Een nieuw bed.

We liepen in een oersaai woonboulevard op zoek naar beddenspeciaalzaken. Het was er uitgestorven. We hadden te doen met de verkopers die alleen maar kopjes koffie dronken. Als ik te veel informatie krijg over een onderwerp, in dit geval bedden, moet ik een acuut stressgevoel vermijden. Koudschuim, polyether, pocketvering, topmatras. Wilt u een bedframe, alles? Hoeveel weegt u?

‘Mevrouw, als u gaat liggen, even een stuk papier onder uw hoofd leggen. Als u erna nog meer wilt liggen en uitproberen neemt u dat papier dan even mee.’

We wilden nu toch aparte matrassen. Ook al vonden we het minder romantisch, voor het slaapcomfort was het misschien beter. Een matras op maat was wellicht ook beter. ‘U moet niet in het midden liggen, als u uw eigen matras straks hebt, wen uzelf aan dat u op uw eigen helft blijft!’

‘Ik had ergens gelezen dat…’ ‘Koudschuim, meneer, is voor zijslapers niet handig, daar krijgt u later toch last van. Voor zijslapers raad ik een ander matras aan.’ ‘En een topmatras, voor als we toch één matras zouden willen?’ ‘Bovenop die hele goeie?!’ De verkoper schudde driftig zijn hoofd. ‘Nee, meneer, dat gaat u toch niet doen! Een topmatras is alleen voor de boxspring, meneer, niet als u een heel goed matras gaat kopen!’

Spiraal, lattenbodem. Dunne latjes, dikke latjes, verstelbare randen.

‘We waren net gaan liggen op dit matras…’ ‘Meneer, als u dat matras wilt, krijgt u het tweede matras niet gratis! Dat is de aeromax, zeer goede kwaliteit, getest en kwam er als de beste uit. Maar dat is koudschuim.’

Wil je mijn blog steunen met een kop koffie donatie? Ik doneer een kop koffie.

Wil je mijn blogstukjes in je mail ontvangen? Abonneer je dan hier.

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *