Het begon met de gedachte aan het pand dat wij op het oog hadden/hebben in verband met de netwerkplek in Den Haag. Ik fietste vanmiddag ergens langs waar ik meteen een gedachte kreeg aan de eerste gedachte maanden geleden hoe het ultieme pand eruit zou zien. Ik kreeg daar een beeld bij. Meteen. Maanden later en nog steeds in gesprek met derden bedenk ik me nog steeds dat het ultieme beeld ‘het’ antwoord is.

Het.

Vandaar dat ik later, toen ik weer thuis was, bedacht dat ‘als je ‘het’ voor je ziet, is het er dus al, en moet je alleen nog erheen wandelen.’

Het kwartje viel pas toen @fackeldeyfinds erop reageerde en ik bedacht dat het dus een innerlijk antwoord is. Een kompas van jezelf. Het zorgt ervoor dat ik precies dan weet ergens voor te gaan of niet. Als ik het voor me zie, er een beeld bij krijg, soms gedetailleerder dan anders maar een écht beeld, dan is ‘het‘, het hard werken, het geduld, het zoeken, het uitpluizen en vinden waard.

Als ik ‘het’ niet voor me zie, is het er niet. Als ik dat wél zie, dan ben ik op de goede weg; is het goed om vast te houden. Grotere dromen komen uit als je ‘het’ voor je ziet. Maar tijd geeft meestal geen kant en klaar beeld. Tijd lijkt stuurbaar door het te overvloeien met enthousiasme en ongeduld, maar tijd geeft zelf aan of het effectief zal zijn.

4 thoughts on “Als je ‘het’ voor je ziet.

  1. Het lijkt een beetje op wat ik vaak ervaar: kleinere beslissingen neem ik rationeel, maar dit soort ‘grote’ beslissingen in het leven zijn vaak gevoelsmatig. Dat staat me soms tegen, als wannabe wetenschappelijk denker, maar ik heb te vaak gemerkt dat als een gevoel goed is ratio daar niets aan kan veranderen…

  2. Goed verwoord. En vooral, voor mij, goed om nog eens een paar keer na te lezen. In combinatie met je tweets hierover. Thanks!

  3. @Marsmania; ben vooral benieuwde naar wat je zei over het vermorzelen. heb je het weleens vermorzeld, vraag ik me dan af. en wat voor effect had dat?

  4. Ik ben me aan ‘t afvragen of ik inderdaad wel eens een idee echt vermorzeld heb. Dat denk ik wel, maar een concreet voorbeeld kan ik niet vinden. Wel is het zo dat ik nogal eens een vliegende start maak in het realiseren van ideeën, en dan veel te snel op allerlei beperkingen stuit. Waardoor ik het plan, nee, de uitvoering van het plan, laat varen. Maar: de dingen die ik echt wil, de dromen, gaan eigenlijk nooit volledig weg uit mijn hoofd. En ik geloof dat het langzamerhand tijd wordt om die dingen heel rustig te gaan verwezenlijken – al duurt het tien jaar.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten