment? Omdat het voor dat moment in die periode zo is? Omdat niemand maar alleen jij bepaalt wat jij zegt, doet en vindt en niemand anders? Dat je dus eerst luistert naar wat je zelf zou willen en reageert op wat de ander van je verlangt of vraagt? En dat je dus in actie komt zoals jij dat, met de volle honderd procent, wenst?

Als je even niet meer zo goed weet wat je wilt en wenst, omdat het van dag tot dag verschilt, is ‘dichtbij jezelf blijven’ het moeilijkste wat er is. Je kunt namelijk moeilijk naar je eigen stem luisteren, je kompas, die normaal gesproken haarfijn (haarfijn! ha!) kan vertellen wat je te doen staat maar nu even niet, omdat alles in je hoofd door elkaar dwarrelt en je niet helder kunt nadenken. Op zulke momenten is het ook niet handig om grote beslissingen te nemen. Dat is hetzelfde als de weg terugvinden in een onbekend bos waar alleen jij rondloopt en niemand je helpen kan.

Afgelopen week leek het erop dat ik een themaweek had. Bij vele gesprekken die ik had met andere mensen kwamen we op het onderwerp van groot naar klein terecht. Wil je iets voor elkaar boksen (ook zo’n leuke woordspeling) is groot denken en groot willen doen een soort zware raket die je aansteekt maar door de zwaartekracht schiet ie niet ver de lucht in. Sterker nog, hij valt nog geen meter verder strak naar beneden de grond in.
Beter van een groot project (groot in je hoofd vaak, of groot qua gevoel) een kleiner project maken. Heb plezier, geniet van dat kleine project en geniet vooral dat het lukt. Bovendien weet je nooit waar het je heen brengt. Misschien wel naar dat grotere doel, uiteindelijk! Zorg ervoor dat het faalgevoel zijn weg niet vindt. Hoe groter het willen maken hoe groter de kans dat je moedeloos voor je uit zit te staren omdat je niet vooruit komt. …

Tijdens de Grip Op Je Dip Workshop naar aanleiding van mijn boek Opkrabbelen zullen we hier dieper op ingaan. Aanmelden kan hier!