in blog

Zou jij dat doen?

We liepen over straat. We wandelden rustig en langs bekende wegen en we spraken, alsof het onderwerp zomaar toevallig ter sprake kwam, over hoe je iemand zou steunen. Loyaliteit. Wat dat was. We discussieerden erover. Het brak emoties open. Je staat achter iemand. Omdat het je vriend is, je broer, je zoon, je trouwe partner. Ten koste van wat? Alles?

We bespraken loyaal zijn alsof we het aan het ontleden waren. Wat als die goede vriend, je vader, je zus, je trouwe metgezel iets heeft gedaan wat niet oké is? Wat als je iets hebt gezien wat eigenlijk niet door de beugel kan waardoor je twijfelt over zeggen of zwijgen? Wat als je moest besluiten mee te gaan met iemand die een gevaar zou vormen voor een ander maar je was bang degene te moeten teleurstellen? Je zou een afvallige zijn. Een verrader. Niet loyaal.

‘Soms nemen mensen die je lief hebt besluiten die kwalijke gevolgen hebben voor anderen. Dan moet je loyaliteit even onder de loep nemen.’ zei ik.

We liepen over straat. We wachtten bij een kruising, heel toepasselijk. Als je zou zwijgen over iets wat gevolgen zou hebben voor een ander onschuldig persoon, zou jij stappen ondernemen?

‘Zou jij dat doen?’ vroeg hij. En we staken over.

‘Zou jij dat doen?’ werd er nogmaals gevraagd.

‘Ik heb dat weleens gedaan.’ zei ik.

‘Wat gebeurde er toen?’

‘Ik was een verrader. Niet loyaal.’ Het was even stil.

‘Was het het waard?’

‘Ja, ik ontzag de anderen.’

Wil je mijn blogstukjes in je mail ontvangen? Abonneer je dan hier.

Geef een reactie

Reactie

  1. Ik heb altijd moeite gehad met loyaal en loyaliteit. Vaak misbruiken bedrijven dat woord. Ik ben vooral loyaal aan mezelf en daarna aan de rest van de aardbewoners. Daarbij maak ik geen onderscheid tussen familie, vrienden, onbekenden of zelf vijanden. Heb dan ook 5x ontslag genomen omdat bedrijven niet bij me pasten.