Ik ben thuis. Deel 3. →
Zaterdag, 17 oktober 2009. Als ie van mij zou zijn heette hij Bo. Want hij was een echte Bo. Een goed uitziende, sterke maar ontzettende lieve en speelse hond. Hij wilde graag met kleine kinderen spelen maar zij werden een beetje bang. Hij wilde met een katje spelen maar ook het katje werd bang. Bo liep een heel eind langs de kustlijn. Een paar dagen later zagen we hem opeens bij de doks va
Ik ben thuis. Deel 2. →
Zaterdag, 17 oktober 2009. Hoewel het lekker warm is laat de zon weinig van zich zien. Hij liet even van zich zien toen ik op de top van de berg stond en naar de overblijfselen keek van de Acropolis tempels. Er was weinig van over. Lindos is mooi; omgeven door kleine, smalle straatjes en bloemen, lichtgele stenen en was die buiten hangt. Maar daar boven op die berg heerst een uitzicht waard
Ik ben thuis. →
Met een koffer vol verhalen. Vrijdag, 16 oktober 2009. Het is raar om met je leren jack met elf graden celcius vanuit Nederland naar een heel ander land te reizen zodat je binnen drie en een half uur in Rhodos, Griekenland bent. Geen herfstige bladeren aan de bomen, regen- en hoosbuien, maar zeelucht, Turkije aan de overkant en een aangename bikiniwarmte van maar liefst zes-en-twintig grade
WANT GELD MOET ROLLEN. →
Soms krijg ik het ineens te pakken. De reis- oftewel vakantiekriebels. Dan kan ik een hele avond alleen nog maar neuzen in weekendjesweg.nl of overnachting.nl of wat daar dan ook op lijken mag.China lijkt nog ver weg. Te ver weg. Soms moet ik mijn weekendtas pakken en eruit. Weer of geen weer. Alleen of samen. Liever samen. Maar alleen is geen probleem. Eruit. Naar een oud hotelletje. Met bad. Met