Skip to content →

Met lijst!

Twee dagen.

Gisteren was ik me er weer volledig van bewust dat lopen, wandelen, beter voor me is dan fietsen. Hoewel de fiets als kunstobject me dan weer aanspreekt, aangezien ik jaren geleden een liefde had voor het fotograferen van fietsen in alle staten van ontbering. Het stond namelijk nogal symbool voor het een en ander. Leven bijvoorbeeld. Ik had een foto van een fietsenstalling ooit uitvergroot en opgehangen in mijn kamer. Hij hangt nu bij iemand anders in een werkkamer.

De fiets als symbool van arbeid,  weer en wind en niet kapot te krijgen.

Ik hou er wel van. De fiets. Bovendien stond ik dus gisterenochtend in het Delftse steegje naar een muur te kijken met graffiti gespoten HOI erop. Dat mag eigenlijk niet en toch stond er een glimlach op mijn gezicht. Da’s dus de contradictie. Wat niet mag, werkt soms beter.

 

Zelden zo’n chaotische lesavond meegemaakt als gisteren. Er zaten vrouwen van boven de zestig als puberende twaalfjarigen met de trainer te ginnegappen. Oké, ik trok er mijn conclusie uit; het schoot met moeite op. Ik nam nog een slok van mijn koffie en probeerde zoveel mogelijk lesstof op te pikken. Het viel niet mee. Want als je gaat zitten ‘geiten’ (is dat brabants?) tijdens het maken van het examen raak ik geïrriteerd. De mede cursisten waren overdreven aan het zuchten. Ik vroeg, met klem, of we vooruit konden. (Met de geit.) In ieder geval had ik het wondverband er goed omgedaan, hielp ik een peuter van een ingeslikte appel af en beademde nog wat. Kon ik er weer een jaar tegenaan.

 

 

Vandaag interviewde Jelle Derckx mij bij een vegetarisch, biologisch lunchtentje. Ja, soms laat je je verrassen. Jelle is sprankelend. Het is vreemd, of apart, fascinerend te constateren hoe nuance soms werkt.

Dat de nuance soms vederlicht toe te passen is en je directheid ermee kunt redden.

Ik moest vragen beantwoorden naar aanleiding van een lijstje voor Tools Talks. Hij is dol op lijstjes. Ik plan wel en maak to do lijstjes maar daar heb je het ook wel mee gezegd. De lijstjes die ik maak zijn vooral lijstjes waarbij ik heel graag, wat verstopt zit in mijn hoofd, wil parkeren.
Voorbeelden van boeken waar ik wat aan had? Poeh, vast wel maar ik zou even in mijn boekenkast moeten kijken. Minimalistisch ben ik dus niet echt echt niet, constateerde ik toen ik thuis die boeken ging opzoeken. Ik koop veel te graag boeken! En andere dingen.

 

 

Ik werd vandaag ook verblijd met een mail van iemand die Opkrabbelen gelezen had en vroeg of er een vervolg geschreven ging worden. Ik denk het niet maar je weet maar nooit. Ook weer wat Blogboeken verkocht. Kortom, ik mag niet klagen. Klagen is niet najagen. Back to mijn to do lijst!

Published in Blog Away NL werk

Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: