Psychologie en woorden. Dat is interessanter dan je zou denken. Hoe werken woorden, wat brengen ze iemand en hoe voelt iemand zich bij bepaalde woorden. Welke woordkeus kun je gebruiken om te verduidelijken en welke woordkeus juist weer niet.

Ik kan in een gesprek zeggen dat ik je onduidelijk vindt of niet helder. Dat kan toch twee verschillende bedoelingen inhouden waarvan de ontvanger, naast in de war raken, ook nog beledigd zou kunnen zijn.

Ik kan best tegen kritiek, behalve als iemand mij op een beschuldigende toon toespreekt. Als ik van kritiek kan leren, ervaar ik het kritiek krijgen anders dan als iemand me alleen wil terechtwijzen. Als ik iets verkeerds doe en jij weet een betere manier zijn er twee manieren om dit uit te leggen:

1. Jij doet het verkeerd! Het moet anders! Of:
2. Als je de volgende keer nu dit doet, dat werkt beter.

Met woorden kun je ook overdrijven. ‘Die wandeling duurde wel zo lang, dat mijn zolen van mijn schoenen af sleten!’ Met woorden kun je een beeld scheppen van een situatie. Alsof je bij de woorden als vanzelf beelden kunt vormen. (Nu zijn beelddenkers sowieso goed in het omdenken van woorden naar beeld, en verbaas ik me nog steeds over het feit dat er ook woorddenkers zijn.)

Ik kan niet zo goed tegen het woord ‘dom’. Mijn haren vliegen recht overeind als ik een ouder tegen een kind hoor zeggen dat ie dom is omdat het kind een verkeerde som oplost, iets verkeerds uitspreekt of een vraag stelt.

Het woordje ‘raar’ kan ook vele betekenissen hebben die voor iedereen weer anders op te vatten is. En zo blijft het fascinerend om met woorden te spelen. Vooral in tekst.

Ben jij ook zo’n woordfanaat?