De clou van dit stukje is aan jou.

Hij zat bovenop een berg en keek uit over het uitgebreide landschap. Op eigen kracht was hij daar gekomen. Hij had flink doorgestapt en al klauterend was hij aangekomen aan de top van de berg met enorm uitzicht. In plaats van blij te zijn dat hij het gehaald had op eigen kracht om vervolgens te kunnen genieten van een prachtig uitzicht vloekte hij over zijn slechte lichamelijke staat en dat zijn bergschoenen niet goed waren. Hij vergat zijn beklimming, zijn beproeving en zelfs het mooie uitzicht. Hij zuchtte, ging zitten en pufte uit.

Terwijl hij daar zo een tijdje zat trokken de wolken weg en kwam de zon door. Het felle licht scheen op zijn gelaat en hij hield een hand boven zijn ogen. In plaats van blij te zijn met het licht en de warmte mopperde hij dat hij geen hand voor ogen zag. Hij draaide zijn lijf een kwartslag om en leunde op zijn benen in een kleermakerszit.
Maar de zon draaide met hem mee en was niet van plan te stoppen met schitteren. De man kreeg het langzaamaan warm en deed zijn jas open. Weer draaide hij een kwartslag en leunde met zijn armen op zijn benen. In de verte zag hij een andere klimmer die een andere berg beklom.

Toen de zon uiteindelijk ervoor koos achter de bergen te zakken werd het kouder en langzaam donkerder. De man was opgelucht dat hij zijn jas weer kon sluiten en stond weer op. Maar toen hij aanstalten maakte om de daling in te zetten ontdekte hij dat het zicht een stuk minder was. Hij schuifelde over de rand en durfde eigenlijk niet meer naar beneden. Ook de klimmer aan de overkant was verdwenen. Hij kon dus geen hulp inroepen. Vertwijfeld keek hij om zich heen. Hoe ging hij dit oplossen?

De clou van dit stukje is aan jou.

Wil je mijn blogstukjes in je mail ontvangen? Abonneer je dan hier.

2 antwoorden op “De clou van dit stukje is aan jou.”

  1. Bovenop een berg volgt een koude nacht vol klagen.

    Of: hij krijgt een inzicht (die clou misschien), nog steeds is het dan een koude nacht (misschien met minder klagen), of een spannende afdaling.

    Ik zou toch voor die afdaling kiezen dan.

  2. Angst is nooit een goede raadgever. Hij kan twee dingen doen: De angst overwinnen en afdalen of blijven zitten in de kou en zonder eten (ik hoop wel dat hij een fles water bij zich heeft) en stil worden. De angst om naar zichzelf te kijken overwinnen. Bij zonsopgang heeft hij gegarandeerd het inzicht dat het leven goed is. Dat vind ik een prettig einde.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *