Door elkaar. →
Er zijn momenten dat je iets te wachten staat en je weet dat je er iets aan moet doen maar de woorden en zinnen en ideeën cirkelen als een zwerm vliegen om je hoofd. Er is totaal geen logica meer terwijl je normaliter de juiste woorden eruit kon slaan. Je pakte de juiste woorden dan op, plakte ze op een velletje, ét voila. Het zorgt voor irritant veel onrust in je hoofd, zeker als er een mom
Om je oren. →
Soms slaan de dingen je ineens om de oren. Het gevoel dat ik me ontzettend onveilig voel in een maatschappij waarin ik leef waar de regels zo krom zijn als een hoepel. Ik kan er razend om worden. Het gevoel dat je ouders onsterfelijk zijn maar ineens besef je, door ziekte, dat je ouders net zo kwetsbaar zijn als ieder ander. En dat ongeluk en geluk soms hand in hand gaan; dat terwijl er verd
Bubblegum. →
Er zijn situaties waar je in zit waar je uit wilt maar niet echt. Je duwt van binnenuit tegen die roze kauwgombal die zichzelf heeft opgeblazen en merkt hoe rekbaar hij eigenlijk is. Je bent ergens blij dat hij zo rekbaar is. Wat zou er immers gebeuren als je er plotseling doorheen duwt? Lucht zorgt voor verse adem maar verse adem blaast alles de andere kant uit. De andere kant is zonder richtin
Het kleine, fragiele vrouwtje, →
dat er maar stond, gleed beide vingertoppen als in een aaneenschakeling van herhalingen, herhalingen langs elkaar heen terwijl zij met doffe blik over het spoor en voorbij de bomen – langs rommel en tussen takken – haar jeugd voorbij zag gaan. Met gebogen schouders in een beige jasje gehuld. Haar regenkapje bengelend aan een van haar gerimpelde vingers, wachtte zij geduldig op de trein die