Jonathan zeemeeuw.

De schrijver Richard Bach, waarvan ik ook The Bridge Across Forever heb gelezen en One, schreef ooit in 1972 Jonathan Livingston Zeemeeuw. Toen ik het boek leende in de bibliotheek wilde ik het eigenlijk niet terugbrengen. Ik vond dat ik dit verhaal in mijn boekenkast moest bewaren. Jaren later vroeg …

Sorry zeggen.

‘Nee, ik zeg geen sorry.’ ‘Omdat je het niet vindt of omdat je het niet wilt zeggen?’ Hij haalde zijn schouders op. ‘Ik zeg gewoon nooit sorry.’ ‘Ook niet als je per ongeluk iets hebt gedaan of hebt gezegd wat niet de bedoeling was?’ Hij schudde zijn hoofd. ‘Soms is …

Daarna werd het alleen maar erger.

Ze werd aan het eind van het onderzoek door een verpleegkundige in een rolstoel naar de uitgang gereden want dat was sneller. Haar trui was bebloed, ze had het koud. Het was de bedoeling dat het een gewone CT-scan zou zijn van het bovenlichaam waarbij ze via een infuus een …

Een nieuw bed. Deel 2.

Bij de ingang viel het reuze mee. Via een lang pad dat met hekken afgeschermd was kon je naar binnen. We hadden veel drukte verwacht, of er rekening mee gehouden, maar dat viel mee. We konden rustig rondlopen en bedden kijken. Bij de boxsprings lag een jongen op een matras. …

Wie droeg ooit dit tasje?

Het is een oud leren schoudertasje, donkerrood met twee bandjes met gesp en een drukknop in het midden die het nog prima doet, ook al heeft de vorige eigenaresse deze al heel vaak geopend en dichtgedaan, kan niet anders. We liepen in de Molenstraat voorbij een aantal antiekwinkeltjes toen we …