‘You can’t force other people to change. You can, however, change just about everything else. And usually, that’s enough.’ – Aaron Swartz.
Na het lezen van het artikel in de Volkskrant (bij hoge uitzondering lees ik de krant alleen in het weekend voor de uitgebreidere reportages) over de jonge Aaron Swartz die pas geleden zelfmoord heeft gepleegd en een heldenstatus heeft gekregen doordat de internetactivist werd vervolgd voor het illegaal downloaden van enkele miljoenen wetenschappelijke artikelen uit een digitaal archief JSTOR. Het Openbaar Ministerie vervolgde hem ondanks dat het archief zelf geen zaak tegen hem begon. De internetactivist kon maximaal 35 jaar celstraf en 1 miljoen dollar boete krijgen. Een maand voordat het proces zou dienen pleegde de 26-jarige Swartz zelfmoord.
Swartz pleitte voor vrij internetgebruik. Hij was betrokken bij het auteursrecht licentiesysteem Creative Commons en OpenLibrary. Swartz was voor mij onbekend. Ik wist niet dat jij RSS ontwikkeld had op 14-jarige leeftijd. Ik wist niet dat hij in juli 2011 werd gearresteerd op verdenking van het hacken van JSTOR, een digitaal archief van wetenschappelijke tijdschriften. Ik wist niet dat hij een blog had.
‘When there’s a problem, you shouldn’t get angry with the gears — you should fix the machine.’ — Aaron Swartz.
Lawrence Lessig, vriend en soms advocaat van Swartz, zei na Swartz’s zelfmoord:
‘For remember, we live in a world where the architects of the financial crisis regularly dine at the White House – and where even those brought to ‘justice’ never even have to admit any wrongdoing, let alone be labeled felons. In that world, the question this government needs to answer is why it was so necessary that Aaron Swartz be labeled a felon.’
Vandaag las ik Aaron’s blog. Lange stukken tekst waarvan de meeste blogdocenten, trainers of workshopleiders zouden zeggen dat het veel te lange stukken zouden zijn. Mooie, persoonlijke teksten die hout sneden. Heel veel hout sneden. En nog steeds snijden.
En daarvoor gebruiken we quotes. Tweeten we quotes, halen we aan in blogs. Omdat het hout snijdt. Omdat het raakt. Omdat het laat nadenken. Omdat het soms in een zin meer zegt dan wanneer je het zelf moet uitleggen. Het is een beginsel of een raakvlak. Het is een binnenkomer. Een manier om een blog te vullen met jouw tekst. Vanavond las ik Aaron’s blog en kon heel makkelijk mijn hele timeline vullen met rake zinnen totdat ik mezelf vertelde dat ik moest stoppen.
‘Those little things added up to make a big difference.’ — Aaron Swartz.
