Nieuwe tijd? →
Mijn horloge is één van mijn kostbaarste fysieke bezittingen. Het klokje was destijds erg duur, ik draag het al meer dan tien jaar en het leren bandje is al diverse malen vervangen doordat het versleten raakte. Ik zag mijn onderarm. Ik zwaaide ermee en opeens zag ik dat mijn horloge verdwenen was en ingeruild door een grote zilveren klok met zilveren band. Ik raakte een moment uit m'n ev
Stiltecoupé. →
Heerlijk, zo’n stiltecoupé waar geen kind, geen hond, geen oudere geen enkel geluid maakt dat lijkt op rochels, gehijg, geblèr, gepuf, gezever en gebel. In plaats daarvan alleen maar licht geruis van krantjes, gerikketik van laptoptoetsen en ritselende ritsen van tassen. Ik kies expres een stiltecoupé uit om van de rust te genieten en in dit geval ook van een mooie grijze, lichte mist die mij
Vervlogen tijden. →
Telkens als ik door de gangen loop van het Aloysius College in Den Haag bekruipt me een enorm positief gevoel. Het geklak van mijn eigen hakken op die oude vloer, de mozaieke beelden in de wanden gemetseld, de sfeer, het beeld. Gisterenavond stond ik even stil in de lange gang en keek om me heen en liep erna weer door, alsof ik te lang stilstond bij iets dat er niet meer was en ik terugwilde in he
Geen waarom. →
Het kwam door een gesprekje op Twitter. Soms ontstaan er gesprekken. Men denkt weleens dat Twitter alleen een zendkanaal is maar het levert soms prachtige gesprekken op. Er werd gezegd dat ik focus heb. Ik zie dat anders. In mijn hoofd is het soms net een ballenbak. Of een kom met m&m's met allemaal kleurtjes en al die verschillende kleurtjes zijn leuke, frisse en nieuwe ideeën die ergens ron
De Bende van Oss. →
Geboren en getogen in Oss, eerst gewoond aan de ene kant van Oss tegen Berghem aan, later aan de andere kant van Oss in de Ruwaard en nog een jaartje of dertien in het hartje centrum ademde Oss mij en ik Oss. Toch voelde ik me er nooit helemaal prettig. Alsof er een grijze deken over dat stadje lag, die ik niet aan de kant kon schuiven. De stad droeg geen verleden, dacht ik. De paar oude monum
Storm onder mijn voeten. →
De werkdag zat erop. Ik liep in de wind naar het station. De wind klapte om mijn oren, zwiepte langs mijn lijf. Vlakbij het station wilde ik oversteken en pakte de wind, alsof het een hand was, onder mijn voet langs. Er was een moment van wankeling. Ik schrok ervan. Later, toen ik met bonkend hart doorliep grinnikte ik even. Een soort Dorothy momentje. 's Nachts droomde ik van een wit landschap
Toeval bestaat niet? →
Soms gebeuren ineens 'dingen' waarvan je denkt: hè, da's toevallig! Sommige mensen rationaliseren het dan en kunnen vaak een logische verklaring vinden terwijl anderen verbaasd en bewonderd blijven en geen uitleg hoeven. Het is maar wat je belangrijk vindt. Ik blogde van de week over het woord veranderen. Marjolein had heel toevallig op haar blog daar iets over gepost. Ik reageerde in
Hoe zie je geluk? →
'Volgens mij is geluk hebben een kwestie van perspectief en een positieve instelling. Geluk voelen in ieder geval wel. Wat is geluk eigenlijk en hoe zie je het?' -- Michael Minneboo. Geluk is denk ik een gevoelsmoment. Het moment dat je niet nadenkt over morgen, compleet tevreden bent met het ogenblik waar je in zit en je zorgen verdwenen zijn. Dat kan samen met iemand zijn maar zelfs als je he
Een sprong in het diepe. →
Ik heb iets met en tegen water. Mensen die me kennen weten dat. Zo mag ik best genieten van de zee, maar zwem er niet in. Het onverwachte van de golven, de kracht, maakt me bang. Ik droom waterdromen. Vaak kan ik helemaal voelen hoe het is om in het water te vallen en niet te kunnen zwemmen zodat ik met lichaam steeds verder naar beneden zak de diepte in. Het is volkomen stil daar en mijn lijf