Share

Dromen mag best.

vrijdag 26 juni 2009



En zo fietste ik gisteren
door de straten van Den Haag.
Beseffende dat ik hier écht woon.
Dat de straten ook van mij zijn,
om op te fietsen en
van A naar B te gaan.
Zo voelde het in het begin niet.
Het leek een soort lange vakantie
waar geen eind aan kwam.
De kamers in mijn huis, de meubels
en de gewoontes. Het was een lange vakantie.
Waar geen eind aan kwam.

Waar ik geen einde aan wilde maken. Niet.

Het soortgelijke heimweegevoel van naar huis gaan
en thuis zijn maar niet meer thuis zijn,
alles is zo veranderd en
de straten daar zijn niet meer de mijne.
Het leek een reis naar het oude
maar ik wilde ook snel weer terug.

En ik wilde snel weer terug.

Labels: , ,


1:21 PM //
Share

Recht vooruit.

zondag 24 mei 2009



recht vooruit.



je bent overal en nergens. op het randje,
in het midden, naast de lijn en over de brug.

je kunt alle kanten uit;
links, rechts, rechtdoor en achteruit.

je volgt rotondes totdat je een ons weegt,
of besluit halverwege die afslag te nemen.

je bent overal in de wereld, in het gras, op de straat en
schommelend met je benen in de lucht.

ik ben vrij om te gaan en om te staan waar ik wil.
overal. nergens. thuis.

Labels: , ,


4:49 PM //
Share

A House Is Not A Home. Deel 7.

woensdag 20 mei 2009



Vandaag bedacht ik me, toen ik bij mijn werkplek op de w.c in de spiegel keek, dat het voelt als opnieuw beginnen. Vaak van baan veranderd, begon ik ergens fris en nieuw en duurde het een tijdje voordat ik me ergens gesetteld had. Alsof het moest gronden. Aarden in het hout. De lucht. De muren.

nog steeds recht vooruit.


Het voelt ontheemd van veiligheid en geborgenheid maar omdat je zelf voor de volle honderd procent gekozen hebt voor dit nieuwe leven, leef je het nieuwe leven vol indrukken, nieuwe herinneringen en andere momenten. Maar het is nog niet helemaal geaard. In de muren.

Na een paar maanden werken bij een nieuwe baan groeide het; die geborgenheid en veiligheid. Ik weet dat het goed komt. Ik voel dat het om het hoekje kijkt. Tot die tijd ga ik nog steeds recht vooruit.

Labels: , ,


9:56 PM //
Share

A House Is Not A Home. Deel 6.

zaterdag 16 mei 2009



Pas als je je begrenzing over bent, naar andere behuizing, en je langzaam maar zeker went aan het verkeer, trams, overal mensen die zomaar de weg oversteken en dat je bij bijna alle eetcafe's aan de bar bestellen moet, kom je op een dag tot het besef dat je je vrienden mist. Dan zou je het liefst je vrienden per direct naar de andere begrenzing willen halen om er te blijven.

Vandaag kwam ene vriendin voor het eerst mijn kant uit. Met een bos bloemen stond zij voor de deur en dronken we koffie voordat we de hort op gingen. De stad in waar we winkel in en winkel uit gingen, op z'n meiden, en daarna gingen lunSen en flink bijkletsten.

Het is toch anders om gepland af te spreken en niet met een telefoontje voor de volgende dag of zelfs diezelfde avond te gaan meeten. Het gaat gewoonweg niet meer. Toch genoot ik vandaag; van de vertrouwdheid, het half uitleggen van bepaalde dingen en soms met alleen een blik.

Vriendschap voorbij begrenzing.

Labels: ,


10:53 PM //
Share

A House Is Not A Home. Deel 5.

zondag 10 mei 2009



A House is not A Home #2.


Trein raasde langs weilanden
terug naar het oude grondgebied
waar mensen in dialecten
anders dan nu -- spraken.

Trein raasde langs hoge flatgebouwen
terug naar het nieuwe grondgebied
waar mensen anders spreken,
een huis hoeft geen thuis te zijn.

Labels: , , ,


11:30 AM //
Share

A House Is Not A Home. Deel 4.

zaterdag 14 maart 2009



Omdat ik de laatste paar weken met een soort bizar gevoel rondliep en er niet de vinger op kon leggen, probeerde ik maar gewoon te leven.

Opstaan, werken, beppen, koffie leuten, werken, bellen, fietsen, treinen, (uit)eten, werken, beppen, slapen, treinen, bankhangen, werken, etc,

A House Is Not A Home. #2.


en tijdens het douchen, waarbij mijn gedachten via de twee kruinen op mijn hoofd naar beneden vloeiden, bedacht ik me dat mijn thuisgevoel zwevende was. Dat ik voelde vanbinnen dat het ene thuisgevoel aan het afsterven was en het andere thuisgevoel nog moest groeien. Dat ik niet meer wist waar nu mijn echte thuis was. Ik voelde me er namelijk allebei wel oke. Het was alleen niet (meer) hetzelfde. Als vroeger.

Toen ik nog alleen.
Toen ik nog niet hoefde.
Toen alles hetzelfde was.

Mijn spullen staan her en der. Mijn spullen met waarde, hoe groot of klein dan ook, gaan mee of niet. Ik moet keuzes maken. Ik berg op, gooi weg of laat. Mijn gedachte dwaalt af bij elke foto, object of ding naar oude herinneringen. Ik was hier meer dan twaalf jaar. Ik begon hier volwassen te worden. Ik kocht mijn eigen spullen. Ik huilde mezelf hier door een lekkage heen. Ik zwoegde hier, ik had hier liefdesverdriet, ik danste hier en zong. Ik zit hier in de muren. Ik ademde hier.

Er zitten herinneringen in mijn bank. Ik sliep er soms op. Als ik niet meer in mijn slaapkamer wilde, soms om redenen die onveilig aanvoelden. Ik was er ziek, ik kletste met vriendinnen op die bank. Ik jankte op die bank bij het zien van een zielige scene op televisie. Ik legde weleens mijn kin op mijn handen op de leuning van de bank en staarde naar buiten.

Mijn thuis wordt een bestaand thuis maar ik moet erin groeien. Ik draaide gisteren de kraan dicht en wikkelde mezelf in een handdoek. Soms geeft de badkamer de beste antwoorden.

Labels: , ,


9:05 AM //
Share

A House Is Not A Home. Deel 3.

zondag 8 maart 2009



Misschien is je huis
waar je voor het eerst
met je kleine babyvoeten het zand
onder je voetzolen
hebt voelen knisperen.
Waar de wind als een zachte aai
langs je wangen gleed en je
eerste wankele stappen maakte
langs de afbakening
en begrenzing van huis en tuin.
Waar de muren solide en hoog
boven je lichaam uitstaken
en je met je armen uitgestoken

en gespreide vingers
probeerde de lucht te pakken.


blackbirds.

Labels: , , ,


5:20 PM //
Share

A House Is Not A Home. Deel 2.

vrijdag 6 maart 2009



Je kunt overal een thuis maken. Thuis is een breed en grensverleggend begrip alleen zal gevoel altijd vertellen wat thuis is en wat niet.

Sometimes A Home is Everywhere.


Soms voel je ook een tijdelijk thuis. Op het strand terwijl je een goed gesprek voert, op het vertrekpunt van A naar B of tijdens je vakantie in een land waarvan je meer wilt zien. Of de slof die je jaren om je voeten draagt totdat de gaten erin gevallen zijn. Misschien is het je levensreis; zoeken naar je innerlijke huis. Het huis waar je altijd jezelf kunt zijn.

De slof van Jorinde.


Vijf foto's van mij zijn te zien bij de foto-expo die gekoppeld is aan de dansvoorstelling A House Is Not A Home #2, geproduceerd door Jorinde Kuiper, in Theater aan 't Spui in Den Haag die 7 maart in premiere gaat. Aanrader.

A House Is Not A Home. #2.


Meer foto's hier.

Labels: , , , ,


10:12 PM //
Share

A House Is Not A Home. Deel 1.

zondag 1 maart 2009



Natuurlijk was het iets waar ik de laatste tijd regelmatig aan dacht; dat je je fysiek gezien overal thuis zou kunnen voelen, mits de ingredienten aanwezig zouden zijn om dat gevoel te bewerkstelligen.

Omdat veiligheid en geborgenheid de meest essentiele behoeftes zijn in een mensenleven, worden later, met opgroeien, deze behoeftes de graadmeters om je ergens thuis te voelen.

Wat is voor jou thuis?


Ik leer nu pas dat een huis de beschermingsmuren zijn voor geborgenheid en veiligheid en dat je in je huis jezelf moet kunnen zijn zodat je buiten de muren van je huis jezelf kunt zijn. Je huis is je fundament voor je 'ik'.

Kun je je overal thuis voelen?



Misschien ben je wel als een slakje. ...

Labels: ,


12:11 PM //