Share

Hier ben ik. deel 7.

maandag 23 februari 2009



Ik ben hier.

Ik ben hier,
waar jij ooit was.
waar jij je, net als ik,
met voetstappen
gegrond en waardig
geankerd voelde.

Jij bent daar,
overal,
in de verte, los.
Hier ben ik,
geankerd op dit zand,
ik leef, voel en zweef,
en zwaai naar jou
uit het licht.

Voor Pieter Bronsgeest.

Labels: , ,


7:17 PM //
Share

That Way -->

dinsdag 23 december 2008



Dingen veranderen. Ik maak de balans op. Ik betaal rekeningen en ik pak een koffer. Terwijl ik in de spiegel kijk naar mijn korte coupe, de wasmachine draait en ik me beweeg in mijn eigen appartement, besef ik me dat dit volgend jaar anders zal zijn.

that way.


Dit is eind december en ik loop over de zwartwit geblokte ruiten in mijn woonkamer. De kaarsen branden en de televisie staat aan. Mijn afwas staat nog onaangetast op het aanrecht. Ik ruim de laatste rommel op. Zet een vuilniszak buiten op de gang neer; klaar om morgen naar de container te vervoeren.

Ik ga volgend jaar de andere kant op. Ik maak er foto's van en maak herinneringen. Tegelijkertijd sla ik de momenten van vanavond op. De verwarming staat op 20 en ik schop mijn laarzen uit.

Hier is nog steeds hier en wordt volgend jaar daar. Ik ga vooruit. Ik droom. Ik sla op. Ik zet vast. Ik voeg samen. Dan.

Labels: , , ,


7:31 PM //
Share

Ik ben hier. deel 5.

dinsdag 16 december 2008



1. What would you miss about photography if it dindn’t exist?

dia.


Als fotografie niet bestond dan kon ik niet terug in de tijd. De tijd waarin mijn verleden onuitwisbaar was en mijn toekomst onbekend. Waarin de tijd stil kon staan met een simpele klik op de cameraknop. Waarin kleur, gevoel en periode vastgelegd werd waardoor, jaren later, ik naar mezelf kon kijken en kon zien wie ik was.

Wie was ik?

Voorheen bleek jeugdigheid; de nostalgie de andere tijd te zijn. De jaren zeventig en tachtig waren van de basisschool, oranje en bruin en schotse rokken. Loloballen, Dolly Dots en Doe Maar. Pick up's en cassettebandjes. Wham, A-Ha en The Simple Minds.

Wake Me Up, Before You Go Go.

Zonder fotografie was ik niet voor altijd zichtbaar. Zichtbaar op een manier die oneindig is. Zelfs jaren na mijn dood zal ik ergens te vinden zijn. Op internet, in een oude album die in een stoffige oude doos ligt. Ergens. Bij familieleden en vrienden. In iemands portemonnee?

Ik was hier. Altijd al. En ik blijf.
Papieren herinnering.

Labels: , ,


6:25 PM //
Share

Hier ben ik. deel 4.

dinsdag 9 december 2008



Vanmorgen klike ik zonder al te veel erg op een linkje waar je familie terug kunt vinden. Ik tikte mijn achternaam in en zag na een aantal namen mijn oma's naam.

'Niet alleen:

‘Hier was ik’

maar ook:

‘Vind mij.’


Haar volledige naam, haar geboortedatum en datum van overlijden. Mijn oma was best hip, nog, om zomaar uit het niets op internet te zijn.

Te zijn.

Het was 3 december toen zij op een vroege ochtend overleed. Die nacht dacht ik half slapend half wakker te zijn en voelde iemand naast me op het bed zitten. In mijn oor werd gefluisterd:

'Alles komt goed.'

Het laat een index achter. Waar vroeger een rouwadvertentie in de krant stond, is nu een online pagina van een linkjespagina op het wereld wijde web. Met haar naam. En onsterfelijk. Op die manier.

Want daar was zij.

Labels: , , ,


6:40 PM //
Share

Ik ben hier!

woensdag 5 november 2008



Het is een vreemde gewaarwording, het gevoel te ontpjoeteren. Als het woord nog niet bestond, dan bestaat het nu.

Ontpjoeteren is het fenomeen dat iemand totaal onverwacht ontplugt wordt van alles dat via de modem plaatsvindt. De visite naar allerlei websites en weblogs verdwijnt en wat er overblijft is een stilte en alternatieven.

De eerste periode voelt als rusteloos en ongemakkelijk. Alsof je via de snoeren van je computer de onzichtbare bewegingen en verdwaalde vastgelegde woorden op je html code wilt inhaleren; alles dat enigszins ruikt naar pc. Je mist het gezoem, het tikken van de toetsen en de bliepjes bij inkomende e-mail.

ku(ns)t vandalisme


De verbinding met de bijna onwerkelijke kant van ergens 'daar achter' is verdwenen. De contactmogelijkheden zijn doorgeknipt waardoor vraagstellingen, afspraken en discussies komen te vervallen en zelfs de spamfilter met penis enlargements en borstcorrecties niet meer doordringen. Jouw wereld zonder internet is een stap terug in de tijd.

Interactief is een ruim begrip. Digitaal en Nieuwe Media roelt nu meer dan ooit. Ik vroeg me laatst af of het papier verdwijnen zal. Ooit. Een boek. Een krant. Een telefoonboek.

Ik was een paar weken ontpjoeterd. Dan kom je tot rust. Als alles weer ingeplugt is, en je de wijde internetwereld in wandelt, bijna huppelt, bedenk je, tot je enorme verbazing, wat je nu ook alweer wilt zoeken, wilt zien en wilt lezen. Is alles wel zo belangrijk om bij te houden, te volgen en te weten? Is de grens van hier aan de werktafel tot daar in het 'ergens' wel zo dichtbij? Kom je via de digitale wegen daar waar je zo graag wilt zijn? Is 'daar ergens' een vraagteken, een utopie of een verbinding zonder einde?

Maar ik ben hier.

Locate me wordt een topic bij een nieuw project via mediame.nl

Labels: , ,


11:54 PM //