Hou eens op! →
Woensdagochtend sjokte ik een tikkeltje vermoeid naar het bankje op het station en plofte neer en begon te lezen in de Pers. Dat op zich was al een idioot verhaal. Misschien vertel ik het verhaal achter de ochtend met de Pers een ander keertje. Er zat een jongeman naast me. Hij staarde een beetje voor zich uit. Ik sloeg wat bladzijdes om want soms is ochtendnieuws al oud. Je hebt dan thuis al
Maak van een mug een olifant. →
'Een mug is eenvoudig beschouwd een primitieve versie van een vlieg en heeft een klein, dun en fragiel lichaam, zes dunne pootjes, meestal twee veer-achtige antennes waarmee zeer goed geur waargenomen kan worden en een kleine kop met vaak zichtbare zuigsnuit. Er zijn wel soorten die wat groter worden maar deze hebben steeds een langwerpige bouw en meestal sprieterige poten.' [Bron: Wikipedia.]
Kijk om, en loop weer door. Deel 46. →
Toen ik zonet het artikel las over kindbruiden was mijn eerste gedachte Azize. Azize was een Turks meisje uit mijn lagere schoolklas. Ze was zeer tenger en klein maar had een pittige mond en grote felle ogen. Die ogen konden vuur spuwen als ze zich kwaad maakte. En ze maakte zich nogal eens kwaad. Ik herinner me dat, toen ze nog een jaar of zes was, een kind heel hard kneep omdat er ruzie onts
Perfecto. Doei. Ciao! →
Als een vrouw de hele dag met een licht irriterende buikpijn rondloopt gaan er weleens wat dingen mis. Dan moest de vrouw bijvoorbeeld aan haar oppaskindje vertellen dat als iets mislukte en je 'verdomme' zei dat niet erg netjes was. Ze kon in dit geval nog opgelucht ademhalen; verdomme zei ze nooit in kind's bijzijn. En het was nog niet mis toen de vrouw 's middags twijfelend bij een boekwinkel n
Opium TV Verhalenwedstrijd. Deel 2. →
'Begin februari lanceerde AVRO's Opium de verhalenwedstrijd om schrijverstalent in Nederland een kans te geven op een groot podium en zijn of haar talent te etaleren. Opium riep verhalenvertellers op om een beslissend moment uit hun eigen leven of dat van een ander in te sturen in het kader van het Boekenweek-thema 'Curriculum Vitae – Geschreven Portretten'. Er kwamen ruim 1800 inzendingen binne
‘They calls me Polly.’ →
… Mijn herinnering eindigt op een onheilspellende stille avond. Ik zit gehurkt in een maisveld en hoor de krekels, mijn eigen snelle adem en voel de broeierige warmte van de avond langs mijn wangen gaan. Ik wacht totdat het over is, of wanneer het stopt. Mijn herinnering eindigt op de avond van de volste maan. Ik kijk omhoog naar de duisternis en ik zie een heldere volle maan die me de weg wijst
Nieuwe Maan. →
Vanaf vandaag ben ik een tumblr gestart om het verhaal dat ik al lang in mijn hoofd heb in eigen tempo neer te zetten. Ooit begon ik op deze manier het verhaal over Reva en iedereen weet wat er met het verhaal van Reva en Witte Koord gebeurd is. Ik presenteer Nieuwe Maan. Als je van non-fictie en fictie houdt, volg dan het verhaal over Nieuwe Maan.
Water. →
Tuin van Holland. Het begon om 17.30 en duurde tot 23.00 en ik verveelde me geen moment. Het leek een theaterfestival, een marathon. Met ernst en een traan en een lach. Met diepte aan de schijnbare lelijke oppervlakte. Vergis je niet, terwijl de Oranje mascotte van het Nederlands elftal 'We are the champions' zong, was er even later een serieus conflict over het lot van Johan van Oldenbarn