Share

Briefgeheim.

maandag 27 juli 2009



...


Het is wat je wenst
de schouder, de woorden
de bescherming, de liefde.
En zonder dat, niet tastbaar
in iedergeval
zul je moeten weten
dat je het zelf moet doen.

Labels: , ,


2:51 PM //
Share

@ the beach.

donderdag 16 juli 2009





Er was een jongetje, balanserend op gladde stenen
op de terugweg van heen.
Hij wankelde een beetje; het water klotste
en nam de schaduw mee.

Labels: , , ,


11:27 PM //
Share

Dus. Ik Ben.

dinsdag 30 juni 2009



Laatst bedacht ik me
dat er in zoveel jaren bloggen,
ik mezelf (beter)
heb leren kennen
en de ander mij
heeft leren kennen.

Ik ben.

ik.


Hoeveel ben ik van hier
of daarbuiten?
Hoe zien anderen mij?
Wie ben ik zonder blog?
Wie kan ik zijn zonder tekst?
Ik word herkend. Soms. Daar.

Ik mag zijn. Dus ik ben.

Labels: , , ,


9:25 PM //
Share

Over Liefde.

maandag 29 juni 2009



Omdat. Via Inge.

Als ik liefde voor iets of iemand
zou moeten omschrijven,
vertel ik met volle overtuiging:
acceptatie.
Het allermoeilijkste in de liefde,
voor een situatie, een moment of een persoon;
aanvaarden dat het zo is; dat hij of zij zo is.
In alle tekortkomingen liefde voelen,
omdat op al die andere momenten je
die liefde tien keer meer ervaart.
Je kunt iemand niet veranderen
je boosheid, verdriet en teleurstelling,
is verloren in het nietige van de dag.
En ben je in liefde met jezelf?
Ben je trots op wat je doet, sta je achter
wie je bent?
Geen verwachtingen, geen ideaalbeeld.
Ik kan eeuwig boos blijven
op hen, dierbaar aan mij;
iemand tekort doet in mijn ogen.
Maar het is liefde tekort doen
als ik vergat dat er nog steeds
liefde over is.

Labels: ,


8:31 PM //
Share

Dromen mag best.

vrijdag 26 juni 2009



En zo fietste ik gisteren
door de straten van Den Haag.
Beseffende dat ik hier écht woon.
Dat de straten ook van mij zijn,
om op te fietsen en
van A naar B te gaan.
Zo voelde het in het begin niet.
Het leek een soort lange vakantie
waar geen eind aan kwam.
De kamers in mijn huis, de meubels
en de gewoontes. Het was een lange vakantie.
Waar geen eind aan kwam.

Waar ik geen einde aan wilde maken. Niet.

Het soortgelijke heimweegevoel van naar huis gaan
en thuis zijn maar niet meer thuis zijn,
alles is zo veranderd en
de straten daar zijn niet meer de mijne.
Het leek een reis naar het oude
maar ik wilde ook snel weer terug.

En ik wilde snel weer terug.

Labels: , ,


1:21 PM //
Share

Europees PoeziePaspoort.

donderdag 14 mei 2009



Ik Verblijf
In de straten
van alle talen
Wij spreken
Gewaltlos
Diverse
La casa
Joyeuse
In verscheidenheid.

via huisvangedichten.nl

Labels:


7:15 PM //
Share

A House Is Not A Home. Deel 5.

zondag 10 mei 2009



A House is not A Home #2.


Trein raasde langs weilanden
terug naar het oude grondgebied
waar mensen in dialecten
anders dan nu -- spraken.

Trein raasde langs hoge flatgebouwen
terug naar het nieuwe grondgebied
waar mensen anders spreken,
een huis hoeft geen thuis te zijn.

Labels: , , ,


11:30 AM //
Share

Thuis.

vrijdag 8 mei 2009



Rode fietstassen
met bloemen
een fietsbel rinkelt
op het ritme van steen en drempel.

Bloesem valt als regen
dwars over straten
terwijl de zon schijnt
ik zou overal kunnen zijn.

Labels: ,


5:03 PM //
Share

Janken als je wenen bedoelt.

zondag 3 mei 2009



Terwijl de televisie blies
-- de beelden de ruimte in
bedacht ik me dat een mooi verhaal
meestal ontstaat als je janken moet.

Zoals elke traan een letter vormt
de W - E - E- N van verbloemd willen janken;
en je wenen zegt als je snotteren bedoelt.

Labels: ,


6:23 PM //
Share

Alleen.

zondag 26 april 2009



Er was nooit de vraag
iemand te bellen
ik deed het telkens
helemaal alleen.
Omdat het moest
Omdat het zo was,
omdat het nimmer
anders was.
Maar ook niet vragen,
niet zeggen, niet doen.
Huilen altijd
alleen gedaan.
Omdat nabijheid niet
voorhanden was,
maar ook omdat ik
het zelf niet echt toeliet.
Dit verandert
misschien wel alles
in mijn bestaan.
Niet alleen
maar samen.

Labels: ,


2:53 PM //
Share

The Quiet Scream.

zondag 29 maart 2009



the quiet scream.


there were words hidden
in the far back of my throat
trying to get out, get out, GET OUT!

Labels: , ,


2:32 PM //
Share

All Gone Quiet.Deel 2.




all gone quiet.

Labels: , , ,


11:09 AM //
Share

Aandacht voor het dier in proza en poezie.

donderdag 19 maart 2009



Naar aanleiding van de boekenweek met thema Tjielp Tjielp; het dier staat centraal, een gedicht voor u.

De Hond.

Waf, waf, waf-wafwaf
Wafwaf, waf waf waf.
Waf! Waf! Wafwafwaf!
Wafwaf, waf waf, waf-wafaf.

Labels:


9:17 AM //
Share

Toch wel de mooiste:

zondag 15 maart 2009



all gone quiet.


uit de serie: all gone quiet.

Labels: , , ,


3:31 PM //
Share

A House Is Not A Home. Deel 3.

zondag 8 maart 2009



Misschien is je huis
waar je voor het eerst
met je kleine babyvoeten het zand
onder je voetzolen
hebt voelen knisperen.
Waar de wind als een zachte aai
langs je wangen gleed en je
eerste wankele stappen maakte
langs de afbakening
en begrenzing van huis en tuin.
Waar de muren solide en hoog
boven je lichaam uitstaken
en je met je armen uitgestoken

en gespreide vingers
probeerde de lucht te pakken.


blackbirds.

Labels: , , ,


5:20 PM //
Share

Kijk om, en loop weer door. deel 11.

zondag 22 februari 2009



adriana.


Ik heb naar je gezocht
toen ik wilde weten
wie jij werkelijk was.
ik zocht in gelijkenis,
in foto's, brieven, kaarten,
gestuurd door jouw zus.

Ik heb naar je gevraagd
willen weten waarom dan toch,
en ik heb besloten
dat ik ergens op je lijk.

mijn oma. ik heb haar nooit gekend;
zij stierf drie maanden
na de geboorte van mijn vader,
in 1946.

Labels: , , ,


4:30 PM //
Share

Tijd van opruimen.

donderdag 29 januari 2009



Afgelopen maandagavond bekeek ik mijn gangkastje. (Het is een houten kastje.) Zo op het oog geen bijster bijzonder ding, maar wel bijzonder voor mij omdat ik het ontwerp gemaakt had en een meubelmaker het voor me maakte. Het was volgestouwd met telefoongidsen, kerstkaarten en enveloppen, een nietmachine, paperclips, brievenopener, prittstiften en oude tien cent muntjes.

Toen de lade eenmaal open was begon ik met opruimen. Alle kerstkaarten daterend tot 2004 gingen in de vuilniszak, naast de gouden gidsen van jaren terug, en oude foto's van een interieur dat oud en versleten leek bij het moderne en strakke interieur dat ik nu had. Dertien jaar geleden kwam ik hier wonen. Mijn appartementje, mijn lucifersdoosje. Alles dat ik hier opbouwde, bouwde ik helemaal zelf op, brak ik soms eigenhandig weer af of streek het glad.

De herinneringen zitten in de muren.
In het zeil, de vloerbedekking.
In de tegels, het bestek en de lampen.


Toen ik halverwege het scheuren was; het scheuren van alle loze papiertjes, oude krabbels van oude vrienden, memo's en foto's die niet meer leken te tellen, kwam ik een vergeeld papiertje tegen met een tekst voor een poezie gedicht. Een zelfverzonnen gedichtje dat ik ooit schreef in tientallen poezieboekjes van allerlei kinderen van de basisschool waar ik vroeger werkzaam was. Dat gedicht kreeg ik zelf weer terug toen ik daar afscheid nam, om ergens anders aan het werk te gaan.

Elk wolkje dat je ziet
is een troost voor je verdriet
Elk vriendje dat met je lacht
geniet van dezelfde pracht
Elke bloem in de zonneschijn
zal blij zijn bij jou te zijn
Houd je dromen en je lach
en geniet opnieuw,
elke dag.


Met de tijd die gekomen is te gaan opruimen, komen de herinneringen als kleine papiertjes, foto's en memo's weer bij me terug.

Dit naar aanleiding van de gedichtendag.

Labels: ,


12:00 AM //
Share

Teruggevonden:

donderdag 15 januari 2009



I WALK THE LINE.

er staat iemand
in het midden van de lijn.
hij kijkt achterom
gebaart te lopen
eroverheen.

wat doe je als
de lijn voor jou korter is
dan de zijne,
over de drempel heen
er voorbij
want het is niet iets
en niet niets
het is op de lijn,
onderweg.

Labels:


2:00 PM //
Share

Rekbaar.

donderdag 8 januari 2009



polaroid.


De eenheid die je samen hebt,
als een onzichtbaar elastiekje,
kun je uitrekken naar allerlei kanten.
Maar het elastiekje komt altijd
weer terug als je het loslaat.
het knapt niet, het rekt alleen.

Labels: ,


9:22 PM //
Share

Ik was overal.

maandag 29 december 2008



2008 was een jaar
waarin ik de wereld zag
op heel veel manieren.


peekaboo.



Dichtbij en ver weg.
In mijn hoofd en om de hoek.
Ik reisde met het vliegtuig
en in mijn dromen.

Labels: , ,


7:54 PM //
Share

Nog meer reacties:

zondag 7 december 2008



loesjes.web-log.nl schrijft:

En toen stroomde er
een waterval
aan woorden, Onbekend,
over de verouderde
lippen met nerfjes,
dwars-
waardoor ik moeilijk
de stroming stil
kon zetten

Uit.

‘No comprender’

Ik moest plotseling huilen
Soms loop je er zomaar tegenaan, een weblog met teksten die je verrassen, je adem benemen of enorm ontroeren. Zij heeft zo’n log. Uit een grapje ontstaat dan een initiatief waar een heus boek uit voort rolt. Af en toe is alleen virtueel echt niet genoeg.

Aanraken, bladeren, lezen. Bestellen!'


Labels: , ,


5:19 PM //
Share

zondag 23 november 2008



Zelfs als je gevoel veranderen wilt
kun je dat alleen bij jezelf,
althans proberen.
Open staan voor en met open ogen.

Labels:


11:23 AM //
Share

all the noises.

dinsdag 14 oktober 2008



all the noises.

http://www.met-k.com/noises-kaat.mp3



there are so many noises
so many damned noises
I can't hardly breathe
it aches too much
But do i sound like you?

it's my own personal chaos
all these noises in my head
I try my best to listen to you
but sometimes sounds get in the way
And do I sound like you?


A highly sensitive person responds strongly to sensations like sight, sound and touch.
This trait is a difference in temperament, not a defect. -- Elaine Eron.


Muziek: Marco Raaphorst.

Labels: , ,


1:43 PM //
Share

Ik ben hier,

maandag 13 oktober 2008



net zo als daar.
maar daar is niet zomaar hier.
en hier is steeds minder daar.


ondergronds.

Labels: ,


1:10 PM //
Share

de WoW.

donderdag 18 september 2008



Bevlieging.

Wat komt, dat gaat
uiteindelijk.
Tenzij je,
vast kan grijpen
alles dat voor jou
grijpbaar blijft.
Ook het onzichtbare,
het mysterieuze,
het bevlogene.

Wat komt, vertrekt weer
Behalve de droom, de kracht.

Labels: ,


2:12 PM //
Share

tussen twee werelden.

dinsdag 9 september 2008



Ik heb het gevoel
tussen twee werelden te leven.
met een neutrale lijn
van A naar B
met een afstand van
honderdtwintig kilometer.

en het is goed.

Labels:


6:37 PM //
Share

donderdagochtend.

donderdag 21 augustus 2008



De zon piepte door de gaatjes
van mijn luxaflex.
Het fluisterde mijn naam,
terwijl de kerkklokken
een betekenis als fluisteren
niet kenden.

(Nog voordat de wekker gaat
als een kat jezelf uitrekken
benen gestrekt en tenen
tegen de rand van het voeteneind
-- omdat je te ver naar beneden
gegleden bent, tijdens je slaap.)

Denkend aan geurende koffie,
warme broodjes,
en een dag die helemaal van mij is.
Van mij!

Labels:


9:45 AM //
Share

uit witte koord:

donderdag 14 augustus 2008



Er viel een witte sluier heel langzaam
van boven naar beneden.
En ik zag dat ik naar boven keek
Mijn armen uitstak,
Mijn vingers ver gespreid
totdat alles in tijd
leek stil te staan.
De sluier leek vlak boven me
te blijven hangen
Alsof het wachtte
op mijn toestemming om
neer te dalen,
Zoals een goedkeuring,
Een uitgekomen wens.


De ruwe versie van witte koord is af. Vanmiddag zal ik lunSen met iemand die werkt met tekst. Praten over en met iemand die werkt met tekst is als slagroom op een toetje. Werken aan je werk is leuk en uitdagend. Doen wat je leuk vindt is een balletje energie in je lijf dat gaat bruisen als een bruistablet. En soms, zelfs via zoiets als twitter gaan balletjes rollen. = verbindingen!

Labels: ,


9:19 AM //
Share

'beetje uitgemoet.'

zondag 29 juni 2008



De wereld zegt moeten,
meegaan in de massa.
opgaan in die massa,
allemaal de neus dezelfde kant.

We moeten geld verdienen.
Ik werk om te betalen.
Ik werk om te wonen,
ik ben blij als ik met vakantie kan.

Ik moet van anderen zoveel.
Ik moet moeten want dat hoort erbij.
Ik zal moeten want de rest doet het ook.
Waarom zou ik moeten, als ik niet wil?

Het belemmert mijn visie, dat gemoet.
Het houdt mijn creativiteit zo tegen.
Het stoort mijn kracht, dat moeten.
Ik zou dat gemoet in de prullenbak willen doen.

Kan het ook anders, willen zonder moeten?
Kun je leven van minder geld?
Kan ik dromen zonder moeten,
zodat mijn visie eens eindelijk telt?

Labels:


11:16 AM //
Share

de tevredenheid van bril.

donderdag 19 juni 2008



Pas als de (persoonlijke) chaos
als een dunne draad
over de rand van
een fles appelstroop,
--donker en plakkerig,
naar beneden zakt,
zijn we intens blij en gelukkig
met enkel tevredenheid.

Labels:


1:07 PM //
Share

ZOET.

zaterdag 14 juni 2008



In de rij bij de Appie
zit een asblond meisje
in een kinderzitje
te draaien,
met in haar hand
een flesje
donkerrode siroop.
Als ze me ziet
steekt ze de
mierzoete fles
naar me uit.
als in:
'ook een beetje?'

Op de fles staat met
grote mierzoete
roze letters:

LIEF!

Labels:


5:44 PM //
Share

GRIJS.

donderdag 29 mei 2008



Ik sta voor een landschap
een oneindig landschap,
als een mist om mij heen
het is koud hier.

Ik zou zo graag wensen
wensen dat het wit was
met stipjes, zoveel stipjes
met rood erdoorheen.

Maar alles is zo grijs
Teveel van het grijs
Zoveel van dat grijs
Zoveel grijs.

Als de wolken konden kleuren
zoals een regenboog kon buigen
wenste ik al het grijze weg

...

Ik zou zo graag wensen
wensen dat het wit was
met stipjes, zoveel stipjes
met rood erdoorheen.

Maar alles is grijs
Teveel van dat grijs
Zoveel van zulk grijs
Te grijs.


Labels:


12:28 PM //
Share

maandag 12 mei 2008



SOMS LIJK IK,

teveel op de buurman
van de buurvrouw
of de buurvrouw
van de buurman
even verderop.
niet een letterlijke,
maar die figuurlijke
die naar me kijkt
die van de verkeerd
gepoetste spiegel
waarbij je de neiging hebt
met de onderkant van je mouw
(als het koud zou zijn)
alles weer schoon te vegen.

maar soms wil ik los
van de verlegenheden.


dansuh! from met-k.com on vimeo.



wil ik dansen, dansen
dansen; vrij en ongeremd.

Labels: ,


9:12 AM //
Share

zondag 11 mei 2008



ER BESTAAT EEN CONTRADICTIE,

stil.


als het gaat om stilte in mij
Zelfs de stilte lijkt te spreken
in duidelijke en heldere taal
En als de stilte spreken gaat
Zegt het soms: Sssssttt ...

(Zijn er spiegels
om gebroken te worden?
of heel te laten?)

Labels: ,


4:57 PM //
Share

donderdag 1 mei 2008



THERE'S THIS TRUTH


about you and me,
seperately

dia.


we stand alone,
together
in this world apart
all we've done is touching
briefly
it was a fastforward movie
with a beginning,
short middle and an end.

'cause you weren't living
and I was trying too hard.

Labels: ,


5:11 AM //
Share

dinsdag 29 april 2008



ER VLOEIEN NERVEN,

als bladeren;
zacht en breekbaar
over mijn handen.



zij groeien,
langzaam
rond mijn botten.
mijn handen
zeggen hardop
wat ik soms
- liever, liefst
verborgen houd.

Labels: ,


7:51 PM //
Share

COULD BE SOME SORT OF SONG.

woensdag 16 april 2008



I painted my toenails blue
all the while trying to search for you.
And all the hidden words in between,
for no one else ever to be seen.

Two cups of coffee every morning.
Too much sugar like a secret warning.
Too much is always too much, too much
too much of everything.

The radio played some kind of tune.
Couldn't possibly imagine finding it all in ruin.
Screaming kids around the corner,
I'd catch myself yelling like my mother's daughter.

History would catch up on a day like today.
I heard my voice saying what my dad would say.
Eating dinner like some sort of microwave taste,
More vitamines went for a dreadful waste.

I cut my finger with a sharp edged knife.
Like my blood's like some girl's independent strife.
I want to rule my world like some supergirl,
so it'll spin and twirl and spin and twirl.

Two cups of coffee every morning.
Too much sugar like a secret warning.
Too much is always too much, too much
too much of everything.

July, 2001.

Labels:


6:25 AM //
Share

maandag 7 april 2008



ZOALS EEN WAAS,

voor je ogen, die je
weg wilt duwen
als een gordijn in de weg,
zodat erna alles
helderder wordt,
terwijl al dat blauw
schoner en zuiverder is
dan alle onweer in de lucht.

foggy.


uit: little trip to heaven.

Labels: ,


1:40 AM //
Share

zondag 6 april 2008



TERUG IN GEDACHTEN,

trek ik mijn verleden uit de kast
een boel gesplinterde deeltjes
weggestrooid op een zomaar zaterdag.

Ik droom
van een leven zonder waarschuwing
maar de ironie brengt me telkens
weer daar.
ineens bedenk ik me;
het is niet de (ver)binding die beangstigt,
maar de angst verlaten te worden.


De zon zal schijnen
Op een juli besteding
En ik vraag me af
of de melodie van (on)zekerheid
altijd aan het veranderen blijft.

Het meisje dat niet veel durft,
durft meer dan jij denkt.


rechtdoor.

Labels: ,


8:45 AM //
Share

zaterdag 5 april 2008



BIJ ELKE KARAKTEREIGENSCHAP,

en elke reactie, beleving of
gedachtengang, keuzes, grenzen,
normen en waarden, gevoelens,
leefwijze, dromen, vooruitgang,
richting, mimiek, vrijetijdsbesteding,
filosofie, humor of verwachtingspatroon
voelde ik me op een weegschaal gezet.

afwegen.


Omdat...
Ja, waarom?

Labels: ,


6:22 AM //
Share

de late wow.

woensdag 2 april 2008



DE DEFINITIE VAN LEF,

is, denk ik, durven wat je al lang
in je hoofd wenst of wat een stem
in je hoofd blijft toefluisteren.
Een knoop in je maag die uit de knoop moet.


Ik durfde pas geleden,
maar ook omdat ik voor het eerst,
niet nadacht maar simply deed
een man bij zijn wangen te pakken,
mijn langste vinger achter zijn oor,
en mijn mond op de zijne te drukken.

Achteraf wilde ik op het bed springen
omdat ik durfde.

Ik durfde afgelopen vrijdag
op te komen voor mijn gedachten
en het gevoel dat ik erbij had.
Uitspreken, erover te discussieren
en daar Mijn Stem te laten horen.

Achteraf koste me dat een traan,
maar ik durfde.

Ik durfde toe te geven aan
mijn eigen lichaam.
Als je moe bent moet je rusten.
Ik rustte dan ook uit.

Achteraf het allermoeilijkste
wat er is; toegeven aan het falen
van je lijf. En accepteren dat het
zo is.

Durf voelt het allerhevigst,
als ik merk dat ik alleen De Stem ben,
in een overleg, vergadering of andere
groepsgesprekken, terwijl meerdere mensen
net ervoor vertelden het helemaal met je
eens te zijn, maar ik de enige ben die
alsnog opstaat om te roepen.

Achteraf voelt dat enorm alleen,
maar de knoop is wel bij mij
uit mijn maag.

'Leven is het meervoud
van lef.' loesje.

= durf. Breakable.

Labels: , ,


6:41 PM //
Share

zaterdag 22 maart 2008



ON THE ROAD,

I see Love through
the rearview mirror.

on the road.

Labels: ,


7:37 AM //
Share

zondag 16 maart 2008



VANMORGEN WERD IK WAKKER VAN,

het licht in de slaapkamer. Voelde de zonnestralen kietelen op mijn gezicht, alsof het plagerig fluisterde: 'Kom, je bed uit. Een nieuwe dag.'
Wat voor een dag was het vandaag? Wat deed ik gisteren? Hoe voelde ik me? Welke keuzes maakte ik? Met wie sprak ik? Hoe vaak keek ik op de klok?

Onder de douche liet ik de warme stralen van kruinen langs gezicht, ruggegraat naar beneden vallen.

'Ik laat de twijfel door het putje gaan.'
'Ik laat de angst door het putje gaan.'
'Ik laat de onrust door het putje gaan.'

Als een herhaalde mantra.

'Doeidoei!'

Nijmegen leek drukker dan anders. Zonnebrillen pasten me niet. Bij de V&D zat een man aan een electrische rolstoel gekluisterd en vroeg of ik voor hem de deur open wilde houden. In een zorgeloze, overmoedige bui grapte ik:

'Ach, dat kunt u toch zeker zelf!'

Ik schrok van mezelf. Sloeg een hand voor m'n mond. De man barstte in een lachbui uit.

Heel vroeger, toen ik nog onbevangen en zorgeloos klein was, voelde ik menigmaal bravoure. Soms wenste ik een beetje ervan terug. Het geremde hield me nu weleens tegen. Soms hield het tegen wat niet tegen gehouden hoefde te worden.
Ik miste m'n bravoure ik. Alsof vroeger de woorden en zinnen zonder zorgen over m'n lippen vloeiden. Niet nagedacht.

De clubsandwich in de LUX leek extra groot. De cappuccino extra heet. De serveerster extra vriendelijk. Er flitste steeds iets achter me. Een klein meisje liep rond met een wegwerpcamera. Ze maakte foto's. Flits. Flits.
Buiten zaten mensen op het terras. Iemand blies uit een bellenblaas bellen de lucht in. Ze vlogen westwaarts. Niet geknapt.

'Is de mosterdsoep ook in de basis vegetarisch?' vroeg een jongen achter me met een hippe zwarte bril. Ik verstond niet wat de serveerster antwoordde maar volgens mij was hij wel tevreden. Hij hinniklachte.
Toen ik besloot af te rekenen spotte ik een vrouw met een knalrode jas en een hardroze panty. Ze liep zigzaggend langs de stoeltjes buiten. Ik zag steelse blikken van andere terrasgangers.

Lef.
Bravoure.
Ongeremd.
Zelflievend
.

Ik laat de twijfel in het putje gaan.
Ik laat de angst in het putje gaan.
Ik laat de onrust door het putje gaan.

Verdwijnen.

De suiker gleed met een moerasachtige kracht naar beneden. In het kopje.
Zo roerde ik mijn cappuccino.

Rustig.

(Toen ik thuiskwam en de brievenbus opende, viel er een kaartje uit. De titel droeg:
'Een nieuwe dag.' van de dichteres Nafiss Nia.

Een kopje gezelligheid
een lepeltje liefde
twee klontjes vriendschap
en een gevuld geluk.
Vandaag heb ik zin.

Vandaag begin ik
met de grote schoonmaak
en gooi ik alle wreedheid,
verdriet en angst weg.

Bij de bakker zal ik
een warme dag kopen,
bij de kapper
mijn oudheid laten knippen
en vanavond uitgaan.

Vandaag heb ik zin.

Mooier kon dit niet wezen.)

Labels: ,


12:48 AM //
Share

dinsdag 11 maart 2008



PHILLIPE CLAUDEL EN ZIJN,

grijze zielen namen me mee naar 1917. De titel zwaaide me toe bij Dekker en de Vegt.
Misschien omdat het vandaag zoiets voelde als grijze zielen dag. De grijze ziel liep naar de Lux.

Dat alle rommel
Chaos -- een plek
moest krijgen,
alles op een
geordende stapel.
Recht --
alles dat scheef was
Recht,
Gelijk;
Ontrommeld
voelde bizar genoeg
als een bevrijding.

'En dan zit je hier, helemaal achterin, weggemoffeld.'
De ober zette het witte kopje Cook&Boon voor me neer. Hij glimlachte met een twinkeling. Soms was een glimlach met een twinkeling als een warm cadeautje.

Ik zat ook, inderdaad, helemaal achterin, in een hoekje, bij een groot vierkant raam. Met uitzicht op de regen, natte tegels, bakfietsen, fel geel, C1000 tassen en verbouwingen.

Er liep een lange manvrouw, of vrouwman, ik had geen idee, in een kersenrode lange jas voorbij. Ze stapte als een paard. Haar knieen omhoog voordat zij haar laars op de grond zette. Een beweging van iemand die pillen slikte. Ik had het loopje al veel vaker gezien. Ze liepen dagelijks de lange gangen door, als paarden, als paarden in een onafgebroken slowmotion. Knieen omhoog voordat zij hun voet op de grond zetten. Triptrap.

Een mevrouw met het limpend been vroeg of ik op haar laptop wilde letten. Ze moest plassen. Nam haar dochtertje mee. Het kind huppelde voor haar uit. Bij terugkomst gingen ze weer zitten, en ze bedankte me. Hartelijk. Het kind gaapte luidruchtig. Ze wilde buiten spelen. Maar mama moest 'nu even werken'.

Ik verzon 'limpend' ter plekke. Ik verwarde wel vaker het engels met het nederlands. Ik nam een slok van m'n koffie en voelde een schuimsnor op m'n bovenlip.
Aan de overkant zag ik een man aan het werk. Zijn laptopscherm liet hij zakken toen de serveerster een bestelling opnam. Waarom liet hij het schermpje zakken?

Ik opende de eerste bladzijde van Grijze Zielen. En de tweede. Op de derde bladzijde las ik: 'Ik ben er. Het is mijn lot om er te zijn.'

Mooi.

Labels: ,


12:11 AM //
Share

dinsdag 4 maart 2008



DE KAMER IS DONKER,

en buiten is het stil.
Een enkele ruis
verstoort het ademhalen.
De klok slaat drie uren.

De kamer is donker,
ik zie allerlei contouren.
Voel de moeheid door mijn lijf;
spieren verzwakken, oogleden niet.
De klok slaat vier uren.

De kamer is donker,
ik lig op mijn rug.
buiten zingen de vogels,
alsof ze met me praten.
De klok slaat teveel uren.

De kamer is licht,
slaap heeft me overvallen.
Ik droom van tuinen,
speelballen en zomer.
mijn wekker piept te vaak.

De jetlag van mijn spieren
zeult me door de dag.
Op het moment dat ik
een kopje laat vallen,
wil ik alleen maar slaap.

Ook scherven
brengen uiteindelijk
geluk.

Labels:


4:21 PM //
Share

zondag 24 februari 2008



IK STA BIJ EEN KRUISPUNT,

er rijden auto's langs me heen --
het lijkt alsof iemand de film
langzaam lijkt vooruit te draaien
met de hand.

Er staat een stoplicht,
aan de rechterkant,
met het licht op oranje.
Normaal gesproken zou ik stoppen
waarom twijfel ik nu
of ik alsnog doorloop?

Er staat een verkeersagent
in het midden van het kruispunt
hij regelt het verkeer
met trage bewegingen --
armen uitgestrekt,
terwijl hij de bestuurders in de auto
lijkt toe te spreken.

Terwijl ik alleen
bij het kruispunt sta.
Een voetganger met een doel
de weg vooruit,
Ik wacht bij het oranje licht,
aarzel, twijfel en wik en weeg.

Maar de verkeersagent lijkt
veel te druk met regelen,
bepraten en bespelen
van het overige verkeer,
dat ik mijn hoofd afwend
en doorloop.
Hij heeft niets gezien.

KLIK!

Labels:


8:05 AM //
Share




HOMECOMING:

You never know what you’ll find
when your journey takes you home,
what flowers await you,
what welcome signs by the front door.
So it’s best to prepare
for that first night
before your arrive.
Wear your friendship bracelet
on your watch hand—
you neveep
as long as you need
to awake refreshed.
Tuck in your quilt
to be sure your feet stay warm
and ready,
but not too tightly—
You need to feel night’s cooler edges.
And leave the window slightly open
so you can navigate
your dreams by starlight .
Have a good book next to the bed
in case you should wake in the dark,
and rock yourself to sleep
with song of waves
ebbing and flowing.
Place something fragrant
beneath your pillow
and wear your softest shirt.
Leave accumulated mail
on the table in the kitchen.
Tomorrow will be time enough
to get new bearings,
and when you grind the morning’s coffee,
set aside a cup to hold the new poem
you will shape in clearest metaphors.
Arrange a dawn
to greet you
no matter the weather.
Just don’t think too much about
coming home,
so you leave room
for surprises.

Lenore Horowitz.

Labels:


4:43 AM //
Share

vrijdag 22 februari 2008



SSSST!

Er zit iemand, beneden
ergens,
op een saxofoon
te spelen.
Alsof ik de jazz
niet via een last.fm
of anderzijds
naar binnen
laat gaan,
maar is dit
als het ware
een cadeautje
door dikke muren.

Ssst, even luisteren. KLIK!

Labels:


2:13 AM //
Share

maandag 18 februari 2008



1)DE ENE MENS LOOPT NIET,

zoals de ander loopt.
Zelfs met een ferme pas
ontloop je de wegen
voor je niet.

2)Met een sjoktempo
kom je ook vooruit.

3)Terwijl je de route
vastlegt in je hoofd
Kan er altijd onderweg
weer een verandering zijn.

4)Weet jij
waar de wegwijs is?
nog steeds onderweg.

Labels: ,


2:47 AM //
Share

donderdag 7 februari 2008



PAGE 119

My book, page 119,
is on the table.
Dirty dishes in the sink,
baked cake wrapped
in silver foil.

Sometimes I go through
the day, sudden flashbacks
filter my head;
warm rolls on a chilly night
forks en knives making music.


If you go away someday,
who will remember it for me?
If I document it,
who will read it someday?

I am not feeling sad,
at all.
I am just wondering,
where is my place in time?

1997.

Labels:


5:29 AM //
Share

zaterdag 2 februari 2008



DAT ALLES TWEE,

kanten heeft;
Dat sterfte dichtbij geboorte ligt.
Dat een viering dichtbij afscheid is,
dat oud nieuw is,
zwart wit,
tranen dichtbij geluksgevoel,
maar ook bij verdriet ligt.
Dat er een proficiat was,
maar ook een 'dag.'
Dat we aten, dronken
maar ook proosten op wat was.
Dat een beslissing tot einde,
ook uit lijden verlossen is.
Dat een momentopname
opeens een herinnering is.
Dat een minuut een uur voelt,
Dat er regen valt en de zon schijnt,
dat je inlevert maar ook terugkrijgt.
Dat je vriendschap pas echt voelt,
als je door een dal heen moet.
Dat oud nieuw zal zijn,
Dat door herinnering niet meer vergeten wordt,
dat leven leven is.

Labels:


6:11 AM //
Share

donderdag 31 januari 2008



HET VALT NIET MEE,

zo'n kopje thee
met een suiker
of twee
lepeltje roert
heen en weer
Ik neem een slok
slappe thee
dan toch maar
huppakee,
weg ermee.

Labels:


5:44 PM //
Share

zondag 20 januari 2008



EEN DREMPEL WORDT OOK WEL,

onderdeur genoemd.
Een verhoging, een plankje
dat de gelijkheid van vloer
omhoog haalt.
Als opstapje,
maar ook als de figuurlijke
ondergrens van een bereik.

Dat allerlei kleine,
voor anderen, onnozele dingen,
drempels kunnen zijn,
hindernissen,
belemmeringen,
valt soms niet geheel
in woorden of gevoel
uit te leggen.

Dat het punt waarop
een handeling begint of wijzigt;
de voet de stap omhoog zet,
eroverheen, en zich daarbij
aan de andere kant zet,
voor mij zoveel moeite kost
laat me nu even,
heel even,
zonder adem.

Labels:


12:39 AM //
Share

donderdag 17 januari 2008



MIJN LIJF WIL,

liggen. Op een
zacht matras,
dat meeveert met
elke beweging,
draai en kanteling
die ik maak
in slaap.

Mijn ogen zijn
als luikjes
bijna dicht,
met een bordje
'gesloten'
omgedraaid.

Ik ben zo moe.
Zo moe.
'Nothing's gonna
change my world.'*


*The Beatles.

Labels: ,


9:19 PM //
Share

maandag 14 januari 2008



HET IS,

wat het is,
het is onzin zegt de rede,
het is wat het is zegt de liefde.
Het is ongeluk zegt de berekening,
het is niets dan pijn zegt de angst.
Het is uitzichtloos zegt het inzicht,
het is wat het is zegt de liefde.
Het is belachelijk zegt de trots,
het is lichtzinnig zegt de voorzichtigheid.
Het is onmogelijk zegt de ervaring,
het is wat het is zegt de liefde.

Erich Fried.

Labels:


1:23 AM //
Share

dinsdag 25 december 2007



ER BESTAAT EEN CONTRADICTIE,

als het gaat om stilte
Zelfs de stilte lijkt te spreken
in duidelijke en heldere taal
En als de stilte spreken gaat
Zegt het: Sssssttt ...

in de herhaling.

Ook bij moois.

Labels:


8:58 PM //
Share

woensdag 19 december 2007



MET HET NEERPLANTEN,

van een nieuw adres,
want de oude vervaagt
steeds meer als
het kabbelende water
in de grachten van Amsterdam.

Zoveel tegenstellingen,
de kitscherigheden,
meisjes van plezier,
de mexicaan om de hoek,
bitterballen bij de Beiaard.

Ik zat weleens
in de droom
middenin de nacht
naast Loes de kat
te turen uit het raam.
De nacht
dezelfde bedrijvigheden
als overdag
rinkelende tram
ruziende Ieren
mijn eigen adem.

Alsof bij het vertrekken
van een vriend naar
een andere plek
hij ook de herinneringen
aan Amsterdam
heeft weggeblazen.

Ik schrijf een nieuw adres
op een kerstkaart ...

Labels: ,


7:56 PM //
Share

donderdag 13 december 2007



OP EEN MUUR,

van oude stenen
was geverfd
een simpel zinnetje:

Leer te leven
ga op zoek
naar je huis

als thuis
nergens
te vinden is.

Als thuis
ooit begon
bij het doorknippen
van een navelstreng
maar later
een doolhof
vol oneindige gangen
bleek,
zonder pijlen
zonder landkaart
en zonder
vervoer ernaartoe,

wees niet moe
zo'n landkaart
zit in jou.

Labels:


6:28 AM //
Share

dinsdag 11 december 2007



SOMS SCHOOT,

de angstscheut,
ineens pijlsnel
je hart binnen,
terwijl je het
nog op tijd
weg wilde duwen.

Labels:


10:19 PM //
Share

zaterdag 8 december 2007



WAT KAN IK ZEGGEN,

dan alleen maar:
ik zit binnen
en de wereld is buiten
de wolken drijven als bootjes
langs de grijsblauwe lucht
voorbij.

De regen tikt
zo nu en dan
een klein beetje dwingend
tegen mijn woonkamerraam
terwijl ik met mijn vingertop
de reis van een druppel volg.

Ik kan alleen maar zeggen:
Mijn buik is als een
wolkenbootje
binnen een soort van
vissenkom
het drijft heen en weer
keer op keer
zodat ik zo nu en dan
hollend op mijn sloffen
naar de badkamer ren.


Labels: ,


12:51 AM //
Share

zondag 2 december 2007



HET KLEINE, FRAGIELE VROUWTJE,

dat er maar stond
gleed beide vingertoppen
als in een aaneenschakeling
van herhalingen, herhalingen
langs elkaar heen
terwijl zij met doffe blik
over het spoor en
voorbij de bomen --
langs rommel en tussen takken --
haar jeugd voorbij zag gaan.

Met gebogen schouders
in een beige jasje gehuld
haar regenkapje bengelend
aan een van haar gerimpelde vingers
wachtte zij geduldig
op de trein die komen ging.

Zij gleed beide vingertoppen
als in een aaneenschakeling
van herhalingen, herhalingen
langs elkaar heen
Het lint van haar regenkapje
zonder enkele notie,
enige notie,
omdat het lintje te zacht was,
glijdend langs oude
breekbare handen.

Voorbij de rommel op het spoor
langs de kale takken van de bomen
zag zij ergens ver, ver van hier
een wazig zonnetje
tussen het witte wolkendek.

Labels:


6:53 PM //
Share

zondag 25 november 2007



DAAR ZAT IK DAN,

op de bank te eten
met de televisie aan.

Ik nam een hap
van m'n broccoli
toen de man in
het televisiescherm
ineens, uit het niets,
begon te vertellen over:

'Heeft u dat ook weleens?
Diarree?
Dan helpt Imodium.'

Dat was fijn
voor die man
maar ik wilde
alleen rustig
eten.

Labels:


3:47 AM //
Share

donderdag 22 november 2007



INEENS,

bemerk je
dat je hebt
losgelaten
terwijl je
ineens beseft
dat het al
los liet,
lang daarvoor.

Labels:


6:34 AM //
Share

woensdag 14 november 2007



EEN BLAUW BOEK,

donkerblauw,
lag ergens op een tafel.
Op de voorkant
stond mijn voor-, en achternaam
gedrukt.
Maar het was
een beetje gek,
een omgekeerde vraagteken
stond er tussen.

Het boek was dicht.
Een verhaal binnenin.
Zou er iemand zijn die het boek wilde gaan lezen?
Als het boek geopend werd,
wat zou er dan
geschreven staan?

Labels: , ,


3:05 AM //
Share

woensdag 7 november 2007



MAAR HOUDEN VAN,

en iemand van je laten houden
kost soms zoveel.
Geef je zomaar
je zieltje bloot?

Ik zag haar
met tranen in haar ogen
en iemand naast haar
die armen om haar schouders legde,
maar ze weer wegschudde,
zo van haar schouders af.

Niet te dichtbij. Dichtbij doet zo'n zeer.
Dichtbij is risico. Dichtbij is dicht bij.

Haar tranen
biggelden over
haar wangen.
Ze stond daar maar.
Alleen met haar verdriet.
Een rugzak half open.

Voordelen van
niet toelaten.
Waren die er wel?
Houden van, niet teveel,
met mate,
Harten zijn zo kwetsbaar.

Alsof je hart
al tientallen littekens droeg,
allemaal verzorgd met
littekencreme, om alles
te camoufleren,
maar ze waren er toch.
Soms werd je eraan herinnerd
als een regenachtige dag

Afstand houden,
rug toewenden,
muurtje bouwen,
helemaal zelf.

Houden van,
iemand van je laten houden,
deed soms zo'n zeer.



Nog nooit kreeg ik zoveel email over dat ene liedje dat per ongeluk verdween. Er gebeurde iets met het opslaan van blogger en imeem. Hier is het liedje nog een keer. De live versie geeft extreem kippenvel. U is gewaarschuwd.
)


Labels:


2:18 AM //
Share

vrijdag 26 oktober 2007



SOMS HUIL JE EVEN

voor een ander,
terwijl je zelf
niet echt noodzakelijkerwijs
verdriet hebt.
De crematie was raar
en mooi tegelijk.
De mensen die spraken.
De liedjes.
Het jongetje met z'n blokfluit.
De kist vol bloemen.
De gebogen schouders
van de verlatene.
Het heftige snikken
van een kleinkind.
Ik stond in de rij
omdat het hoorde.
Ik kende de persoon
in de kist helemaal niet.
Ik was er voor jou,
om je te steunen.
Een blik op je broze schouders
en de arm om je zoon
maakte dat ik
mezelf even verloor
in het verdriet
van een ander.

Hope there's someone
Who'll take care of me
When I die, Will I go

Antony and the Johnsons.

Labels:


1:09 AM //
Share

donderdag 18 oktober 2007



IK ZAL DIE OCHTEND NOOIT VERGETEN,

toen ik onderweg
in de trein naar Den Bosch,
naar m'n (oude) baan,
met een ferme smak
teruggeworpen werd
in mijn stoel
omdat de trein
plotseling stopte.

We moesten een uur
in de trein
blijven zitten
op een koude
januari ochtend
half 7, het was zo vroeg,
omdat iemand
zichzelf ervoor
gegooid had.
Ze moesten schoonmaken,
de trein,
het spoor,
en wachten op degene
die toestemming geven moest
om weer gewoon
met de dag verder te gaan.


‘Kun je mij vertellen
waarom je zwaaide met je hand
‘Dag’
en je omdraaide
om te gaan?
Kun je mij vertellen
waarom je het boek sloot,
je leven eindigde
en een gelukkige toekomst
uitbleef?’


Opgedragen aan
de vreemdeling
januari 1999
treinreis naar Den Bosch.

(Sorry voor de treurigheid,
maar dat is
ook leven.
Hoe ironisch ...)



Labels: ,


8:05 PM //
Share

zaterdag 13 oktober 2007



ALS ALLES LIEFDE IS,

ben ik een afslag
verwijderd
van thuis.

*klik*

Labels: ,


7:55 PM //
Share

vrijdag 14 september 2007



160:

Het staat me niet
de collectie van H&M
Al dat grijs grauw
dondert als onweer
langs de naden
van mijn nieuwe winterjas.
Veel te groot
want mijn lijf is te klein

precies160.nl

Labels:


2:17 AM //
Share

donderdag 6 september 2007



OPROEP:

Reva en de grote hand.
Papa liep altijd
met grote stappen
door het zand
met mij aan de hand.

Grote handen
kleine handen
in elkaar gevlochten
hand in hand.

Papa's stappen
in het zand
hand in hand.
Kon ik nog een keer
wandelen
met papa.


Voor wittekoord.blogspot.com ben ik op zoek naar iemand die met mij samen wil werken. Ik zoek dus iemand die tijd en energie wil steken in het maken van tekeningetjes die passen bij de stukjes/dichtjes van Reva's verhaal in Witte Koord.
Voor aanmelding, vragen en/of tips en ideeen mail naar: karinmetk@gmail.com.

Labels:


7:30 PM //
Share

donderdag 30 augustus 2007



DIKKE DEKEN:

Ook al moet ze niet huilen
ze graaft toch de tranen
in de zachtheid van het kussen
Wanneer het verdriet haar omhelst
als een dikke deken.

juli 2004.

Labels:


3:54 AM //
Share

donderdag 9 augustus 2007



REVA EN GEWOON:

Mijn mama wilde nooit
Gewoon.
Gewoon was wat iedereen
en allemaal wenste.

Net anders
Apart.
Bijzonderder.

Bestond het woord bijzonderder?

Mama woonde ooit in Spanje.
Isla Cristina.
Waar ze papa leerde kennen.

Papa was niet gewoon.
Ongewoon.
Zo ongewoon
dat hij niet mee kwam
naar Nederland.

wittekoord.blogspot.com

Labels:


5:29 PM //
Share

donderdag 24 mei 2007



MET DE PAAR'LEN IN DE POEP:

Waar de paar'len glinsterden in fel zonnelicht
Vloekte haar venijnige woordenstroom de glans eraf.
De paar'len vielen in de koeienstront.
Konden de paar'len nog gepoetst?

Buitenstaanders schudden hun schouders.

Labels:


3:53 AM //
Share

vrijdag 18 mei 2007



OPEN:

De jas was dicht
met een rits tot bovenaan
Er waren mensen
zij sjorden eraan
de karteltjes geopend
beetje bij beetje
Open

Open heeft een rits
"Laat je de jas open?"

Labels:


9:16 AM //
Share

dinsdag 8 mei 2007



OPEN(/DICHT.)

Open heeft soms een kartelrandje
waar ik met m'n hand en arm
doorheen
worstel
voorzichtig
anders doet het pijn
Maar ik probeer
elke keer
opnieuw.

Labels:


3:45 AM //
Share

zondag 22 april 2007



...

Ze hoorde zijn honende lach ergens in de verte.
Het schalde door de ruimte
en vloog mee met de krijsende meeuwen.
Ha Ha hahahaaha. Hahahahaaaah!
Terwijl zij het geluid leek te dimmen
met haar handen over haar oren.
Maak het weg.
Weg.
Weg.
Alsjeblieft.
En er rolde een traan over haar wang
die niemand voor haar wegveegde.

Labels:


2:23 AM //
Share

zaterdag 21 april 2007



HOL:

Misschien spreekt haar naar-buiten-blik
alleen maar lege doodsheid
Met verwarring in haar ogen
haar trillende handen
Terwijl ze een trek neemt
van haar sigaret
En kijkt zij de leegte tegemoet
met haar heroine hunkering
haar fucked up hersenen
Als zij de man die om haar heen loopt
met uitgestoken hand
smeekt om geld
Is zij nog steeds bij ons
Overal
Nergens.

2000 Keileweg,Rotterdam.

Labels:


7:31 AM //
Share

zaterdag 17 maart 2007



BORRELEN:

Het begon met koffie.
Grote mok. Slagroomtopping.
Met een lepel eraf genipt.
Als een ijsje.
Maar dan warm en zacht gesmolten.
Een beetje slagroom aan haar bovenlip.
"Daar zit nog wat."
"Ohw, daar zit nog wat."


Het ging naar de wijn.
Zoete witte wijn.
In een grote bol van glas.
Waarmee ze op moest passen.
Dat ze het tijdens het vertellen,
in een lawaaierige ruimte,
met haar wilde gebaren,
niet om zou stoten.

Dan zou het glas met drankje,
gevaarlijk heen en weer,
in een bijna onhoorbaar *ting*
op de houten tafel vallen.

Uiteen.
Kapot.

Zonde was dat geweest.

En zo werd er gedronken.
Gegeten en gedronken.
Stemverheffen.
Lachen en tot huilends toe.
En kreeg ze een rode roos.
Van een vrijgezellenmeneer.
Voor een avond nog.
Erna zou getrouwd.

De volgende dag, licht door luxaflex,
En haar eerste woorden hardop.

Ik word oud(er). En ik ben nu schor.

Labels:


6:00 PM //
Share

donderdag 22 februari 2007



DUN:

Mijn lichaam
Gewichtloos
De botten
steken door mijn vlees
Witte porselein
Rood en blauwe aderen
gemerkt als een wegenmap
Van hoofd naar teen
en weer terug
Bloed pompend
Hart bonkend
Ik leef nog ...

mei 2005

Labels:


11:29 PM //
Share

vrijdag 26 januari 2007



NIET GEWEEST:
gedichtendag

Hoe kon je iets verprutsen
als het niet eens begonnen was
Een blanco papiertje
met lijnen zonder tekst
Een open brief zonder afscheid
omdat een begin niet eens geschreven was.

Er was helemaal niets verprutst
omdat niets ooit begonnen was
De wind waaide zonder iets te verplaatsen
er was helemaal niets weg te werpen
als een bal dat het doel nooit trof.

Labels:


3:37 AM //
Share

woensdag 10 januari 2007



ZEER:

Ik kijk toe
terwijl je van me wegglijdt
Weg
Weg van mij
Ik wil zo graag
mijn hand uitreiken
Kan het niet
Mag het niet
Ik voel dat ik val
Draaiend
Als in een draaikolk
van pijn.

juli 2001.

Labels:


2:30 AM //
Share

woensdag 27 december 2006



Juli

Ik trek mijn verleden uit de kast
een boel gesplinterde deeltjes
weggestrooid op een mooie zomerse dag

Ik droom
van een leven zonder waarschuwing
maar de ironie brengt me telkens
weer daar
telkens weer

De zon schijnt
Op een juli besteding
En ik vraag me af
Hoe de melodie van zekerheid
altijd aan het veranderen blijft.

juli 2000.

Labels:


7:57 PM //
Share

zaterdag 2 december 2006



MOOI:

"Ik was zo dicht bij jou dat ik het koud had bij de anderen."

Paul Eluard (1895-1952)

Labels:


6:16 AM //
Share

woensdag 15 november 2006



LIJNEN:

Ik vraag me af
wat het litteken doet
op mijn lijf

Of het iets is als
krokodillenleer
Als een diepe rimpel
in m'n voorhoofd

Of is het een landkaart
ergens naartoe

De rimpels in mijn voorhoofd
zijn er, denk ik,
omdat ik teveel gefronsd heb
tot nu toe

december 1997

Labels:


2:55 AM //
Share

zaterdag 11 november 2006



EMMER VOL:

we doen het allemaal
wel een keer
en sommigen meer;

iets achterhouden dat
niet perse iemand,
om wie we geven, denken we
hoeft te weten

niet echt in iedergeval,
of maar voor de helft,
een beetje van het
gehele verhaal, kort of lang

baadt het niet
dan schaadt het niet
wat niet weet
wat niet deert

maar geweten is een
machtig en krachtig goed
het wurmt zich onzichtbaar
in andermans veren: fluistert intuitie

zodat de druppels in
andermans emmer
zwaar doet overlopen

DRUP DRUP DRUP

Labels:


6:23 PM //