Een klein maar waardevol stapeltje.

De boekenkast van mijn moeder stond vol met dikke pillen. Oorlogsromans, geschiedenisromans van klassieke schrijvers zoals Tolstoi, Steinbeck en Bronté. Ik kon onmogelijk alle boeken meenemen, hoewel ik geen enkele moeite zou hebben gehad alles over te nemen als ik een lege kast had thuis. Alles was van waarde, was relevant en deed ertoe. Ik nam de laatste boeken mee die zij gelezen had en een stapel boeken waarvan ik wist dat zij ze herlas omdat ze zo mooi waren of omdat ze het verhaal belangrijk vond. Er kwam een vraag voorbij op Mastodon hoe je boeken rangschikt op wat blijft en weggaat. Sinds het overlijden van mijn ouders en het huis leeg moest heb ik geleerd hoe dat werkt.

Op mijn werkkast staat een stapel boeken die, als het ooit moet, naar dierbaren gaat omdat die boeken relevant zijn, van waarde en belangrijk zijn om te delen. De rest mag naar de Kringloop, uitgedeeld, naar een mini bieb. En nu ik in de boekenkast in de woonkamer kijk zie ik dat er nog een boek bij hoort. De stapel is niet groot, je kunt het onder je arm meenemen. Een klein maar waardevol stapeltje.

relevante boeken

Virginia Woolf – Liberty

Ramsey Nasr – De Fundamenten

Alain de Botton – Ode aan het kijken

Epictetus – Of Human Freedom

Hannah Arendt – De vrijheid om vrij te zijn

Seneca – Innerlijke rust

Jean Pierre Rawie – Geleende tijd (gedichten)

Fokke Obbema – De zin van het leven

Marc Reugebrink – Het geluk van de kunst

Ton van Os

Dat is het. Meer is het niet. Alle andere boeken zijn prachtig, sfeervol, spannend, nemen je mee in een andere wereld. Er ontstaan levende figuren met allen een eigen karakter. Er blijven maar een aantal klassiekers over, ook nu, in deze tijd. Al het andere is vergankelijk. Dus mijn antwoord op de vraag hoe je boeken rangschikt? Stel jezelf de vraag: Welke boeken moeten je dierbaren lezen, bewaren en doorgeven als jij het niet meer kunt. Dat is het waardevolle stapeltje. De rest kan weg.

2 gedachtes over “Een klein maar waardevol stapeltje.”

  1. Ha Karin, dank je, maar tot zo’n stapeltje boeken zal ik nooit kunnen komen. Er is literatuur die nu voor mij belangrijk is en literatuur die dat ooit is geweest. Ik kan er (om een keuze uit die hoeveelheid boeken mee te nemen naar ‘het Eiland’ of door te geven aan geliefden) geen keuze uit maken, ook, omdat ik lezen niet los kan zien van waar ik tegelijkertijd naar luisterde en naar keek. Wanneer las ik wat? Waar luisterde ik naar als ik las? Waar keek ik naar? In welke omstandigheden? De herinnering aan de voor mij belangrijke boeken, muziek en beelden uit het verleden koester ik als een geheel. Daar dagdroom en nachtdroom ik over, al ben ik nog steeds nieuwsgierig naar wat er nu tot stand wordt gebracht, natuurlijk. Met Groet, Ton

  2. @Ton:

    Dat is waar. Dat geldt ook voor de overige boeken die ik hier heb. Van beneden tot boven, overal zijn boeken die iets betekenen of betekend hebben. Maar er zit veel en blijft veel in mijn hoofd. Anderen zullen niet weten welke gedachten ik had bij welk boek. En waarom ik die gedachten had. Het is allemaal vergankelijk. Maar als ik dan toch een keuze moet maken …

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten