Share

de verlate WoW.

donderdag 21 augustus 2008



origineel
[zelfstandig naamwoord]
dat wat echt is: dit is geen kopie, maar een origineel


'Geloof jij in God?'

BAF! Die kwam even binnen.

We liepen op de antiekmarkt. Allemaal spulletjes die je kon kopen die van andere mensen geweest waren. Ik kreeg daar altijd een apart gevoel van. Dat gevoel van energie van mensen, overgedragen in spullen. Zodat het geleefd had. Doorleefde bij een ander.

Ik keek en beetje hulpeloos naar haar vader. Hoe ging ik dit een kind van zes jaar uitleggen? Geloven (in wat?) was één ding. Uitleggen een tweede.

'Nou, ik geloof denk ik niet in de man met de baard.'

Ik schrok meteen toen ik het zei. Sinterklaas, stomkop! Sinterklaas bestaat toch ook!

‘Liefde is als Sinterklaas. Je moet erin geloven, anders wordt het niks!’ -- alles is liefde.


'Ik bedoel, -' En keek nog eens naar haar vader. 'Hoe moet ik dat uitleggen?'

'Dat weet ik niet. Dat weet jij het beste.'

Daar had ik ook bar weinig aan, zeg.

"Ik geloof wel zoiets als de hemel.' probeerde ik verder.

Ik keek naar de oude kopjes en schoteltjes, schilderijtjes, frutsels en prutsels en
waande mezelf even in een aura van moeilijke kindervraagstukken waar ik hopeloos niet uit kwam.

Labels:


4:55 PM //