De Write On Thursday. #WOT. Iedereen kan meedoen, het is een creatieve schrijfopdracht, vrij om te bepalen hoe je dat wilt doen, zoals het bij bloggen hoort en mag kort, lang, in blog, flog- of vlogvorm. Het gaat erom dat je het woord wat elke donderdag gebruikt gaat worden in z’n meest vrije vorm kan uitleggen. Wat vind je ervan, hoe denk je erover, heeft het een metaforische werking, zijn er vergelijkingen, kun je een anekdote terughalen, laat het je dromen of is het vlak en abstract? Wil je andere #WOT woorden en blogposts lezen, check hier!
Troost * steun bij verdriet of pijn. Bemoediging, opbeuring, verlichting, zalving koffie, leut, pleur, slemp, slobber
Het zegt waarschijnlijk meer over mij dan over de ander. Het meevoelen, aanvoelen of denken dat ik het aanvoel dat iemand alleen op een bankje zit voor zich uit te staren. Alleen betekent niet persé zielig. De ander behoeft niet per definitie medelijden te verkrijgen. En sommige mensen zitten ergens alleen en zien er totaal gelukkig en gemoedelijk uit. Daar hoeft geen onzichtbare arm omheen. En soms voel ik muren, daar komt een arm niet doorheen. Zelfs niet overheen.
Er zijn situaties geweest waarin ik in gedachten woorden vormde voor een ander. ‘Ik hoop dat het beter met je zal gaan. Ik hoop dat je weer gelukkig wordt. Ik wil je troost bieden maar ik weet niet hoe. Ik heb je troost geboden maar het is niet genoeg. Ik bied je troost op afstand, ik hoop dat je ermee geholpen bent.’
“There are two types of people in the world: those who prefer to be sad among others, and those who prefer to be sad alone.” -― Nicole Krauss, The History of Love.
Je laten troosten. Ik laat het moeilijk toe. Ik ben altijd de sterkste geweest. Maar sterk zijn zegt niet persé dat ik niet kwetsbaar ben. Zo nu en dan stap ik over de drempel, die enorm hoog lijkt te zijn, en laat het toe. Dat een ander mij troost. Het voelt onwennig. Telkens weer.
