Friet, proficiat en houdoe.

Mijn voorouders van de moederlijn, en dan praten we over 1603 ongeveer, komen uit Poppel. Dat is een dorp in Antwerpen dat aan Nederland grenst. Zelf ben ik opgegroeid in Brabant waar we natuurlijk veelvuldig houdoe riepen als we ergens weggingen, friet aten op woensdagmiddag na schooltijd en het bed gingen opdekken als we de slaapkamer netjes achterlieten. We gingen belleke trekke in de straat en vuurtje stoken in de bosjes.
Toen ik ging verhuizen naar Den Haag en ik op een verjaardag iemand proficiat wenste keek de persoon me bedenkelijk aan. ‘Wij zeggen gefeliciteerd.’ Het was voor het eerst dat ik inzag dat er een taalkloof bestond.
‘Bed opdekken?’ riep schoonzus lachend. ‘Het is toch opmaken?’ Ik wist niet beter dan dat ons bed werd opgedekt. Na wat onderzoek blijkt dat het bed opdekken een taaluiting uit Antwerpen is. Het zit blijkbaar toch verweven, dat Antwerps. Ik heb zin om naar Poppel af te reizen.

Wil je mijn blogstukjes in je mail ontvangen? Abonneer je dan hier.

4 reacties

  1. Bas

    “wij zeggen gefeliciteerd”, jij bent duidelijk geen ‘wij’. Maar dat wist ik al.

    Zelf vind ik de vraag ‘hoe laat ben je afgewerkt’ wel typisch Brabants. De eerste keer dat ik dat hoorde moest ik even vragen wat er nu bedoeld werd. Dat hebben anderen weer als ik eens zeg ‘maak de deur eens los’.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *