Karin Ramaker.

Als ik niet schrijf, denk ik aan schrijven.

Struikelwoorden.

Kinderen en taal. Het is geweldig, vind ik. Ik leer dat teckels Takkies zijn, dat ganmeten magneten zijn en dat je kunt kijken door een verderkijker. Ook wordt er soms iets gehusseld. Zelf is zalf die je er zelf opsmeert in plaats van je ouders of gastouders. De maan is een nachtlamp.

Het zijn struikelwoorden. Woorden die moeilijk zijn op de een of andere manier. Of er komt gewoon iets anders voor in de plaats. Tijdens het schrijven van mijn boeken verzon ik ook weleens een woord dat er meteen uit moest van de uitgever. Niet iedereen houdt er blijkbaar van, of wil het overzichtelijk houden. Toch begrijp ik die struikelwoorden wel. Johan Cruyff zou het ook begrijpen.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten