Toren boem.

Lieve Q,

Er staat een grote hijskraan bij ons in de straat als ik in de tuin kijk. Soms beweegt hij langzaam heen en weer. Ik moet denken aan wat je vorige week vertelde toen je aankwam bij je tijdelijke nieuwe huis. ‘Toren!’ riep je naar de hijskraan. Een torenhijskraan. We rekenen het goed. Al van kleins af aan vind je het een beetje spannend als er een toren van blokken wordt gebouwd. Je wordt onrustig en wil dat het stopt. Als er een toren wordt gebouwd kan het omvallen en dat kan best herrie maken en dat vind je eng. En dan moet je huilen.

Op school werd er een toren gebouwd. Je was er niet blij mee. Je moest heel erg huilen. Mama vertelde dat de juf je mee moest nemen naar een andere ruimte om tot rust te komen.

Tijdens een filmpje vroeg mama waarom je verdrietig was.

‘Toren!’ zei je.

‘En wat gebeurde er met de toren?’

‘Boem! Boem!’

‘En toen was je…?’

‘Driet.’

Het was even stil.

‘Huilen.’ zei je en maakte het gebaar van huilen. Een aai met je vinger over je wang.

‘Huilen.’ zei je nog een keer en je keek naar mama.

Het was een beetje sneu om je zo te zien. Je was helemaal onder de indruk zelfs nadat je was opgehaald van school en weer thuis op de bank zat. Maar wat kon je het goed vertellen! En wat was ik blij dát je het kon vertellen. …

Wil je mijn blog steunen met een kop koffie donatie? Ik doneer een kop koffie.

Wil je mijn blogstukjes in je mail ontvangen? Abonneer je dan hier.

2 gedachtes over “Toren boem.

  1. Ach lieve Q,
    Ik ken je niet persoonlijk maar je zit in mijn hart.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *