Papieren rompslomp en teveel bureaucratie.

Wil je tegenwoordig een vaatwasser laten repareren omdat je in een huurhuis woont en denkt dat het wel een aantal voordelen heeft, kom je geheid van de koude kermis thuis. ‘Er is een briefje neergelegd maar men heeft het denk ik over het hoofd gezien’ is er niks bij. In de wereld van computers en 2.0 en mailsystemen gaat er blijkbaar nog steeds heel veel fout door telefoontjes, communicatie en gebrek aan efficiency. Je zou toch denken dat er centrale systemen uitgevonden zouden worden, speciaal voor grote bedrijven zodat kantoormiepenmedewerkers snel en efficiënt zouden kunnen werken. Neen dus.

Heden ten dage schrijft men nog steeds op memoblokjes en raakt memo’s kwijt of noteert telefoonnummers verkeerd en zet het verkeerd in een systeem, of nog erger, terwijl men pas verhuisd is vergeet men het adres in het systeem te zetten!

Anyhoo, de vaatwasser ging bijna twee weken geleden kapot. Er bleef water in staan, het maakte een raar geluid en borden wassen ging vervolgens erg 2007 met de hand. Als je mij chagrijnig wilt hebben zorg je ervoor dat ik een flatscreen moet aanschaffen (want de retro tv ging ook al stuk) of dat ik met de hand moet afwassen. We belden naar de verhuurder. De verhuurder stuurde ons door naar een een of andere keukenservice. De keukenservice vond ons niet in het systeem en verzocht ons terug te bellen naar de verhuurder die ons moest aanmelden. De verhuurder vergat ons aan te melden waardoor de keukenservice ons niet terugbelde. Wij belden twee dagen later zelf maar weer. Nee, het was waarschijnlijk toch een zaak voor de vaatwasserfabrikant, daar moesten we maar een afspraak mee maken. Pelgrim dus. Wij belden Pelgrim. Pelgrim begreep het niet zo goed. Pelgrim zou terugbellen maar ze belden niet terug. Na twee dagen, dus ongeveer een week later, belden wij maar weer. Wat ging er nu gebeuren want onze vaatwasser was nog steeds kapot. Op vrijdagmiddag belde er eentje, uit zichzelf, terug: ‘We komen morgen!’ Nou, dat was nog eens service! Op een zaterdag alsnog die vaatwasser komen maken! Toch schoot het door me heen: ‘Ze zouden zich toch niet vergist hebben in de dag?’ …

Dit is een cliffhanger, maar ik hoef jullie niet echt te vragen wat er daarna gebeurde toch? Willen jullie nog een fijn stukje (terug)lezen over het raamincident? Een giller, ik beloof het je!

En toen droomde ik over aanrein.

Aanrein? Er bestaat wel aanrecht en aan en rein maar aanrein bestaat helemaal niet! Ha! Ik schrijf nu pas het woord aanrecht op, wat een vaste werkplek (tafel) is in een keuken. In het aanrecht bevindt zich meestal de gootsteen. Het woord gootsteen stamt uit de tijd dat deze nog werd gemaakt van natuursteen en later van kunststeen. Een beter woord is tegenwoordig: spoelbak. In een keuken was je vieze borden af en maak je bestek schoon zodat je weer netjes kunt eten. Het keert telkens terug. Vies wordt schoon.

Waarom begin ik een blog over het woord aanrein? Omdat ik het pas geleden droomde en er wakker van werd. Ik droomde over het woord aanrein. Ik wist nog dat ik, toen ik wakker werd, dacht: aanrein? Dat past niet bij elkaar! Nicoline, droomcoach, wilde er ook het reine fijne van weten en werd er een skypegesprek gepland waar iets verbluffends uit kwam.

De associatie met aan. Wat zijn die? vroeg ze. Ik dacht meteen aan actief. Aan is doen. Handeling. Waarom dan? Nou, als ik het tegenovergestelde zou nemen; uit, dan zou dat niets zijn. Uit is uit. Dood. Als je een lamp uitzet is het donker. Een lamp aanzetten daarintegen is licht, helder. Leek voor mij volkomen logisch. En dan het woord rein. Ja, dat was en is een speciaal woord voor mij. Ik word er rustig van. Rein is zuiver en helder, puur, hoewel ik dan meer met helder en zuiver heb dan met het woord puur omdat men doodgegooid wordt met dat laatste woord. Transparant ook. Doorschijnend. ‘Ken je die blauwe Spa flessen? Daar staat ook Reine op. Ik vind dat een mooie naam.’

Reine.

Maar als die twee woorden aan elkaar gekoppeld zouden worden, aan en rein, wat zou dat dan betekenen?

Actief Zuiver.

Handelen in zuiverheid.

Actief de ‘aan’knop aanzetten om zuiver te handelen.

Zuiver ben je niet zomaar. Daar moet je wat voor doen. Dat is wat ik belangrijk vind in mijn dagelijkse leven. Het is niet makkelijk, maar ik wil dat goed doen. In tijden van voorspoed handelen in zuiver zijn maar ook in moeilijke perioden handelen in zuiver zijn. Rein omgaan met geweten. Geen smoesjes verzinnen. Onder de tafel vegen. (Ver)zwijgen. Ja-knikken terwijl je ‘Nee!’ wilt roepen. Even stoppen als je niet meer kunt en jezelf niet schuldig voelen. Naar vrienden toe open en eerlijk willen zijn, zodat ze me beter leren kennen en weten wat ze aan mij hebben. En dat het betekent dat ‘niet altijd zijn’ ook bestaat. Uit eigen verantwoordelijkheid omgaan met de mensen die je dierbaar zijn, was in een gesprek naar voren gekomen vóórdat ik ging skypen met Nicoline, die trouwens een onwijze commercialstem heeft en heel goed voice overs zou kunnen doen. [Maar dat terzijde.]

‘Ik had er nog niet eerder bij stilgestaan, maar dat zuiver handelen een actie oproept is nieuw voor mij.’ reageerde ze. ‘Je hebt dus een aanrein en een uitrein.’

Ik denk de hele dag na over woorden en over woorden met gevoel en sfeer. Dat het daarom niet zo frappant is dat ik ook in woorden droom was duidelijk geworden. Woorden hebben een bepaalde energieke lading. Dat het zo duidelijk naar voren kwam in een droom en ik er wakker van werd was bijzonder. Waarom ik op dat moment droomde over aanrein, dat is iets wat ik zelf moet uitzoeken. Blijkbaar betekende het op dat moment veel voor me. Was het een soort richtingbepaler. Of was het een reminder, een duwtje.

Muzikanten dromen vaak over muziek en horen een liedje. Schrijvers dromen denk ik over woorden. Er is een nieuw woord toegevoegd aan mijn woordenschat: Aanrein. En rein ben je dus niet zomaar. Daar moet je wat voor doen.