Proberen te blijven staan.

In een schoenendoos lagen mijn middelbare schoolrapporten. Op een dun grijs velletje waren cijfers geschreven. Die cijfers, zag ik nu, waren niet eens heel slecht terwijl deze schooljaren in mijn beleving en herinnering dramatisch waren geweest. Op wiskunde, natuurkunde en af en toe economie na ging het best aardig, met een uitschieter voor Engels en tekenen.

Veel weet ik niet meer van die tijd, ik heb het verstopt denk ik, in breindelen waar ik niet bij kan of niet wil. Vage flashbacks naar de aula waar mijn leeftijdsgenoten in groepjes bij elkaar zaten of buiten rookten. Af en toe werd er een brugklasjochie in een container geduwd door derdejaars waar iedereen om moest lachen behalve ik. Er werd gelachen omdat ik stomme truien droeg of lelijke schoenen. Ik begreep het niet.
Ik slenterde langs lege paden en doolde in de gangen. Als de bel ging en iedereen de gangen opvulde liep ik mee, ontweek waar ik kon duwende schouders en ellebogen en probeerde ik te blijven staan want er werd weleens een pootje gelapt. Het scheen erbij te horen en men lachte het hardst als je op de koude tegelvloer viel.

Alles was strategie. Ik kiende uit waar ik zat, hoe ik zat, wanneer ik echt moest praten. Ik kiende uit waar de uitgang was, hoe ik moest lopen en wanneer ik juist wachtte. Als mijn jas in het toilet gevonden werd voelde het niet alsof ze mijn jas hadden weggegooid maar mij.
De klap tegen mijn keel, de fijngeknepen ogen die naar me keken terwijl ik hapte naar adem, was het snakken naar lucht die ik in dat schoolgebouw niet meer kreeg.
Thuis nam ik grote groene pillen omdat mijn maag opspeelde. Mijn hoofd bonkte soms uit mijn lichaam. Mijn fiets bleek weer kapot getrapt. Mijn jas moest opnieuw gewassen.

Ik keek naar mijn cijfers op het vieze grijze papiertje. Grijs was de juiste kleur om deze periode aan te merken. Eigenlijk ging het helemaal zo slecht nog niet. ‘Hou nog even vol,’ stond er aan de zijkant. Ik hield vol, ik had geen keus.

Week Tegen Pesten 2020 van 21 t/m 25 september.

Wil je mijn blog steunen met een kop koffie donatie? Ik doneer een kop koffie.

Wil je mijn blogstukjes in je mail ontvangen? Abonneer je dan hier.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *