Intuïtief iets besluiten, gaan waar ‘het’ je leidt of gewoon zonder erg dat doen wat goed voelt is niet te beredeneren. De beste besluiten in mijn leven waren die zonder enige rationele beduiding. Was ook, wat mij betof, niet nodig. Het was het uitleggen aan anderen wat het allemaal ineens zo moeilijk maakte. Waardoor ik ook ging twijfelen soms.

In mijn vorige blogpost had ik het over luisteren naar een ander en daardoor niet doen waarvan ik diep van binnen steeds dacht: ‘Het moet anders! Dit is niet de juiste weg!’ Logica ontbrak en ik kon het niet helder maken. Wat anderen vaak nodig hebben is ervaring dat het altijd op een bepaalde manier ging, het bewijs dat het zo werkt en zelfs de ervaring van weer anderen die ermee te maken hadden gehad. Blijkbaar is een briefje, een ervaring hét perfecte bewijs dat iets werkt.

Ik kan erg zweef gaan doen over wat intuïtie dan is en hoe dat voelt maar ik weet zeker dat iedereen momenten kent of heeft gekend waarbij je zonder erg een bepaalde gedachte had. ‘Het kwam zomaar in me op’ wordt vaak gezegd. En soms word je middenin de nacht wakker met een bepaald gevoel of antwoord. Of dat nu in je zit of erbuiten dat maakt me niets uit. Het gaat erom dat iedereen die ervaringen wel heeft.

Intuïtie is het spontaan weten, inzicht en innerlijke bewustwording. Het is een natuurlijk creatief vermogen dat bij iedereen aanwezig is.

Intuïtie heb je nodig als je keuzes moet maken of inspiratie zoekt. Het is effectief als je niet goed weet waarheen je wilt met bijvoorbeeld je baan of beroepskeuze. Als je kan leren luisteren naar dat stemmetje kun jij je hart volgen en zodoende de juiste weg bewandelen waar jij je het prettigst bij voelt. Heb je daarintegen teveel sores; prikkels, stress, geen eigen mening of schuldgevoel, dan raakt dat stemmetje dat je zo nodig hebt om je hart te volgen op de achtergrond of zelfs onhoorbaar.

Soms heb je heel even de neiging af te dwalen. Dan doe je iets omdat de ander zo overtuigend is. Stom, als dat betekent dat je het stemmetje dat lijkt te roepen negeert. Gelukkig heb je altijd de kans voor een tweede kans!

2 thoughts on “Op gevoel af gaan. Deel 2.

  1. Hoe waar!
    Ook bij mij zijn alle juiste beslissingen die geweest, waar ik op mijn intuïtie afging.
    Zowel in de dagelijkse beslommeringen (als ik ooit niet naar mijn dochtertje was gegaan toen die sliep en ik erheen moest voor mijn gevoel, was zij misschien haar hand kwijtgeraakt. Deze was diepblauw, omdat zij er een elastiekje omheen had gewikkeld maar er niet van wakker werd), maar ook inderdaad in de “levensvragen en -keuzes”.
    Ook nu volg ik meer mijn gevoel dan verstand; heb het idee, dat deze me in deze situatie me meer kan doen bereiken.

  2. “Het was het uitleggen aan anderen wat het allemaal ineens zo moeilijk maakte. Waardoor ik ook ging twijfelen soms”: ik had dat zojuist nog, toen ik aan mijn collega uitlegde waarom ik naar een loopbaancoach ga. Alsof zo’n uitleg een mondeling examen is waarvoor je misschien wel gezakt bent.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten