Share

Met volle aandacht.

vrijdag 31 juli 2009



Ik heb er vaker over geblogd en om me heen merk ik dat meer mensen aan zichzelf voorbij (dreigen te) lopen en daar iets mee willen. Veranderingen willen. Maar hoe? Want men haast zich door de dag heen, drinkt en eet zonder echt te proeven, fietst naar huis en piekert onderweg over dingen die thuis nog gedaan moeten worden. Soms dwalen je gedachten af naar iets uit het verleden, iets wat je gezegd hebt waarvan je denkt dat je het anders had kunnen zeggen of vraag je je ineens af, terwijl je onder de douche staat of jij je haar al gewassen hebt of nog niet. Hoe vaak sluit je de deur achter je en vraag je jezelf ineens later af, of je de de deur wel goed op slot gedaan had?

Vaak ben je in het moment al heel ergens anders; verder weg, of zelfs terug in het verleden. Het is niet erg om bezig te zijn met toen of toekomst, maar als je er te lang in blijft hangen en daardoor vergeet wat je nu aan het doen bent, wel.


Mindful bezig zijn is eigenlijk een oude boedhistische techniekoefening maar vertaald in deze huidige tijd. Niets zweverigs is daar aan, het is juist ontzettend realistisch en echt. Hoe je mindfulness kunt gebruiken in het dagelijkse leven en hoe je omgaat met negatieve gevoelens of stress beschrijf ik hier:


1. Herkennen


De eerste stap is herkennen wat je op dat moment voelt. En benoem dat gevoel. Bijvoorbeeld: 'Ik voel me angstig.' 'Ik voel me nu gestresst.' 'Ik voel me onzeker.' Op het moment dat je het voor jezelf benoemt haalt het al wat gevoel weg. Door het benoemen van je gevoel maak je het helder voor jezelf. Het heeft (hardop) een naam. En doordat je het gevoel benoemt ben je even weer in het hier en nu. Want je voelt je
nu gestresst. Je voelt je nu angstig of onzeker.

2. Contact maken


Veel mensen zullen geneigd zijn gevoel te verdringen of in het gevoel te gaan hangen. Verdringen is wegstoppen. Wegstoppen door bijvoorbeeld bagataliseren: 'Het valt wel mee!', (teveel) eten, spullen kopen, etc. Juist door je vervelende gevoel te voelen zal het straks eerder verminderen. Door weg te dringen zal het op verschillende manieren weer terugkomen. In je gevoel gaan hangen is jezelf de put in praten. Het is allemaal gewoon
te erg en daardoor mag je je rot (blijven) voelen. Waardoor jij jezelf vervelend blijft voelen en het niets oplost. Je geeft dan ook de kracht aan het gevoel in plaats van dat jij de kracht hebt om je gevoel te stoppen.

3. Kalmeren


Let op je ademhaling. Adem diep in door je neus, hou het even in, en adem weer uit door je mond. Leg beiden handen op je buik. Focus op ademhaling via je buik. Dat zal in het begin best moeilijk zijn, maar ademhalen via de buik is rustgevender dan ademhalen via je borstkas. Mensen die (licht) hyperventileren ademen 'te hoog.' Deze oefening kun je altijd doen. Op het toilet, tijdens een cursus, in de rij bij de kassa. Overal!

4. Laten gaan

Je hebt stilgestaan bij je gevoel. Je hebt het benoemd en je hebt het gevoeld. Maar nu laat je dat gaan. Want je gevoel is je gevoel en je zorgt ervoor dat het niet je andere tijd gaat beinvloeden. Je zegt gedag tegen je gevoel.


5. Onderzoeken


Je mag best onderzoeken waar je gevoel vandaan komt. Misschien had je een sollicitatiegesprek waarbij je nerveuze gevoelens had. Dan is het verklaarbaar dat de nerveuze gedachten daar vandaan kwamen. Zoek alleen niet te lang als je gevoel (nog) niet te verklaren valt. Niet alle gevoel is meteen verklaarbaar. Dat zal zich op een later tijdstip openbaren. Blijf niet hangen in je zelfonderzoek. Zeg dat ook gedag. 'Ik voel me .... en ik weet even niet waarom, maar het is zo.'

In het hier en nu is ook je koffiekopje in je hand voelen. 'Het is glad en hard materiaal en het voelt warm want de koffie is heel warm.' Door deze handelingen te vertellen, hardop of in jezelf, ben je bezig met wat er nu speelt. Niet dat je straks nog een telefoontje moet plegen en andere dingen moet doen.

Ik heb zelf deze oefeningen ooit meegekregen:

1) Ga zitten in een stoel en voel hoe die stoel zit, aanvoelt.

2) Drink uit een glas en beschrijf wat je doet en hoe het voelt.

3) Kijk naar een foto en beschrijf wat je ziet.


Lees ook:
Mindfulness.

Labels:


7:05 PM //
Share

color draw this page.




Wreck This Journal.


Meer Wreck This Journal:

Spill Your Coffee.
Write or draw left righthanded.
Write one word over and over.

Labels: , ,


4:10 PM //
Share

Smoky.




Dik een jaar geleden kwam ik voor het eerst in de nieuwe flat van een collega/vriendin van mij in Nijmegen kijken. We voelden een connectie, een klik, maar we zagen elkaar niet echt vaak. We leerden elkaar eigenlijk pas kennen. Ze had me opgehaald van het station en druk pratend liepen we via de trap naar de voordeur. Haar meubels waren nog steeds niet gebracht, de kamers waren best kaal en alleen een koffiezetapparaat stond in de keuken.

Ze begon aan de rondleiding. Vertelde ondertussen over de vele twijfels die ze had over bepaalde privezaken en wat ze ermee aan moest. Al heel lang balanceerde ze tussen doen wat anderen van haar verwachtten en wat zij zelf graag wilde doen. Uiteindelijk koos zij vaak voor wat anderen wilden en voelde zich buitengewoon naar.

Toen ze me de slaapkamer had laten zien en wij naar de witte hal liepen zag ik opeens een soort rokerige schim voorbij komen. Daar beneden op de grond. Een soort van schim van een donkere kat. Hij liep zo langs mijn benen. Zonder erg riep ik:

'Ik zie hier een kat lopen! Je moet een kat gaan kopen. Die kat hoort bij jou!'

Mijn vriendin keek me even verbaasd aan en mompelde dat ze inderdaad gedacht had een kat te kopen maar dat mensen om haar heen vonden dat het geen goed idee was. Wat nou als zij met vakantie wilde? Wie moest er dan voor het huisdier zorgen?

Afgelopen week kreeg ik een email van deze vriendin die ik al maanden niet gezien had. Waarvan ik wist dat er problemen speelden en ik haar even met rust moest laten. Ze moest zelf dingen uitvissen en beslissen. Soms liet je iemand dan maar even.

'Moest nog aan je denken! Jij hebt namelijk ooit gezegd dat je het gevoel had dat ik een kat wil. Ik zei toen dat ik er wel over nagedacht had maar nog niet zeker wist. Jij zei toen, doe maar is goed voor je. Moest daar weer even aan denken. Ik heb haar nu een week en het gaat heel goed. Het is zo n lief beestje, word er helemaal vrolijk van.'


smoky, zoals ik haar noem.


'Ze is gevonden in een kliko met kittens en is zelf sinds mei 1 jaar. Al veel mee gemaakt.
Ik ging eigenlijk voor een andere kat, maar zij kwam gelijk naar me toe.'


...

Labels: , ,


11:32 AM //
Share

Start!




start!


'Start where you are. Distant fields always look greener, but opportunity lies right where you are. Take advantage of every opportunity of service.' -- Robert Collier.

Voor mensen die twijfelen. Voor mensen die 'ja,maar' roepen. Voor mensen die niet goed weten waar te beginnen. Voor mensen die ergens wel willen maar niet durven. Voor iedereen die denkt dat ze eerst moeten onderzoeken, verkennen en een conceptplan moeten klaar hebben.

Want alles heeft een begin. Je moet alleen beginnen.

Labels: ,


12:00 AM //
Share

Bedelen voor Jasper. Deel 2.

donderdag 30 juli 2009



Het geeft een goed gevoel. Dat je daadwerkelijk kan helpen. Ook al is het zoiets kleins als een oproep doen via een medium als internet en je weblog.

'De Haagse evenementenorganisator Karin Ramaker besloot het artikel op haar weblog te plaatsen, rond te mailen en te verspreiden via Twitter. 'Via internet kun je snel veel bereiken.' -- AD.

En dat is zo! Verschillende mailtjes kreeg ik nadat ik zo vrij was geweest mijn weblogstukje onder de aandacht te brengen bij diverse mede-bloggers.

'Ik heb het gelezen en heb geld overgemaakt.' -- Emma Fasol.

Maar er moet me ook iets van het hart. De reacties die gegeven worden op het AD artikel. Het gaat namelijk niet om al die arme kindjes in Afrika en 'er zijn zoveel doodzieke kinderen in Nederland die hulp nodig hebben.' Het gaat erom dat er aandacht gevraagd wordt eens verder te kijken dan ieders neus lang is. Want het riekt hier in Nederland als het gaat om geldverstrekkingen en politieke kwesties. De overheid zegt keihard dat de pharmaceutische wereld daarmee bezig behoort te zijn. Als Balkenende's kind een dodelijke stofwisselingsziekte had piepte hij wel anders. En die hypocrisie kan ik wel schieten. Natuurlijk zijn er veel meer doodzieke kinderen die hulp nodig hebben. Jasper heeft in deze geen voorkeurspositie. Moet je zijn ouders erop aanvallen dat zij alle middelen zoeken en benutten om hun kind te helpen? Zie Jasper als het boegbeeld voor vele andere kinderen met een stofwisselingsziekte. Er bestaat een stichting voor. Als je het niet fair vindt alleen geld te doneren aan Jasper, dan geef ik je het advies eens verder te kijken dan je neus lang is.

Sterker nog, ik ken een oud collega met een doodziek kind, ook een zeldzame stofwisselingsziekte waar onderzoek naar gedaan moet worden, maar dat kind zal zijn derde levensjaar niet halen. En ik ben bewust nu even stil. ...

... ... ... ... ... ...

Wat moeten zijn ouders met reacties als: 'Maar waarom kraait er geen haan naar alle duizenden kinderen die er dagelijks sterven in de Derde Wereld door gebrek aan schoon drinkwater, ziektes of honger?' -- Marjan via een reactie in het AD.

Het zal jouw kind maar zijn, je broertje, je neefje, je buurjongetje. Het gaat ook helemaal niet om welk bedrag je overmaakt. Het gaat om mensen alert maken en aandacht vragen. Op allerlei manieren. Je kunt met z'n allen wel wensen en eisen dat overheden en 'rijke mensen' wat doen, maar daarmee verzet je geen bergen. De ik-wacht-af-methode heeft nog nooit iets opgebracht. Samen kun je bergen verzetten. Ben je boos omdat er kinderen sterven in Afrika? Zet zelf een stichting op. Kom op, mensen, ga niet zitten kniezen en boos zitten wezen omdat je de wereld zo hypocriet vindt en oneerlijk. Doe er wat aan!

Internet is magisch! Het mobiliseert! Het verspreidt boodschappen en berichten sneller dan je tellen kan!

Geef alsjeblieft wat jij missen kan aan:


Stichting Jasper Against Batten
Giro: 8162 88216 (Fortis Bank)
Utrecht.


Alvast dank!

Labels: ,


1:39 PM //
Share

Ambitie.




1 streven; eerzucht

Wanneer je aan ambitie denkt ben je misschien geneigd een nare smaak in je mond te krijgen. Ambitie wordt gezien als zakelijk, mannelijk, doelgericht en doelbewust. Misschien is het ook wel zo dat ambitie soms geassocieerd wordt met egocentrisme. Ten koste van wie of wat ga je voor je ambities? Maar ambitie kan ook juist heel klein zijn, maatschappelijk.

De hedendaagse tijd vraagt aan vooral de vrouw de nodige ambities tentoon te spreiden; het runnen van een huishouden, het opvoeden van kinderen, het hebben van een baan, het plannen en organiseren van vrije tijd met kind, man en vrienden.

Ambitie is gedrevenheid van binnenuit. Ambitie is waarvoor je op deze aardkloot bent. Waar je onuitputtelijke energie van krijgt, waar jouw persoonlijke doelstelling ligt. Wat je blij maakt en waarheen je wilt.

Misschien is het een soort weggetje. Je loopt op die weg naar het juiste gedeelte van het pad dat jij moet volgen. Tegenwoordig vraag ik me zelf weleens af of wij met z'n allen niet teveel willen en moeten, om die ambitie te bereiken. We willen met z'n allen zoveel. In korte tijd. Zo snel. Zo makkelijk.

Ik ben redelijk gedreven. Ik ben een boogschutter; ik schiet mijn pijl af, daar verder weg, en ren er als een bezetene op af. Vol met enthousiasme, creativiteit en ideeen. Ik stop niet gauw, onderweg. Want daar is mijn doel en dat wil ik bereiken.

Zijn er niet kleinere ambities in je dagelijkse bestaan die je behalen kunt? Is er zoiets als een streven naar het goed volbrengen van je dag? Op een voor jou te behalen plan? Is opstaan in de ochtend op een relaxte, natuurlijke manier net zo'n belangrijk streven als het achterna gaan van je meest ideale baan? Ambitie is denk ik veel breder dan werk. Werk is veel breder. Men werkt de hele dag aan zichzelf, de ander en om geld te verdienen. Kunnen wij niet wat meer streven naar de ambitie van de dag?

Ambitietest.
Crack The Spine.

Labels: ,


12:44 PM //
Share

Vorig jaar.




Dinsdagmiddag, hartje zomer, lichtverkleurde armen, op de fiets naar het strand, bedacht ik me dat ik vorig jaar op exact dat tijdstip in China zat. In de broeihitte, smog en lange autobus. Dat waren de vervelendere dingen van de reis, maar als ik m'n ogen sluit ben ik daar weer; in de mooie parken, bij mooie rustgevende tempels en buddha's. Wierook, rituelen, gebeden en dansen.

Memories of China.

Labels: , ,


10:44 AM //
Share

Adverteren? Deel 2.




'We kopen kranten die voor 50% uit ads bestaan. Magazines: precies hetzelfde. En daar betaal je zelfs voor. We vinden het normaal. Punt blijft: er zijn weinig manieren om echt geld te verdienen met je blog. En iedereen kijkt op nu.nl. of hyves. Die kunnen alleen maar draaien op ads. Volgens mij is het een kwestie van het smaakvol doen, of subsidie vragen, of op een andere manier je geld verdienen.' -- Marco Raaphorst.

Juist! Waarom is het in weblogland zo not done om advertenties te plaatsen op je blog, als er in tijdschriften, kranten en andere weekbladen gewoon advertenties staan waarbij niemand bedenkt: 'Wat een vervelende krant is dat toch!'

Hoe kan het zo zijn dat ads nog steeds niet gangbaar zijn in weblogland? Oke, ik ben het ermee eens dat sommige (flash) banners afgrijselijk zijn. Sommige google-ads banners zijn te groot en te lelijk, sommige sites hebben een enorme zijbalk met alleen maar ads. Toch durf ik te zweren dat men er toch heen gaat en daar leest omdat de content ervoor zorgt dat men de ads vergeet. De content is wat ertoe doet. Zoals dat gebeurt met kranten, tijdschriften en andere weekbladen.

Kan iemand mij vertellen of uitleggen waar die weerstand vandaan komt om toe te staan dat webloggers de kans krijgen om via ads te verdienen met hun blog?

Naar aanleiding van dit weblogstukje.

Labels: ,


8:00 AM //
Share

Persoonlijke Elevator Pitch.

woensdag 29 juli 2009



Het is ietsje langer dan drie minuutjes. Had ook echt niet langer moeten duren. Het is raar om in het luchtledige te praten. :-)

Elevator Pitch met-k.com bij vimeo.

Labels: ,


10:12 PM //
Share

Bedelen voor Jasper!




Vanmorgen toen ik de krant zag liggen werd mijn oog getrokken naar een lief en vrolijk jongetje dat op de voorkant van het AD stond te lachen. Maar dat vrolijke jongetje is niet altijd zo vrolijk want hij heeft de zeldzame dodelijke stofwisselingsziekte van Batten. Hij ziet nu slecht en loopt nog voorzichtige stapjes achter een rollator. Het gaat over Jasper Duinstra, vier jaar oud.



Een experimentele behandelingsmethode wordt niet vergoed. Zijn ouders moeten zelf geld los zien te peuteren. Ik was erdoor geraakt en mailde vrij direct naar Stichting Zeldzame Ziekten Fonds dat mijn mailtje doorstuurde naar Suzanne Docter van het AD. Zij belde mij waardoor ik de afspraak met haar heb gemaakt hier aandacht voor te vragen en zo geld in te zamelen voor Jasper.

Juist doordat internet hier snelle wegen bewandelen kan vraag ik om een bijdrage voor Jasper. En geef dit belangrijke bericht door, via je weblog, email, twitter, op welke manier dan ook!

Het artikel kun je hier lezen.
De website van en over Jasper Duinstra.

En geef wat jij missen kan aan:

Stichting Jasper Against Batten
Giro: 8162 88216 (Fortis Bank)
Utrecht.
Alvast dank!

Labels:


12:28 PM //
Share

The Elevator Pitch.




Een elevator pitch is een korte presentatie over je werk, je project, over wie je bent en wat je doet. Het laat op die manier zien in een hele korte beschrijving waar je enthousiast over bent zodat een ander getriggerd kan worden. In het kort is een elevator pitch een verkooppraatje in de lift.

Als je ergens op een feestje, meeting of bijeenkomst bent en iemand vraagt wie je bent en wat je doet en je mompelt: 'eh, iets met organiseren en adviezen' dan raakt het kant noch wal. Als je op zo'n moment in het kort kunt vertellen wat je doet, waar je passie ligt, ben je al een heel eind. Een korte presentatie geeft je zelfvertrouwen op die momenten dat er onverwacht gevraagd wordt wat je doet. Bovendien zal degene die luistert eerder geinteresseerd raken in jou.

De basis van een elevator pitch is zelfkennis. Als jij weet waarover je praat, waar je kracht ligt en waar je enthousiast over bent, is dat merkbaar en voelbaar voor de ander. Als je nog niet helemaal zeker weet wat je functie is, kun je wel met zekerheid vertellen wat je leuk vindt om te doen. 'Mensen enthousiast maken, met geduld mensen helpen, organiseren en uitwerken van projecten, ik hou van creatief zijn, ik vind het leuk om betrokken te zijn bij een project.'

In je Elevator Pitch bespreek je de volgende punten:

1) eventueel studie en opleiding
2) werkervaring
3) speciale vaardigheden
4) geslaagde projecten
5) je manier van werken
6) expertises
7) wat voor jou belangrijk is
8) je doelstelling
9) jouw unieke kenmerken

Vanavond een videofragment van mijn eigen elevator pitch.

Labels: , ,


10:14 AM //
Share

Productief en structureel.

dinsdag 28 juli 2009



Het voordeel van 's morgens klusjes doen werken, zoals bijvoorbeeld de btw omzet, werkafspraken regelen en mail beantwoorden is dat je daardoor 's middags de vrijheid hebt te doen wat je leuk vindt. Zoals chillen op een handdoekje op het strand. (Met een factoortje of vijftig op je schouders.)

high.


Om te kijken naar de mooie blauwe lucht en de vele vliegers die er rondwapperen.

Labels: , ,


7:12 PM //
Share

Memes.




'Een meme (spreek uit als meem) is een begrip uit de memetica en betekent een idee dat zich onder informatiedragers verspreidt. Memen verdubbelen zich door imitatie en kunnen dat in principe veel sneller dan genen. ' -- bron wikipedia.

In de blogwereld is een meme een idee dat zich zo sterk ontwikkelt dat anderen het overnemen (al dan niet in aangepaste vorm) zodat het zich op internet verspreidt.
Je hebt verschillende memes;

* Broodje aap verhalen en hoaxes
* Afbeeldingen en bewerkte afbeeldingen
* Referenties naar populaire cultuur
* Reclame en advertenties
* Verzonnen tags, quotes, stokjes
* Zelfpromotie.

Een voorbeeld meme is deze. Maar ook deze, en deze.

Via deze link kwam ik bij de online persoonlijkheid meme. Deze meme kan alleen bij een voor- en achternaam. Ook bij Flickr kennen ze memes. Deze meme ging snel! Door het boek Wreck This Journal van Keri Smith is er ook veel gebeurd op dat gebied. Men maakt nu foto's, video's en kunstwerken via het boek en schrijft erover.

Een meme is leuk als het bij voorkeur zelf verzonnen is en razendsnel door enthousiasme overgenomen wordt door anderen. Dan weet je dat je meme geslaagd is.

Labels: ,


10:41 AM //
Share

Lady Gaga.




Kappertijd zit er weer aan te komen. Het tweemaandelijkse dilemma speelt dan weer. Gisteren tijdens een puik stukje research kwam ik bij deze site terecht. Knock your socks off.

into lady gaga.


Can't read my,
Can't read my
No he can't read my poker face.

Labels: ,


9:32 AM //
Share

Adverteren?

maandag 27 juli 2009



Een tijdje geleden werd ik een paar keer benaderd door bedrijven die wilden adverteren op mijn weblog. Omdat ik deze bedrijven niet vond passen bij wat ik wil uitdragen op mijn weblog weigerde ik. Maar het zette me wel aan het denken.

Waarom ging ik zelf niet op onderzoek uit? Waarom ging ik zelf niet bedrijven benaderen waar ik wel van vond dat zij bij mijn weblog pasten?

Ik heb nu een aantal bedrijven gemaild. Want waarom zou een goedlopend lezend weblog niet adverteren en daardoor een zakcentje verdienen met bloggen?

Labels: ,


8:37 PM //
Share

Kijk om, en loop weer door. Deel 20.




Het voelde alsof ik wilde schreeuwen maar niemand sloeg er acht op. Omdat niemand er acht op sloeg, leek mijn stem te vervagen in de ruimte. Als kleine zeepbellen die plotseling uit elkaar barstten. Het gevoel dat ik had leek op bonken op een deur die toch nooit openging.

Het was alsof de momenten langs me heen gingen. Klasgenoten wandelden en kletsten en liepen langs mij heen door lange gangen. Lange gangen waar ik in kon verdrinken. Ik wist niet waarheen ik moest. Het voelde alsof ik me in een doolhof bevond waarbij niemand me hielp, me alleen maar schaapachtig aankeek, lachte en vervolgens doorliep. Alsof ik in een slechte film beland was, waarin alles achterstevoren liep.

Ik bevond me in de aula waar ik mijn rugzak op de grond gezet had. Mijn rugzak was veel te zwaar. Het droeg boeken en praktijkboeken met schriften en ringbanden die ik het liefst in de dichtsbijzijnde container wilde gooien. De aula was leeg en hol. De zitkuil smerig met achtergelaten lunches en blikjes drank. Ingedeukte witte plastic bekers waaruit chocomel lekte.

De concierge gaf mij een bezem. Ik nam het aan maar bleef staan. Met licht opgetrokken wenkbrauw keek hij me aan. ' Het is wel de bedoeling dat je nu gaat vegen.' Het was straf. Straf die ik blijkbaar verdiend had. Ook al zoiets. Het was onterechte straf. Ik had die straf niet verdiend. Maar ik kon zeepbellen schreeuwen wat ik wilde. Bonken op deuren die toch nooit open zouden gaan. Niemand sloeg acht op wat ik wilde zeggen. Uitleggen.

Niemand.

Maar ik verroerde me niet. Hield de bezem in mijn handen en keek de concierge aan. Hij zuchtte geirriteerd en liep weg. Ik bleef achter in een stille aula. Rugzak aan mijn voet. Bezem in de hand.

Labels: ,


4:08 PM //
Share

Briefgeheim.




...


Het is wat je wenst
de schouder, de woorden
de bescherming, de liefde.
En zonder dat, niet tastbaar
in iedergeval
zul je moeten weten
dat je het zelf moet doen.

Labels: , ,


2:51 PM //
Share

Imperfect.




Een hele tijd terug vond ik rechte lijnen het mooist. Of op een toonbank alles rechtleggen, dat wil ik soms nog steeds. Alles dat scheef is rechtzetten. Perfect. Wat een vervelende eigenschap als alles om je heen verre van perfect is. En wat is perfect nu eigenlijk en wat kun je ermee?

imperfect.


In de wereld van appels en peren is ook alles imperfect. In de wereld van het opgroeien naar volwassenheid is het zelfs riskant om te denken en te wensen dat alles perfect is. Misschien streef je er met alle macht naar maar kun je het gewoonweg niet bereiken, omdat het niet bestaat; perfectie.

Salvador Dali zei immers: 'Wees niet bang van de perfectie, je bereikt ze toch nooit.'

Waarom streeft men naar het perfecte? Ontevredenheid? Laag eigenwaarde? Zoeken en wensen dat er een prachtig iets is dat perfectie heet? Is de zoektocht er naartoe niet het ding en als de perfectie er eenmaal is, zoals men na lang zoeken denkt te verkrijgen, is het nog steeds geen utopia? Want men zoekt steeds meer, verder, langer en met meer risico?

Ik denk zelfs dat het averechts werkt. Als je een idee hebt dat je wilt uitwerken en je streeft vanaf dag een naar een perfect geheel, dan zul je ernaar streven totdat je een ons weegt. Want telkens als je denkt dat je er bent, is er toch weer iets dat beter kan/moet. Ook als je een kans in je schoot geworpen krijgt en je hebt de keus, dan zijn er ook mensen die wachten op een betere kans. Wie weet was die eerste kans wel de kans op verbetering, de volgende stap. Nee, misschien geen droombaan of droomhuis, maar wel een stap in de goede richting.

Misschien is imperfectie wel het allermooiste dat een mens zich wensen kan. Door imperfectie kan verschil blijven bestaan.

Labels: , ,


9:28 AM //
Share

Throw Away This Page.

zondag 26 juli 2009



and accept your loss.

Wreck This Journal. met-k.com

Labels: , ,


9:45 PM //
Share

Open Coffee.




Ken je het? Ik ben een paar keer naar de Open Coffee geweest. (Alleen in Den Haag heet het Opuh Koffie.) Het is een informeel offline netwerk ochtend/middag bij een plek waar je een kop koffie kunt drinken en informeel kunt klessenbessen over wat je bezighoudt bijvoorbeeld op werkgebied, ideeen die je wilt uitwerken en waar je hulp bij kunt gebruiken of om eens te brainstormen over het een of ander.

De Open Coffee is ontstaan doordat ondernemers online de behoefte hadden offline met elkaar te spreken.

koffie.


Open Coffee is nu op heel veel plekken in Nederland.

Amsterdam op 6 augustus 2009.
Arnhem. elke eerste vrijdag van de maand.
Tilburg, om de week op vrijdagochtend.
Utrecht, elke woensdagochtend.
Groningen, elke eerste woensdag van de maand.
Eindhoven.
Den Haag, elke woensdagochtend.

Wil je zelf een Open Coffee organiseren? Kies dan een goede plek uit waar lekkere koffie geserveerd wordt, nodig je mensen uit bij voorkeur in de ochtend voordat men gaat werken, tussen 9.00 en 11.00, en anders aan het eind van de middag of tijdens de lunch. Als je zelf te weinig mensen hebt die je kunt uitnodigen, vraag de uitgenodigden een introduce mee te nemen. Let ook op de bereikbaarheid van de plek. Liefst dichtbij een station of centraal gelegen plek.

Opuh Koffie heeft om de twee maanden zelfs een Haagse Hap, voor alle mensen die niet op de woensdagochtend kunnen aanschuiven. De eerste Haagse Hap is in juni geweest en werd al met 8 mensen bezocht.

Misschien zie ik je daar!

Labels: ,


7:39 PM //
Share

De Upside van Down.




Toen mijn ex collega, met dezelfde naam, net bevallen was, kreeg ze de schrik van haar leven. Haar kindje was geboren met het syndroom van down. Haar wereld stortte in. Ze bleef daardoor wat langer thuis, kreeg hulp en langzaam begon zij te wennen aan het idee dat haar dochtertje deze aandoening had. Hoe zij daarmee omging heeft me altijd diep bewonderd. Ze schreef haar dochtertje gewoon in bij het kinderdagverblijf, en vertelde iedereen die er, in haar ogen, vreemd mee omging zonder blikken of blozen dat dit een kind was met het syndroom van up!

de upside van down.


Gisteren was ik op het spuiplein, Den Haag, in verband met een festival, en bekeek de tentoonstelling van De Upside van Down. Een week ervoor bladerden P. en ik in het enorme grote boek dat in de boekwinkel lag, met prachtige portretten van kinderen met het syndroom van down. Op de site kan ik niet goed terugvinden of de tentoonstelling verder reist, maar mocht je in de gelegenheid zijn, raad ik je aan te kijken.

Labels: ,


12:07 PM //
Share

TwitTips.

zaterdag 25 juli 2009



Als je op zoek bent naar leuke, inspirerende en motiverende twitteraccounts dan raad ik je deze aan:

1) MindfullyChange. 'Discover how you can address your needs in life, at work, in business...'
2) Just Quoted. 'To inspire by sharing the most Inspirational quotes.'
3) TedTalks. 'Ideas worth spreading!'
4) Lomography. 'a global community whose strong passion is creative and experimental analogue film photography.'
5) Postcrossing. 'It's a project that allows anyone to receive postcards (real ones, not electronic) from random places in the world.'

Heb je aanvullingen? Laat de link(s) achter in de commentbox!

Labels:


8:07 PM //
Share

16 Random Things. deel 2.




I love

ik.


1. my life. It works out well.
2. my boyfriend. Who would've thought ...
3. taking pictures, because they reflect and record my life.
4. my job. It's adventures, completely my thing and most satisfactory.
5. creativity. It makes me grow.
6. Growing at my own pace. I need time to look around, but I grow nevertheless.
7. sitting somewhere in total quietness. Quiet is good for my heart and soul.
8. creating things, projects, things that work.
9. energy, because it's what makes me shine.
10. reading good books or magazines with words that matter. What helps in day to day life. For example Toni Morrison, Wally Lamb, Joyce Carol Oates and Alice Sebold.
11. taking long walks. It eases my mind. I love nature and looking at the sky while walking.
12. Blogging. It's my work, my hobby, my life.
13. my bed. It's the best place to sleep!
14. flowers! Especially gerberas!
15. candles!
16. snailmail postcards!

Ook:

16 Random Things. Deel 1.

16 Things @Flickr.

Labels: , ,


1:52 PM //
Share

Genieten van tijd.




Een van de moeilijkste dingen en uitdagingen der mens; genieten van je tijd en genieten van alle tijd die je hebt. En dan bedoel ik op de meest ogenschijnlijk irrelevante tijdstippen die je maar bedenken kunt. Men raakt snel bedolven onder tijdsdruk, tijd tekort en andere manieren waarbij omgaan met tijd een tijdsverspilling wordt. Als je in je tijd kunt stappen en je blijft in het hier en nu, zul je tijd kunnen uitrekken.

1) de w.c

Wie van jullie ziet deze plek niet als de ideale plek om even bij de tijd te zijn? Men vergeet vaak dat juist een w.c moment het moment is om even de boel de boel in je hoofd te laten voor wat het is. Tijdens vergaderingen, chaos in je leven, drukke tijden, haastjerepjes, is een w.c moment een mini moment om even op te laden. Het is het perfecte plekje voor tijdelijke bezinning en rust. Een afgesloten hok met weinig andere dingen en spullen om je af te leiden.

2) de douche.

De douche is een letterlijk afspoelmoment. Als je een drukke dag achter de rug het, veel gedachten in je hoofd, neem een afspoelmoment om weer even bij jezelf te komen. Dat klinkt uberzweef en mindful maar als je bewust bent van je zorgen en gepieker, en je voelt dat bij elke waterstraal, op je hoofd via je lichaam naar beneden, de zorgen en piekermomenten via het doucheputje weggaan, was je letterlijk de zorgen van je lijf. Bovendien word je weer schoon en fris. Opladen kan alleen door weer 'schoon' en 'fris' te zijn.

3) een blokje om.

Even uit de ruimte gaan die je chaos geeft of waar chaos staat te gebeuren en lopen. De ene voet voor de ander. Proberen niet na te denken over alles wat je nog miet doen, maar concentreer je op het lopen. Voel je voetzolen. Je tenen. De schoen om je voet. Even heen en weer om op te laden en dan weer terug.

4) onderweg.

Er zijn talloze momenten die wellicht nutteloos voelen. Wachten in de file, voor een stoplicht, op het treinstation. Maar dat zijn tijdscadeautjes. Mensen die wachten op de trein die maar niet komt waarbij men te laat komt zullen driftig met hun hoofd schudden en zeggen dat het echt geen cadeautjes van de tijd zijn, maar dat is wel zo. Want zelf kun je er niets aan doen. Het is een machteloze situatie. Dus in plaats van je zo op te winden, kun je maar beter even uitademen en een kop koffie nemen, genieten van je extra vrije tijd en genieten van je lekkere koffie.

5) op tijd zijn en tijd afspreken.

Veel mensen zullen bij deze vijfde optie in discussie willen. Maar ja, ik denk echt dat op tijd zijn en bij een afspraak op tijd aanwezig zijn manieren zijn om van tijd te genieten. Als je te laat bij een afspraak komt (en zelfs herhaaldelijk) dan zal je gesprek niet meer het gewenste resultaat hebben. Men is ervoor namelijk al een tikje geergerd en zal zich minder goed kunnen concentreren. Dat is energie- en daardoor tijdsverspilling. Voor iedereen is tijd even belangrijk. Als je steeds op iemand moet wachten is dat ook best arrogant van die ander, want wie zegt dat zijn tijd belangrijker is dan die van de ander? Tijd plannen is daarom voor jezelf een cadeautje maar ook voor die ander. Tijd plannen is een waarborg voor rust. En in rust kun je beter werken en beter nadenken. Een tijd afspreken voor een gesprek is daardoor ook vele malen effectiever, omdat men allebei veel energie geeft in die vastgestelde tijd. Doelbewuster bezig zijn in vastgestelde tijd is voor een werkproject en vergaderingen vele malen doeltreffend.

6) verdeel je dag in fases.

Als je eigen tijd in plant, als zelfstandige bijvoorbeeld, of taken thuis, verdeel dan je tijd in fases; in blokken. Zoals op school. Door je tijd in te plannen in blokken maak je ook tijd tussendoor om pauze te nemen. Je hebt pauze nodig om even niet bezig te zijn met je werk waardoor je weer je accu oplaadt. Energie geef je pas weer als je even iets anders hebt gedaan. (Er zijn managementcursussen in omloop waarbij de cursusleider vertelt dat mensen werkend op kantoor zelfs letterlijk met hun benen op tafel moeten gaan liggen en zo niet bij hun computer kunnen in hun pauzemoment.)

Werken in blokken geeft je dag meer richting; je werkt je blok uit/af en bent klaar met die fase van je werkdag. Dan is het tijd voor pauze en daarna werk je door aan je volgende blok. (Werken in blokken is een blokdeel zo inplannen dat de werkzaamheden zo goed als hetzelfde zijn. Telefoontjes en mail beantwoorden bijvoorbeeld.) Door te werken in fases, neem je doelbewust pauze en daardoor tijd voor jezelf. De hele dag hollen en vliegen is tijdrovend en tijdverspilling. Je zult misschien denken: maar zonder pauze werk ik door en heb ik het eerder af. Dat zal best kunnen, maar met een pauze ingelast had je waarschijnlijk je project, je samenvatting beter gefocust en met beter resultaat gedaan.

Genieten van je tijd zit vaker in de kleine momenten dan in de grote.

Lees ook hier:
Tijd.
Waar blijft de tijd.

Labels:


11:51 AM //
Share

Hallo!

vrijdag 24 juli 2009



Voordat P. de telefoon wilde gebruiken drukte ze op de cijfers van de draaischijf. Want ja, zo bellen wij tegenwoordig; met een druktoets. Ik legde uit dat we vroeger een telefoon hadden die op dezelfde plek stond, waar een draad aan vast zat. En dat je eerst de cijfers moest draaien, in plaats van drukken. Terwijl ik dit aan het vertellen was, besefte ik hoe snel de tijd ging. Dat geschiedenis gebeurt terwijl ik leef.

Hallo! van met-k.com bij vimeo.



En dat voelde even heel apart.

Labels: ,


4:36 PM //
Share

Communicatie. (Zo moeilijk. ...)




Van de week stond ik bij de balie van de bank met mijn papieren en vroeg om een gesprek om een zakelijke rekening te openen. Nadat ze me verteld had dat ik andere papieren nodig had ging ik weer naar huis. Vanochtend stond ik weer aan de balie met de papieren waarom gevraagd was.

'Oh, ik ga even bellen.' mompelde de receptioniste. Ik besloot dat het niet zo erg was om te wachten; de lucht werd namelijk dreigend donker en de eerste druppels vielen al uit de lucht.

'Ja, daar was ik al bang voor. Je uittreksel van de Kamer van Koophandel is maar drie maanden geldig.'Ze keek me aan vanonder een leesbrilletje, roze met zwart.

Ik zuchtte ervan. Ik kon het gewoonweg niet snappen.

'Ik vraag me dan echt af waarom iemand aan de balie niet meteen tegen me zegt wat ik allemaal mee moet nemen en dat een uittreksel binnen die drie maanden moet vallen. Nu vind ik het gewoon erg vervelend dat ik al twee keer hier sta terwijl bij een keer volledige uitleg dit voorkomen had kunnen worden.'

Ze verontschuldigde zich. Meerdere malen. Gaf me gelijk. Ik fietste naar de Kamer van Koophandel om een nieuw uittreksel op te vragen. Het bewijs dat ik echt nog steeds ingeschreven sta met mijn eigen bedrijf. (Geldklopperij ook trouwens.) Om daarna weer in een plensbui terecht te komen en snel een boom op te zoeken om minstens een kwartier te schuilen.

Gisteren was ik in het museum voor communicatie. Het is eigenlijk een museum voor kinderen maar volwassenen hebben er net zoveel aan. Wat een leuk museum! Over communicatie door de eeuwen heen. Van het telegram tot email. Van de draaitelefoon tot het mobieltje. En hoe je iets zegt bepaalt wat je zegt. Zo waar.

Museum voor communicatie.


Dat beeld communiceert net zoals je stem dat doet. En dat je door middel van gezichtexpressie ook duidelijk kan overbrengen wat je bedoelt, maar soms ook verkeerd wordt geinterpreteerd. Dat woorden op papier net zo veelzeggend zijn als het geheim dat je koestert. Dat foto's en video's communiceren. Dat het zo vreemd is eigenlijk dat een kind van zeven jaar niet eens weet dat er ooit een telefoon bestond met draaischijf. Dat je er niet op kon drukken maar moest draaien. ...

(Videoblog volgt.)

Labels: , ,


2:55 PM //
Share






Deze maand kun je Witte Koord bestellen tegen een leuk prijsje! Koop Witte Koord nu voor 8,95! Leuk cadeau voor jezelf of voor iemand anders.

'O ja,
had ik al gezegd/gemaild/geschreven dat mijn vriendin jouw bundel erg mooi vond? Het perfecte cadeau!' -- Carice.

'Het zijn heel krachtige beelden, elk fragment. Ik had al gemerkt dat de teksten al die tijd in mijn gedachten waren blijven hangen, en dat zegt eigenlijk al genoeg.' -- Laurent.

'Ondanks het feit dat ik even nauwelijks aan vrijetijdszaken toe kom (en dus ook aandacht besteden aan het Witte Koord op mijn log...) heb ik het in 1 adem uitgelezen. Mooi meisje, mooi verhaal en zo prachtig met zo weinig woorden. Laat een grootse indruk achter!' -- Yvonn.


Deze actie loopt tot 31 augustus.

Labels:


9:42 AM //
Share

Opuh Huis.

donderdag 23 juli 2009



Het begon met een grapje en nu is het echt.

Opuh Huis.


opuh huis!


Elke vrijdagochtend, tussen 9.00 en 12.00 ben jij van harte welkom om met jouw kleine of grote vraag bij mij, of ons aan tafel te zitten. Wij adviseren en helpen waar nodig op gebied van internet, blog consultancy, guerrilla marketing, creativiteit, web 2.0 en dromen uitdenken en verwezenlijken.

Dit gebeurt met waardebepaling achteraf, op basis van een minimum startbedrag. Jij bepaalt op het eind wat jij vindt dat het gesprek/ de hulp waard was. Je kunt je aanvraag sturen naar mijn email-adres met een korte beschrijving van jouw vraag. Dan plannen wij een datum. Drinken we een bakkie en bespreken we ondertussen wat wij voor jou kunnen doen.

Opuh Huis.
vrijdagochtend
9.00 - 12.00
Den Haag.
voor (specifieke) info:
metkarin@gmail.com
marco@melodiefabriek.nl

Labels: ,


7:20 PM //
Share

Blog Consultancy. (Maar wat doe je dan?)




'Onze website is sterk verouderd. Er staat zelfs nog een emailadres op dat niet meer werkt.'

Hoe vaak surf je naar een website (iets anders dan een weblog) waar je maar een pagina voor je ziet waar je een summiere uitleg leest wat het bedrijf motiveert om hun doel na te streven, waar ze voor staan en dan nog een balkje waar contactgegevens staan. Een naam, adres, telefoonnummer en een emailadres (dat hopelijk nog werkt.) Meer niet.

Een online dood visitekaartje.

In deze tijd is dat dood zonde. Juist nu is het heel belangrijk dat jij, je bedrijf, je werk laat zien wat het kan, hoe divers het is en hoe het maakproces in z'n werk gaat.

Opdrachtgevers, mogelijke klanten en anderen willen, als zij op een website terechtkomen, zien in een snelle blik wat het bedrijf, jij, je werk allemaal te bieden heeft. En daarbij is het persoonlijke (personal branding) heel belangrijk.

Voordelen van een weblog in het bedrijfsleven:

1) Klanten werven via persoonlijke, authentieke en 'hartgestuurde' postings.
2) Productkwaliteit en maakproces.
3) Klantenbinding via interactie.

Daarnaast is het heel belangrijk dat jij, je bedrijf, je werk een bepaalde identiteit heeft. Dat doe je door je weblog zo te stylen dat het bij je past. Je werkt met een vast 'behang' en houdt vast aan jouw ideeen en (voor)waarden.
Daarin mag je best eens veranderen en proberen maar zorg wel dat publiek je identiteit herkent en blijft herkennen. Dat maakt je namelijk uniek en unieke dingen zijn bijzonder waardoor men geneigd is dat te blijven volgen.

Je kunt niet iedereen tevreden stellen. Maar door een weblog in je bedrijf op te stellen en ermee bezig te gaan (geen moeten, jezelf niet pushen tot een blogstukje per dag, maar schrijf alleen iets als je echt iets wilt melden, als er belangrijke weetjes naar buiten moeten, etc) zul je ervaren dat men blijft 'hangen' en eerder en beter op de hoogte is van je product en wat het bedrijf doet. De veronderstelling dat iets niet 'blogbaar' is, is vaak juist wel blogbaar. Dingen als fotomateriaal, beschrijven van meetings, anekdotes, werken met videobeelden en interviewtjes zijn lokkertjes voor klantenbinding.

Ik kan voor een bedrijf of instelling bekijken, opzetten en coordineren hoe een instelling of bedrijf door middel van een weblog zichzelf goed op de internetkaart kan brengen en houden. Ik benader de creatieve en persoonlijke kant van het bedrijf, team en relaties en probeer daar een goedwerkende blog van te maken.

Op dit moment adviseer ik een stichting met het maken van een weblog waarbij hun community heel belangrijk is. Hoe implenteer ik projecten van een groep mensen in een blog waarbij de rol en werking van een community heel belangrijk is waardoor er wel interactie blijft bestaan tussen de community en nieuw publiek?

Ook ga ik voor een cultureel centrum en atelier een verouderde website veranderen naar een weblog, waarbij de verkoop van kunst centraal staat.

Leestips:
Zichtbare Zaken, weblog van Huub Koch.
Personal Branding.
Should I Stop Blogging.

Labels: ,


1:28 PM //
Share

Blogbeeld. Over passie.

woensdag 22 juli 2009



Herken je het? Je sleurt jezelf elke ochtend uit je bed, voelt een soort van baksteen in je maag maar denkt: het zal allemaal wel weer best gaan vandaag, terwijl je ondertussen denkt: hoe kom ik in godsnaam de tijd door? Je neemt iets vaker een toiletpauze, je gaat meteen naar huis als je kunt en je laat extra bezigheden steevast achterwege, want je hebt er gewoonweg geen zin in. Er is geen gevoel meer in je werk.

Er zijn mensen die zijn vastgelopen in hun werksituatie en weten niet meer waarvoor ze eigenlijk hier zijn; wat hun talent is. Ze doen hun werk zonder plezier en alles op routinebasis. 'Wat wil ik eigenlijk?' is een terechte vraag, waar zij geen antwoord op weten. Moet er nog een opleiding gevolgd worden? Ze weten eigenlijk niet hoe ze tot een goede beslissing moeten komen.

Zorg voor een goede (over)stap naar het uitdiepen van je talent en je voelt daardoor meer energie en geluk. Maar eerst een uitprobeersel om dit in beeld te brengen:

blogbeeld over passie. met-k.com bij vimeo.


Labels: , ,


10:20 PM //
Share

Soms duwt expertise je in de rug.




Toen ik me ging inschrijven bij de Kamer van Koophandel, een bijzonder moment, vroeg de man zittend achter zijn bureau wat ik precies ging doen. Dat vond ik toen een moeilijke vraag die ik wel moest beantwoorden. Ik ben toen mijn bedrijf gaan omschrijven als creatieve project organisatie, en dat is het nog steeds, want op projectmatige basis creatieve dingen doen is wat ik doe.

Tijdens het praten met bedrijven, instellingen en andere vormen van bestaande projecten kwam er een onderwerp steeds om het hoekje kijken. Weblogs.

Het is een beetje apart dat ik daar nu steeds voor gevraagd word. Blog Consultancy.

Blog consultancy in het onderwijs, bij stichtingen en instellingen die hun 'ding' beter op de kaart willen brengen en bij bedrijven die op een zakelijke manier een weblog willen gebruiken om hun markt te vergoten. Het is grappig dat ik van oorsprong dacht dat het een hobby was. Nee, het is mijn werk!

Labels: ,


11:10 AM //
Share

Nieuwsbriefwaarde?




Een paar dagen geleden schreef ik al dat men nu kan inschrijven op de feedburner zodat je een update ontvangt per email van de geschreven stukjes op m'n blog. Handig, dacht ik, als je niet steeds naar de RSS feed wilt, of via Googlereader wilt lezen. Een simpele mail in de inbox op een redelijk vast tijdstip is makkelijk, en zo zag ik later, ook erg overzichtelijk.

feedburner nieuwsbrief


Je kunt je aanmelden (rechterkolom) door je email in te vullen en op 'subscribe' te klikken. Je krijgt dan een mail in je inbox.

Labels: ,


8:41 AM //
Share

Write One Word Over And Over.

dinsdag 21 juli 2009



Wreck This Journal


De opdracht luidde: 'Write one word over and over.'


Ik dacht meteen aan het woord passie.

Passie omdat je het beste geniet van het leven als je kunt zijn wie je bent en kunt doen wat je bent. Wat bij je past, wat je energie geeft en waar je waarde uithaalt voor jezelf. Passie begint bij hartsgevoel; iets dat gaat glimmen en branden zodra je praat over iets waar je over droomt, waar je van geniet en waar je bewondering voor kunt hebben.
Passie is het begin van elke doelstelling. Met passie kom je uiteindelijk het verst. Passie maakt (daad)krachtig. Passie is energie. Over passie moet je praten. Wie weet verbindt het.

Lees ook:
Personal Branding
Vreemd hoe energie werkt
Zoek en gij...

Labels: , , ,


5:38 PM //
Share

Dat raakt ietsje dieper.




Toen Michael Jackson de pijp uit ging, excuustruus voor de woordkeus, was ik niet echt geschokt maar wel onder de indruk. Ik herinnerde me plots dingen van vroeger; dat mijn broertje met zijn cassettebandjes in de weer was, want hij draaide Michael Jackson veel meer dan ik. Terwijl ik bezig was met Madonna en Wham en de Dolly Dots bewoog hij op Thriller en Beat It.

Vandaag las ik dat Ria Brieffies is overleden. Daar kreeg ik dus wel kippenvel van. Even was ik er stil van. Deze mevrouw werd namelijk vroeger, heel vroeger, op de basisschool elke dag zowat geplaybackt. Door mij. Met vijf andere fanatieke vriendinnen stonden we steevast tijdens pauzes op het schoolplein keihard mee te bleren zingen met 'Love Me Just A Littlebit More.' En ik was Ria. Dat was ik gewoon.

Potverdorie zeg. Ria dood. Ik vind het nogal wat. Zomaar een DollyDot weg. Ook al traden ze niet meer op, behalve dan die keer dat ze een paar comeback concerten planden en een oude jeugdvriendin me (toen nog via Hyves) benaderde om een reunie op te zetten. Uiteindelijk zag ik twee vriendinnen van toen pas na twintig jaar weer terug. Een jeugdvriendin zag en sprak ik nog regelmatig via mijn werk, eentje was hoogzwanger en moest rond die tijd bevallen en de andere jeugdvriendin was spoorloos. Met z'n viertjes zongen we luidkeels mee met alle liedjes, dansten we erop los. Het was als vanouds. Wat was het bijzonder allemaal. Toen de DollyDots uiteindelijk echt het podium afliepen met familie pinkten we tranen weg. Een stukje jeugd. Persoonlijke geschiedenis. Sentiment.

Ik ben er nog steeds een beetje stil van. Ik kan er niets aan doen. KLIK.

Lees ook:
IK ben hier.Deel 5.
Reunie, Reunie.

Labels:


1:04 PM //
Share

Werkafspraken en dergelijke.




Over ... drie kwartier heb ik een werkafspraak in een leuk kunstenaarswijkje in Den Haag. Over mogelijke projecten waar ik bij betrokken zou kunnen zijn. Als ik wil. Als het leuk is. Als zij met mij in dat project willen stappen. Maar omdat zij mij belden en vroegen erover te praten, zit dat wel snor.

Die zakelijke rekening moet nu ook maar eens geopend. Bij de bank een afspraak hopen te maken voor vandaag en dan ook nog vanmiddag naar het notariskantoor. In verband met nieuwe, uitdagende en spannende ontwikkelingen. U hoort spoedig meer van mij.

Labels: , ,


9:18 AM //
Share

Vliegend Hart.

maandag 20 juli 2009



Ja, Hart Op Straat leeft nog steeds. Vandaag weer een nieuw hart erbij gezet. Het is leuk dat men overal hartjes fotografeert en naar me opstuurt. Hartjes spot je vaak zonder erg en ineens is het er!

Met excuses voor de kwaliteit van het filmpje:


Labels: ,


4:51 PM //
Share

Blogger, accounts en zoute friet.




Terwijl ik er bij toeval (blond) achterkwam dat mijn bloggeraccount ergens in een wat verder verleden eigenlijk ge-update had moeten worden via gmail, mede doordat ik mijn blog een tijdje terug een knetter te gekke wordpress thema wilde aansmeren en dat op geen enkele wijze kon, zo zei ook mijn technische manus van alles.

De export dinges werkte niet en daarop volgden allemaal DM's en emails van collega-bloggers die mijn trackbacks, hyperlinks en deeplinks wilden, wat ook al niet kon door blogger. Ik werd een beetje boel sjaggerijnig van blogger en wandelde straks even naar buiten.

Waar een heel klein jongetje met zijn moeder bij een frietkraampje stond met een bakje frietjes met mayonaise in zijn hand en aan het snikken was. Moeder snapte er niets van, de frietjes waren toch lekker? (Ze bedoelde ook te zeggen: een frietje met mayonaise tussen de middag is extra feest, kleine man, dus geniet ervan. Volgende week is mama niet meer ongesteld.)

Het kleine manneke snikte en snikte en haperde toen de woorden:
'Er zit eigenlijk, eigenlijk teveel zout op de patatjes, mama!'

Labels:


2:51 PM //
Share

Visueel Denken.





Met beelden communiceer je effectiever dan met tekst. De combinatie van tekst en beeld is het meest effectief. Visueel denken helpt mensen om moeilijke informatie te versimpelen waardoor het gemakkelijker is over te dragen en te onthouden.

Als je iets in een (werk)gesprek, vergadering of presentatie duidelijk wilt overbrengen maar je gebruikt geen beeld (whiteboard, bijv.) is de kans groter dat de ander iets anders oppikt in die bespreking dan jij bedoelt. Belangrijk bij visueel denken is om echt te leren kijken. Vaak kijken mensen wel maar zien ze het niet echt. Dat komt met name door allerlei veronderstellingen en gedachtengangen die mensen automatisch maken.

Beeld gebruiken is dus duidelijkheid scheppen.

Met Mindmapping maak je structuren zichtbaar en relaties tussen elkaar. Het is een fijne tool om te gebruiken om projecten op te zetten die nog geen duidelijke richtlijnen hebben maar wel allerlei 'lijntjes' bezitten die met elkaar in verbinding kunnen staan. Door een mindmap uit te zetten kun je visualiseren hoe die structuur werkt en waar de connecties zijn.

Als een manager aan zijn/haar team wilt uitleggen waar de structuur heen gaat bij een bedrijf is het uitzetten van een visueel bedrijfsbeeld ook heel belangrijk. Voor alle betrokkenen zou hun werkaandeel binnen het bedrijf zichtbaar moeten worden. Dit brengt duidelijkheid naar elkaar en rust in een team. Ook voor projecten en presentaties is beeldgebruik ontzettend belangrijk. Men wil graag zien waar iemand het over heeft. Het helpt onthouden van informatie en men slaat die informatie beter op als men een beeld bij een verhaal gekregen heeft. De beste leerkrachten zijn zij die door middel van bordgebruik en beeld aan hun leerlingen kunnen overbrengen wat onthouden moet worden. Veel studenten gebruiken niet voor niets streeptechnieken tijdens het maken van verslagen.

Binnen het onderwijs zijn er zeker leerlingen die sterk visueel zijn en denken in beeld. De uitspraak van een leerkracht naar een leerling: 'Ik snap best dat je het allemaal voor je ziet, maar ondertussen staat er nog niets op papier!' Zou dezer dagen misschien anders voorgelegd worden, want deze leerling zou beter gebaat zijn bij een velletje tekenpapier zodat hij zijn idee(en) zou kunnen vertalen naar beeld.

(Mijn eigen voorbeelden van sterk beelddenken is dat ik soms moeilijk kan overbrengen in woorden wat ik feitelijk bedoel. Ik zie eerst de beelden voor me (men zei tijdens een onderzoek dat ik ook steeds naar boven kijk als ik denk) en dan pas kan ik woorden formuleren. Ook de weg van A naar B vinden, vind ik eerder met het onthouden van gebouwen en afwijkende structuren dan met werkelijk de straatnamen onthouden. Als ik voor mezelf iets wil 'uitdenken' neem ik papier ter hand en werk dit uit.)

Kortom, visueel denken is niet verkeerd om informatie over te brengen. Het gebruik van een weblog is daarom zeker niet uit te sluiten in het geheel. Het is namelijk een perfect middel om over te brengen wat een bedrijf, een (onderwijs)instelling of een ander project wil met zijn doelen.

(Illustration by Buck Jones.)

Leestips:
Zo Werkt Het!
Het Onderwijs van de Toekomst.
'Chaos' in je hoofd parkeren.

Labels: ,


10:44 AM //
Share

Glog your blog.

zondag 19 juli 2009



Een nieuw soort van speledingetje, genaamd Glogster. Sinds Wreck This Journal en nogal wat gedoodle her en der,


klik op het plaatje.

nu wat online knip- en plakwerk.

Labels: , ,


10:18 PM //
Share

Wat is FeedBurner?




FeedBurner is een alternatieve service die ervoor zorgt dat de blogger zijn teksten kan sturen naar het emailadres van degene die zich aanmeldt. Meestal linkt de gast via een feed naar de blog of klikt direct op een weblog. Deze service zorgt ervoor dat je de content kunt lezen via email, vergelijkbaar met een nieuwsbrief.

Je kunt je via mijn blog aanmelden voor deze feed. (In rechterkolom.) Let wel, mijn rss feed link is veranderd.

Labels:


3:38 PM //
Share

10 jarig bestaan van het weblog!

zaterdag 18 juli 2009



Misschien dat men zich tien jaar geleden nog massaal afvroeg wat het dan was. Nog steeds vraagt men zich af wat in godesnaam een weblog is, wat een blogger doet en waarom een weblog leuk is.

'Een weblog, ook wel blog genoemd, is een website waarop regelmatig, soms meermalen per dag, nieuwe bijdragen verschijnen en waarop de geboden informatie in omgekeerd chronologische volgorde (het nieuwste bericht verschijnt als eerst) wordt weergegeven. Wie een weblog bezoekt, treft dan ook op de voorpagina de recentste bijdrage(n) aan. De auteur, ook wel blogger genoemd, biedt in feite een logboek van informatie die hij wil delen met zijn publiek, de bezoekers van zijn weblog. Meestal gaat het dan om tekst, maar het kan ook om foto's (een fotoblog), video (vlog) of audio (podcast) gaan. Weblogs bieden hun lezers ook veelal de mogelijkheid om, al dan niet anoniem, reacties onder de berichten te plaatsen of een reactie via een Trackback-mechanisme achter te laten.'--
wikipedia.

uit artikel Bright.

Terwijl men op het ene blog discussieert of het webloggen '
dood' is, tikt men op een ander weblog over vrouwenblogs. Feit is wel, het weblog bestaat dit jaar tien jaar. Best wel iets om even bij stil te staan. Zelf begon ik zes jaar geleden via iemand die me wat webruimte aanbood. Daarna blogde ik een tijdje via web-log.nl
Totdat ik de overstap maakte om mijn eigen domeinnaam en webruimte te claimen via blogger en zelf begon te bloggen onder de naam met-k.com. In die jaren heb ik veel geprobeerd. Mijn blog is nooit hetzelfde gebleven. Ik veranderde en mijn weblog ook. Ik heb zelfs een tijdje niet meer over mezelf geblogd maar geschreven over observaties en dingen die ik vervormde in een verhaaltje. (Waar men enorm aan moest wennen.) Ook nu is mijn blog weer veranderd; in mijn leventje is op persoonlijk en werkvlak veel veranderd. Het is voor mij daarom niet meer dan logisch dat ik mijn weblog gebruik voor werkzaamheden. In iedergeval op een manier waarbij de lezer er ook nog iets aan heeft. Webloggen is een wezenlijk onderdeel van mijn dagelijkse dagbesteding. Bloggen neemt voor mij niet veel tijd in beslag, het is een manier van uiting maar ook een plek om informatie te verzamelen en om te netwerken.

Het doel van het bijhouden van een weblog is misschien gedurende de afgelopen jaren ietwat veranderd. 'Vroeger' bestonden er veel 'mannenblogs' met linkdumps en bestonden er veel lifeblogs. Nu zijn er meer en meer communityblogs, fotoblogs en magazine-blogs. (Bright, Viva.) Nu is er ook steeds meer oude media die (voorzichtig) gebruik gaat maken van de nieuwe media. Ook in het bedrijfsleven en onderwijs is het bijhouden van een weblog steeds interessanter en zal daar steeds meer gebruik van gemaakt gaan worden. Kortom, bloggen is 'in' en niet 'out'.

Labels: , ,


10:38 PM //
Share

Chaos in je hoofd 'parkeren'.




Marloes zei het al: 'Knap als je het kunt, maar met mijn chaotische hoofd is zelfs het maken van een lijstje onbegonnen werk. Ik doe mijn best..heus wel...maar het kost me ook enorm veel energie.'

Een agenda, een online To-Do lijst, memobord, een sticky notes, kalender, je mobiele telefoon. Allemaal hulpmiddelen om ervoor te zorgen dat alles dat je in een dag, paar dagen of week moet doen kunt 'wegzetten.'

Parkeren van je chaos.

De chaos die je vaak in je hoofd veroorzaakt is het alles willen doen, onthouden dat je het moet doen en vervolgens ga je in je hoofd bedenken hoe je dat allemaal gaat doen. Conclusie? Je raakt door die chaos alleen nog maar meer in de war. Je raakt het overzicht kwijt.

Stap 1. Een hulpmiddel om je hoofd rustiger te maken, en daardoor een lijstje wel effectief is, is het parkeren van je chaos. Het letterlijk opschrijven, hoeft (nog) niet in volgorde, van de taken die je te doen hebt, geeft al iets meer rust.

Stap 2. Vindt een manier die bij jou past. Sommige mensen gebruiken geen agenda. Koop dan ook geen agenda. Je zult er namelijk ook niet in kijken. Anderen gebruiken een kalender (of memobord) die in een kamer hangt waar je veel langsloopt en dus naar kijkt. Het voordeel van een kalender is een overzicht van een hele week, maar kan ook frustreren omdat je geneigd bent verder te kijken dan de week waarin je zit en dus weer chaos kweekt voor jezelf. Een handige tip die ik ooit kreeg was het gebruik van je mobiele telefoon. Hetgene dat je op die dag moet doen zet je als notitie in het display van je mobiel en laat het op jouw gewenste tijd afgaan. Je parkeert daarmee je taak en hoeft er niet meer aan te denken. Het wenkt jou vanzelf.

Stap 3. Orden je takenlijst. Dit is misschien wel een moeilijke. Want iemand die het overzicht moeilijk hanteert, heeft ook moeite deze lijst te ordenen op mate van belangrijkheid. Meestal kijk ik naar de deadline van taken. Je wilt niet eerst naar de kapper en daarna pas aan de slag gaan met een taak dat af moet een uur of drie later. Ja natuurlijk is je haar alweer ontzettend lang geworden en is het echt nodig dat je erheen gaat, maar die deadline die je te behalen hebt is veel urgenter. Je haren groeien niet tien centimeter in een dag. Prioriteiten stellen is dus spelen met de taken op je lijst. Zet bovenaan wat het meest urgent is. Waarbij een deadline te behalen is en dus echt gedaan moet worden. Werk met je lijst in volgorde van urgentie. Boodschappen kun je bij de avondwinkel ook halen. Als die ene deadline echt af moet zijn om zes uur, dan is dat belangrijker.

Mijn To- Do.
Klik op plaatje voor uitleg.

Stap 4. Neem ook een pauze. Als je een takenlijst hebt waarbij je denkt: ik kan me een pauze niet eens veroorloven, dan is je takenlijst sowieso al te groot. (Lees: taken zijn dan al misschien verschoven en uitgesteld.) Pauze heb je namelijk ook nodig om even tot rust te komen en energie te krijgen. Je put jezelf mentaal uit als je handelt en werkt vanuit een gevoel van haast en passieloze toestand. Pauze heb je ook nodig om even te herfocussen. Goed voor je kop. Doen dus. Al is het maar tien minuten. Ga weg van je bureau, loop even rond, neem een kop koffie en blader even in een krantje voordat je weer aan de slag gaat. Doe even iets dat niets te maken heeft met je huidige werkzaamheden.

Stap 5. Als je een ochtendmens bent, werk dan wat harder door in de ochtend zodat je dan de meeste energie hebt voor je taken. Avondmensen zullen bepaalde taken dus beter een avond of twee eerder kunnen doen, zodat zij 's avonds de energie ervoor hebben en dus ook hun deadline halen.

Stap 6. Doodle wat. Experimenteer met je takenlijst. Een takenlijst moet geen vervelend ding zijn. Het moet je een prettig gevoel geven, alsof je niet zonder zou kunnen omdat het zo bruikbaar is en makkelijk. Er bestaat geen een manier om lijsten te maken. De ene zal puntsgewijs werken, de ander met tekeningen. De ene schrapt veel tussendoor en plakt een boel verschillende sticky notes op zijn/haar tafel. De ander schrijft op een hand.

Stap 7. Voordelen van lijstjes is het schrappen of weghalen. Als je werkt met sticky notes en je taak is volbracht, dan haal je letterlijk je taak weg en is er letterlijk en figuurlijk meer ruimte. Datzelfde geldt voor het schrappen van taken die af zijn. Je kunt letterlijk je taak wegdoen. Het is af. Klaar.

Handig:
Desktop sticky notes.
Kitsch & Kitchen organizer.
Remember the Milk.
Leestip.

Labels: , ,


1:50 PM //
Share

Zijn dromen bedrog?




Als je dromen simpel en nuchter zou benaderen dan zou iedereen volgens mij ongeveer weten wat een droom heeft betekend voor hem of haar. Iemand die wordt overspoeld telkens door enorme hoeveelheden water zou in het dagelijkse leven misschien ook wel overspoeld zijn door gebeurtenissen of gevoel. Ik bedoel, een overstroming is een overstroming. Toch? Terwijl helder water wel een positief droomsymbool vertegenwoordigt, namelijk reiniging en beweging. Veel mensen dromen dat zij kunnen vliegen (associate: vrijheid, ontstijging, maar ook realiteit ontvluchten.) of dat zij naakt in een menigte rondlopen. Ik kan me zo nuchter bedenken dat naakt zijn met jezelf blootgeven te maken heeft. Je blootgeven zonder remmingen, onafhankelijk.


Vannacht rinkelde mijn mobieltje. Het was een schel geluid in de stille kamer. Toen ik opnam, in de woonkamer, zag ik wel dat het overdag was; de woonkamer was helder en buiten scheen licht. Ook mijn moeder liep rond. Terwijl ik opnam en luisterde naar de vrouwenstem aan de andere kant van de lijn, liep mijn moeder heen en weer en sprak me aan. Ik gebaarde dat ik even wilde luisteren, ik was aan de telefoon. De vrouwenstem aan de lijn vertelde me dat zij van het cultureel centrum was en graag eens wilde afspreken, en verder kwam ik niet want mijn moeder vroeg wederom mijn aandacht. Ik raakte een beetje geirriteerd en liep naar de gang om het telefoongesprek beter te horen. Maar mijn moeder stond even later bij me in de gang en praatte tegen mij. Ik kon niets meer horen van het gesprek en liep naar de keuken en sloot de deur. De vrouwenstem vervolgde haar gesprek. Zij vertelde dat zij werk voor me had en of... en toen werd de verbinding verbroken.

Ook reisde ik terug naar mijn oude werkplek. Ik liep naar binnen en was opeens weer buiten waar mijn oude groep kinderen aan picknicktafels zaten te eten. Ik schoof aan. Schuin tegenover me zat een jongetje (die in het leven van nu al lang naar de basisschool gegaan is) naar mij te kijken. Ik herkende hem meteen. We wisselden een blik van verstandhouding. Hij keek toen naar rechts, of zijn leidster het niet zag, stond toen op en liep naar me toe. Ik was op mijn hurken gaan zitten en liet toe dat hij me een dikke knuffel gaf.

Ik weet verder weinig van droomduidingen. Dat ik het interessant blijf vinden is een feit. Het enige dat ik weet is dat ik die knuffeldromen zeer koester. Op de een of andere manier zweef ik dagen later nog op aarde.

Labels: ,


11:50 AM //
Share

Kappa.

vrijdag 17 juli 2009



Ooit de eerste letter van je naam onderzocht? Ik ook niet. Ik kwam op het idee doordat ik gezocht was op de naam K. Dat gebeurt weleens vaker, regelmatig eigenlijk, maar ik had nooit de behoefte daar verder naar te kijken, laat staan te onderzoeken. Toch won mijn nieuwsgierigheid vandaag en onderzocht ik de letter K.

'De letter K is de elfde letter in het moderne Latijnse alfabet. De letter K komt voort uit de Griekse Kappa (?, ?), ontstaan uit de Semitische letter Kaf (of Kap) met het pictogram van een open hand.' --bron wikipedia.

photo made by: SAM. CC.

Labels: ,


11:22 PM //
Share

Blog-Art steeds meer op de kaart.




blog-art

Via zichtbare zaken een blogstukje over blog-art, en ook bij Naamlooz aandacht voor het evenement! En check ook even het video filmpje op de blog-art site waar de direkteur van Theater aan het Spui uitlegt waarom je naar blog-art moet komen.

Labels:


4:00 PM //
Share

Uitstel.




1 verschuiving in tijd, verlenging van een gestelde termijn

Sinds tijden werk ik volgens een eigen gedisciplineerd principe; 's morgens veel doen, in een gestaag tempo zodat ik in de namiddag tijd heb voor mezelf. Met het gevoel dat je veel gedaan hebt en mogelijkerwijs dingen hebt afgerond kun je intens genieten van je vrije uurtjes.

In de tijd van moeten is het belangrijk om creatief om te gaan met je tijd. En soms kunnen mensen wel even wachten. Volgens mij zijn wij te snel geneigd om meteen aan de wensen van de ander te voldoen, werken we onze agenda en ons zelf daarmee in de problemen. En we moeten veel van ons zelf. We moeten mail zo snel mogelijk beantwoorden, we moeten die persoon snel terugbellen. Maar in een bepaalde tijdsvlak; een dagbesteding, doe je wat je eerst af moet hebben; wat het belangrijkst is. Een handige middel is een werklijst maken. Op die lijst orden je voor jezelf je taken en verschuif je die taken zodat op nummer een staat wat het eerste is dat af moet.

1) bepaal je prioriteit(en)
2) maak een werklijst
3) streep af wat je gedaan hebt
4) neem een pauze als je even niet meer geconcentreerd bent
5) voorkom de uitstelmethode. De uitstelmethode is eerst tien minder belangrijke (leukere) klusjes doen en dan pas toekomen aan het belangrijkste, waardoor je in tijdnood komt.

16 juli 2009.


Van uitstel komt afstel. Als je tijd hebt, maak het af. Het is pas genieten als je niet meer hoeft na te denken of je nog je agenda moet nakijken, mail moet beantwoorden en afspraken moet maken, of klusjes moet afronden die je liever op de schap zet. Voor morgen of overmorgen. Leven doe je nu. Als je werk af is, voel je je vrij en geniet je beter. Zonder (al te veel) zorgen.

Leestip: Tijdmanagement voor Dummies.

Labels: , ,


9:49 AM //
Share

@ the beach.

donderdag 16 juli 2009





Er was een jongetje, balanserend op gladde stenen
op de terugweg van heen.
Hij wankelde een beetje; het water klotste
en nam de schaduw mee.

Labels: , , ,


11:27 PM //
Share

Blog-Art Dag.




(__)], statuten bekijken, mail wegwerken, blogstukje tikken, bellen met notariskantoor, nieuwsbrief herzien, afspraak Amsterdam @gabemac 'postponed' dus wegstrepen in agenda, werken aan programma, (__)], doelstelling stichting opmaken, mails wegdoen, werken aan nieuwsbriefsysteem, lunS, overleg, verder werken aan doelstelling stichting, agenda bijwerken, mails beantwoorden, (__)]

En dan ...

STRAND.

Labels: , ,


1:32 PM //
Share

Ik ben linkshandig deel 2.

woensdag 15 juli 2009



Door dit filmpje kwam er een reactie van Joos. Ik kon natuurlijk niet achterblijven met de (volgende) uitdaging. Daarom deel 2:

Ik ben linkshandig deel 2. met-k.com vimeo.

Labels: ,


10:43 PM //
Share

Write four letter words & fill this page with circles.




Als je begint met het opschrijven van woorden met vier letters spot je onderweg in de trein heel veel woorden met vier letters. Je komt er ook achter dat er heel veel woorden bestaan met vijf letters. ...

circles, lots of 'm.


And I dreamed of circles last night.
I couldn't control my left hand this morning; it made circles while I tried to make a cup of coffee.
My sandwich became a nice circle when I tried to cut away the ends.
I wanted to dial the numbers on my cellphone but of course it didn't work.
I spotted a circle dog, but it was only because of my round sunglasses.
I am a big circle living in a circle world.

Labels: , , ,


7:45 PM //
Share

@Labs55.

dinsdag 14 juli 2009



@Labs55 in gesprek met DollyPop.


Vanmorgen fietste ik naar de andere kant van Den Haag om een gesprek te hebben met Dollypop in het gebouw van Labs55. Wat alleen vantevoren besproken was via email was de deal dat we eens gingen praten. Over verbindingen. Omdat Guido die verbindingen zag. Over verbindingen leggen gesproken.

Het mooie van het gesprek was dat beiden geen weet had van de richting van het gesprek maar open stond voor wat er komen ging. Wel enig idee over het doel, maar niet concreet in vraagstukken.

Ik beantwoordde zijn vragen, gaf mijn mening en gaf suggesties. Over weblogs. Het gebruik ervan. Hoe je dat doet. Welke middelen je dan gebruikt. Weblogconsultancy. Waarover later gesproken werd in de vorm van een project. Heel erg leuk, uitdagend, interessant en goed voor mijn CV.

Labels: , , ,


4:25 PM //
Share

Dus ik ben.




dusikben


Ik ben. Ik ben online. Ik ben mijn flickrfoto. Ik; mijzelf, starend in de spiegel,een moment in de tijd vastgelegd. Ik ben mijn zorgvuldig gekozen zinnen, mijn vertwijfeling, mijn virtuele zoektocht.. Wie ben ik, zonder woorden? Heb ik bestaansrecht, een voorkomen, een doel? Mag ik voortbestaan, mijn geschiedenis en toekomst, online? Waar zijn de mensen tijdens hun pauze op kantoren, achter balies en in een studiezaal, die voorbij struinen, google-end, gezocht?
Zij vinden, lezen, voelen, verdwijnen. Zij discussiëren, lurken, vragen. Ik ben mijn zorgvuldig gekozen woorden, mijn vertwijfeling, mijn passie, mijn liefde. Ik ben mijn foto, een tweet, een blogstuk. Mijn leven is open, gedeeld, soms zonder schroom. Ben ik echt? Zoals ik offline leef, zonder middelen? Ben ik wat ik graag wil zijn, zouden de anderen vragen. Mijn foto verandert, zoals mijn dagen, mijn gedachten. Mijn 140 tekens zijn vervlogen, bedachtzaam, tijdloos. Ik maak mijn archief; mijn verleden; een moment. Dus ik ben veranderlijk, passievol, gedreven. Dus ik ben een schrijver, een fotograaf, een document. Dus ik leef, vier, bedenk. Dus ik ben. Mijzelf. Op internet.

Meer: hier.

Labels: , ,


10:48 AM //
Share

Als dingen ontstaan.




Ik hou ervan als dingen ontstaan.


ontstaan: realisatie, ontstaat, voortkomen, ontwikkeling

Als iets ontstaat, doordat men bij elkaar zit, een idee bespreekt en het begint te groeien, te leven, dan heb je de kern van je project al te pakken. Het ontstaan van een project begint met een gedachte.

Labels: , ,


9:36 AM //
Share

@metkcom:

maandag 13 juli 2009



da's allemaal leuk @huizendenhaag maar mag het een woon- werk ding zijn, bietje betaalbaar? alles staat toch leeg!


Want dat heb ik nou nooit helemaal kunnen snappen. Ik ben geen makelaar maar ik zou helemaal gefrustreerd raken bij het zien van leegstand van panden en huizen die eigenlijk veel makkelijker te verhuren zijn, naar mijn idee.

Misschien naief, maar daar is nog nooit iemand van dood gegaan, maar waarom die leegstaande panden; winkels en andere kantoor-,bedrijfsruimtes niet laten leven door creatievelingen de kans te geven gebruik te maken van woon/werk ruimte zodat je twee vliegen in een klap slaat?

Wat schiet je ermee op om panden een aantal maanden, zelfs jaren, leeg te laten staan omdat de gevraagde koop/huurprijs niet betaald wordt? Het is verloedering voor de stad en gemeente, het zorgt voor risico's en bovendien kan degene die er graag iets mee wil er niet mee aan de slag omdat het zo onmenselijk duur is.

Twee vliegen in een klap sla je door die twee te laten verbinden, is mijn idee. Er zijn genoeg manieren om die panden te laten leven. Goed voor de wijk, de stad en bedrijvigheid en je laat mensen werken aan een stukje cultuurverbetering. Bovendien heeft de makelaar ook weer wat verdiend.

Naief? Ik denk het niet.

Labels: ,


3:55 PM //
Share

Als het beestje maar een naam heeft.




Hoogsensitiviteit is geen mankement en geen afwijking. Een hoogsensitief persoon (Engels: highly sensitive person), afgekort HSP, is een persoon die een gevoeliger zenuwstelsel heeft dan gemiddeld.

Hoogevoeligheid kan zowel positief als negatief uitpakken voor de persoon. Indien men al deze indrukken niet goed verwerkt, en ook niet goed controleert, kan de persoon in de war raken, angststoornissen krijgen, drugs nemen om de zintuigen te bedwelmen etc. HSP-ers hebben volgens Aron percentueel een veel hogere kans om overspannen te raken. Als de persoon zich bewust is van zijn HSP kunnen er maatregelen worden genomen. Men kan ander werk kiezen (niet in de ratrace maar rustiger werk, in de kunst of wetenschap) parttime werken, grenzen aangeven aan anderen en met name het hoofd veel rust geven, middels boswandelingen en time-outs.

In plaats van de negatieve elementen uit hoogsensiviteit te halen, zoals overprikkeling; overgevoeligheid voor geluiden, licht, geuren en andere impulsen, zijn er ook positieve elementen.

Men is alerter op externe situaties; heeft sneller in de gaten wat de sfeer doet in een bepaalde omgeving en kan ernaar handelen. Gedrag van de ander is sneller opgemerkt. Men vraagt sneller naar gemoedstoestanden en weet hierop in te spelen. Zaak is dan wel dat je het niet op jezelf betrekt maar het bij de ander kan houden.

Men is gevoeliger voor muzieksoorten, kunst, alles dat 'mooi' is raakt en wordt daardoor op een dieper niveau opgemerkt en gewaardeerd. Men kan erg ontroerd raken door muziek, teksten en beelden.

Het patroon van de wereld is hard werken onder alle omstandigheden, vooral niet zeuren dat je (weer) moet 'bijtanken'. Ik herinner me nog een situatie waarbij ik aangaf te moeten 'bijtanken' en iemand riep dat iedereen wel vakantie wilde. (Bijtanken in dit geval is knock-out op de bank liggen en slapen.) Ontspanning is in het patroon van de wereld naar veel feestjes, veel mensen om je heen, luidruchtigheid, veel afspreken met mensen en het vooral extern zoeken. Want dat is gezellig, leuk. (Het wil ook niet zeggen dat mensen met overgevoeligheden nooit naar een concert kunnen en niet genieten als zij op een feestje zijn.) Afgelopen weekend sprak ik een goede vriendin die mij vertelde dat die overgevoeligheid ook als een bom kan inslaan. 'Ik was op een verjaardag, het was erg leuk en gezellig, en ineens voel ik dat mijn hoofd niets meer oppikt en ik me niet meer kan concentreren op het gesprek. Dan is de accu ineens leeg. Wil ik slapen, het liefst meteen.' Belangrijk hier is dat je met degene met wie je bent duidelijke afspraken maakt. Waar leg ik die grens? Als ik naar dit feestje ga, dan neem ik later meer tijd voor mezelf.

Omgaan met onbegrip is lastig. Grenzen aangeven is vooral het allerbelangrijkst, ook in je werk. Ik ben blij dat ik na al die jaren, niet wetende waarom mijn werk steeds net niet helemaal goed uitpakte, zelf te kunnen bepalen hoe ik mijn werktijden inplan. Het voordeel is dat ik zelf overzicht hou op mijn dagen. En daardoor meer energie overhou.

Ook het intensief waarnemen is in mijn werk alleen maar een voordeel. Tijdens het schrijven kan ik beter overbrengen door taal wat mijn observeringen zijn (geweest.) Intensief waarnemen is verbazen, verwonderen en verkennen; onderzoeken. Stilstaan bij het moment en in zich opnemen. Sterk detail gericht. Ook kan ik anderen, kinderen bijvoorbeeld, laten zien hoe je met middelen dit kunt overbrengen. Met beeld, taal en het bundelen ervan kun je, doordat je intensief waarneemt en hebt waargenomen, vastleggen.

In plaats van te concentreren op de negatieve aspecten van hooggevoeligheid zou ik me meer willen richten op de positieve kanten ervan. Intensiteit is ook erg mooi en bijzonder namelijk. (Vooral in de liefde.)

Leestips:
Hoogsensitiviteit als Kracht.
Leven met Hooggevoeligheid.
Hoogsensitieve Personen.
Bron: Wikipedia.

Labels: ,


9:50 AM //
Share

They SideStar Trekked me.

zondag 12 juli 2009



Wat doe je in een lummelweekend terwijl de miezerregen een nonstopdag ingevoerd heeft?

I got sidestartrekked.


Via Marlooz

Labels:


2:29 PM //
Share

Het Maakproces.




Soms heb je gesprekken met mensen die ergens vastlopen maar niet meer weten hoe ze het voor zichzelf kunnen oplossen. Dat kan iets in de privesfeer zijn maar vaak ook op werkvlak.

you have an idea, you create, struggle en make.


Iemand wil iets voor zichzelf gaan doen, heeft er de middelen voor (creativiteit, knowledge en netwerken) maar noemt voor zichzelf alle redenen op om daar niet mee te starten.

1) Ik weet niet hoe ik beginnen moet
2) Straks heb ik iets af en koopt niemand mijn produkt en heb ik alle tijd en energie verspild
3) Ik weet niet zeker of die mensen mijn produkt wel willen kopen
4) Het moet wel meteen goed zijn

Dit zijn een aantal denkpatronen die je eigen idee kapot maken. Zonde! De truc van een maakproces is de eerste stappen naar een geheel dat af komt.

1) Wie bepaalt dat je meteen moet weten hoe je moet beginnen? Elke start heeft opstartmomenten
2) Tijdens het maakproces is tijd en energie geen verspilling. Je verspilt pas tijd en energie op het moment dat je niets doet.
3) Je weet niet wat je produkt zal doen. Je weet alleen dat jij gelooft in je produkt en met je enthousiasme en ervaring ermee kunt overbrengen dat een ander het produkt moet kopen. (Hoe je dat doet bespreek ik later.)
4) Wie zegt dat? Denk je dat ontwerpers en designers en kunstenaars meteen een goed produkt afgeleverd hebben? Nooit een blik geworpen op hoe zij hun maakproces aangegaan zijn? Heeft de computerbranche meteen de meest perfecte software gemaakt? Hebben The Beatles meteen de meest perfecte plaat gemaakt? Heeft een choreograaf meteen het beste dansstuk uitgeschreven? Schrapt de schrijver nooit een zin?

Het maakproces, het prutsen, maken en weggooien, opnieuw beginnen en uitproberen is onderdeel van je werk. Wat je tegenhoudt om het te doen is wat jij vraagt van (aan) jezelf. Is ontwikkeling en groei niet een esentieel onderdeel van je bestaan? Dus ook in je werk?

Bovendien is dit precies wat mensen vaak interessant vinden aan een creatieveling, de kunstenaar, de ontwerper. Dat je durft te proberen. Dat je durft te praten over wat je ideeen zijn en wat je ermee doet, hoe je ermee omgaat en waar je doel ligt. Ze raken betrokken bij het proces zodat de kans dat zij het kopen als het eenmaal af is vele malen groter is.

Labels: , ,


11:18 AM //
Share

Joos zei:

zaterdag 11 juli 2009



'Ik verwacht nu, als mede-linkshandige, een uitbraak van hetgeen waar linkshandigen het allerbest van de hele wereld in zijn: creatieve uitdagingen aangaan. Dus hup: nu met rechts. Dare and Draw!'

Bij deze:

karin tekent rechts from M.Raaphorst on vimeo.



Dit naar aanleiding van een opdracht uit het boek Wreck this Journal.

Labels: , , ,


6:53 PM //
Share

Write or Draw Lefthanded.




De opdracht was: teken of schrijf iets met je linkerhand.

Wreck this Journal.


Ik ben een lefty, dus piece of cake.

Labels: , , ,


9:45 AM //
Share

Spill Your Coffee.

vrijdag 10 juli 2009



spill your coffee.


Ik vertelde in Wreck This Journal dat het knoeien van koffie op het blad, en de vlekken die het vormden, leek op nieuwe continenten.

Labels: , ,


9:06 AM //
Share

Twitter is stom?

donderdag 9 juli 2009



Wederom naar aanleiding van een blogstukje bij Jeroen Mirck, een weerwoord:

Als je vooroordelen hebt ten aanzien van nieuwe media, dan kijk je vanuit een kokervisie en dus heb je geen (breed) goed beeld van hoe je die nieuwe media sociaal gebruiken kan. want het kan natuurlijk wel.

Ik denk juist in deze tijd dat het 'booming' is. Men zoekt en verlangt erg naar de verbinding tussen online en offline. (met blog-art spelen wij daar bijvoorbeeld op in.) Er is een groeiend verlangen naar online kennis en info te delen op een offline gebied.

Als je met je vooroordelen kijkt dan kijk je vanuit beperkingen en angst in plaats van de verrijking en toevoeging. Want er is toevoeging en er is verrijking.

De toevoeging van twitter is het online netwerken en in contact komen met mensen die iets met jou hebben of met je willen. Daarin heb je altijd vrije keus, net zoals in de kroeg als je aan de bar hangt met een pilsje en met de een wel een gesprek voert en met de ander niet.

De verrijking is de verschillende mensen die je ontmoet en die ergens, terwijl die verbinding gelegd wordt, iets voor je kunnen betekenen. Dat kan kortdurend of langdurend zijn, er kunnen meerdere ontmoetingen uit voortvloeien en zelfs werkopdrachten.

De verrijking van o.a Twitter is ook dat je soms al een herkenning met iemand hebt waardoor je makkelijker en op een toegankelijkere manier de eerste afspraak maakt. het is laagdrempelig. Veel mensen zijn terughoudend als zij voor het eerst naar een social meeting gaan. Als je via twitter al contacten gelegd hebt is die drempel soms lager.

Je hebt altijd nog je gezonde verstand, lijkt mij. Natuurlijk ga je niet meedelen dat je van 3 augustus tot weet ik veel met vakantie bent. Dat je ooit ontslagen bent of die ene collega niet kan uitstaan. Je let als je een beetje slim bent wel op wat je wel en niet meedeelt.

Labels: ,


12:48 PM //
Share

Crack the Spine.




Opdracht:

Kies 10 persoonlijke woorden die jij belangrijk vindt. Kies uit die lijst 5 woorden die dan het belangrijkst zijn.
Uit die 5 kies je de 3 belangrijkste.

de waardenlijst.


De 3 overige persoonlijke woorden zet je in een driehoek die elkaar overlappen. Deze woorden zijn de persoonlijke kenmerken die voor jou het allerbelangrijkst zijn en waar je naar wilt streven en naar wilt leven.

de waarden driehoek.


FlickrPool.

Labels: , ,


11:17 AM //
Share

Les 3. Pielen met een blog.

woensdag 8 juli 2009



Ik reageerde op een blogstukje van Jeroen Mirck op Mindz over blogmoeheid. Dat sommige bloggers blogmoe worden is een feit. (in de comments.)

Waarom blog ik eigenlijk? Het neemt zoveel tijd in beslag. Ik heb geen zin meer om elke dag te bloggen. Ik heb geen inspiratie meer. Waar moet ik het nog over hebben? Als ik niet persoonlijk en over mijn priveleven (meer) kan bloggen wat blijft er dan over?

Je bent nog altijd meer dan je werk, je kat, je partner, je kind(eren), je hobbies en je huis. Kijk eens om je heen. Naar de straat, de mensen, wie je spreekt, de bakker, supermarkt. Wat gebeurt er onderweg, wat doe je op het toilet, in de tuin of wat denk je zoal? De gekste dingen zijn blogbaar.

Maar wat ik vooral mee wil geven is het volgende. Men denkt waarschijnlijk dat een weblog dat ooit onstond hetzelfde moet blijven. Maar dat is niet zo! Jij groeit en verandert toch ook? Jouw weblog zou als het zou kloppen mee moeten groeien. En dat er dan dingen veranderen, zoals een layout bijvoorbeeld *kuch*, dat is niet erg. Betrek je publiek bij je zoektocht. Maak foto's als je niets te vertellen hebt. Maak tekeningen, doodles en andere creaties. Beweeg en speel met je weblog. Daaruit zal groei en verrijking ontstaan.

Als je dat echt wilt. Ben je echt hartstikke blogmoe en kun je de pc niet meer luchten of zien dan is er een toedeloeknop. Ook op een weblog.

Labels: ,


5:29 PM //
Share

Stiefmoederschap.




'En jij bent dus mijn stiefmoeder.' ratelde P.(bijna 7 jr.) een tijdje geleden terwijl ze ondertussen hele andere dingen aan het doen was. Het was dat ik geen hap nam van een boterham of een slok uit mijn koffiemok anders had ik me goed verslikt.

Stiefmoeder? Dat klonk als een slecht sprookje!

Misschien begin ik me nu pas, na ruim twee maanden samenwonen en daarvoor elk weekend in elkaars gezelschap, te beseffen dat ik inderdaad een soort van stiefmoederrol vervul. Dat is nogal wat. Dat is me nogal heul veul wat. En wat is die rol dan precies? Ik raak er soms een beetje van in de war.

Toen het moederdag was voelde ik me aangesproken. Verdrietig. Waarom die vrouwen geen extra aandacht geven die andermans kinderen opvoeden? Kinderdagverblijfleidsters, de oppas en andere vrouwen die zorg dragen voor andermans kind? Waar bleven die rozen, zelfgemaakte werkjes en andere aandacht? Je viert moederdag, logisch, als je moeder bent en vaderdag als je vader bent. Maar de stiefmoeder dan? Ik voelde me ergens vallen tussen wal en het schip.

Wist je dat er een stichting bestaat voor stiefmoeders? Ik was op zoek naar hele andere soort stichtingen, omdat nou ja, dat verhaal vertel ik later nog weleens. Als je op de website komt staat er: Welkom stiefmoeder! Nou, oke. hallo terug. Ik begon wat te lezen en te lezen en knikte, en knikte nog eens, en mompelde: ja, dat herken ik ook!

En toen las ik dat op 18 april dit jaar stiefmoederdag geweest was. Toen ik dat las was dat echt even balen.

Labels:


2:01 PM //
Share

Integriteit. Hoe hou je het vol?

dinsdag 7 juli 2009



Integriteit;
Handhaven van algemene of professionele sociale en ethische normen en waarden, ook bij druk van buitenaf om hiervan af te wijken.

In het beroep op integriteit wordt verwezen naar de eigen standaarden die dienen te worden gerespecteerd en die veelal verbonden zijn met de identiteit of levensbeschouwing van bepaalde. (bron encyclo.nl)

Het allermoeilijkste vind ik om tijdens het bewaren van integriteit; het eerlijk blijven naar mezelf en naar de ander, de grens te vinden tussen luisteren naar mezelf en tegelijkertijd een ander tegemoet te komen. Mezelf niet te kwetsen daarbij en de ander integer tegemoet te komen terwijl de ander soms niet wil horen wat je te zeggen hebt. Soms moet je namelijk weleens voorbij die grens. Wordt het van je verwacht. En daar zit bij mij de worsteling. De continue worsteling tussen trouw zijn aan mezelf, eerlijk blijven naar mezelf en naar de ander en daarbij integer blijven.

Een voorbeeld, en praktijkoefening, van vorig jaar was mijn verjaardag. Jaar in en jaar uit vierde ik met een knoop in mijn maag mijn verjaardag. Er kwam zelfs een moment dat ik het liefst mijn verjaardag oversloeg. Ik moest allerlei mensen tevreden stellen. Ik stelde mezelf alleen niet tevreden. Iemand vroeg toen aan mij: 'Voor wie vier jij eigenlijk je verjaardag? Zijn die andere mensen jarig? Ben jij jarig die dag? Wat wil jij dan precies? Wie wil je dat er naar je verjaardag gaan? Hoe wil jij het vieren? Ik hakte knopen door en besloot mijn verjaardag op een avond te vieren en mensen die niet konden of wilden komen, die hadden pech. Er kwam verzet, toen de uitnodigingen verstuurd waren. Maar uiteindelijk was ik duidelijk en bleef ik oprecht en helder in mijn uitleg, kon achter mijn beslissing staan en kon ik voor het eerst in jaren tijdens mijn verjaardag genieten van een leuke avond. Ik genoot omdat ik had bepaald hoe die avond zou zijn.

Hoe doe jij dat? Omgaan met de vele verplichtingen op werkgebied maar vooral in je priveleven? Hoe ga jij om met de 'moetjes'? Wanneer mag je luisteren naar jezelf en beslissen dat je nu eens niet iets gaat toezeggen, dat gaat doen? Hoe zit het met die knoop in je maag wanneer iets echt niet goed voelt, en vooral niet goed blijft voelen maar er toch van je verwacht wordt ermee te dealen; die afspraak toch te houden? Wanneer ben je integer en doe je goed voor jezelf en wanneer is het egoisme?

Wanneer ben je oneerlijk naar jezelf en daardoor naar de ander? Hoe ga jij om met de verplichtingen des levens en blijf je trouw aan jezelf en waar jouw normen en waarden liggen? Hoe ga jij om met de balans tussen integriteit naar jezelf en de verplichtingen die zwaar wegen? Hoe ga jij om met die stem in je hoofd die influisert dat je nu niet echt goed bezig bent. Dat er integriteit van je verlangt wordt.

Integriteit is:

• geen van leugentjes om bestwil, zoals het geven van complimenten die je niet echt meent
• nadenken wat jouw belangrijkste normen en waarden zijn en elke dag iets doen wat daarmee in overeenstemming is
• je eigen redenen of achtergronden in een oprechte en eerlijke manier toelichten.

Labels: ,


10:39 PM //
Share

Page One.




Page One.

Labels: , ,


1:58 PM //
Share

Als je op de afgrond staat van creativiteit.




Dan experimenteer je met dit.

Niet dat ik op de afgrond sta van creativiteit. Verre van dat. Vandaar het experiment. Ik ga gedurende een tijd via mijn blog en flickr mijn eigen Wreck this Journal bijhouden. Het lijkt me een leuk blog-experiment wat ook offline zijn stappen maakt en door het online te volgen zal het online en offline gaan leven.

Het intrigeert me al tijden; wat online gebeurt zich vertaalt naar het offline.
Dat uit zich vooral in blog-art.nl, online/offline events en opuh koffie's. Daaruit vloeien ook weer sub offline events.

Wreck This Journal frontcover.


Wreck this Journal is persoonlijk. Het is een boek waarin je opdrachten maakt. Creatieve opdrachten. Je slaat een bladzijde om en het zegt je wat je te doen staat. Mocht je aan de afgrond van creativiteit staan, dan is dit de oplossing.

Boek: Wreck This Journal.
Auteur: Keri Smith.
Flickr Pool.

Labels: , ,


12:44 PM //
Share

Les 2. Pielen met een blog.




En toch stonden de kleuren me niet aan. Ik liet het nog even zo, misschien moest ik eraan wennen, zoals menig toeschouwer zich rotschrok en zei eraan te moeten wennen. Het is toch niet helemaal mij.

Ik ben verknocht aan het minimalistische, aan mijn tekening en het wit. En zoals Impa het omschreef:

'Ik hield heel veel van je oude layout, zo helder wit, met die mooie tekening en met heel veel lucht tussen alle elementen... Net als alle lucht tussen je gedachtenspinsels en ideeen. Vorm en inhoud gingen altijd goed samen en gaven mij als lezer ook ruimte van binnen.'


Ai. Dan sla je de zogenaamde spijker op zijn (in dit geval haar) kop.

Labels:


10:14 AM //
Share

In mijn dol dwaze heimweebui.

maandag 6 juli 2009



Vanmorgen sprak ik ex collega. Ze had zich net voor de pc gesetteld zei ze. Ik zei: 'Dat werd tijd!' Een week of wat geleden had ik namelijk mijn belofte ingewilligd en wilde data afspreken wanneer te meeten, samen met andere ex collega.

Meteen waande ik me tijdens het gesprek in haar tuin, woonkamer of gewoon in de groep tijdens ons werk. Ditjes en datjes, serieuze onderwerpen, lief en leed werd gedeeld. Meer dan drie jaar lang. Ik was er opeens een beetje stil van, nadat ik opgehangen had.

Later die middag vroeg ik me opeens af hoe het zat met ex/oude bloggers van toen. Daar werd ook lief en leed gedeeld, serieuze gesprekken en ditjes en datjes. Wie herinnert zich bareuh nog? tikky? Heel af en toe heb ik nog wel eens contact met tiks. Bareuh daarintegen lijkt van de aardbodem verdwenen. Het bloggen totaal zat. Een ander offline leven. Haar goed recht.

Een soort van heimweegevoel. Misschien niet helemaal, maar toch een beetje. Beetje raar om duidelijk te maken. Belangstelling. Nieuwsgierigheid. Medeleven.

Labels:


5:35 PM //
Share

Onderweg.




Als je hoofd een beetje vol zit
van geluiden, geuren en reflecties,
ga je een eindje lopen.

onderweg.

Leeg.

Labels: ,


1:20 PM //
Share

Les 1: Pielen met een Blog.




Wat mij het meest overzichtelijk lijkt is categorie verdelingen. Bij een oogopslag zien op een blog waar je wezen moet. De blogstukjes moeten goed leesbaar zijn, de titel groot en duidelijk en ook de reactiemogelijkheid goed te zien zodat je eventueel kunt reageren.

Drukke blogs maken mij nerveus. Vooral roze, zwarte en grijze toestanden als achtergrond of decorbouw vind ik persoonlijk niks. Ook de columnverdeling bij sommige blogs zijn druk en daardoor warrig. Veel linkjes en andere verwijzingen kunnen een lezer afschrikken.

Ik ben nog niet helemaal klaar met deze layout. Ook ben ik nog niet helemaal zeker of ik deze hou. Misschien vindt men het raar om een layout te veranderen terwijl je nog zoekende bent. Maar zie dat maar als een proces waarbij ik de lezer deelgenoot maak. Voordelen zijn dan dat je als lezer zelf opmerkingen kunt achterlaten.

Perfect is bij mij al lang de deur uit. Zoeken is niet verkeerd.

Labels: ,


9:23 AM //
Share

Either Which Way.

zondag 5 juli 2009



welke kant op?

Whatever happens.

Labels:


4:43 PM //
Share

Over Frans.




'Ooit een mondelinge overhoring moeten doen waarbij de juf frans mij vroeg naar verschillende soorten fruit. Ik had niet (goed) geleerd en dacht, we zien wel. Ik wist le cherise, la pomme en le druf wel. Maar le druf was fout en omdat de hele klas in een deuk lag werd ik eruit gezet wegens wanorde.'

karin r. (URL) - 04-07-’09 14:27 via koekjesfabriek.com

Labels: , ,


11:34 AM //
Share

Ik ben begonnen.

zaterdag 4 juli 2009



Het zat een tijdje in m'n hoofd; nieuwe verhalen. Gisteren sprak ik over wat je soms tegenhoudt en dat het in je hoofd zit. Ik begon vandaag waar ik over nadacht.

'In liefde zit vrijheid. Het voelt niet als een touw om je middel. Je hebt niet de neiging de deur uit te vluchten met je tas om bij het eerst volgende station een treinkaartje te kopen naar het andere eind van Nederland. Liefde laat je niet in bed liggen; je ogen gesloten omdat met je ogen dicht de wereld je geen kwaad doet. Met je ogen dicht is alles weggepoetst. Met je ogen dicht doe je niet mee.

In liefde ben je samen. Je drinkt samen een kop koffie, je koopt samen boodschappen die je diezelfde avond gaat opeten onder het genot van een wijntje en een kaarsje, als het donker wordt. Je wrijft elkaars vermoeide voeten om dan elkaar glimlachend aan te kijken en te besluiten dat het welletjes is geweest en je samen, lepeltje lepeltje, in slaap valt. Als een stille fluistering ratelen de verwarmingsbuizen ik-hou-van-jou’s.

Het is alsof je elk moment door de gang hierheen loopt. Je voetstappen schuifelen over het tapijt terwijl je ingehouden kucht en je met je linkerhand reikt naar de knop van de tussendeur. ‘Ik ben weer thuis!’ roep je dan, alsof ik je niet eerder gehoord heb. Maar je zei het telkens weer.'

Labels: ,


6:28 PM //
Share

RSS? Is dat een ziekte?




Gisteren tijdens een leuk feestje werden de items als Flickr, Linkedin en RSS feed besproken. Waarop iemand vroeg hoe ik zou uitleggen aan iemand wat een RSS feed is.
Ik moest er even over nadenken. Woorden als samenvatting en beknopt kwamen over mijn lippen. (Flickr is een fotosite met de mogelijkheid op elkaars foto's te reageren en Linkedin is een netwerksite voor de werkenden die met elkaar verbindingen zoeken.)

Hoe leg je aan iemand uit wat een RSS feed is in een zin? Ik dacht later aan verzamelplaats voor interessante linkjes van weblogstukjes. Misschien daarnaast dat je kunt vermelden dat een RSS feed meteen nieuwe weblogstukjes laat verschijnen op je verzamelsite. (Alhoewel ik Googlereader traag vind.)

Ik gebruik een RSS feed omdat ik mijn (ouderwetse) linklijst (al heel lang geleden) van mijn weblog af gehaald heb. Het nam ruimte in beslag en bovendien wisselde ik nogal eens van linklijst waarbij ik soms een mail of reactie kreeg waarom ik hem of haar eruit geknikkerd had. Nu zitten er een aantal weblogs in mijn RSS feed die ik volg wanneer ik daar zin in heb. Maar wat ik niet zo goed begrijp is waarom men liever een RSS leest en niet meteen naar het weblog surft.

Gisteren werden redenen aangekaart als de vrijheid hebben om te kiezen of je verder leest of niet. Soms trekt een titel je aan en kijk je verder maar soms denk je: ik sla nu weer even over.

'Dus een titel is heel belangrijk?' merkte ik op.

Als de titel in de RSS feed niet prikkelt, kun je het met je stukje in sommige gevallen dus shaken.

Wat is RSS.

Labels: ,


2:54 PM //
Share

Feedback.




Via een omweg kwam ik terecht bij dit columnpje van meneer Robert van Eijden. Ik neem aan dat hij journalistieke achtergronden heeft, en waarom ik dat aanneem is mij op zich een raadsel, maar dat hij kan lurken is een feit.

Dat vervolgens een andere (mannelijke) blogger er een beetje verontwaardigd op reageert verbaasde me:

'Wat ik dan gewoon niet kan begrijpen, is dat je blijkbaar jarenlang blogs van bepaalde vrouwen leest, zonder daar ooit te reageren, om dan later een artikel te schrijven die de schrijfsters van deze blog ronduit belachelijk te maken.'

Ja? En? Is dat niet het bloggersrisico van het vak?

Wat zijn de grenzen van lurken, reageren of niet reageren en zelf een stukje plaatsen (dat dan vaak opeens een column heet in plaats van een blogstukje?) Wat zijn de ongeschreven regels van het volgen van een blog, je eigen mening en wat je er vervolgens zelf over schrijft? Mag je stukken tekst bij elkaar voegen zodat er een bepaalde opzet in het verhaaltje terecht komt en dit dan persvrijheid noemen? Wanneer mag je mopperen op het feit dat je leven, zelf omschreven in je eigen blog, te kijk gezet wordt bij een andere online magazine of weblog?

Men zou over mij kunnen schrijven dat ik een een andere of zweefteef ben, op zoek naar leuk werk en ondertussen net samenwoont en inburgert in het westen des lands. (Dat vrouwen met een weblog opeens stoppen met bloggen na het krijgen/onderhouden van een relatie, is dus lariekoek.) Moet ik daar boos om worden? Verontwaardigd? Op de tenen getrapt? Dat schrijf ik toch zelf, direct of indirect? Als ik een vrijgezel was met drie katten, een cursus 'hoe punnik een sjaal' volgde, even op en neer naar Cancun reisde voor een zakenreisje en van rose-tjes hield dan had de algemene lurker met of zonder journalistieke achtergrond daar denk ik hetzelfde stukje over getiept.

Het stukje in de Bright, geschreven door meneer Robert van Eijden over 'herkenbare dingen' en hoe 'mooi geschreven' sommige blogstukjes zijn, irriteert mij soms ook. Ik kan niet zoveel met weblogs waarin men na veertig reacties nog steeds allemaal in koor zegt hoe 'herkenbaar' en 'mooi geschreven' het allemaal is. Ik vraag me dan af in hoeverre de weblogger er steun bij zoekt en in hoeverre de reageerder graag wenst dat men even zijn of haar weblog bezoekt.

'Liever geen reactie dan lucht.' zei ik als reactie op zijn blogstukje.

(De wereld van een journalist lijkt me steeds prettiger worden. In je werktijd een beetje vrouwenblogs bezoeken onder het mom van research.)

Labels:


10:52 AM //
Share

Mijn persoonlijke collage.

vrijdag 3 juli 2009



Collages heb ik wel vaker gemaakt. Als ik zin had pakte ik oude tijdschriften, een schaar, een tekenblad en plak en knipte plaatjes, woorden en andere betekenisvolle dingen uit die ik mooi vond, bij me vond passen of iets over mij zeiden. Dat is een leuke, creatieve vrijetijds bezigheid, maar het is ook een manier om te zien wat je belangrijk vindt. Waar je voor warm loopt. Waar je waarde aan hecht.

mijn collage.

Ik ben benieuwd wat je eruit haalt over mij.

Labels: , ,


3:42 PM //
Share

Witte Veer.




Vraag me niet hoe of wat, maar ik wist dus dat het een speciale betekenis had. Het vinden van een witte veer. Nooit heb ik de informatie opgezocht, totdat ik in Amsterdam zat in de kelder van FOAM en genoot van een stuk taart en een kop koffie.




'Er ligt een veer naast je schoen.' reageerde mijn gezelschap.

Ik keek onder de tafel en tot mijn verbazing vond ik inderdaad een klein wit veertje. Naast mijn schoen.

'Dat heeft volgens mij een betekenis!' riep ik enthousiast uit. Niet wetende wat die betekenis dan werkelijk was.

'Het gebruik van veren is het meest bekend van de indianen. In hun optiek heeft alles op aarde een ziel. Of het nu om stenen, grond, bomen, dieren of mensen gaat, elk heeft een eigen persoonlijkheid. Het geeft hun verbondenheid met de natuur aan en zij geloven dat de lessen van het leven zijn hierin zijn af te lezen.
Daar vogels in de lucht leven worden ze gezien als de verbintenis tussen hemel en aarde en als boodschapper tussen deze twee werelden.'

'De betekenis van een veer kun je ontdekken door de vogel die de veer heeft geschonken te bestuderen. Zijn levenswijze en karakteristieken vertellen je zijn boodschap.
Als je een veer vind is het interessant om stil te staan bij het moment; waarom vind je juist nu, op deze plek die veer? Welke boodschap kun je er in vinden?' -- ezinenieuwemaan.nl

'Als u het piepkleine veertje eenmaal hebt gevonden dat deze spirituele deur voor u heeft geopend, draag het dan altijd bij u om u eraan te herinneren dat u een nieuwe weg bent ingeslagen.'

Het maakt voor mij niet echt uit wat de precieze betekenis betekent. Een realist zal meteen zeggen: 'De betekenis? De betekenis is dat een vogel zijn veer verloren heeft.' Maar ik vind het best bijzonder.

foto gemaakt door: Marco Raaphorst.





Labels: , ,


1:21 PM //
Share

Zonnig.




Zonnig

1 door de zon beschenen, met veel zon

2 vrolijk

Als ik (terug)denk aan de hoofdpersoon Reva Reijnen, een soort van meiske aan de kant van de straat onderzoekend en observerend naar de rest van de wereld en de mensen die erin bewegen, denk ik terug aan Isla Cristina waar zij vertoefde toen zij de beslissing nam weg te gaan uit het kale Nederland om antwoorden te vinden.

Ik zie haar, met haar volle tas, afgetrapte spijkerbroek en licht shirtje, lopend op de bolle stenen naar de pier. In de volle zon, op een zondag, met wat toeristen die op slippers langs haar lopen, loopt zij zwijgend naar de zandstrook. Haar zwarte haren plakken tegen haar schouderbladen. De zon prikt op haar gezicht en er loopt een klein streepje transpiratie van de haargrens in haar nek via haar schouder naar haar rug.

Zelf ben ik jaren geleden ook daar geweest. Met een huurauto reden broer en ik op de lange snelweg langs wadden en water. Het was een mooie zomerdag. De lange weg mondde uit in een zandweggetje naar de kust. Er stond een klein jongetje aan de kantn van de zee. Hij was boos omdat zijn vriendjes niet met hem wilden spelen.

...


Op de een of andere manier is Isla Cristina nooit uit mijn gedachten gegaan. De zomer, de zee, de wadden. De grote vuurtoren. De warmte. De zon. Het ontstaan van mijn verhaal. ...

Labels: , ,


10:58 AM //
Share

Meet the Blog-Art initiatiefnemers. They're talking tennis.

donderdag 2 juli 2009



klik.

Labels: , ,


8:28 PM //
Share

Soort van kriebels in je buik.




Toen ik afgelopen zondagmiddag stond te wachten bij de ingang van parkpop, want #filosoof zou ons kaartjes geven om backstage te kunnen, voelde ik heel langzaam iets borrelen. Een soort van opwinding. Een langzame opborreling van uitermate genieten in het kwadraat. Toen #filosoof de kaartjes aan ons gaf, en we door de ingang naar binnen liepen, de muziek door luide boxen kwam en de zon op onze gezichten scheen, kreeg ik gewoon goeie kriebels in mijn buik.

'Hebben jullie dat nou ook?' vroeg ik.

De twee mannen schudden hun hoofd. Of #CultureS haar hoofd schudde kan ik me even niet meer herinneren. Nee, zij hadden er geen last van. Daar fronste ik even mijn wenkbrauwen van. Hoe kon dat dan?

Het voelde als kinderlijke spanning. Als een soort van nervositeit maar dan omdat je niet wist hoe het ging zijn, maar wel graag heul snel heen wilde om te zien en te ontdekken hoe het dan wel zou worden.


het wow effect @parkpop 2009.
het wow effect @parkpop 2009.


Hoe kon het dat ik dat wel voelde en zij niet? Waar lag dat aan? Is het iets dat sommige mensen nooit kwijtraken of zijn er mensen die het nooit gekend hebben? Heb jij dat ook? Of niet?

Labels: ,


3:48 PM //
Share

Het ding is doen!




Naar aanleiding van dit blogstukje hier mijn reactie:

Het is ook zo dat mensen die eerst willen onderzoeken op de voorhand zekerheid wensen. Dat gaat niet als je een idee hebt dat nog niet eerder gedaan is. Je zult met elk ideetje, plannetje in je hoofd, moeten gaan stoeien, proberen en doen. (doen!)

Veel mensen laten zich ook enorm afschrikken door het 'uitprobeersel'. In hun ogen moet iets namelijk meteen goed zijn anders faal je. Ik geloof niet dat als je iets gaat proberen en het werkt niet dat je dan gefaald hebt. Je hebt gepoogd iets te doen. Dan doe je het erna anders.

De ‘ja maar’ mensen, Kritische Noten en Onderzoekers willen op voorhand zekerheid. de Informatievinders. De Bewijspeoples.

De creatievelingen zoeken het idee op en gaan aan de slag. Doen. Doen!

Labels: ,


10:52 AM //
Share

'So Long Blogging, Hello Lifestreaming!'




Met ietwat verbazing las ik op aboutblank een stukje over Steve Rubel, een van de grootste promotors van weblogs, en dan vooral op het gebied van public relations.

'Blogging feels old. Publishing today is all about The Flow. Posterous, my new home, feels more like flow and where the web is going so it's time for me to do the same with my publishing, which will become daily once again!'

Met 'the flow' bedoelt hij tools zoals Twitter en FriendFeed. In een reactie reageerde ik met:

'De vergelijking o.a Twitter en bloggen is naar mijn idee van de zotte.
Daarom zal een weblog blijven; diepte, tekst, aanvulling. Twitter is micro. Beperkt.'

Zou het webloggen langzaam tenonder gaan doordat andere, snellere middelen zoals social media tools als Twitter, Facebook en Friendfeed effectiever blijken? Ik denk namelijk dat er een ding vergeten wordt.

Hier de voordelen en de meerwaarde van het bijhouden van een weblog:

Doordat een weblog zoveel kenmerken heeft op een pagina, kun je heel veel kanten op en zul je de meerwaarde zien en ervaren van webloggen. Je hebt de kans om langere teksten; recensies, columns, gedachtengangen te beschrijven met als groot voordeel de reactiemogelijkheid. Het voordeel daarvan is directe interactie met 'het publiek'. Het publiek kan meedenken, kritiek leveren en aanvullen. Dat komt jouw weblog alleen maar ten goede.

Doordat op een weblogpagina middelen te gebruiken zijn; zoals agenda, fotoblog,tagcloud, bundeling van categorieen, archief, widgets, etc is er zodanig diversiteit dat iedereen die op je weblog komt ergens wel 'aan zijn/haar trekken komt'. Wie op zoek is naar een artikel uit 2007 zoekt in het archief, wie wil zien wanneer er een meeting is, een event of iets anders dat georganiseerd wordt via het weblog kan noteren in zijn/haar agenda, wie zich wil aansluiten bij je twitteraccount kan aanmelden en meedoen en wie wil lezen en reageren doet dat.

Voor professioneel gebruik is een weblog ideaal. Het bouwen van een weblog is goed te doen met wordpress, blogger of andere weblogbouwers. Met een team van mensen kun je taken verdelen zodat het minder van je tijd inneemt. (En zoveel tijd neemt het niet in.) Je kunt mensen warm maken en houden door ze mee te nemen in de wereld van jouw werk(plek) en foto's laten zien, video's. Interactie is in deze tijd niet weg meer te denken. Omdat het wat oplevert. Mensen zijn geraakt, nieuwsgierig, uitgedaagd en betrokken.

Door het bijhouden van een weblog nodig je mensen uit in je keuken. Dat kan je privekeuken zijn maar het kan ook je werkkeuken zijn. Als het je werkkeuken betreft, zie daar de voordelen van in. Doordat je mensen als het ware uitnodigt in je werkkeuken, raken zij betrokken bij het ontstaan en de voortgang van een produkt, een event of een bedrijfsvoering. Die betrokkenheid is nodig om minder afstand te kweken tussen jou en je publiek. En daar is een weblog ideaal voor.

Om terug te komen op mijn eerste opmerking. Twitter is microbloggen. Geweldig als netwerktool en korte boodschappen. Het kan makkelijk geintegreerd worden in je weblog. Daar zijn widgets voor.

Mijn punt is eigenlijk deze: Met een weblog kun je juist lifestreamen.

Labels: ,


9:59 AM //
Share

Inburgeren. Deel 3.

woensdag 1 juli 2009



In het zuiden des lands zijn fietspaden overzichtelijk. Sommige fietspaden zijn zelfs rood. Nee, niet omdat die Brabo's anders niet snappen dat het een fietspad is, ik hoor die Hagenezen al grappend smurken.

Het is een hele belevenis om in het Haagse een beetje rond te fietsen. Naast het feit dat gros van de mensen niet op- of om kijkt als zij een fietspad oversteken, zijn soms de fietspaden zo verweven met de grote weg en de binnenstad dat soms ongelukken in een klein hoekje zitten. Vooral als je niet gewend bent om langs voetgangers, rollators en 45 kilometer autootjes te slalommen.

Fietspaden in Den Haag houden soms ook zomaar ineens op. Een zomaar opgeheven fietspad zorgt voor mensen van buiten voor enorme verwarring. 'Waar moet ik nou heen?' en 'Waar is ie nou?' zijn doodnormale kreten voor geimporteerde Brabo's die fietsen in Den Haag.

Bovendien is men in het Haagse de fietsbel vergeten. Als je gezellig met zijn tweetjes aan het fietsen bent, op zowaar een fietspad breed genoeg om heel snel met stuur in elkaar te geraken, en iemand moet voorbij, dan fietsen zij rakelings langs de buitenste fietser heen. Dat gaat negen van de tien keer net goed. De geimporteerde Brabo heeft al tig hartverzakkingen te verwerken gehad, vooral in de eerste weken fietsend door de Haagse straten.

De fietsbel zal wel 'uit' zijn daar.

Straks ook hier te lezen.

Labels: ,


9:29 AM //