Hoe vaak denk je dat iets werkt of besluit je iets gezamelijks waarbij beloftes worden gedaan of je spreekt iets af maar wordt het even later weer ingetrokken of de afspraak gaat niet door om wat voor reden dan ook? Dan voel je een teleurstelling. Als het een groter besluit is voel je enorme teleurstelling. En dat is niet te vergelijken met op zoek gaan naar schoenen die je dan in een schoenenwinkel vindt maar de maat is te klein.

Maar, hoe deal je met teleurstelling? De één probeert het te vergeten. De ander gaat brullen en nog eens heel hard brullen. De ander denkt dat het meteen het einde van de wereld is en laat schouders zakken. De ander gaat feesten. Nog een ander gaat piekeren en piekeren en draait in zijn hoofd hele grote cirkels die, naarmate de nacht intreedt, groter en groter worden.

Gisterenavond was ik even enorm teleurgesteld over een besluit. Een onverwacht besluit. Een besluit dat inhield dat plannen voor de toekomst ineens drastisch veranderd moesten worden. En toen dacht ik: Oké, dit is zwaar PIEIEIEIEIEIEEP! Ik vind het rot en vervelend en jammer en erg maar het wil absoluut niet zeggen dat de wereld vergaat. Bovendien betekent een besluit dat geen doorgang vindt of iets dat opeens niet doorgaat vaak dat er iets beters te wachten staat.

‘A wise man will make more opportunities than he finds’. — Francis Bacon

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten