Waarom al dat getwitter?

Er zijn momenten, gelukkig niet vaak, dat mensen totaal bleu aan me vragen: ‘Jij hebt toch twitter? Wat DOE je dan in godsnaam de hele dag ermee?’ ‘Waar is het goed voor?’ ‘Ik begrijp niet dat jij je hele hebben en houden op twitter zet!’ ‘Ik hoef niet te lezen over koffiepauzes, plaspauzes en wat men eet de hele dag!’ ‘Waarom twitter jij?’

Herkenbaar?

Ik zeg dan het volgende: Stel, je zit in een kroeg op een vrijdagavond. Na je werk ben je doodmoe, maar nog wel in staat een biertje of wijntje weg te drinken. Je bent niet alleen, er zijn twee collega’s mee. Gezellig. ‘Wat is het toch gezellig he?’ zeg je hardop. Men knikt beamend. Wat is het toch fijn om na je werk even stoom af te blazen. ‘Welk biertje drink jij eigenlijk?’ ‘Geen idee, een Desperado?’ ‘Zijn dat lekkere biertjes?’ vraag je, en het gesprek gaat ineens van werk over in biergeleut. Is het relevant? Belangrijk? Doet het ertoe? Is het zinvol? Help je elkaar ermee?
Vast wel, anders lulde je er niet over met elkaar.

Ander voorbeeld. Je bent bij het uitzendbureau om werk te zoeken. Je hebt net een gesprek gehad met iemand en je hebt te horen gekregen een formulier in te vullen. Wat zijn je kwaliteiten, je vorige werkzaamheden en wat is je hoogst genoten opleiding? Je zit naast iemand die ook een formulier invult. ‘Wat een gedoe he?’ zegt hij zuchtend. ‘Waar ben jij eigenlijk naar op zoek?’ Je haalt je schouders op. ‘Ik heb lang in de horeca gewerkt, maar ben nu op het punt dat ik alles wil aannemen om aan geld te komen!’ Er wordt begrijpend gelachen. Totdat degene opkijkt van zijn blaadje en zegt: ‘Ik ken iemand die een barman zoekt. In …. Iets voor jou?’ … Zijn die gesprekken zinvol? Waarom praat je met een wildvreemde? Omdat het toevallig zo loopt? Haal je er iets uit voor jezelf? Vast wel, anders nam je niet de tijd en energie met een vreemd persoon te praten over je werk.

Get my point?

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *