Share

De boel overzetten en ander technisch gedoe.

zaterdag 1 augustus 2009



Al jaren werk ik met blogger. Blogger roels for the most part. Wat ik niet wist was dat een hele tijd geleden iedereen die met blogger werkte een gmail account moest nemen om zo een ge-upgrade-de versie van blogger te gebruiken. Ik nam, gewoon uit mezelf, ook een gmail account. Maar er ging iets niet helemaal goed. Iets ging helemaal langs me heen of ik heb die mail, of wat dan ook, nooit ontvangen want terwijl iedereen die blogger gebruikte gezellig verder ging met een hele vernieuwde versie, ging ik stug door met de sterk verouderde versie.

Wist ik veel.

Waardoor bepaalde (simpele) dingen niet konden. Ik html-de me helemaal te pletter. Toen ik een aantal mailtjes en tweets kreeg van volgers die zich afvroegen hoe het kon dat ik geen trackback e.d had ging er hier in huize K een langzaam lampje branden. Of eigenlijk ging er bij de techneut des huizes een lampje branden. Bij mij brandde nog steeds eigenlijk niets.



Ik ben steeds meer beperkt. Ik erger me soms helemaal de tering ontzettend als bepaalde normale dingen niet werken op m'n blog die blijkbaar bij een ander wel werken. Bovendien ben ik heel beperkt met het uitzoeken en gebruiken van layouts. Gros van de mooie layouts kan ik simpelweg niet gebruiken met m'n oude blogger versie. Of ik moet zodanig dingen handmatig aanpassen dat ik me wederom helemaal de tering ontzettend erger.

Als iets enorm beperkt is/wordt dan gaat het bij mij kriebelen. Dan gaan de ellebogen wapperen. Ik kan slecht tegen dingen die (me) beperken. Dus, morgen, zondag, zal dit webblog een dagje onbruikbaar zijn. Omdat er dan achter de schermen druk gezwoegd gaat worden om van mijn weblog een hele mooie, koele, uiterst bruikbare en functionele werkblog te maken.

Dus even geduld aub, duim en hoop.

photo CC made by: Dean Johnson.

Labels: , ,


1:50 PM //
Share

Adverteren? Deel 2.

donderdag 30 juli 2009



'We kopen kranten die voor 50% uit ads bestaan. Magazines: precies hetzelfde. En daar betaal je zelfs voor. We vinden het normaal. Punt blijft: er zijn weinig manieren om echt geld te verdienen met je blog. En iedereen kijkt op nu.nl. of hyves. Die kunnen alleen maar draaien op ads. Volgens mij is het een kwestie van het smaakvol doen, of subsidie vragen, of op een andere manier je geld verdienen.' -- Marco Raaphorst.

Juist! Waarom is het in weblogland zo not done om advertenties te plaatsen op je blog, als er in tijdschriften, kranten en andere weekbladen gewoon advertenties staan waarbij niemand bedenkt: 'Wat een vervelende krant is dat toch!'

Hoe kan het zo zijn dat ads nog steeds niet gangbaar zijn in weblogland? Oke, ik ben het ermee eens dat sommige (flash) banners afgrijselijk zijn. Sommige google-ads banners zijn te groot en te lelijk, sommige sites hebben een enorme zijbalk met alleen maar ads. Toch durf ik te zweren dat men er toch heen gaat en daar leest omdat de content ervoor zorgt dat men de ads vergeet. De content is wat ertoe doet. Zoals dat gebeurt met kranten, tijdschriften en andere weekbladen.

Kan iemand mij vertellen of uitleggen waar die weerstand vandaan komt om toe te staan dat webloggers de kans krijgen om via ads te verdienen met hun blog?

Naar aanleiding van dit weblogstukje.

Labels: ,


8:00 AM //
Share

The Elevator Pitch.

woensdag 29 juli 2009



Een elevator pitch is een korte presentatie over je werk, je project, over wie je bent en wat je doet. Het laat op die manier zien in een hele korte beschrijving waar je enthousiast over bent zodat een ander getriggerd kan worden. In het kort is een elevator pitch een verkooppraatje in de lift.

Als je ergens op een feestje, meeting of bijeenkomst bent en iemand vraagt wie je bent en wat je doet en je mompelt: 'eh, iets met organiseren en adviezen' dan raakt het kant noch wal. Als je op zo'n moment in het kort kunt vertellen wat je doet, waar je passie ligt, ben je al een heel eind. Een korte presentatie geeft je zelfvertrouwen op die momenten dat er onverwacht gevraagd wordt wat je doet. Bovendien zal degene die luistert eerder geinteresseerd raken in jou.

De basis van een elevator pitch is zelfkennis. Als jij weet waarover je praat, waar je kracht ligt en waar je enthousiast over bent, is dat merkbaar en voelbaar voor de ander. Als je nog niet helemaal zeker weet wat je functie is, kun je wel met zekerheid vertellen wat je leuk vindt om te doen. 'Mensen enthousiast maken, met geduld mensen helpen, organiseren en uitwerken van projecten, ik hou van creatief zijn, ik vind het leuk om betrokken te zijn bij een project.'

In je Elevator Pitch bespreek je de volgende punten:

1) eventueel studie en opleiding
2) werkervaring
3) speciale vaardigheden
4) geslaagde projecten
5) je manier van werken
6) expertises
7) wat voor jou belangrijk is
8) je doelstelling
9) jouw unieke kenmerken

Vanavond een videofragment van mijn eigen elevator pitch.

Labels: , ,


10:14 AM //
Share

Productief en structureel.

dinsdag 28 juli 2009



Het voordeel van 's morgens klusjes doen werken, zoals bijvoorbeeld de btw omzet, werkafspraken regelen en mail beantwoorden is dat je daardoor 's middags de vrijheid hebt te doen wat je leuk vindt. Zoals chillen op een handdoekje op het strand. (Met een factoortje of vijftig op je schouders.)

high.


Om te kijken naar de mooie blauwe lucht en de vele vliegers die er rondwapperen.

Labels: , ,


7:12 PM //
Share

Memes.




'Een meme (spreek uit als meem) is een begrip uit de memetica en betekent een idee dat zich onder informatiedragers verspreidt. Memen verdubbelen zich door imitatie en kunnen dat in principe veel sneller dan genen. ' -- bron wikipedia.

In de blogwereld is een meme een idee dat zich zo sterk ontwikkelt dat anderen het overnemen (al dan niet in aangepaste vorm) zodat het zich op internet verspreidt.
Je hebt verschillende memes;

* Broodje aap verhalen en hoaxes
* Afbeeldingen en bewerkte afbeeldingen
* Referenties naar populaire cultuur
* Reclame en advertenties
* Verzonnen tags, quotes, stokjes
* Zelfpromotie.

Een voorbeeld meme is deze. Maar ook deze, en deze.

Via deze link kwam ik bij de online persoonlijkheid meme. Deze meme kan alleen bij een voor- en achternaam. Ook bij Flickr kennen ze memes. Deze meme ging snel! Door het boek Wreck This Journal van Keri Smith is er ook veel gebeurd op dat gebied. Men maakt nu foto's, video's en kunstwerken via het boek en schrijft erover.

Een meme is leuk als het bij voorkeur zelf verzonnen is en razendsnel door enthousiasme overgenomen wordt door anderen. Dan weet je dat je meme geslaagd is.

Labels: ,


10:41 AM //
Share

Adverteren?

maandag 27 juli 2009



Een tijdje geleden werd ik een paar keer benaderd door bedrijven die wilden adverteren op mijn weblog. Omdat ik deze bedrijven niet vond passen bij wat ik wil uitdragen op mijn weblog weigerde ik. Maar het zette me wel aan het denken.

Waarom ging ik zelf niet op onderzoek uit? Waarom ging ik zelf niet bedrijven benaderen waar ik wel van vond dat zij bij mijn weblog pasten?

Ik heb nu een aantal bedrijven gemaild. Want waarom zou een goedlopend lezend weblog niet adverteren en daardoor een zakcentje verdienen met bloggen?

Labels: ,


8:37 PM //
Share

Imperfect.




Een hele tijd terug vond ik rechte lijnen het mooist. Of op een toonbank alles rechtleggen, dat wil ik soms nog steeds. Alles dat scheef is rechtzetten. Perfect. Wat een vervelende eigenschap als alles om je heen verre van perfect is. En wat is perfect nu eigenlijk en wat kun je ermee?

imperfect.


In de wereld van appels en peren is ook alles imperfect. In de wereld van het opgroeien naar volwassenheid is het zelfs riskant om te denken en te wensen dat alles perfect is. Misschien streef je er met alle macht naar maar kun je het gewoonweg niet bereiken, omdat het niet bestaat; perfectie.

Salvador Dali zei immers: 'Wees niet bang van de perfectie, je bereikt ze toch nooit.'

Waarom streeft men naar het perfecte? Ontevredenheid? Laag eigenwaarde? Zoeken en wensen dat er een prachtig iets is dat perfectie heet? Is de zoektocht er naartoe niet het ding en als de perfectie er eenmaal is, zoals men na lang zoeken denkt te verkrijgen, is het nog steeds geen utopia? Want men zoekt steeds meer, verder, langer en met meer risico?

Ik denk zelfs dat het averechts werkt. Als je een idee hebt dat je wilt uitwerken en je streeft vanaf dag een naar een perfect geheel, dan zul je ernaar streven totdat je een ons weegt. Want telkens als je denkt dat je er bent, is er toch weer iets dat beter kan/moet. Ook als je een kans in je schoot geworpen krijgt en je hebt de keus, dan zijn er ook mensen die wachten op een betere kans. Wie weet was die eerste kans wel de kans op verbetering, de volgende stap. Nee, misschien geen droombaan of droomhuis, maar wel een stap in de goede richting.

Misschien is imperfectie wel het allermooiste dat een mens zich wensen kan. Door imperfectie kan verschil blijven bestaan.

Labels: , ,


9:28 AM //
Share

Open Coffee.

zondag 26 juli 2009



Ken je het? Ik ben een paar keer naar de Open Coffee geweest. (Alleen in Den Haag heet het Opuh Koffie.) Het is een informeel offline netwerk ochtend/middag bij een plek waar je een kop koffie kunt drinken en informeel kunt klessenbessen over wat je bezighoudt bijvoorbeeld op werkgebied, ideeen die je wilt uitwerken en waar je hulp bij kunt gebruiken of om eens te brainstormen over het een of ander.

De Open Coffee is ontstaan doordat ondernemers online de behoefte hadden offline met elkaar te spreken.

koffie.


Open Coffee is nu op heel veel plekken in Nederland.

Amsterdam op 6 augustus 2009.
Arnhem. elke eerste vrijdag van de maand.
Tilburg, om de week op vrijdagochtend.
Utrecht, elke woensdagochtend.
Groningen, elke eerste woensdag van de maand.
Eindhoven.
Den Haag, elke woensdagochtend.

Wil je zelf een Open Coffee organiseren? Kies dan een goede plek uit waar lekkere koffie geserveerd wordt, nodig je mensen uit bij voorkeur in de ochtend voordat men gaat werken, tussen 9.00 en 11.00, en anders aan het eind van de middag of tijdens de lunch. Als je zelf te weinig mensen hebt die je kunt uitnodigen, vraag de uitgenodigden een introduce mee te nemen. Let ook op de bereikbaarheid van de plek. Liefst dichtbij een station of centraal gelegen plek.

Opuh Koffie heeft om de twee maanden zelfs een Haagse Hap, voor alle mensen die niet op de woensdagochtend kunnen aanschuiven. De eerste Haagse Hap is in juni geweest en werd al met 8 mensen bezocht.

Misschien zie ik je daar!

Labels: ,


7:39 PM //
Share

Genieten van tijd.

zaterdag 25 juli 2009



Een van de moeilijkste dingen en uitdagingen der mens; genieten van je tijd en genieten van alle tijd die je hebt. En dan bedoel ik op de meest ogenschijnlijk irrelevante tijdstippen die je maar bedenken kunt. Men raakt snel bedolven onder tijdsdruk, tijd tekort en andere manieren waarbij omgaan met tijd een tijdsverspilling wordt. Als je in je tijd kunt stappen en je blijft in het hier en nu, zul je tijd kunnen uitrekken.

1) de w.c

Wie van jullie ziet deze plek niet als de ideale plek om even bij de tijd te zijn? Men vergeet vaak dat juist een w.c moment het moment is om even de boel de boel in je hoofd te laten voor wat het is. Tijdens vergaderingen, chaos in je leven, drukke tijden, haastjerepjes, is een w.c moment een mini moment om even op te laden. Het is het perfecte plekje voor tijdelijke bezinning en rust. Een afgesloten hok met weinig andere dingen en spullen om je af te leiden.

2) de douche.

De douche is een letterlijk afspoelmoment. Als je een drukke dag achter de rug het, veel gedachten in je hoofd, neem een afspoelmoment om weer even bij jezelf te komen. Dat klinkt uberzweef en mindful maar als je bewust bent van je zorgen en gepieker, en je voelt dat bij elke waterstraal, op je hoofd via je lichaam naar beneden, de zorgen en piekermomenten via het doucheputje weggaan, was je letterlijk de zorgen van je lijf. Bovendien word je weer schoon en fris. Opladen kan alleen door weer 'schoon' en 'fris' te zijn.

3) een blokje om.

Even uit de ruimte gaan die je chaos geeft of waar chaos staat te gebeuren en lopen. De ene voet voor de ander. Proberen niet na te denken over alles wat je nog miet doen, maar concentreer je op het lopen. Voel je voetzolen. Je tenen. De schoen om je voet. Even heen en weer om op te laden en dan weer terug.

4) onderweg.

Er zijn talloze momenten die wellicht nutteloos voelen. Wachten in de file, voor een stoplicht, op het treinstation. Maar dat zijn tijdscadeautjes. Mensen die wachten op de trein die maar niet komt waarbij men te laat komt zullen driftig met hun hoofd schudden en zeggen dat het echt geen cadeautjes van de tijd zijn, maar dat is wel zo. Want zelf kun je er niets aan doen. Het is een machteloze situatie. Dus in plaats van je zo op te winden, kun je maar beter even uitademen en een kop koffie nemen, genieten van je extra vrije tijd en genieten van je lekkere koffie.

5) op tijd zijn en tijd afspreken.

Veel mensen zullen bij deze vijfde optie in discussie willen. Maar ja, ik denk echt dat op tijd zijn en bij een afspraak op tijd aanwezig zijn manieren zijn om van tijd te genieten. Als je te laat bij een afspraak komt (en zelfs herhaaldelijk) dan zal je gesprek niet meer het gewenste resultaat hebben. Men is ervoor namelijk al een tikje geergerd en zal zich minder goed kunnen concentreren. Dat is energie- en daardoor tijdsverspilling. Voor iedereen is tijd even belangrijk. Als je steeds op iemand moet wachten is dat ook best arrogant van die ander, want wie zegt dat zijn tijd belangrijker is dan die van de ander? Tijd plannen is daarom voor jezelf een cadeautje maar ook voor die ander. Tijd plannen is een waarborg voor rust. En in rust kun je beter werken en beter nadenken. Een tijd afspreken voor een gesprek is daardoor ook vele malen effectiever, omdat men allebei veel energie geeft in die vastgestelde tijd. Doelbewuster bezig zijn in vastgestelde tijd is voor een werkproject en vergaderingen vele malen doeltreffend.

6) verdeel je dag in fases.

Als je eigen tijd in plant, als zelfstandige bijvoorbeeld, of taken thuis, verdeel dan je tijd in fases; in blokken. Zoals op school. Door je tijd in te plannen in blokken maak je ook tijd tussendoor om pauze te nemen. Je hebt pauze nodig om even niet bezig te zijn met je werk waardoor je weer je accu oplaadt. Energie geef je pas weer als je even iets anders hebt gedaan. (Er zijn managementcursussen in omloop waarbij de cursusleider vertelt dat mensen werkend op kantoor zelfs letterlijk met hun benen op tafel moeten gaan liggen en zo niet bij hun computer kunnen in hun pauzemoment.)

Werken in blokken geeft je dag meer richting; je werkt je blok uit/af en bent klaar met die fase van je werkdag. Dan is het tijd voor pauze en daarna werk je door aan je volgende blok. (Werken in blokken is een blokdeel zo inplannen dat de werkzaamheden zo goed als hetzelfde zijn. Telefoontjes en mail beantwoorden bijvoorbeeld.) Door te werken in fases, neem je doelbewust pauze en daardoor tijd voor jezelf. De hele dag hollen en vliegen is tijdrovend en tijdverspilling. Je zult misschien denken: maar zonder pauze werk ik door en heb ik het eerder af. Dat zal best kunnen, maar met een pauze ingelast had je waarschijnlijk je project, je samenvatting beter gefocust en met beter resultaat gedaan.

Genieten van je tijd zit vaker in de kleine momenten dan in de grote.

Lees ook hier:
Tijd.
Waar blijft de tijd.

Labels:


11:51 AM //
Share

Communicatie. (Zo moeilijk. ...)

vrijdag 24 juli 2009



Van de week stond ik bij de balie van de bank met mijn papieren en vroeg om een gesprek om een zakelijke rekening te openen. Nadat ze me verteld had dat ik andere papieren nodig had ging ik weer naar huis. Vanochtend stond ik weer aan de balie met de papieren waarom gevraagd was.

'Oh, ik ga even bellen.' mompelde de receptioniste. Ik besloot dat het niet zo erg was om te wachten; de lucht werd namelijk dreigend donker en de eerste druppels vielen al uit de lucht.

'Ja, daar was ik al bang voor. Je uittreksel van de Kamer van Koophandel is maar drie maanden geldig.'Ze keek me aan vanonder een leesbrilletje, roze met zwart.

Ik zuchtte ervan. Ik kon het gewoonweg niet snappen.

'Ik vraag me dan echt af waarom iemand aan de balie niet meteen tegen me zegt wat ik allemaal mee moet nemen en dat een uittreksel binnen die drie maanden moet vallen. Nu vind ik het gewoon erg vervelend dat ik al twee keer hier sta terwijl bij een keer volledige uitleg dit voorkomen had kunnen worden.'

Ze verontschuldigde zich. Meerdere malen. Gaf me gelijk. Ik fietste naar de Kamer van Koophandel om een nieuw uittreksel op te vragen. Het bewijs dat ik echt nog steeds ingeschreven sta met mijn eigen bedrijf. (Geldklopperij ook trouwens.) Om daarna weer in een plensbui terecht te komen en snel een boom op te zoeken om minstens een kwartier te schuilen.

Gisteren was ik in het museum voor communicatie. Het is eigenlijk een museum voor kinderen maar volwassenen hebben er net zoveel aan. Wat een leuk museum! Over communicatie door de eeuwen heen. Van het telegram tot email. Van de draaitelefoon tot het mobieltje. En hoe je iets zegt bepaalt wat je zegt. Zo waar.

Museum voor communicatie.


Dat beeld communiceert net zoals je stem dat doet. En dat je door middel van gezichtexpressie ook duidelijk kan overbrengen wat je bedoelt, maar soms ook verkeerd wordt geinterpreteerd. Dat woorden op papier net zo veelzeggend zijn als het geheim dat je koestert. Dat foto's en video's communiceren. Dat het zo vreemd is eigenlijk dat een kind van zeven jaar niet eens weet dat er ooit een telefoon bestond met draaischijf. Dat je er niet op kon drukken maar moest draaien. ...

(Videoblog volgt.)

Labels: , ,


2:55 PM //
Share

Opuh Huis.

donderdag 23 juli 2009



Het begon met een grapje en nu is het echt.

Opuh Huis.


opuh huis!


Elke vrijdagochtend, tussen 9.00 en 12.00 ben jij van harte welkom om met jouw kleine of grote vraag bij mij, of ons aan tafel te zitten. Wij adviseren en helpen waar nodig op gebied van internet, blog consultancy, guerrilla marketing, creativiteit, web 2.0 en dromen uitdenken en verwezenlijken.

Dit gebeurt met waardebepaling achteraf, op basis van een minimum startbedrag. Jij bepaalt op het eind wat jij vindt dat het gesprek/ de hulp waard was. Je kunt je aanvraag sturen naar mijn email-adres met een korte beschrijving van jouw vraag. Dan plannen wij een datum. Drinken we een bakkie en bespreken we ondertussen wat wij voor jou kunnen doen.

Opuh Huis.
vrijdagochtend
9.00 - 12.00
Den Haag.
voor (specifieke) info:
metkarin@gmail.com
marco@melodiefabriek.nl

Labels: ,


7:20 PM //
Share

Blog Consultancy. (Maar wat doe je dan?)




'Onze website is sterk verouderd. Er staat zelfs nog een emailadres op dat niet meer werkt.'

Hoe vaak surf je naar een website (iets anders dan een weblog) waar je maar een pagina voor je ziet waar je een summiere uitleg leest wat het bedrijf motiveert om hun doel na te streven, waar ze voor staan en dan nog een balkje waar contactgegevens staan. Een naam, adres, telefoonnummer en een emailadres (dat hopelijk nog werkt.) Meer niet.

Een online dood visitekaartje.

In deze tijd is dat dood zonde. Juist nu is het heel belangrijk dat jij, je bedrijf, je werk laat zien wat het kan, hoe divers het is en hoe het maakproces in z'n werk gaat.

Opdrachtgevers, mogelijke klanten en anderen willen, als zij op een website terechtkomen, zien in een snelle blik wat het bedrijf, jij, je werk allemaal te bieden heeft. En daarbij is het persoonlijke (personal branding) heel belangrijk.

Voordelen van een weblog in het bedrijfsleven:

1) Klanten werven via persoonlijke, authentieke en 'hartgestuurde' postings.
2) Productkwaliteit en maakproces.
3) Klantenbinding via interactie.

Daarnaast is het heel belangrijk dat jij, je bedrijf, je werk een bepaalde identiteit heeft. Dat doe je door je weblog zo te stylen dat het bij je past. Je werkt met een vast 'behang' en houdt vast aan jouw ideeen en (voor)waarden.
Daarin mag je best eens veranderen en proberen maar zorg wel dat publiek je identiteit herkent en blijft herkennen. Dat maakt je namelijk uniek en unieke dingen zijn bijzonder waardoor men geneigd is dat te blijven volgen.

Je kunt niet iedereen tevreden stellen. Maar door een weblog in je bedrijf op te stellen en ermee bezig te gaan (geen moeten, jezelf niet pushen tot een blogstukje per dag, maar schrijf alleen iets als je echt iets wilt melden, als er belangrijke weetjes naar buiten moeten, etc) zul je ervaren dat men blijft 'hangen' en eerder en beter op de hoogte is van je product en wat het bedrijf doet. De veronderstelling dat iets niet 'blogbaar' is, is vaak juist wel blogbaar. Dingen als fotomateriaal, beschrijven van meetings, anekdotes, werken met videobeelden en interviewtjes zijn lokkertjes voor klantenbinding.

Ik kan voor een bedrijf of instelling bekijken, opzetten en coordineren hoe een instelling of bedrijf door middel van een weblog zichzelf goed op de internetkaart kan brengen en houden. Ik benader de creatieve en persoonlijke kant van het bedrijf, team en relaties en probeer daar een goedwerkende blog van te maken.

Op dit moment adviseer ik een stichting met het maken van een weblog waarbij hun community heel belangrijk is. Hoe implenteer ik projecten van een groep mensen in een blog waarbij de rol en werking van een community heel belangrijk is waardoor er wel interactie blijft bestaan tussen de community en nieuw publiek?

Ook ga ik voor een cultureel centrum en atelier een verouderde website veranderen naar een weblog, waarbij de verkoop van kunst centraal staat.

Leestips:
Zichtbare Zaken, weblog van Huub Koch.
Personal Branding.
Should I Stop Blogging.

Labels: ,


1:28 PM //
Share

Blogbeeld. Over passie.

woensdag 22 juli 2009



Herken je het? Je sleurt jezelf elke ochtend uit je bed, voelt een soort van baksteen in je maag maar denkt: het zal allemaal wel weer best gaan vandaag, terwijl je ondertussen denkt: hoe kom ik in godsnaam de tijd door? Je neemt iets vaker een toiletpauze, je gaat meteen naar huis als je kunt en je laat extra bezigheden steevast achterwege, want je hebt er gewoonweg geen zin in. Er is geen gevoel meer in je werk.

Er zijn mensen die zijn vastgelopen in hun werksituatie en weten niet meer waarvoor ze eigenlijk hier zijn; wat hun talent is. Ze doen hun werk zonder plezier en alles op routinebasis. 'Wat wil ik eigenlijk?' is een terechte vraag, waar zij geen antwoord op weten. Moet er nog een opleiding gevolgd worden? Ze weten eigenlijk niet hoe ze tot een goede beslissing moeten komen.

Zorg voor een goede (over)stap naar het uitdiepen van je talent en je voelt daardoor meer energie en geluk. Maar eerst een uitprobeersel om dit in beeld te brengen:

blogbeeld over passie. met-k.com bij vimeo.


Labels: , ,


10:20 PM //
Share

Soms duwt expertise je in de rug.




Toen ik me ging inschrijven bij de Kamer van Koophandel, een bijzonder moment, vroeg de man zittend achter zijn bureau wat ik precies ging doen. Dat vond ik toen een moeilijke vraag die ik wel moest beantwoorden. Ik ben toen mijn bedrijf gaan omschrijven als creatieve project organisatie, en dat is het nog steeds, want op projectmatige basis creatieve dingen doen is wat ik doe.

Tijdens het praten met bedrijven, instellingen en andere vormen van bestaande projecten kwam er een onderwerp steeds om het hoekje kijken. Weblogs.

Het is een beetje apart dat ik daar nu steeds voor gevraagd word. Blog Consultancy.

Blog consultancy in het onderwijs, bij stichtingen en instellingen die hun 'ding' beter op de kaart willen brengen en bij bedrijven die op een zakelijke manier een weblog willen gebruiken om hun markt te vergoten. Het is grappig dat ik van oorsprong dacht dat het een hobby was. Nee, het is mijn werk!

Labels: ,


11:10 AM //
Share

Nieuwsbriefwaarde?




Een paar dagen geleden schreef ik al dat men nu kan inschrijven op de feedburner zodat je een update ontvangt per email van de geschreven stukjes op m'n blog. Handig, dacht ik, als je niet steeds naar de RSS feed wilt, of via Googlereader wilt lezen. Een simpele mail in de inbox op een redelijk vast tijdstip is makkelijk, en zo zag ik later, ook erg overzichtelijk.

feedburner nieuwsbrief


Je kunt je aanmelden (rechterkolom) door je email in te vullen en op 'subscribe' te klikken. Je krijgt dan een mail in je inbox.

Labels: ,


8:41 AM //
Share

Werkafspraken en dergelijke.

dinsdag 21 juli 2009



Over ... drie kwartier heb ik een werkafspraak in een leuk kunstenaarswijkje in Den Haag. Over mogelijke projecten waar ik bij betrokken zou kunnen zijn. Als ik wil. Als het leuk is. Als zij met mij in dat project willen stappen. Maar omdat zij mij belden en vroegen erover te praten, zit dat wel snor.

Die zakelijke rekening moet nu ook maar eens geopend. Bij de bank een afspraak hopen te maken voor vandaag en dan ook nog vanmiddag naar het notariskantoor. In verband met nieuwe, uitdagende en spannende ontwikkelingen. U hoort spoedig meer van mij.

Labels: , ,


9:18 AM //
Share

Visueel Denken.

maandag 20 juli 2009




Met beelden communiceer je effectiever dan met tekst. De combinatie van tekst en beeld is het meest effectief. Visueel denken helpt mensen om moeilijke informatie te versimpelen waardoor het gemakkelijker is over te dragen en te onthouden.

Als je iets in een (werk)gesprek, vergadering of presentatie duidelijk wilt overbrengen maar je gebruikt geen beeld (whiteboard, bijv.) is de kans groter dat de ander iets anders oppikt in die bespreking dan jij bedoelt. Belangrijk bij visueel denken is om echt te leren kijken. Vaak kijken mensen wel maar zien ze het niet echt. Dat komt met name door allerlei veronderstellingen en gedachtengangen die mensen automatisch maken.

Beeld gebruiken is dus duidelijkheid scheppen.

Met Mindmapping maak je structuren zichtbaar en relaties tussen elkaar. Het is een fijne tool om te gebruiken om projecten op te zetten die nog geen duidelijke richtlijnen hebben maar wel allerlei 'lijntjes' bezitten die met elkaar in verbinding kunnen staan. Door een mindmap uit te zetten kun je visualiseren hoe die structuur werkt en waar de connecties zijn.

Als een manager aan zijn/haar team wilt uitleggen waar de structuur heen gaat bij een bedrijf is het uitzetten van een visueel bedrijfsbeeld ook heel belangrijk. Voor alle betrokkenen zou hun werkaandeel binnen het bedrijf zichtbaar moeten worden. Dit brengt duidelijkheid naar elkaar en rust in een team. Ook voor projecten en presentaties is beeldgebruik ontzettend belangrijk. Men wil graag zien waar iemand het over heeft. Het helpt onthouden van informatie en men slaat die informatie beter op als men een beeld bij een verhaal gekregen heeft. De beste leerkrachten zijn zij die door middel van bordgebruik en beeld aan hun leerlingen kunnen overbrengen wat onthouden moet worden. Veel studenten gebruiken niet voor niets streeptechnieken tijdens het maken van verslagen.

Binnen het onderwijs zijn er zeker leerlingen die sterk visueel zijn en denken in beeld. De uitspraak van een leerkracht naar een leerling: 'Ik snap best dat je het allemaal voor je ziet, maar ondertussen staat er nog niets op papier!' Zou dezer dagen misschien anders voorgelegd worden, want deze leerling zou beter gebaat zijn bij een velletje tekenpapier zodat hij zijn idee(en) zou kunnen vertalen naar beeld.

(Mijn eigen voorbeelden van sterk beelddenken is dat ik soms moeilijk kan overbrengen in woorden wat ik feitelijk bedoel. Ik zie eerst de beelden voor me (men zei tijdens een onderzoek dat ik ook steeds naar boven kijk als ik denk) en dan pas kan ik woorden formuleren. Ook de weg van A naar B vinden, vind ik eerder met het onthouden van gebouwen en afwijkende structuren dan met werkelijk de straatnamen onthouden. Als ik voor mezelf iets wil 'uitdenken' neem ik papier ter hand en werk dit uit.)

Kortom, visueel denken is niet verkeerd om informatie over te brengen. Het gebruik van een weblog is daarom zeker niet uit te sluiten in het geheel. Het is namelijk een perfect middel om over te brengen wat een bedrijf, een (onderwijs)instelling of een ander project wil met zijn doelen.

(Illustration by Buck Jones.)

Leestips:
Zo Werkt Het!
Het Onderwijs van de Toekomst.
'Chaos' in je hoofd parkeren.

Labels: ,


10:44 AM //
Share

Wat is FeedBurner?

zondag 19 juli 2009



FeedBurner is een alternatieve service die ervoor zorgt dat de blogger zijn teksten kan sturen naar het emailadres van degene die zich aanmeldt. Meestal linkt de gast via een feed naar de blog of klikt direct op een weblog. Deze service zorgt ervoor dat je de content kunt lezen via email, vergelijkbaar met een nieuwsbrief.

Je kunt je via mijn blog aanmelden voor deze feed. (In rechterkolom.) Let wel, mijn rss feed link is veranderd.

Labels:


3:38 PM //
Share

10 jarig bestaan van het weblog!

zaterdag 18 juli 2009



Misschien dat men zich tien jaar geleden nog massaal afvroeg wat het dan was. Nog steeds vraagt men zich af wat in godesnaam een weblog is, wat een blogger doet en waarom een weblog leuk is.

'Een weblog, ook wel blog genoemd, is een website waarop regelmatig, soms meermalen per dag, nieuwe bijdragen verschijnen en waarop de geboden informatie in omgekeerd chronologische volgorde (het nieuwste bericht verschijnt als eerst) wordt weergegeven. Wie een weblog bezoekt, treft dan ook op de voorpagina de recentste bijdrage(n) aan. De auteur, ook wel blogger genoemd, biedt in feite een logboek van informatie die hij wil delen met zijn publiek, de bezoekers van zijn weblog. Meestal gaat het dan om tekst, maar het kan ook om foto's (een fotoblog), video (vlog) of audio (podcast) gaan. Weblogs bieden hun lezers ook veelal de mogelijkheid om, al dan niet anoniem, reacties onder de berichten te plaatsen of een reactie via een Trackback-mechanisme achter te laten.'--
wikipedia.

uit artikel Bright.

Terwijl men op het ene blog discussieert of het webloggen '
dood' is, tikt men op een ander weblog over vrouwenblogs. Feit is wel, het weblog bestaat dit jaar tien jaar. Best wel iets om even bij stil te staan. Zelf begon ik zes jaar geleden via iemand die me wat webruimte aanbood. Daarna blogde ik een tijdje via web-log.nl
Totdat ik de overstap maakte om mijn eigen domeinnaam en webruimte te claimen via blogger en zelf begon te bloggen onder de naam met-k.com. In die jaren heb ik veel geprobeerd. Mijn blog is nooit hetzelfde gebleven. Ik veranderde en mijn weblog ook. Ik heb zelfs een tijdje niet meer over mezelf geblogd maar geschreven over observaties en dingen die ik vervormde in een verhaaltje. (Waar men enorm aan moest wennen.) Ook nu is mijn blog weer veranderd; in mijn leventje is op persoonlijk en werkvlak veel veranderd. Het is voor mij daarom niet meer dan logisch dat ik mijn weblog gebruik voor werkzaamheden. In iedergeval op een manier waarbij de lezer er ook nog iets aan heeft. Webloggen is een wezenlijk onderdeel van mijn dagelijkse dagbesteding. Bloggen neemt voor mij niet veel tijd in beslag, het is een manier van uiting maar ook een plek om informatie te verzamelen en om te netwerken.

Het doel van het bijhouden van een weblog is misschien gedurende de afgelopen jaren ietwat veranderd. 'Vroeger' bestonden er veel 'mannenblogs' met linkdumps en bestonden er veel lifeblogs. Nu zijn er meer en meer communityblogs, fotoblogs en magazine-blogs. (Bright, Viva.) Nu is er ook steeds meer oude media die (voorzichtig) gebruik gaat maken van de nieuwe media. Ook in het bedrijfsleven en onderwijs is het bijhouden van een weblog steeds interessanter en zal daar steeds meer gebruik van gemaakt gaan worden. Kortom, bloggen is 'in' en niet 'out'.

Labels: , ,


10:38 PM //
Share

Chaos in je hoofd 'parkeren'.




Marloes zei het al: 'Knap als je het kunt, maar met mijn chaotische hoofd is zelfs het maken van een lijstje onbegonnen werk. Ik doe mijn best..heus wel...maar het kost me ook enorm veel energie.'

Een agenda, een online To-Do lijst, memobord, een sticky notes, kalender, je mobiele telefoon. Allemaal hulpmiddelen om ervoor te zorgen dat alles dat je in een dag, paar dagen of week moet doen kunt 'wegzetten.'

Parkeren van je chaos.

De chaos die je vaak in je hoofd veroorzaakt is het alles willen doen, onthouden dat je het moet doen en vervolgens ga je in je hoofd bedenken hoe je dat allemaal gaat doen. Conclusie? Je raakt door die chaos alleen nog maar meer in de war. Je raakt het overzicht kwijt.

Stap 1. Een hulpmiddel om je hoofd rustiger te maken, en daardoor een lijstje wel effectief is, is het parkeren van je chaos. Het letterlijk opschrijven, hoeft (nog) niet in volgorde, van de taken die je te doen hebt, geeft al iets meer rust.

Stap 2. Vindt een manier die bij jou past. Sommige mensen gebruiken geen agenda. Koop dan ook geen agenda. Je zult er namelijk ook niet in kijken. Anderen gebruiken een kalender (of memobord) die in een kamer hangt waar je veel langsloopt en dus naar kijkt. Het voordeel van een kalender is een overzicht van een hele week, maar kan ook frustreren omdat je geneigd bent verder te kijken dan de week waarin je zit en dus weer chaos kweekt voor jezelf. Een handige tip die ik ooit kreeg was het gebruik van je mobiele telefoon. Hetgene dat je op die dag moet doen zet je als notitie in het display van je mobiel en laat het op jouw gewenste tijd afgaan. Je parkeert daarmee je taak en hoeft er niet meer aan te denken. Het wenkt jou vanzelf.

Stap 3. Orden je takenlijst. Dit is misschien wel een moeilijke. Want iemand die het overzicht moeilijk hanteert, heeft ook moeite deze lijst te ordenen op mate van belangrijkheid. Meestal kijk ik naar de deadline van taken. Je wilt niet eerst naar de kapper en daarna pas aan de slag gaan met een taak dat af moet een uur of drie later. Ja natuurlijk is je haar alweer ontzettend lang geworden en is het echt nodig dat je erheen gaat, maar die deadline die je te behalen hebt is veel urgenter. Je haren groeien niet tien centimeter in een dag. Prioriteiten stellen is dus spelen met de taken op je lijst. Zet bovenaan wat het meest urgent is. Waarbij een deadline te behalen is en dus echt gedaan moet worden. Werk met je lijst in volgorde van urgentie. Boodschappen kun je bij de avondwinkel ook halen. Als die ene deadline echt af moet zijn om zes uur, dan is dat belangrijker.

Mijn To- Do.
Klik op plaatje voor uitleg.

Stap 4. Neem ook een pauze. Als je een takenlijst hebt waarbij je denkt: ik kan me een pauze niet eens veroorloven, dan is je takenlijst sowieso al te groot. (Lees: taken zijn dan al misschien verschoven en uitgesteld.) Pauze heb je namelijk ook nodig om even tot rust te komen en energie te krijgen. Je put jezelf mentaal uit als je handelt en werkt vanuit een gevoel van haast en passieloze toestand. Pauze heb je ook nodig om even te herfocussen. Goed voor je kop. Doen dus. Al is het maar tien minuten. Ga weg van je bureau, loop even rond, neem een kop koffie en blader even in een krantje voordat je weer aan de slag gaat. Doe even iets dat niets te maken heeft met je huidige werkzaamheden.

Stap 5. Als je een ochtendmens bent, werk dan wat harder door in de ochtend zodat je dan de meeste energie hebt voor je taken. Avondmensen zullen bepaalde taken dus beter een avond of twee eerder kunnen doen, zodat zij 's avonds de energie ervoor hebben en dus ook hun deadline halen.

Stap 6. Doodle wat. Experimenteer met je takenlijst. Een takenlijst moet geen vervelend ding zijn. Het moet je een prettig gevoel geven, alsof je niet zonder zou kunnen omdat het zo bruikbaar is en makkelijk. Er bestaat geen een manier om lijsten te maken. De ene zal puntsgewijs werken, de ander met tekeningen. De ene schrapt veel tussendoor en plakt een boel verschillende sticky notes op zijn/haar tafel. De ander schrijft op een hand.

Stap 7. Voordelen van lijstjes is het schrappen of weghalen. Als je werkt met sticky notes en je taak is volbracht, dan haal je letterlijk je taak weg en is er letterlijk en figuurlijk meer ruimte. Datzelfde geldt voor het schrappen van taken die af zijn. Je kunt letterlijk je taak wegdoen. Het is af. Klaar.

Handig:
Desktop sticky notes.
Kitsch & Kitchen organizer.
Remember the Milk.
Leestip.

Labels: , ,


1:50 PM //
Share

Uitstel.

vrijdag 17 juli 2009



1 verschuiving in tijd, verlenging van een gestelde termijn

Sinds tijden werk ik volgens een eigen gedisciplineerd principe; 's morgens veel doen, in een gestaag tempo zodat ik in de namiddag tijd heb voor mezelf. Met het gevoel dat je veel gedaan hebt en mogelijkerwijs dingen hebt afgerond kun je intens genieten van je vrije uurtjes.

In de tijd van moeten is het belangrijk om creatief om te gaan met je tijd. En soms kunnen mensen wel even wachten. Volgens mij zijn wij te snel geneigd om meteen aan de wensen van de ander te voldoen, werken we onze agenda en ons zelf daarmee in de problemen. En we moeten veel van ons zelf. We moeten mail zo snel mogelijk beantwoorden, we moeten die persoon snel terugbellen. Maar in een bepaalde tijdsvlak; een dagbesteding, doe je wat je eerst af moet hebben; wat het belangrijkst is. Een handige middel is een werklijst maken. Op die lijst orden je voor jezelf je taken en verschuif je die taken zodat op nummer een staat wat het eerste is dat af moet.

1) bepaal je prioriteit(en)
2) maak een werklijst
3) streep af wat je gedaan hebt
4) neem een pauze als je even niet meer geconcentreerd bent
5) voorkom de uitstelmethode. De uitstelmethode is eerst tien minder belangrijke (leukere) klusjes doen en dan pas toekomen aan het belangrijkste, waardoor je in tijdnood komt.

16 juli 2009.


Van uitstel komt afstel. Als je tijd hebt, maak het af. Het is pas genieten als je niet meer hoeft na te denken of je nog je agenda moet nakijken, mail moet beantwoorden en afspraken moet maken, of klusjes moet afronden die je liever op de schap zet. Voor morgen of overmorgen. Leven doe je nu. Als je werk af is, voel je je vrij en geniet je beter. Zonder (al te veel) zorgen.

Leestip: Tijdmanagement voor Dummies.

Labels: , ,


9:49 AM //
Share

@Labs55.

dinsdag 14 juli 2009



@Labs55 in gesprek met DollyPop.


Vanmorgen fietste ik naar de andere kant van Den Haag om een gesprek te hebben met Dollypop in het gebouw van Labs55. Wat alleen vantevoren besproken was via email was de deal dat we eens gingen praten. Over verbindingen. Omdat Guido die verbindingen zag. Over verbindingen leggen gesproken.

Het mooie van het gesprek was dat beiden geen weet had van de richting van het gesprek maar open stond voor wat er komen ging. Wel enig idee over het doel, maar niet concreet in vraagstukken.

Ik beantwoordde zijn vragen, gaf mijn mening en gaf suggesties. Over weblogs. Het gebruik ervan. Hoe je dat doet. Welke middelen je dan gebruikt. Weblogconsultancy. Waarover later gesproken werd in de vorm van een project. Heel erg leuk, uitdagend, interessant en goed voor mijn CV.

Labels: , , ,


4:25 PM //
Share

Als dingen ontstaan.




Ik hou ervan als dingen ontstaan.


ontstaan: realisatie, ontstaat, voortkomen, ontwikkeling

Als iets ontstaat, doordat men bij elkaar zit, een idee bespreekt en het begint te groeien, te leven, dan heb je de kern van je project al te pakken. Het ontstaan van een project begint met een gedachte.

Labels: , ,


9:36 AM //
Share

@metkcom:

maandag 13 juli 2009



da's allemaal leuk @huizendenhaag maar mag het een woon- werk ding zijn, bietje betaalbaar? alles staat toch leeg!


Want dat heb ik nou nooit helemaal kunnen snappen. Ik ben geen makelaar maar ik zou helemaal gefrustreerd raken bij het zien van leegstand van panden en huizen die eigenlijk veel makkelijker te verhuren zijn, naar mijn idee.

Misschien naief, maar daar is nog nooit iemand van dood gegaan, maar waarom die leegstaande panden; winkels en andere kantoor-,bedrijfsruimtes niet laten leven door creatievelingen de kans te geven gebruik te maken van woon/werk ruimte zodat je twee vliegen in een klap slaat?

Wat schiet je ermee op om panden een aantal maanden, zelfs jaren, leeg te laten staan omdat de gevraagde koop/huurprijs niet betaald wordt? Het is verloedering voor de stad en gemeente, het zorgt voor risico's en bovendien kan degene die er graag iets mee wil er niet mee aan de slag omdat het zo onmenselijk duur is.

Twee vliegen in een klap sla je door die twee te laten verbinden, is mijn idee. Er zijn genoeg manieren om die panden te laten leven. Goed voor de wijk, de stad en bedrijvigheid en je laat mensen werken aan een stukje cultuurverbetering. Bovendien heeft de makelaar ook weer wat verdiend.

Naief? Ik denk het niet.

Labels: ,


3:55 PM //
Share

Als het beestje maar een naam heeft.




Hoogsensitiviteit is geen mankement en geen afwijking. Een hoogsensitief persoon (Engels: highly sensitive person), afgekort HSP, is een persoon die een gevoeliger zenuwstelsel heeft dan gemiddeld.

Hoogevoeligheid kan zowel positief als negatief uitpakken voor de persoon. Indien men al deze indrukken niet goed verwerkt, en ook niet goed controleert, kan de persoon in de war raken, angststoornissen krijgen, drugs nemen om de zintuigen te bedwelmen etc. HSP-ers hebben volgens Aron percentueel een veel hogere kans om overspannen te raken. Als de persoon zich bewust is van zijn HSP kunnen er maatregelen worden genomen. Men kan ander werk kiezen (niet in de ratrace maar rustiger werk, in de kunst of wetenschap) parttime werken, grenzen aangeven aan anderen en met name het hoofd veel rust geven, middels boswandelingen en time-outs.

In plaats van de negatieve elementen uit hoogsensiviteit te halen, zoals overprikkeling; overgevoeligheid voor geluiden, licht, geuren en andere impulsen, zijn er ook positieve elementen.

Men is alerter op externe situaties; heeft sneller in de gaten wat de sfeer doet in een bepaalde omgeving en kan ernaar handelen. Gedrag van de ander is sneller opgemerkt. Men vraagt sneller naar gemoedstoestanden en weet hierop in te spelen. Zaak is dan wel dat je het niet op jezelf betrekt maar het bij de ander kan houden.

Men is gevoeliger voor muzieksoorten, kunst, alles dat 'mooi' is raakt en wordt daardoor op een dieper niveau opgemerkt en gewaardeerd. Men kan erg ontroerd raken door muziek, teksten en beelden.

Het patroon van de wereld is hard werken onder alle omstandigheden, vooral niet zeuren dat je (weer) moet 'bijtanken'. Ik herinner me nog een situatie waarbij ik aangaf te moeten 'bijtanken' en iemand riep dat iedereen wel vakantie wilde. (Bijtanken in dit geval is knock-out op de bank liggen en slapen.) Ontspanning is in het patroon van de wereld naar veel feestjes, veel mensen om je heen, luidruchtigheid, veel afspreken met mensen en het vooral extern zoeken. Want dat is gezellig, leuk. (Het wil ook niet zeggen dat mensen met overgevoeligheden nooit naar een concert kunnen en niet genieten als zij op een feestje zijn.) Afgelopen weekend sprak ik een goede vriendin die mij vertelde dat die overgevoeligheid ook als een bom kan inslaan. 'Ik was op een verjaardag, het was erg leuk en gezellig, en ineens voel ik dat mijn hoofd niets meer oppikt en ik me niet meer kan concentreren op het gesprek. Dan is de accu ineens leeg. Wil ik slapen, het liefst meteen.' Belangrijk hier is dat je met degene met wie je bent duidelijke afspraken maakt. Waar leg ik die grens? Als ik naar dit feestje ga, dan neem ik later meer tijd voor mezelf.

Omgaan met onbegrip is lastig. Grenzen aangeven is vooral het allerbelangrijkst, ook in je werk. Ik ben blij dat ik na al die jaren, niet wetende waarom mijn werk steeds net niet helemaal goed uitpakte, zelf te kunnen bepalen hoe ik mijn werktijden inplan. Het voordeel is dat ik zelf overzicht hou op mijn dagen. En daardoor meer energie overhou.

Ook het intensief waarnemen is in mijn werk alleen maar een voordeel. Tijdens het schrijven kan ik beter overbrengen door taal wat mijn observeringen zijn (geweest.) Intensief waarnemen is verbazen, verwonderen en verkennen; onderzoeken. Stilstaan bij het moment en in zich opnemen. Sterk detail gericht. Ook kan ik anderen, kinderen bijvoorbeeld, laten zien hoe je met middelen dit kunt overbrengen. Met beeld, taal en het bundelen ervan kun je, doordat je intensief waarneemt en hebt waargenomen, vastleggen.

In plaats van te concentreren op de negatieve aspecten van hooggevoeligheid zou ik me meer willen richten op de positieve kanten ervan. Intensiteit is ook erg mooi en bijzonder namelijk. (Vooral in de liefde.)

Leestips:
Hoogsensitiviteit als Kracht.
Leven met Hooggevoeligheid.
Hoogsensitieve Personen.
Bron: Wikipedia.

Labels: ,


9:50 AM //
Share

Het Maakproces.

zondag 12 juli 2009



Soms heb je gesprekken met mensen die ergens vastlopen maar niet meer weten hoe ze het voor zichzelf kunnen oplossen. Dat kan iets in de privesfeer zijn maar vaak ook op werkvlak.

you have an idea, you create, struggle en make.


Iemand wil iets voor zichzelf gaan doen, heeft er de middelen voor (creativiteit, knowledge en netwerken) maar noemt voor zichzelf alle redenen op om daar niet mee te starten.

1) Ik weet niet hoe ik beginnen moet
2) Straks heb ik iets af en koopt niemand mijn produkt en heb ik alle tijd en energie verspild
3) Ik weet niet zeker of die mensen mijn produkt wel willen kopen
4) Het moet wel meteen goed zijn

Dit zijn een aantal denkpatronen die je eigen idee kapot maken. Zonde! De truc van een maakproces is de eerste stappen naar een geheel dat af komt.

1) Wie bepaalt dat je meteen moet weten hoe je moet beginnen? Elke start heeft opstartmomenten
2) Tijdens het maakproces is tijd en energie geen verspilling. Je verspilt pas tijd en energie op het moment dat je niets doet.
3) Je weet niet wat je produkt zal doen. Je weet alleen dat jij gelooft in je produkt en met je enthousiasme en ervaring ermee kunt overbrengen dat een ander het produkt moet kopen. (Hoe je dat doet bespreek ik later.)
4) Wie zegt dat? Denk je dat ontwerpers en designers en kunstenaars meteen een goed produkt afgeleverd hebben? Nooit een blik geworpen op hoe zij hun maakproces aangegaan zijn? Heeft de computerbranche meteen de meest perfecte software gemaakt? Hebben The Beatles meteen de meest perfecte plaat gemaakt? Heeft een choreograaf meteen het beste dansstuk uitgeschreven? Schrapt de schrijver nooit een zin?

Het maakproces, het prutsen, maken en weggooien, opnieuw beginnen en uitproberen is onderdeel van je werk. Wat je tegenhoudt om het te doen is wat jij vraagt van (aan) jezelf. Is ontwikkeling en groei niet een esentieel onderdeel van je bestaan? Dus ook in je werk?

Bovendien is dit precies wat mensen vaak interessant vinden aan een creatieveling, de kunstenaar, de ontwerper. Dat je durft te proberen. Dat je durft te praten over wat je ideeen zijn en wat je ermee doet, hoe je ermee omgaat en waar je doel ligt. Ze raken betrokken bij het proces zodat de kans dat zij het kopen als het eenmaal af is vele malen groter is.

Labels: , ,


11:18 AM //
Share

Twitter is stom?

donderdag 9 juli 2009



Wederom naar aanleiding van een blogstukje bij Jeroen Mirck, een weerwoord:

Als je vooroordelen hebt ten aanzien van nieuwe media, dan kijk je vanuit een kokervisie en dus heb je geen (breed) goed beeld van hoe je die nieuwe media sociaal gebruiken kan. want het kan natuurlijk wel.

Ik denk juist in deze tijd dat het 'booming' is. Men zoekt en verlangt erg naar de verbinding tussen online en offline. (met blog-art spelen wij daar bijvoorbeeld op in.) Er is een groeiend verlangen naar online kennis en info te delen op een offline gebied.

Als je met je vooroordelen kijkt dan kijk je vanuit beperkingen en angst in plaats van de verrijking en toevoeging. Want er is toevoeging en er is verrijking.

De toevoeging van twitter is het online netwerken en in contact komen met mensen die iets met jou hebben of met je willen. Daarin heb je altijd vrije keus, net zoals in de kroeg als je aan de bar hangt met een pilsje en met de een wel een gesprek voert en met de ander niet.

De verrijking is de verschillende mensen die je ontmoet en die ergens, terwijl die verbinding gelegd wordt, iets voor je kunnen betekenen. Dat kan kortdurend of langdurend zijn, er kunnen meerdere ontmoetingen uit voortvloeien en zelfs werkopdrachten.

De verrijking van o.a Twitter is ook dat je soms al een herkenning met iemand hebt waardoor je makkelijker en op een toegankelijkere manier de eerste afspraak maakt. het is laagdrempelig. Veel mensen zijn terughoudend als zij voor het eerst naar een social meeting gaan. Als je via twitter al contacten gelegd hebt is die drempel soms lager.

Je hebt altijd nog je gezonde verstand, lijkt mij. Natuurlijk ga je niet meedelen dat je van 3 augustus tot weet ik veel met vakantie bent. Dat je ooit ontslagen bent of die ene collega niet kan uitstaan. Je let als je een beetje slim bent wel op wat je wel en niet meedeelt.

Labels: ,


12:48 PM //
Share

Les 3. Pielen met een blog.

woensdag 8 juli 2009



Ik reageerde op een blogstukje van Jeroen Mirck op Mindz over blogmoeheid. Dat sommige bloggers blogmoe worden is een feit. (in de comments.)

Waarom blog ik eigenlijk? Het neemt zoveel tijd in beslag. Ik heb geen zin meer om elke dag te bloggen. Ik heb geen inspiratie meer. Waar moet ik het nog over hebben? Als ik niet persoonlijk en over mijn priveleven (meer) kan bloggen wat blijft er dan over?

Je bent nog altijd meer dan je werk, je kat, je partner, je kind(eren), je hobbies en je huis. Kijk eens om je heen. Naar de straat, de mensen, wie je spreekt, de bakker, supermarkt. Wat gebeurt er onderweg, wat doe je op het toilet, in de tuin of wat denk je zoal? De gekste dingen zijn blogbaar.

Maar wat ik vooral mee wil geven is het volgende. Men denkt waarschijnlijk dat een weblog dat ooit onstond hetzelfde moet blijven. Maar dat is niet zo! Jij groeit en verandert toch ook? Jouw weblog zou als het zou kloppen mee moeten groeien. En dat er dan dingen veranderen, zoals een layout bijvoorbeeld *kuch*, dat is niet erg. Betrek je publiek bij je zoektocht. Maak foto's als je niets te vertellen hebt. Maak tekeningen, doodles en andere creaties. Beweeg en speel met je weblog. Daaruit zal groei en verrijking ontstaan.

Als je dat echt wilt. Ben je echt hartstikke blogmoe en kun je de pc niet meer luchten of zien dan is er een toedeloeknop. Ook op een weblog.

Labels: ,


5:29 PM //
Share

Integriteit. Hoe hou je het vol?

dinsdag 7 juli 2009



Integriteit;
Handhaven van algemene of professionele sociale en ethische normen en waarden, ook bij druk van buitenaf om hiervan af te wijken.

In het beroep op integriteit wordt verwezen naar de eigen standaarden die dienen te worden gerespecteerd en die veelal verbonden zijn met de identiteit of levensbeschouwing van bepaalde. (bron encyclo.nl)

Het allermoeilijkste vind ik om tijdens het bewaren van integriteit; het eerlijk blijven naar mezelf en naar de ander, de grens te vinden tussen luisteren naar mezelf en tegelijkertijd een ander tegemoet te komen. Mezelf niet te kwetsen daarbij en de ander integer tegemoet te komen terwijl de ander soms niet wil horen wat je te zeggen hebt. Soms moet je namelijk weleens voorbij die grens. Wordt het van je verwacht. En daar zit bij mij de worsteling. De continue worsteling tussen trouw zijn aan mezelf, eerlijk blijven naar mezelf en naar de ander en daarbij integer blijven.

Een voorbeeld, en praktijkoefening, van vorig jaar was mijn verjaardag. Jaar in en jaar uit vierde ik met een knoop in mijn maag mijn verjaardag. Er kwam zelfs een moment dat ik het liefst mijn verjaardag oversloeg. Ik moest allerlei mensen tevreden stellen. Ik stelde mezelf alleen niet tevreden. Iemand vroeg toen aan mij: 'Voor wie vier jij eigenlijk je verjaardag? Zijn die andere mensen jarig? Ben jij jarig die dag? Wat wil jij dan precies? Wie wil je dat er naar je verjaardag gaan? Hoe wil jij het vieren? Ik hakte knopen door en besloot mijn verjaardag op een avond te vieren en mensen die niet konden of wilden komen, die hadden pech. Er kwam verzet, toen de uitnodigingen verstuurd waren. Maar uiteindelijk was ik duidelijk en bleef ik oprecht en helder in mijn uitleg, kon achter mijn beslissing staan en kon ik voor het eerst in jaren tijdens mijn verjaardag genieten van een leuke avond. Ik genoot omdat ik had bepaald hoe die avond zou zijn.

Hoe doe jij dat? Omgaan met de vele verplichtingen op werkgebied maar vooral in je priveleven? Hoe ga jij om met de 'moetjes'? Wanneer mag je luisteren naar jezelf en beslissen dat je nu eens niet iets gaat toezeggen, dat gaat doen? Hoe zit het met die knoop in je maag wanneer iets echt niet goed voelt, en vooral niet goed blijft voelen maar er toch van je verwacht wordt ermee te dealen; die afspraak toch te houden? Wanneer ben je integer en doe je goed voor jezelf en wanneer is het egoisme?

Wanneer ben je oneerlijk naar jezelf en daardoor naar de ander? Hoe ga jij om met de verplichtingen des levens en blijf je trouw aan jezelf en waar jouw normen en waarden liggen? Hoe ga jij om met de balans tussen integriteit naar jezelf en de verplichtingen die zwaar wegen? Hoe ga jij om met die stem in je hoofd die influisert dat je nu niet echt goed bezig bent. Dat er integriteit van je verlangt wordt.

Integriteit is:

• geen van leugentjes om bestwil, zoals het geven van complimenten die je niet echt meent
• nadenken wat jouw belangrijkste normen en waarden zijn en elke dag iets doen wat daarmee in overeenstemming is
• je eigen redenen of achtergronden in een oprechte en eerlijke manier toelichten.

Labels: ,


10:39 PM //
Share

Les 1: Pielen met een Blog.

maandag 6 juli 2009



Wat mij het meest overzichtelijk lijkt is categorie verdelingen. Bij een oogopslag zien op een blog waar je wezen moet. De blogstukjes moeten goed leesbaar zijn, de titel groot en duidelijk en ook de reactiemogelijkheid goed te zien zodat je eventueel kunt reageren.

Drukke blogs maken mij nerveus. Vooral roze, zwarte en grijze toestanden als achtergrond of decorbouw vind ik persoonlijk niks. Ook de columnverdeling bij sommige blogs zijn druk en daardoor warrig. Veel linkjes en andere verwijzingen kunnen een lezer afschrikken.

Ik ben nog niet helemaal klaar met deze layout. Ook ben ik nog niet helemaal zeker of ik deze hou. Misschien vindt men het raar om een layout te veranderen terwijl je nog zoekende bent. Maar zie dat maar als een proces waarbij ik de lezer deelgenoot maak. Voordelen zijn dan dat je als lezer zelf opmerkingen kunt achterlaten.

Perfect is bij mij al lang de deur uit. Zoeken is niet verkeerd.

Labels: ,


9:23 AM //
Share

RSS? Is dat een ziekte?

zaterdag 4 juli 2009



Gisteren tijdens een leuk feestje werden de items als Flickr, Linkedin en RSS feed besproken. Waarop iemand vroeg hoe ik zou uitleggen aan iemand wat een RSS feed is.
Ik moest er even over nadenken. Woorden als samenvatting en beknopt kwamen over mijn lippen. (Flickr is een fotosite met de mogelijkheid op elkaars foto's te reageren en Linkedin is een netwerksite voor de werkenden die met elkaar verbindingen zoeken.)

Hoe leg je aan iemand uit wat een RSS feed is in een zin? Ik dacht later aan verzamelplaats voor interessante linkjes van weblogstukjes. Misschien daarnaast dat je kunt vermelden dat een RSS feed meteen nieuwe weblogstukjes laat verschijnen op je verzamelsite. (Alhoewel ik Googlereader traag vind.)

Ik gebruik een RSS feed omdat ik mijn (ouderwetse) linklijst (al heel lang geleden) van mijn weblog af gehaald heb. Het nam ruimte in beslag en bovendien wisselde ik nogal eens van linklijst waarbij ik soms een mail of reactie kreeg waarom ik hem of haar eruit geknikkerd had. Nu zitten er een aantal weblogs in mijn RSS feed die ik volg wanneer ik daar zin in heb. Maar wat ik niet zo goed begrijp is waarom men liever een RSS leest en niet meteen naar het weblog surft.

Gisteren werden redenen aangekaart als de vrijheid hebben om te kiezen of je verder leest of niet. Soms trekt een titel je aan en kijk je verder maar soms denk je: ik sla nu weer even over.

'Dus een titel is heel belangrijk?' merkte ik op.

Als de titel in de RSS feed niet prikkelt, kun je het met je stukje in sommige gevallen dus shaken.

Wat is RSS.

Labels: ,


2:54 PM //
Share

Meet the Blog-Art initiatiefnemers. They're talking tennis.

donderdag 2 juli 2009



klik.

Labels: , ,


8:28 PM //
Share

Het ding is doen!




Naar aanleiding van dit blogstukje hier mijn reactie:

Het is ook zo dat mensen die eerst willen onderzoeken op de voorhand zekerheid wensen. Dat gaat niet als je een idee hebt dat nog niet eerder gedaan is. Je zult met elk ideetje, plannetje in je hoofd, moeten gaan stoeien, proberen en doen. (doen!)

Veel mensen laten zich ook enorm afschrikken door het 'uitprobeersel'. In hun ogen moet iets namelijk meteen goed zijn anders faal je. Ik geloof niet dat als je iets gaat proberen en het werkt niet dat je dan gefaald hebt. Je hebt gepoogd iets te doen. Dan doe je het erna anders.

De ‘ja maar’ mensen, Kritische Noten en Onderzoekers willen op voorhand zekerheid. de Informatievinders. De Bewijspeoples.

De creatievelingen zoeken het idee op en gaan aan de slag. Doen. Doen!

Labels: ,


10:52 AM //
Share

'So Long Blogging, Hello Lifestreaming!'




Met ietwat verbazing las ik op aboutblank een stukje over Steve Rubel, een van de grootste promotors van weblogs, en dan vooral op het gebied van public relations.

'Blogging feels old. Publishing today is all about The Flow. Posterous, my new home, feels more like flow and where the web is going so it's time for me to do the same with my publishing, which will become daily once again!'

Met 'the flow' bedoelt hij tools zoals Twitter en FriendFeed. In een reactie reageerde ik met:

'De vergelijking o.a Twitter en bloggen is naar mijn idee van de zotte.
Daarom zal een weblog blijven; diepte, tekst, aanvulling. Twitter is micro. Beperkt.'

Zou het webloggen langzaam tenonder gaan doordat andere, snellere middelen zoals social media tools als Twitter, Facebook en Friendfeed effectiever blijken? Ik denk namelijk dat er een ding vergeten wordt.

Hier de voordelen en de meerwaarde van het bijhouden van een weblog:

Doordat een weblog zoveel kenmerken heeft op een pagina, kun je heel veel kanten op en zul je de meerwaarde zien en ervaren van webloggen. Je hebt de kans om langere teksten; recensies, columns, gedachtengangen te beschrijven met als groot voordeel de reactiemogelijkheid. Het voordeel daarvan is directe interactie met 'het publiek'. Het publiek kan meedenken, kritiek leveren en aanvullen. Dat komt jouw weblog alleen maar ten goede.

Doordat op een weblogpagina middelen te gebruiken zijn; zoals agenda, fotoblog,tagcloud, bundeling van categorieen, archief, widgets, etc is er zodanig diversiteit dat iedereen die op je weblog komt ergens wel 'aan zijn/haar trekken komt'. Wie op zoek is naar een artikel uit 2007 zoekt in het archief, wie wil zien wanneer er een meeting is, een event of iets anders dat georganiseerd wordt via het weblog kan noteren in zijn/haar agenda, wie zich wil aansluiten bij je twitteraccount kan aanmelden en meedoen en wie wil lezen en reageren doet dat.

Voor professioneel gebruik is een weblog ideaal. Het bouwen van een weblog is goed te doen met wordpress, blogger of andere weblogbouwers. Met een team van mensen kun je taken verdelen zodat het minder van je tijd inneemt. (En zoveel tijd neemt het niet in.) Je kunt mensen warm maken en houden door ze mee te nemen in de wereld van jouw werk(plek) en foto's laten zien, video's. Interactie is in deze tijd niet weg meer te denken. Omdat het wat oplevert. Mensen zijn geraakt, nieuwsgierig, uitgedaagd en betrokken.

Door het bijhouden van een weblog nodig je mensen uit in je keuken. Dat kan je privekeuken zijn maar het kan ook je werkkeuken zijn. Als het je werkkeuken betreft, zie daar de voordelen van in. Doordat je mensen als het ware uitnodigt in je werkkeuken, raken zij betrokken bij het ontstaan en de voortgang van een produkt, een event of een bedrijfsvoering. Die betrokkenheid is nodig om minder afstand te kweken tussen jou en je publiek. En daar is een weblog ideaal voor.

Om terug te komen op mijn eerste opmerking. Twitter is microbloggen. Geweldig als netwerktool en korte boodschappen. Het kan makkelijk geintegreerd worden in je weblog. Daar zijn widgets voor.

Mijn punt is eigenlijk deze: Met een weblog kun je juist lifestreamen.

Labels: ,


9:59 AM //
Share

Open.

dinsdag 30 juni 2009



Ooit weleens een mail gekregen van iemand die je werk zo mooi/nuttig vond dat hij/zij het wilde gebruiken voor zijn/haar werk? En vroeg of hij/zij je werk mocht gebruiken met naamsvermelding? Omdat het nut had voor zijn/haar werk?

open


Wie open is kijkt. Wie open is zal willen delen. De kunst die je maakt. De momentopnames die je creeert. De klanken die je de ruimte in stuurt. Omdat je niet voor jezelf wilt houden maar wilt samenwerken zodat een ding groter kan worden. Omdat je het de wereld in wilt sturen, omdat het mooi is. Niet alleen, maar samen. Co-creaties.

Soms ontstaan er kansen om je werk de wereld in te helpen. Groter te maken. Doordat een foto gebruikt kan worden van jouw hand, bij een ander doel, leeft je produkt voort. Natuurlijk mag iemand daar best credits voor krijgen. Het zou vermeld moeten worden. Misschien zijn er nog andere voorwaarden waar de ander aan moet voldoen. Dat kan dus. All Rights Reserved hoeft niet meer. Creative Commons kan. Delen = verspreiden en verspreiden = groter maken.

Zelf was ik lange tijd huiverig. Wat als iemand zonder erg mijn werk gebruikte en bewerkte? Ik vond dat niet altijd goed, het was namelijk wel mijn ding. Later gebeurde het een aantal keren bij anderen dat foto's en zelfs teksten gebruikt werden zonder naamsvermelding. Alsof de auteur of fotograaf het wilde laten lijken dat hij/zij zelf alles bedacht had. Schande! Zelfs lui bij kranten als het AD waren te lui om zelf iets te bedenken. Maar ja, als zij nu geen voldoende tijd gehad hadden, en de foto wilden gebruiken van Jantje, dan hadden zij dit best kunnen overleggen en de foto kunnen gebruiken, als de naam van de fotograaf, amateur of niet, maar wel vermeld werd. En zo is het dus nu wel langzaam zo dat 'professionals' het werk gebruiken van 'amateurs'. (De fijne lijn tussen de professional en amateur is een blogstukje voor later.)

Mijn werk is vermeld onder CC. Wil je content, fotomateriaal of kunstzinnige toestanden gebruiken voor jouw werk? Noem mijn naam.

Labels: , ,


10:19 AM //
Share

To Do List:

donderdag 25 juni 2009



- twee contacten mailen die ik doorverwezen kreeg via linkedin.
- aan nieuwe layout werken voor mijn weblog. (wat moeizaam gaat.)

Labels: ,


10:23 AM //
Share

People Who Inspire - Are You On The List?

woensdag 24 juni 2009



Laatst vertelde ik iemand dat er een paar mensen zijn geweest die bepaalde dingen tegen mij gezegd hebben waar ik jaren later nog aan moet denken en waar ik daadwerkelijk praktisch iets aan heb (gehad.) Dat zijn de mensen die (vaak) op een bepaald ogenblik in je leven wandelen, iets met je delen of toevoegen en dan, zoals het in dat geval hoort, weer gaan. Het zijn die woorden die blijven hangen en daardoor ook de mensen zelf. Want vaak zijn er mensen die juist niet weten te inspireren. (Mijn mentor tijdens de examenuitreiking mdgo-aw wist mij te vertellen tijdens een speech dat zij er maar een hard hoofd in had om mij de weg te zien bewandelen die ik gekozen had.) Gelukkig zijn er dan andere mensen die het beste in je boven halen, soms onbewust.

Een aantal jaren geleden rommelde het al in m'n hoofd. Mijn werk was niet helemaal meer wat ik wilde. maar wat was het dan wel? De omgeving, het beleid en de frustraties van niet kunnen uitvoeren wat ik op creatief vlak graag zou willen uitvoeren bleek dermate een belemmering dat ik de puf niet meer had om te werken. Ik werkte wel, en maakte er het beste van, maar de energie kwam niet tot mij. Het stroomde alleen maar weg. Ik werd geadviseerd eens te praten met een arbo psycholoog. Deze krasse tante met een hele directe aanpak mocht ik wel. Ik kreeg tips waar ik in de praktijk iets mee kon. Ik zag haar een aantal maanden eens in de zoveel weken voor een gesprek. Ik sprak met haar een keer het gevoel machteloos te zijn in sommige situaties. Het gevoel (bijvoorbeeld niet door te dringen bij mensen, het beleid etc) frustreerde me zo, dat het zoveel energie liet wegstromen zodat ik me vaak moe en machteloos voelde. Dat gevoel, onmacht, brak me vaker op. En toen zei zij:

1) 'Je moet ervoor zorgen altijd heft in eigen hand te nemen. Jij bepaalt. Jij zorgt voor jezelf, niet een ander. Als je wacht, gebeurt er niets. Als je niets zegt, hoort niemand je. Als je iets wilt, dan ben jij de persoon die ervoor moet zorgen dat het er komt. Alleen jij.'

De tweede persoon die mij wist te inspireren was Gerjanne Tiemens. Ik heb haar vaker genoemd op mijn blog, maar zij kon in een tijd van zoeken naar waarheen mij een richting te geven. Door met mij te sparren over mogelijkheden. Want, zoals zij toen zei:

2) Er zijn mogelijkheden, altijd.

Daarna kwam ik via een omweg in contact met een coachingsadviseur/trajectbegeleider. Bij de eerste ontmoeting ging het al mis; zij dacht dat ik later kwam en ik wachtte op haar. Maar tijdens onze gesprekken kreeg ik steeds meer inzicht in waar ik echt goed in ben en waar ik op moet bouwen. Dat kwam door haar.

3) 'Als jij ergens in gelooft, ziet iedereen dat aan jou. Jouw ogen gaan fonkelen, je gaat op het puntje van je stoel zitten en je kunt heel helder en duidelijk omschrijven waar jij precies in gelooft. Dat kan een idee zijn, een vergevorderd project, de verbindingen die je weet te vinden tussen mensen. Dat is je talent en daar moet je mee verder.'

Verder kon ik vroeger snel onzeker worden als er mensen waren die er geen heil in zagen. Als andere mensen niet zagen wat ik zag, hoe mooi iets was, hoe bijzonder of hoe dat idee echt iets kon worden, dan was het misschien toch maar geen goed idee. Nu zoek ik de mensen die zien wat ik zie. En de kritische vragen beantwoord ik, en leg het naast me neer. Als ik voel van binnen dat dit nieuwe idee gaat werken, dan gaat het ook werken. Dat dankzij de mensen die wisten te inspireren. Er zijn vast wel mensen in jouw omgeving die ook veel hebben betekend voor jezelf en je toekomst. Misschien leuk om te delen?

leestip.

Labels: , ,


10:28 AM //
Share

Weblogs in het onderwijs. Deel 2.

dinsdag 23 juni 2009



Het neemt meer en meer vorm; het project wat ik wil uitdiepen en wil klaarzetten voor het ICT en onderwijs. Er komen meer nieuwsgierige vragen en hopelijk ga ik na de zomervakantie een keertje praten met een school over de leuke, uitdagende en educatieve kanten van bloggen in het onderwijs. Ook een culturele instelling heeft mijn project in behandeling. Allemaal een beetje onzeker op dit moment, maar er zit in iedergeval beweging in. Nee heb ik, ja kan ik altijd krijgen. En daar ga ik vanuit. Omdat ik hierin geloof en weet waar ik het over heb.



Gisterenavond besprak ik, tijdens een visite, het nut van het nieuwe leren en dat daar dus bloggen een wezenlijk onderdeel zou kunnen zijn van het nieuwe onderwijs. Nou ja, zelfs in het oude onderwijs kun je ruimte creeren voor het nieuwe. Ja, dan moet je aanpassen en omgooien, maar door verandering leer je weer. Ook (vastgeroeste) leerkrachten hebben daar wat aan.

De Nederlandse taal kwam ter sprake. De visite, lerares Nederlands, werkzaam bij een middelbare school, vroeg zich af of er een taalproject van gemaakt zou kunnen worden. Natuurlijk zou dat kunnen. Dat is juist het leuke van weblogs in het onderwijs; die ruimte, die creatieve manieren om bezig te zijn met taal, thema's, samenwerken en informatie verzamelen.

Ja, dat opzetje ga ik zeker voorbereiden en opstellen. Later meer.

Weblogs in het onderwijs deel 1.
Het onderwijs van morgen.

Labels: ,


3:36 PM //
Share

Of ik zin heb een opzetje te maken voor een taalproject middelbaar onderwijs.




Eerst maar wat meer informatie verzamelen!

Labels: ,


1:40 PM //
Share

Linkedin? Deel 2.

vrijdag 19 juni 2009



De hele ochtend ben ik in de weer met Linkedin. Sinds lange tijd probeer ik weer linkedin te snappen, te gebruiken en te zien hoe het werkt. Als beginnend zelfstandig ondernemer wil je zoveel mogelijk netwerken om te zien wat jij voor iemand betekenen kan en andersom. Dat het tijd kost is een gegeven. Het vergt een boel geduld en ondertussen veel manieren om jezelf beter op de kaart te zetten en daarbij niet jezelf te vergeten. Authenticiteit. Weet je nog?

Via een tweet van Peter de Kock kreeg ik de tip om deze blog eens te lezen. Daar worden handige manieren besproken om linkedin nuttig te gebruiken.



Maar als ik op de website rondstruin, mijn eigen profiel bekijk en de profielen van andere mensen, is er iets dat ik mis. Wat is dat dan? Ik begon weer wat te klooien met mijn aanvullingen en bedacht me dat ik linkedin beperkt vind. Waarom?

1) De dingen die je graag uiteengezet wilt vertellen hebben een woordenlimiet.
2) Je kunt niet zomaar mensen aanschrijven, daarvoor moet je emailadressen tot je beschikking hebben. Daar begrijp ik wel uit dat men wilt oppassen voor onnodige emailspam, maar het is soms knap irritant als ik denk dat ik mensen zou willen/kunnen helpen dan wel informeren.
3) er is geen of onvoldoende interactie. Wat dat betreft vind ik twitter de meest geschikte netwerktool. Je hebt (snel) contact.

Ik voelde me een rund toen ik opeens bedacht dat ik op mijn profiel van linkedin gewoon moest schrijven wat ik wil. Ik wil namelijk met de dingen die ik organiseer en opbouw mensen verzamelen waarmee ik zou kunnen werken. Waarmee ik opdrachten kan doen. Werk!

Het voordeel van linkedin is wel dat op een pagina zo goed als alles staat wat de ander moet weten. Maar als je zelfstandig ondernemer bent doet bijvoorbeeld, in mijn geval, mijn opleidingsachtergrond er niet toe. Sterker nog, blijkbaar moet je minstens op het Rietveld gestudeerd hebben want een 'gewone' MBO opleiding staat niet eens in de functie die je moet aanklikken om je opleidingen toe te voegen.

Ik vroeg op twitter wat linkedin nou echt voor me kon betekenen. Hier wat reacties:
Koetjeboeh, zbdigitaal en Brighterhell.

Kortom, als ik linkedin wil (blijven) gebruiken, zal ik met de beperkte middelen meer eruit moeten halen. Waardoor helder en slim formuleren wat ik wil een must is. Ik zit niet op linkedin om gezellig te trutten. Ik wil laten zien wie ik ben en wat ik kan. En wat ik wil. En uitvinden wie in mijn netwerk mij van dienst kan zijn en ik de ander. Delen = verbinden.

Mijn linkedin.
frankwatching's artikel.

Labels: ,


1:49 PM //
Share

Durf te vragen!

donderdag 18 juni 2009



'Maar hoe doe je dat dan?' vroeg S. tijdens een etentje. Refererend aan de bands die we hebben gestrikt voor blog-art.

Laatst dacht ik, de reden dat de ene persoon wel krijgt wat hij wenst en de ander niet, of minder snel, is het lef hebben exact te vragen wat je wenst.

We luisteren vaak, door opvoeding en gene, teveel naar een innerlijk stemmetje dat vertelt hoe stom, raar, idioot en brutaal het wel niet is om exact te vragen wat je wenst. Alsof het beschamend is hardop te vertellen waar je naartoe wilt, wat je nodig hebt en waar de vraagtekens liggen. Want als je niets vraagt komt er niets van de grond.

Stel je zit in een nogal frisse kamer en het raam staat wagenwijd open. Je bibbert aan alle kanten en denkt dat je daarom niet goed het gesprek zou kunnen volgen. Bij de vraag van de gesprekspartner of het te koud is, schudt je bijna automatisch je hoofd in een nee. Als je 'Ja' gezegd had en 'Mag het raam dicht?' was de gesprekspartner vast niet niet in een stuip geschoten.

vraag en antwoord.


Je bent op zoek naar een baan. Je weet ongeveer wat je zoekt, wat je kunt en wat je in huis hebt. Wat vraag je dan? En bij wie?

Toen ik net geslaagd was voor mijn opleiding en zeker wist dat ik wilde gaan werken, schreef ik tal van sollicitatiebrieven en mocht ik een enkele keer op gesprek maar daar bleef het bij. Na een half jaartje schoonmaakbaantjes via een uitzendbureau was ik het zat. Ik wilde doen wat ik graag wilde doen en waar ik goed in was. Als er geen vast werk was voor mij, dan desnoods vrijwillig.
Ik opende het telefoonboek (dat was toen nog) en bladerde totdat ik alle adressen voor me zag van alle basisscholen in de buurt. Ik heb een hele dag gebeld naar scholen en hield vol. Mijn vraag was duidelijk: 'Ik ben net geslaagd en ik wil dolgraag werken bij uw school. Mag ik een gesprek om uit te leggen wat ik bij jullie wil doen?' Het resulteerde in een part-time baan als onderwijsassistente, eerst op vrijwillige basis een aantal dagen in de week, en later werd ik aangenomen omdat men dik tevreden over me was. Durf te vragen!

Witte Koord werkte net zo. Ik mailde M. met de doodsimpele vraag of zij tijd en zin had mijn werk te herlezen en eventueel te verbeteren. Op vrijwillige basis. We spraken een middagje af en de rest is history.

Het werkt ook andersom. Als je open staat voor de openheid waarmee mensen je benaderen, dan sta je ook open voor de vragen die zij hebben. Bovendien is er iemand in m'n leven geweest die met enorme drive me telkens vertelde: 'Neem het heft in eigen hand! Altijd! Zorg in die zin goed voor jezelf. Maak helder wat je wilt, en stel de juiste vragen!'

durf!
leestip.

Labels: , ,


10:54 AM //
Share

Doelen zijn dromen met een deadline.-- Anthony Robbins.

dinsdag 16 juni 2009



Ja, maar.
Wat, ja maar?
Wat als ...
Ja, wat als?


pas.

Wat als?
Wat als je stil bleef zitten?
Wat als je je mond hield?
Wat als je je gedachten liet waar ze vandaan kwamen?

Het begint met een gedachte. Een gedachte gaat over in een idee. Het idee kan klein zijn of groot. Soms heeft een klein idee de potentie om groot te worden. Als een gedachte, een idee blijft hangen; het komt te pas en te onpas weer terug, dan is dat een seintje van je hart om het te gebruiken.

Ja, maar. Als je vertwijfelend 'ja,maar' zegt, dan is je idee nog niet klaar. Het is nog niet bruikbaar, klaar om aangepakt te worden. Het moment, je zekerheid, is er nog niet. Misschien komt het ooit. Misschien nooit. De tijd zal het leren.

Wat als je stil bleef zitten?

Laat je niet weerhouden door de kritische mensen om je idee uit te werken. Laat de kritische mensen vertellen waar zij tegenaan lopen, maar volg je eigen pad. Als je van binnen zeker weet dat het 'iets' kan worden, dan wordt het ook iets. En dat 'iets' kan klein of groot zijn.

Wat als je je gedachten liet waar ze vandaan kwamen?

Vertwijfeling, het knagende stemmetje in je hoofd, de onrust die je voelt als je bedenkt: ik zou best wel willen exposeren, ik zou best wel willen zingen op een podium, ik zou best wel een boek willen schrijven, ik zou aan een wedstrijd mee willen doen, ik wil graag een idee groot maken. Dat is de angst om je idee groot te maken. En weet je waarom je die angst voelt? Omdat je diep van binnen weet dat elk idee groot kan worden en je (nog) niet overziet hoe dat eruit gaat zien.

Dromen zijn toekomstbeelden. Dromen zijn je eigen wensen en verlangens. Die voel je niet voor niets. Jouw wens geeft je energie. Met die energie kun je veel (meer dan je denkt.) Als je je wens zou kunnen verwoorden (op papier) of kunnen tekenen, hoe zou jouw wens er dan uitzien?
Jouw droom, jouw wens moet voor jou voldoende geloofwaardig zijn. Als jij je droom, je idee, niet (voldoende) gelooft, wie, buiten jou om, zou het dan wel geloven?

Wat als je je mond hield?

Een wens gaat groeien op het moment dat je het hardop uitspreekt. Als je praat over wat je zou willen gaan doen, dan krijgt het vorm. Doordat je er met anderen over praat, ben je al onbewust aan het netwerken. Hoe meer mensen horen over je droom, je idee, hoe meer kans dat een persoon zal zeggen: 'Maar ik kan je helpen!' 'Ik ken iemand die je zou kunnen helpen.' Het bijzondere van hardop blijven uitspreken van je wensen en je dromen is dat het je brengt naar je volgende stap. Hoe dan ook.
Wat daarbij komt is dat door erover te praten je mensen aantrekt in je omgeving die met jou die energie kunnen versterken. Werken vanuit mogelijkheden is wat je zoekt, niet werken vanuit beperkingen.

Ten slotte, ernaar handelen en volhouden is wat daarna volgt. Maar omdat al die andere stappen al hebben plaatsgevonden, zul je zien en ervaren dat deze stappen makkelijk(er) gaan.

Binnenkort meer over de kracht van creatief visualiseren in het onderwijs.

tips:
mindmapping.
leestip.
wikipedia.

Labels: ,


12:48 PM //
Share

Witte Koord in Berlijn.

maandag 15 juni 2009



'Ja.
Gisteren.
In bijna een ruk.
In de U-Bahn naar gitaarles.
En de U-Bahn terug naar huis.

Ik vond het bij vlagen erg sterk.
En verder gewoon goed!
Leest lekker weg.
Dankjewel.
Dus.' -- Ruud.



Gisterenavond bedacht ik me dat ik best wel een bundel zou willen schrijven met een aantal korte verhalen. Misschien gaat het wel langzaam vorm aannemen in mijn brein en gaat het een eigen leven leiden. Soms loop ik al maanden, jaren, met een idee rond voordat het werkelijk vorm krijgt. Wat dat betreft heb ik engelengeduld.

Labels: , ,


10:00 AM //
Share

Weblogs in het Onderwijs.

vrijdag 12 juni 2009



Al een tijdje ben ik naast het organiseren van een evenement ook een project aan het opbouwen voor ICT en Onderwijs. Een hele poos geleden sprak ik Albert Plomp tijdens een werkbespreking in hartje Den Bosch over onderwijs, vernieuwing, ICT en daarbij het gebruik van weblogs. Het blijft een interessant gegeven; hoe het gebruik van een weblog ervoor zorgt dat een groep kinderen leert. Aankomende woensdag wordt (ook) mijn plan besproken. Ik ben heel benieuwd wat daaruit voortvloeit.

Mijn doel is om het webloggen beter en breder te gebruiken vooral in het onderwijs. Dit middel is namelijk, naar mijn idee, het middel om te verbinden, te laten samenwerken, te leren en om informatie op leuke manieren te gebruiken en te onthouden. Ik denk namelijk dat het gebruik van weblogs in het onderwijs een gat in de markt is. Als een groep kinderen werkt met thema's zou je makkelijk een themablog kunnen starten en zelfs kunnen behouden en aanvullen.


(Thema)blog.

Schoolgroep werkt met thema waarbij computer een belangrijke rol speelt. Belangrijk om informatie te vergaren om een weblog te starten. Samen met de kinderen (en eventueel een ICT leerkracht) zet ik een weblog op, maak teams, en coordineer. Dat zou kunnen door samen met de groep interviews te organiseren, blogstukjes te maken naar aanleiding van documentatie en informatie en te zorgen voor illustraties. Aan het eind van de themaweken presenteer ik samen met de kinderen wat het eindresultaat is.

Het doel van webloggebruik in het onderwijs is om internet in het onderwijs te integreren; je kunt simpelweg niet meer om het internet heen. Om een weblog toe te passen in het onderwijs kom je aan diverse aspecten tegemoet, namelijk:

1) taal: lezen en 'schrijven'
2) internet toepassen/omgaan met de computer
3) informatie verzamelen: cognitief
4) maatschappij: wat speelt er in de wereld?
5) experiment: simpelweg proberen en als het niet werkt, weggooien
6) sociaal: omgangsvormen, samenwerken, uitwisselen, vergaderen, wat de één minder goed kan kun je oefenen en verbeteren en wat de ander aan talent heeft kun je gebruiken.
7) netwerken: hoe gaan andere onderwijssystemen ermee om? welke thema's worden al toegepast, kan het anders? heb jij informatie voor ons, hebben wij andere informatie voor jou.
8) creativiteit: kinderen kunnen laten zien waar zij goed in zijn. fotografie, tekst, video, tekenen etc kan allemaal op een weblog als aanvulling van een project of thema.

en ten slotte

9) delen is verbinden en verbinden is delen. van niets naar iets. samen maak je veel. gedeelde trots.

Het grote voordeel van een (thema)weblog is ook dat het kan blijven voortbestaan en kan worden aangevuld en uitgediept. Een weblog kan groeien. Kinderen worden ouder en wijzer en creatiever en dat kunnen ze blijven delen met elkaar.

Toegevoegde waarde:

1) een leraar gaat op een andere ,speelsere, manier om met onderwijstaken
2) ouders kunnen volgen en zien wat hun kind maakt.
3) je kunt presentaties houden op ouderavonden etc.

Mijn rol in het geheel?

- Ik zorg voor de opzet en begeleiding van een (thema)blog.
- Ik kan, als de leerkracht zelf aan de slag gaat met zijn groep, begeleiden
- Ik kan voor een team een lezing geven over webloggebruik met kinderen
- ik kan bij een ouderavond/open dag etc, uitleg geven over webloggebruik in het onderwijs.

Mijn achtergrond:

Ik heb ongeveer 4 jaar als onderwijsassistent gewerkt in het basisonderwijs en kreeg naast deze taak ook de taken als motorisch begeleider en remedial teacher. Daarvoor heb ik 1 jaar stage gelopen in het speciaal onderwijs.

Ik heb ongeveer 4 jaar gewerkt als groepsleidster buitenschoolse opvang van kinderen tussen de 4 en 13 jaar. Ik ben toen ook actief geweest met een kinderraad en het opstarten van (grote) activiteiten. Ook was ik actief in het jeugdnetwerk. In de laatste dertien maanden heb ik een eigen locatie opgestart en was verantwoordelijk voor alle taken die een unitmanager had. Ik ben bekend met de brede school en was actief met andere scholen e.d

De laatste 3 jaar ben ik pedagogisch medewerker geweest in de kinderopvang. Ik was groepsleidster van een peutergroep. Deze kinderen waren 1,5 tot 4 jaar. Ook met deze jonge groep heb ik veel kinderkunstprojecten gedaan.

Ik ben actief blogger.

Labels: ,


10:04 AM //
Share

Wat moet oude media met nieuwe media?

donderdag 11 juni 2009



Een tijd geleden had ik een telefonisch interview met een student van de vrije universiteit Utrecht, ingehuurd door omroep brabant, over het gebruik van weblogs en hoe de media, omroep brabant in dit geval, beter en efficienter gebruik kon maken van het internet.

Ik legde toen al uit dat veel oude media huiverig is voor het gebruik van nieuwe media. Men zet zich schrap, weet onvoldoende wat het inhoudt en wil daarom vast blijven houden aan wat al bekend is. Wat bekend is is veilig en werkt, dus waarom spelen met middelen die nieuw zijn?

De rest kun je lezen op blog-art.nl

Labels: , ,


7:29 PM //
Share

Bah! Vies!




Je bent pas een schrijver als je een contract krijgt (aangeboden)en je daarna met de uitgever een boek maakt dat via allerlei promotiewegen in de boekwinkel komt te liggen.

Wie is het daarmee eens?

Als ik de gedachtengang heb van een uitgever dan denk ik geld. Welk verhaal maakt geld? Het boek van Sophie van der Stap, Het meisje met negen pruiken, maakte geld. Omdat het goed geschreven was? Het is een waargebeurd verhaal van iemand met een bruisend leven maar zij wordt ernstig ziek. Het verhaal maakt geld.

Eten, Bidden, Beminnen. Een prachtig geschreven boek van Elizabeth Gilbert, waargebeurd, mooie inspirerende reizen en herinneringen. Ik heb het gelezen en opgevreten. Wat men misschien niet weet is dat Elizabeth Gilbert deze reis kon maken met een 'advance'. Een voorschot. 'But I got that advance because this was my fourth book, and so I'd earned my way up over the years to that level of trust from my publisher.' De uitgever heeft zeer waarschijnlijk gedacht dat dit geld maakte. En hoe!

Hoe zit het dan met schrijvers die publiceren en geen bakken met geld verdienen? Is het wel zo lonend? Kan de schrijver zijn baan opzeggen (als vakkenvuller, loodgieter, programmeur, webdesigner of juffrouw op school) en fulltime schrijven? Hoe zit het met dat geld? Welke percentage gaat naar de schrijver en hoeveel gaat naar de uitgever, mediator?

Is het schrijversschap zo romantisch?

Nee! Je gaat toch niet zelf iets uitgeven? Dat zijn van die wanna-be's, van die ik-wil-ook-schrijven-maar-ik-word-afgewezen-bij-een-uitgever-die-werk-wilt-oppikken-dat-geld-oplevert. Jij kan misschien dan wel een beetje leuk schrijven, maar een verhaaltje maakt nog geen boek!

Hoeveel bandjes en muziekmakers maken een album in eigen beheer?

Boris mag dan in de media eigenwijs, arrogant en (daardoor) vervelend worden gevonden, maar deze meneer kiest zijn eigen route, wil niet gebukt gaan onder regeltjes die anderen (platenbazen) opleggen en gewoon muziek maken.

Ook Cloudmachine timmert aan de weg door het zelf te doen.

'Laat in gezelschap de naam Cloudmachine vallen en de kans is groot dat niemand weet waar je het over hebt. Toch bracht het Haarlems/Zandvoortse kwintet in maart al hun derde volledige studioalbum in eigen beheer uit.' -- muziek.nl

Dat een uitgever iets in je schrijven ziet, of muziek of wat dan ook is denk ik geen graadmeter om te denken dat je daarom goed gevonden wordt. Uitgevers zien geld. Labels zien geld. Ze kijken ook naar andere dingen dan naar wat je goed kan. Uiterlijkheden. Oppervlakkigheid. Het gaat vaak zelfs voorbij het talent dat je tentoonspreidt. Het zegt niets over de persoon die ook talent heeft maar niet met een uitgever of platenlabel spreekt. Uitgeven is ondernemen.

Ik geloof in geloven in wat je zelf kan. Kun je mooie designhoesjes maken? Do it yourself! Kun je mooie teksten maken? Do it yourself! Maak je prachtige muziek? Laat horen! Maar ga mij niet vertellen dat het maar bah!vies! is als je het zelf doet.

Leestips:
Je boek uitgeven in eigen beheer via aboutblank.nl
Do it Yourself.

Labels: ,


1:15 PM //
Share

jezelf promoten werkt alleen als je er zelf in gelooft.

woensdag 10 juni 2009



Labels: ,


8:44 PM //
Share

'Mag mijn oma ook komen?'

maandag 8 juni 2009





U vraagt, wij draaien. Via deze link kun je alle vragen stellen waar je nog nieuwsgierig naar bent en wat verheldering wenst over blog-art.

foto: bast.

Labels: ,


2:24 PM //
Share

Should I Stop Blogging?

zondag 7 juni 2009



Via via kwam ik terecht bij blogs waarbij de vraag gesteld werd wanneer het tijd is/wordt om te stoppen met bloggen. Veel bloggers die enthousiast begonnen jaren geleden zijn inmiddels ook alweer tijden gestopt. Wat houdt mij dan op de zogenaamde been?

Wanneer zou ik moeten stoppen met bloggen?

1) Welke doelen heeft dit blog? Bereik ik die doelen ook?
Het doel van mijn weblog is informatie geven, inspireren en delen. Ja, ik bereik die doelen zeker. (Dat kan ik peilen via reacties via blog, twitter en mail.)

2) Ben ik geinteresseerd in het onderwerp?
Ja, anders zou ik er niet over kunnen/willen bloggen.

3) Geeft het posten van berichten bevrediging?
Natuurlijk! Ik blog al zes jaar, zo goed als elke dag, dus het brengt me in iedergeval 'iets'!

4) Hoeveel posts schreef ik in de afgelopen maand?
49 posts.

5) Heb ik tijd genoeg om het blog te onderhouden?
Ja, voldoende. Er is altijd wel ergens tijd om iets in te plannen.

6) Leest iemand mijn blog?
Ja, gezien de statistieken en reacties wel.

7) Heb ik er voldoende tijd aan besteed?
Ook dat.

8) Zie ik mezelf nog steeds schrijven op dit blog over 18 maanden?
Ja, ik heb voldoende momenten om te delen.

9) Groeit de niche of verdwijnt die?
Groeit alleen maar.

10) Levert het blog iets op?
Ja, gedeelde informatie, zelfs werk, en soms zelfs samenwerkingsverbanden en netwerken.

11) Draagt het blog iets bij aan mijn 'profiel en expertise'?
Dit blog is daar juist onderdeel van.

12) Levert het blog nog andere dingen op?
Wat soms online gebeurt zorgt er ook weer voor dat het offline verder gaat. Het sociale netwerk is ook via weblog, twitter en flickr gegroeid.

13) Geeft het blog mij energie of zuigt het me leeg?
Het geeft me zeker energie. Ik kan spuien, delen, uitwisselen en inspireren. Als het me energie zou kosten zou het wel tijd worden om te stoppen.

14) Groeit het blogverkeer en bloginkomen of daalt het juist?
Blogverkeer is langzaam weer aan het groeien. Ligt ook heel erg aan het onderwerp wat ik aansnijd. Het verschilt ook per dag, per week, per maand. Pieken en dalen.

15) Voelen de lezers zich betrokken bij de inhoud van het blog?
Ik denk het wel.

16) Wat zeggen lezers, als ze commentaar geven op het blog?
Mijn reageerders zijn gedaald vergeleken met jaren geleden, maar wat lezers melden is inhoudelijk en diep. En daar kan ik in het algemeen wel veel mee.

17) Wat schrijven andere bloggers over mijn blog?
Dat zou ik niet weten.

18) Heb ik iets origineels en nuttigs te zeggen over het onderwerp?
Ik hoop dat alles dat ik op mijn blog plemp nuttig en vermakelijk, dan wel interessant is om te lezen. Welk onderwerp dan ook.

19) Wat zou ik nog meer kunnen doen met de tijd die ik besteed aan dit blog?
Meer en beter focussen op posts waar werk uit kan vloeien.

20) Welke impact zou stoppen met bloggen hebben op mij en mijn lezers?
Dat zouden deze lezers zelf moeten invullen en dat kan via de reactiemogelijkheid!:)

Labels: , ,


3:57 PM //
Share

Privacy ligt op straat?




Een hele tijd geleden berichtte ik hier al eens over. Dat als je een telefoonaansluiting neemt je de vraag wordt gesteld of je in het telefoonboek wilt of dat wilt dat je nummer prive blijft. Die keus heb je en krijg je. Hoe anders dat is met een domeinregistratie. En hoe privacy, na het vastleggen van een domeinnaam, gewoon op straat ligt.

internet ligt op straat.


SIDN is verantwoordelijk voor het stabiel functioneren en de ontwikkeling van het .nl-domein op het internet.

Veel internetgebruikers weten niet dat sowieso bij een .nl registratie volledige naam, adresgegevens en soms zelfs telefoonnummers en emailadres gevonden kunnen worden. Mocht je in de toekomst een .nl willen registreren, kun je via je hostingprovider informeren of zij de privegegevens overnemen.

Labels: , , ,


11:09 AM //
Share

Generation/Slash

woensdag 3 juni 2009



Slash of / heeft meerdere betekenissen:

* Schuine streep (/), (forward) slash, schrap, of Duitse komma; een leesteken en symbool in URL's en padnamen voor computerbestandssystemen


Focus en helderheid. Dat is belangrijk als je gebruik wilt maken van personal branding. Want waar kan men je voor vragen? Wat is je doelgroep? Wat zijn je specialiteiten?

Misschien wordt dit wel het woord van het jaar, of in iedergeval een weekwoord: de slash/slash.

Wat de slash generation doet is er meerdere carrieres/banen op na houden. Jij bent de vertegenwoordiger van multi-tasking en goed zijn in meerdere, diverse dingen. Je bent niet alleen maar een reisleidster maar ook een entertainer. Of model/actrice.

Toen ik zes jaar geleden zeker wist dat ik een eigen domeinnaam wilde, moest ik nog bedenken wat die naam dan zou worden. Door stom toeval, via een blogger die nu niet meer schrijft (jammer genoeg) op een Amsterdamse blogmeeting en zij me benaderde met de vraag: ' Ben jij Karin? Met-K?' Zo van: niet met een C maar met een K, toch? Wist ik het.

De K van Keerkracht/Kort/Krachtig/Kunstzinnig/Kreatief/Klein-maar-fijn/

Mijn dienst?

Projecten opstarten/ Project-Ideeenuitwerking/ Workshops:/Internet/Weblogs/ Creativiteit/ Evenementen/ Basisonderwijs/ Talentuitwerking/ Motiveren/ Tekstschrijven/

Mijn markt?

(Basis)scholen/Kunst&Cultuur/Cultuurinstellingen/ Volksuniversiteiten/

Mijn persoontje:

Mijn enthousiasme voor creatieve dingen, vooral over het gebruik en het nut van weblogs, is wat ik graag overbreng op anderen. Ik breng graag over op anderen wat er zo nuttig en leuk is aan webloggen en wat de meerwaarde is voor onderwijs en andere instellingen, maar natuurlijk ook voor prive-gebruik. Natuurlijk zou ik veel kunnen vertellen wat webloggen eigenlijk is. Daarnaast visualiseer ik snel hoe een idee groter kan worden en hoe ik het kan uitbouwen tot iets groters. Ik zie creatieve kansen waar anderen erin vastlopen. Ik verbind het liefst. En daarbij ben ik open en eerlijk in mijn contacten, durf vragen te stellen en ben doelgericht.
Ik werk het liefst op projectmatige basis, met een ideestructuur, een uitwerking en een eind. Ideetjes uitwerken doe ik graag met anderen. Ik geef tijdens de uitwerking graag 'het podium' aan de mensen die het moeten gaan doen. Ik ben een trotse zijlijnwerker, maar met een groot (eind)verantwoordelijkheidsgevoel. Zodra de bruggen gebouwd zijn is het weer tijd voor een nieuw uitdagend project.
Ik communiceer helder en duidelijk, ben consequent en zakelijk met afspraken maar met voldoende ruimte voor input. Vooral de input is wat de verbinding maakt en samenbrengt en waar ik mijn werkplezier uit haal. Waar ik goed in ben is op een creatieve manier bezig te zijn met scholieren zodat zij op een niet-schoolse manier toch leren.
Ik ben creatief met taal. Ik werk een idee; een verhaal, blogstukje, lied, script graag uit tot een geheel. Spelen met taal is boeiend voor mij omdat het uitdaagt om creatieve helderheid over te brengen naar anderen. Er zijn verschillende manieren om iets over te brengen. Wat dat betreft zou ik ook in de reclame kunnen werken.

Dit blogstukje naar aanleiding van dit artikel.
Leestip.

Labels: ,


10:40 AM //
Share

Onder het mom van: Kan een baby echt met je praten?

maandag 1 juni 2009



Hij zat in de wipper en ik minde heel even my own business. Baby's van een maandje of vier gaan de omgeving wat meer in zich opnemen, herkennen je en geven blijk van baby-interactie. Sommige mensen die (net) een baby hebben denken dat ze niets hoeven te zeggen als zij bezig zijn met hun baby. Zeggen dat je nu even zijn of haar uitgelekte poepluier gaat verschonen komt niet in hen op. Ze doen alle handelingen maar praten ondertussen nergens over.

Zo praat ik altijd tegen Baby. Over het weer, de treinreis, een goed boek. En als Baby ineens erg geconcentreerd naar een punt aan het staren is en tegelijkertijd zijn adem inhoudt, zeg ik: 'Zit je te poepen!' Dan moet Baby glimlachen en zie ik 'm bijna denken: 'Dan kan jij weer aan het werk.'

En experts zeggen ook dat praten tegen een baby heel goed is. Communicatie met de baby is goed omdat hij leert hoe je stem is zodat hij veiligheid en geborgenheid voelt.

De vraag is of Derek Ogilvie, die babyfluisteraar, hoort wat baby's willen. Ik kan me zo bedenken dat als een baby ergens in een kamer zijn ouders hoort ruziemaken dat hij inderdaad gaat huilen. Bepaalde klanken zullen inderdaad onheilspellend en naar klinken.

Meestal is het ook wat stagiaires moeten leren mochten zij stage gaan lopen bij een kinderdagverblijf. 'Praat tegen de baby. Het is geen ding.'

Vorige week zat Baby in de wipper boven op de tafel. Expres bovenop de tafel, want zou jij het leuk en gezellig vinden alleen maar tafelpoten en andere poten te zien? Bovenop de tafel kon Baby alles volgen. Hij genoot zichtbaar. Ik keek hem een keer lachend aan. Baby nam dit moment om in babytaal een conversatie met me aan te gaan. Doordat hij zulke serieuze blikken had en bleef kirren en vertellen, was ik een moment verwonderd. Baby was in gesprek met mij. Waarover wist ik niet, ik zei soms: 'Oh ja, joh' of 'Dat meen je niet', zeg!' Maar voor Baby was de interactie genoeg.

Labels: ,


10:46 AM //
Share

Maar wat is dan creatief?

donderdag 28 mei 2009



"Another word for creativity is courage" -- George Prince.

Als je creatief bent, kun je ongewone, originele beslissingen bedenken voor een vraagstuk. Als jij op school de opdracht krijgt: vouw een hoedje, zijn daar aan het eind van het lesuur tientallen verschillende hoedjes gevouwen. De meesten zullen op elkaar lijken. Er zullen ook uitzonderingen bij zijn.

Creativiteit heeft ook met lef te maken. 'Durf te onderscheiden.'
Kijk eens op straat. Hoe de mensen gekleed gaan. Daar zijn ook verschillen. Er zijn trendwatchers bezig om de nieuwste modeverschijnselen te spotten en dáár wordt vaak door ontwerpers een nieuwe kledinglijn van gemaakt. Door de mensen en de straat, hun ideeen en mix van creaties.

Creativiteit en fotografie. In een discussie vroeg iemand mij:

'Waarom zet je die voetjesfoto’s op flickr? Waarom sta je daar maar half op?'

nog steeds recht vooruit.


Half? Ik sta er bijna helemaal niet op.

Waarom dan?

Maar wat zegt het beeld je? Waaraan moet je denken? Waar was deze persoon op dat moment toen de foto genomen werd? Waarom droeg zij die paar schoenen? Hoe laat was het? Wat dacht zij? Was zij onderweg? Ze was vast onderweg. Of al bijna thuis?

Meer van dit blogstukje bij blog-art.nl

Labels: , , ,


11:13 AM //
Share

Datum = bekend!

woensdag 20 mei 2009





Het is een mooie datum om blog-art te laten zien, bedacht ik me, toen we naar huis fietsten na een middagje overleg met de direkteur van Theater aan het Spui in Den Haag. Nadat we nog een keer een ronde liepen in het foyer en andere plekken, visualiseerde ik al de mensen die rondliepen, de muziek op de achtergrond, de drankjes, de gezelligheid, de mix van kijken en doen en vooral de mooie dingen die te zien zouden zijn.

9 oktober 2009 is een mooie datum. Schrijf die datum op je memobord, in je agenda of kalender. Er zal een middag- en avondvullend programma te volgen zijn. Wil je meer informatie, kijk dan op de site, schrijf je in op de nieuwsbrief of mail: info@blog-art.nl

Labels: ,


9:33 AM //
Share

Weekwoord.

maandag 18 mei 2009



de·len deelde, h gedeeld 1 zo splitsen dat ieder zijn deel krijgt: eerlijk ~ 2 een aandeel krijgen in: ~ in de buit; in de vreugde ~ 3 (rekenk) een getal splitsen in zoveel delen als door een ander getal wordt uitgedrukt: 60 gedeeld door 6 is 10

Wat is het toch fijn om die ene taart helemaal alleen op te peuzelen. Acht partjes romige appeltaart met slagroom. Na een stuk opgegeten te hebben zit je maag al wat voller, maar je eet nog een stuk op, en je zit erna behoorlijk vol. Je zucht wat, kijkt om je heen en bemerkt dat de mensen om je heen stilzwijgend kijken naar je opgeblazen buik en uitdrukking op je gezicht dat je liever na een stuk taart gestopt was.

delen.


De voordelen van delen zijn:

Gezamelijke belangen, in vreugde delen, steun bieden, erover praten, kennis overdragen, verschillende invalshoeken bekijken en opnieuw leren.

Als je de twee mensen naast je ook een stuk appeltaart gegeven had, had je kunnen zien dat zij net zo smulden van de appeltaart als jij. Dat zij er opmerkingen over maakten naar jou en dat je voelde dat er een gezamelijke appeltaartmoment ontstaan was.

Doordat je deelt creeer je meer kansen, meer momenten en meer kennis.
Dus:

Labels: ,


8:30 AM //
Share

We all need

zondag 17 mei 2009



sharing is like applepie.
'

'so we all can have our cake.' -- laatste quote van kek. En blogstukje volgt morgen.

Labels: ,


9:21 PM //
Share

Sommige mensen vergeten je niet.

woensdag 13 mei 2009



'Ik ben je niet vergeten hoor. Je staat nog steeds in mijn in-inbox.'

-- een sparkandidate voor een werkgesprek via email.

Labels: ,


2:43 PM //
Share

De Ware Opruimtips. Deel 2.




En dan heb je eenmaal een keer een grote schoonmaak gehouden in je huis, hoe hou je het dan opgeruimd?

Hier een aantal tips om je huis/werkplek schoon te houden. Neem controle over je rommel.

1) Maak het een routine eens in de week, of wanneer je planning het aankan, om even dingen weg te werken zoals je vaste stapeltje post, papieren die in een map kunnen. Maak een stapeltje met:
-weggooien
-archiveren
-meteen doen
-toevoegen aan To-do-lijst.

Daarbij komt dan meteen het volgende:

2) Koop een aantal mappen, ordners en dozen om spullen netjes in te bewaren. Dat staat niet alleen netjes, maar als je iedere map indeelt en labelt, weet je ook meteen waar bepaalde spullen horen voor als je de volgende keer een opruimsessie hebt.

3) De opruimsessie hoeft niet een opeenstapeling te zijn van dingen die opgeruimd hoeven worden maar kies een ding uit wat je gaat doen; bijvoorbeeld je bureau, je kast of je slaapkamer. De volgende keer is weer iets anders aan de beurt.

4) Zet dingen die je nauwelijks gebruikt weg en laat de spullen die je intensief gebruikt staan.

En laat het nooit zo ver komen: KLIK! Speciaal voor de Oprah fans.

Labels:


9:51 AM //
Share

Simpel en klein maakt belangrijk en groot.

dinsdag 12 mei 2009



Laatst vroeg iemand zich af hoe we het toch deden? Dat Blog-Art? Het was boeiend en interessant. Sommigen twijfelden zelfs. Niet het event so to speak, maar alles eromheen; het zaadje dat schijnt te groeien tot een plantje.

Ik ga je vertellen hoe dat komt.

Het begint namelijk met een ideetje. Er vormt zich iets, een gedachte, een woord, een vloeisel, en dat moet op de een of andere manier naar buiten. Omdat het 'iets' daar te sterk voor is. Een soort van duwen tegen de binnenkant van je hersenpan dat een gesloten deur bevat die open moet.

street-art


En het ideetje vormt zich pas als je begint. Gewoon. Een voet voor de andere. Het mooie van deze wandelgang is dat de reis al begonnen is. Je loopt je weg al. Je weet alleen nog niet helemaal waar je naartoe gaat. Je weet alleen (als je vertrouwen hebt in jezelf) dat je er komt. Uiteindelijk. Want ook al weet je nog niet waar je naartoe gaat, het mooie van je wandelgang is dat ook al vind je halverwege dat rechtdoor niet de juiste weg is, je kunt de andere kant op. Dat kan. Dat mag. Die weg is totale vrijheid.

Jouw wandelgang.

In plaats van alles zelf willen doen, in de hand willen houden en controle willen, vraagt het plantje water uit verschillende gieters. Water is water, het maakt niet uit waarvandaan. Want samen sta je sterk. Je kunt ook verantwoordelijk blijven met hulp van anderen. Een roos is een roos, maar een boeketje is toch voller. En sociale media is dan niet uit te sluiten. Daar moet je het van hebben; dat is wat een zaadje laat groeien tot een plantje.

Maar alles valt of staat met vertrouwen. Vertrouwen in jezelf. Want een simpel idee kan alleen maar groot worden door blindelings vertrouwen in een goed einde; een uitstekend produkt.

En een idee is geen kant-en-klaar concept. Je mag stoeien, herschrijven, veranderen, hulp vragen en ontvangen.

Experience is the opposite of being creative. If you can prove you're right, you're set in concrete. You cannot move with the times or with other people. -- Paul Arden.

Labels: , ,


6:42 PM //
Share

De Ware Opruimtips. Deel 1.




'Het geeft wel een goed gevoel as het eenmaal gedaan is.' riep M gisterenavond toen we (voor de zoveelste keer) spullen beneden moesten neerzetten die opgehaald konden worden door de kringloop.

Het is steeds het begin. Het begin van willen opruimen waardoor men steeds uitstelt. Waardoor de rommel in een doos belandt en daardoor misschien wel even uit het zicht, maar nog steeds niet opgeruimd is.

Waarom heeft de een zo'n moeite met opruimen en de ander niet?

Ik geloof er heilig in dat rommel in je huis, rommel in je hoofd is. Dat het woordje 'rommel' niet altijd per definitie klopt, maar wel chaotische toestanden of warrigheid.

Rommelvalkuilen:

1) Geen tijd.

Tijd maak je. Geen tijd om op te ruimen is simpelweg een smoes. Tijd plan je in. Op een vrije dag kun je best een uurtje opruimen. Ook al is niet alles in een keer opgeruimd, je hebt een start gemaakt.

2) Door de bomen het bos niet meer zien.

'Waar moet ik beginnen?'

Gewoon. Je begint. Heb je een kast vol rommel? Een bureaula vol rommel? Papieren, memo's, dozen, waar begin je dan? Je pakt een vuilniszak, pakt de eerste de beste doos, maakt het open en gooit weg wat je niet meer nodig hebt.

3) Maar wat als ik het nog ooit nodig heb?

Vragen die je aan jezelf kunt stellen:

- Heb ik het object in de afgelopen drie maanden nodig gehad?
- Wist ik uberhaupt dat het er nog was?

Beantwoord je beide vragen met 'Nee'? Weg ermee!

4) Maar dat ene ding heb ik gekregen van ...!

Ja, dat is een lastige. Spullen die van waarde zijn. Alleen jij bepaalt waar je waarde aan hecht. Alleen vraag jezelf af of je iets behoudt omdat je er echt iets mee hebt (zodat je het ergens kunt neerzetten bijvoorbeeld) of omdat jij je schuldig voelt. Veel mensen behouden spullen onder het mom van waardehechting, maar durven het stiekem niet weg te doen uit angst dat er commentaar op komt.

5) Als het ergens in een doos zit in een kast heb ik er toch geen last van?

Vraag jezelf af: Waarom ligt het in een doos in een kast?

Binnenkort in Deel 2, handige tips om je huis/werkplek opgeruimd te houden.

Labels:


10:22 AM //
Share

Klein.

maandag 11 mei 2009



Je bent nog zo klein
kleine handen en kleine voeten.
Ik leer je nog maar pas kennen
en jij mij.

Je blaast bellen
trappelt met je voeten
en lacht als ik gekke gezichten maak.

Of luistert aandachtig
als ik tegen je praat.
alsof je helemaal volgen kan
wat ik zeg.

En vandaag is de eerste dag
dat ik op je passen mag.

Labels: ,


10:50 AM //
Share

Ochtend versus avond. Of er tussenin.

donderdag 7 mei 2009



Nooit had ik er ook maar heel even bij stilgestaan dat de tijdstippen waarop ik opstond, werkte en weer naar bed ging van grote invloed waren op mijn lijf, gemoedstoestand, etc. Toen ik sprak met G vroeg zij zich ook af wat beter bij me paste. Zoekende naar een andere, nieuwe invulling van werk, was dit blijkbaar ook een grote factor. Wat ben je? Een ochtend- of avond mens?

Ik dacht aan vroegere banen bij de buitenschoolse opvang. 's Middags pas starten om een uur of twee, overleggen, administratie doen en erna pas kinderen ophalen van school, hen vermaken tot zes uur en dan de boel afsluiten en naar huis. Dat ritme lag me. Was ik dan een avondmens?

Zo vaak lag ik op bepaalde avonden slapend op de bank. Werd ik wakker in een schemerige woonkamer met de afstandsbediening op de grond. Uit mijn handen gevallen omdat ik wegviel in een dromeloze slaap. Doodmoe van een lange dag werken. Half uitgeput. 'Toch niet normaal!' riep men weleens. Ik begon te merken dat ik op de dagen dat ik net na zessen in de ochtend opstond 's avonds in slaap viel. Dus geen ochtendmens?

Ik geloof echt dat kwaliteit van werk te maken heeft met het feit of je meer productief bent in de ochtend (zelfs middag) of avond. Mensen die 's morgens tot twaalf uur gapend achter hun pc zitten kunnen inderdaad een doorzakkertje gehad hebben de avond ervoor maar gros van de mensen kan er simpelweg niet tegen. Zij zullen waarschijnlijk het meest productief zijn als zij minimaal een uur langer hadden kunnen slapen en later waren gestart met werken.

Het zou ideaal zijn om te kiezen welke baan perfect paste bij je leefritme. Helaas is dat niet zo, tenzij je voor jezelf begint. :-)

test.
artikel 1.
artikel 2.

Labels: ,


9:53 AM //
Share

Mooie dag.

zaterdag 2 mei 2009



afscheid van het werk.


29 april 2009 was een mooie dag. 's Morgens samen met de kinderen van mijn groep een lekkere aardbeienkwarktaart gemaakt die we 's middags oppeuzelden. Na alle kaartjes, tekeningen, cadeautjes en ook wel wat tranen, kwamen de ouders op bezoek. Ik ben ontzettend verwend; zoveel bloemen, kaartjes, lekkere geurtjes, snoepjes en bedankjes. En ook toen ik 'thuis' kwam, donderdag de 30e, kwamen er nog onverwachte verrassingen. Het was een mooie dag die ik niet vergeten zal.

Labels: ,


9:36 AM //
Share

Personal Branding.

dinsdag 21 april 2009



Het boek Het Merk IK praat over branding. Een interessant gegeven, want hoe ben je een gegeven en een merk? Als ik aan personal branding denk, een merk zijn, dan denk ik meteen aan Madonna en Oprah Winfrey. Invloedrijke mensen met allerlei bedrijven en dingen die zij doen waarin zij uitblinken. De dingen die zij maken, creeren en uiteenzetten spreekt voor hen en hen alleen.


Wat is personal branding?
Branding voor jezelf maakt gebruik van dezelfde
wetmatigheden die ook gebruikt worden voor zakelijke merken. Het gaat erom:

Een sterk merk te laten ontstaan dat ervoor zorgt dat je geassocieerd
wordt met het juiste (je dienst of unieke meerwaarde),
Dat het volstrekt
duidelijk is waar je voor staat en
Dat je je bewust bent van de manier
waarop je communiceert en wat mensen van je te zien krijgen. -- lancelots.nl

Zijn er bloggers die aan personal branding doen? vroeg ik me af. En hoe doen ze dat precies? Waar halen zij hun persoonlijke branding vandaan en wat doen zij ermee?

Misschien is het wel zo dat mensen die actief bezig zijn met hun weblog aan personal branding doen zonder er zelf erg in te hebben. Sommige weblogs gaan steevast over een bepaald onderwerp, (ja, zelfs het onderwerp kinderen) of hun hobby, hun werk of hun passie. Hoe ver verwijderd ben je dan van personal branding en is personal branding niet (ook) een gevolg van een weblog bijhouden?

Het merk IK.
Wikipedia.


Labels: ,


2:25 PM //
Share

Wonderlijk.

maandag 20 april 2009



Toen E. (3jr.) vanmorgen meemocht met de drie plus groep, een groep voor bijna kleuters, schudde ze haar hoofd, en vertelde dat ze niet mee wilde.

'Waarom niet?' vroeg de leidster die de kinderen kwam ophalen.

'Ik wil bij Karin blijven.'

En ze ging naast me staan om haar woord kracht bij te zetten. De rest van de dag was ze veel in mijn buurt. Waren er af en toe glimlachjes en vertelde ik nog aan de drie plus leidster hoe vreemd dat was. Normaal gesproken wilde ze altijd mee met de andere groep. Stond ze te trappelen 's morgens vroeg. Maar niet vandaag.

Toen haar moeder haar kwam ophalen had de drie plus leidster het verhaal al verteld. Ik vroeg nog: 'Heb je het er thuis misschien over gehad, dat ik volgende week afscheid neem?' Moeder kon het zich niet echt herinneren, maar ik zou E. vandaag voor het laatst zien want volgende week waren ze met vakantie. Het overviel me een beetje. Ze liepen naar binnen om hun spullen en jas te pakken en kwamen weer naar buiten.

Ik gaf E. een dikke knuffel, wenste haar een fijne vakantie toe en schoot ineens vol. Waarop de moeder van E. volschoot en de moeder van T, die erbij stond. Mijn collega wreef over mijn schouder en pinkte ook een traantje weg.

Ik weet niet wat me overviel. Het plotselinge besef dat E. blijkbaar op de een of andere manier aanvoelde dat ze mij voor het laatst zou zien. Bij me wilde blijven. Eventjes.

Labels: , ,


9:01 PM //
Share

Motivatie en motiveren.

zaterdag 18 april 2009



'Ze stond daar maar. Met haar armen over elkaar heen. Zuchtte wat. Ging in discussie als er iets gevraagd werd. Ik kreeg de indruk dat ze gespannen was maar ook dat ze geen zin had. Hoe kan ik dan nog een gesprek met haar aanknopen over haar voortgang?'

mo·ti·va·tie de; v -s beweegreden, drijfveer

Laatst vroeg ik me af of er nog stagiaires waren die gemotiveerd waren over hun gekozen vak. De laatste keren dat ik stagiaires begeleid had was die motivatie namelijk ver te zoeken. Waar lag dat aan?

Hoe motiveer je mensen? Hoe raak je zelf ergens over gemotiveerd?
Als je het lastig vindt om te zoeken naar een doel; een reden om iets te starten en het af te maken, hoe vind je het dan?

Een doel bepalen:
1) Waar wil ik heen en hoe wil ik mijn werk inplannen? Wat is mijn wens?
2) Wat geeft mij energie, een fijn gevoel, en waar krijg ik inspiratie van?
3) Waar ben ik goed in, voel ik me goed bij? Waar krijg ik zelfvertrouwen van?

Ik denk dat iedereen droomt en wensen heeft. Tijdens je werk als receptioniste en telkens mensen doorverbindt droom je over een carriere als... projectleider van een museum. Maar, je hebt een huis en vast inkomen nodig, je hebt de juiste opleiding niet, en voor je het weet schuif je die wens, die droom, opzij. Wat nou als je op een dag iemand aan de telefoon hebt die je moet doorverbinden aan je baas die toevallig iets te maken heeft met een museum. Heeft iemand ooit bepaald dat je zijn of haar naam niet onthouden mag om later eens na te vragen of daar iets te vinden is? En nu komt het: Het is niet een kant en klare baan die je zoekt, het is een geopende deur waardoor je naar binnen kunt en kunt rondsnuffelen op zoek naar die wens.
Mensen denken snel in kant-en-klare ideeen. Ik deed dat ook. Als ik iets wilde gaan doen in die bepaalde branche, dan ging dat niet lukken want ik had geen ervaring en ik had al zeker niet de juiste scholing enzovoorts, enzovoorts. Dat zijn bekende de-motiverende gedachten die ervoor zorgen dat wensen geen kans hebben om te groeien. Een wens is geen kant-en-klaar 'ding'.

Het is een blik in je toekomst.

test jezelf.
enneagram.

Labels: ,


5:20 PM //

vrijdag 17 april 2009



Je kunt rechtdoor, of je kunt afslaan.
De keus is altijd aan jou.

mosaic4581218

Labels: ,


10:13 PM //

Het Onderwijs van de Toekomst.

donderdag 16 april 2009



Afgelopen week kreeg ik een email van iemand die werkzaam is in het ICT en Onderwijs. Of ik interesse had om met scholieren bezig te gaan met een project. Dinsdagochtend fietste ik naar de Haagse Bieb, nam daar een blocknote ter hand en wilde beginnen met vragen te formuleren. Ik zou haar namelijk even bellen. Prompt ging de telefoon. Mijn weblog sprak haar aan en de manier waarop ik bezig was met beeld.

Beelddenken. Beeld en Weblogs. Weblog als tool voor onderwijsthema's. Weblogs als verzamelplek en idee-uitwisseling. (En ook om de taal en sociale ontwikkeling te stimuleren.)

Het zette me aan het denken. Ik heb altijd geroepen dat het fenomeen weblog in het basis- en voortgezet onderwijs een heel effectief en groeiend middel kan zijn om te gebruiken met groepen kinderen. Het informatie vergaren, informatie bundelen en gebruiken en vastleggen via internetmogelijkheden is in deze tijd het ding.

Het weblog is daarbij een heel creatief en nieuw onderdeel in het hedendaagse onderwijs, denk ik zo. Waarom niet die informatie bundelen in een thema-weblog en gebruiken voor schoolprojecten? Gat in de onderwijsmarkt? Ik weet zeker dat het een bruikbare tool is! Ook is het zo dat leerlingen steeds meer zelfstandig bezig gaan met hun eigen leerprojecten. De leerkracht is nog steeds degene die kennis overbrengt, maar die kennis kan een leerling ook zelf opdoen door bezig te zijn op internet. Dit dan wel onder begeleiding van die leerkracht.

Ik had een idee, dat werkte ik uit op papier, wilde een tekstuele offerte maken en dat idee erin verwerken maar kwam er niet uit. Ook daarin ben ik dus een beelddenker, bedacht ik me. En wie zegt dat het altijd 'zo hoort'? Ik maakte een pdf presentatie van het idee met een offerte en verstuurde het gisterenavond laat.

Nu maar afwachten wat het bestuur ervan vindt.

Labels: ,


11:10 AM //

Ja, maar...

woensdag 15 april 2009



Als je echt gelooft dat iets gebeuren kan; iets goed (aan)voelt, dan zit het in je mogelijkheden om het waar te maken. Ook al kom je misschien (waarschijnlijk) in den beginne mensen tegen die bedenkelijk knikken en moeilijk kijken en dan zeggen:

' Ja, maar...'

Doordat een afspraak verviel konden wij van de organisatie van Blog-Art terecht bij de direkteur van Theater aan het Spui voor een gesprek. Bij de balie zat een aardige blonde gozer in een trendy slimfit die ons via een zijdeur naar een enorme draaitrap verwees naar boven, waar de direkteur ons opwachtte.

'Zo, snel geregeld he?'

We namen plaats in de retro stoelen en staken via een pdf presentatie van wal. Waarom was (is) blog-art zo belangrijk? Wat was het doel van blog-art? Hoe zagen wij het voor ons? In hoeverre konden wij publiek trekken? Het grappige was dat wij de standaard ja, maar beren op de weg meteen konden wegduwen. Het concept was (en nogmaals is) namelijk zo klaar als een klontje, en dat konden we heel goed overbrengen!

blog-art gaat het hier doen!


Het borrelde van binnen bij mij! Een soort van verliefdheidsgevoel maar nu dan ten opzichte van een steengoed idee, een bruikbaar concept en een enorm gevoel van trots. Na het kopje koffie, het enthousiasme en zeker ook wat tips om mee te nemen, schudden we elkaar de hand en besloten snel weer eens contact te hebben. Blog-Art heeft een enorme creatieve en inspiratievolle ruimte kunnen regelen voor creatieve bloggers die hun werk willen laten zien aan anderen!

Tralalaaah!


Theater aan het Spui.
Blog-Art.nl

Labels: ,


3:29 PM //

Blog-Art in Beeld.

dinsdag 14 april 2009




.

Labels: ,


10:29 PM //

Zo werkt het!




Ongeveer.

Het begint altijd met een gevoel; een idee. In mijn hoofd visualiseer ik het in plaatjes. Dat gaat vanzelf. Ik ben een beelddenker. Soms, bij een nieuw idee, zie ik het einddoel als kantenklaar plaatje en werk ik die hele weg terug naar het begin. Vaak ook in plaatjes.



Dit schijnt voor veel mensen heel anders te werken. De meeste mensen zien bij het horen van het woord BOOM het daadwerkelijke woord B O O M voor zich in plaats van het plaatje van een boom.(En ik word hierdoor erg nieuwsgierig hoe mijn lezers dit dan zien.)

Tijdens het geven van remedial teaching maakte ik veel gebruik van kaartjes met op de ene kant een tekening en op de andere kant het geschreven woord. Omdat die combinatie in het automatiseren werkte. Het associeren van het woord aan een plaatje leidde ertoe dat zij het makkelijker gingen onthouden.

Ik zou veel meer willen doen met beelddenken. Fotografie, woordfotografie en weblogs zouden daar heel goed bij passen.

Wikipedia.
Onderzoek.

Labels: ,


2:43 PM //

Eerste tekenles.

maandag 13 april 2009



Toen ik pas klaar was met mijn opleiding kreeg ik na een half jaartje soort van werkloos geweest te zijn een baan bij een basisschool als onderwijsassistente. Ik kreeg redelijk veel uren en was inzetbaar van groep 1 tot en met 8. Omdat (in kleine groepjes) lesgeven me natuurlijk afging werd ik vaker en vaker ingezet als vervangend leerkracht. Meestal werkzaam in groep 3 waar de kinderen leerden lezen en schrijven. Ook kreeg ik remedialteaching uren, dit tot ongenoegen van de parttime remedial teacher die haar taken moest verdelen. Het werd een uitdaging om kinderen met leerachterstand of andere leerproblemen te prikkelen tot prestatie. (Wat voor prestatie dan ook.)

Kinderen dingen leren, of het nu om lezen en schrijven gaat, sommen maken of tekenles, geeft (mij) een goed gevoel. Door mijn kennis en ervaring leren zij weer nieuwe dingen.

Vanochtend gaf ik P. tekenles. Omdat zij erom vroeg. Ik leerde haar hoe je een gezicht in een bepaalde verhouding moet tekenen. Ik heb zelf nooit deze foefjes gebruikt als ik portretten schetste of tekende, maar wist wel hoe het moest. Dit was het resultaat:

eerste tekenles.


getekend door: P. Raaphorst.

Labels: , ,


6:36 PM //

Een veeg inzicht.

zondag 12 april 2009



Er is weinig voor nodig om creativiteit te prikkelen. Creatieve kinderen zullen het zondermeer zelf (in)zien en minder creatieve kinderen zul je een handje kunnen helpen. Een tekenblaadje, een kwast en een likje verf. En dan een veeg.

Wat is dat?



Wat nu als je voelt dat je vastzit? Je denkt en denkt en er komen geen ideetjes, geen prikkels. De woorden, zinnen of plaatjes in je hoofd komen niet. Alsof er watten in je hoofd zitten. Vast en op een plaats.

Hier acht tips om je creativiteit op te krikken:

1) Beluister je favoriete CD.

Zet je CD op en ontvang de muziek; het ritme en de tekst. Sluit je ogen en visualiseer waar de tekst over gaat. Zie als het ware een videoclip in je hoofd voorbij gaan.

2) Neem een andere route of omweg naar je afspraak.

Telkens dezelfde weg rijden is saai en wordt normaal. Alles dat (onverwacht) anders is, is een kans op vernieuwing. Dus in plaats van steeds dezelfde weg te rijden, lopen, fietsen, neem eens die andere route. Zie wat er onderweg te zien is. Neem in je op.

3) Maak memotekeningen.


Ja, ken je die telefoongesprekken waarbij je met iemand praat die steeds in de herhaling valt zodat je als vanzelf met je pen zit te spelen en voor je het weet iets geks op je memoblaadje gepend hebt? Doe dat eens tussendoor, in je pauze, in een saai moment. En bekijk eens wat je gemaakt hebt.

4) Heb een gesprek met een kind.

Over niets kun je goed klessenbessen met een kind. Over de kat, een nieuwe broek of de kleur geel. Alles is anders belicht vanuit het perspectief van een kind.

5) Maak foto's van vanalles en nog wat.


Ga naar buiten en zet alles op de gevoelige plaat zodat je later terugziet wat je mooi vindt en wat niet. Misschien zul je in je niet-creatieve moment in het begin geen mooie plaatjes vinden, maar misschien ook weer wel.

6) Zet je wensen op papier.

Ik wens ... vul maar in. Je wensen zijn je dromen. Misschien gaat er iets borrelen daar diep vanuit je buik.

7) Schrijf de woorden op die in je opkomen.

Pak een pen en papier, ga rustig zitten en schrijf het woord op dat het allereerst in je gedachten opkomt. Je zult zien dat door het opschrijven van je eerste woord, meerdere woorden in je gedachten zullen komen.

8) Kunst is breed.


Als je door onzekerheden en angstideeen niet DOET, zul jij je creativiteit niet durven ontplooien. Kleine kinderen verven een paar vegen en vinden het heel mooi. Kunstenaars doen soms hetzelfde en noemen het kunst en verkopen het zelfs voor ontieglijk veel geld. Want als je je af durft te vragen: Wat is Kunst? Dan verbreedt vanzelf je horizon. Kunst is namelijk smaak. Kunst is breed.

Boektip.
Video.

Labels: ,


11:54 AM //

Want Inspiratie.

zaterdag 11 april 2009



Omdat het mij liet nadenken maar ook niet losliet, besloot ik het te bestuderen en te analyseren.

Want wat je niet kunt vangen, aanraken en kneden is energie.

Energie is sfeer, (buiten)gevoel en trillingen. Sommige trillingen gaan zo langzaam of zo snel dat je het nauwelijks of helemaal niet registreert. Energie is vrij van tijd en ruimte. Energie is nu, vroeger en toekomst.

Ik denk dat energie een voorbode is van inspiratie. Zonder de energie om je heen; het aanschouwen van creaties van anderen, het gevoel dat je krijgt als je wandelt, werkt of slaapt, DOET, kan inspiratie niet leven.



Inspiratie is naar mijn mening een samenvoeging van visualiseren, herinneringen opslaan en nadenken maar dan in een heel versneld tempo waarbij je het gevoel ineens kan hebben middenin de nacht wakker te worden en rechtop in je bed te zitten met het idee dat je NU dat idee gaat uitwerken. Het plotselinge, het weten dat het zo is, en dat je het zo gaat doen.

Eigenlijk wil ik er niet al te zweverig over doen, maar toch geloof ik dat niet iedereen het evengoed ontwikkelt heeft. Mensen die te druk leven, weinig tijd hebben voor zichzelf om even in stilte met zichzelf te leven, voelen, herinneren en visualiseren het niet. Ik denk namelijk dat iedereen inspiratievol kan leven. Inspiratie maakt creatiever, ruimdenkender en overstijgt grenzen.

Maar ja, het. Het 'iets' dat je dan ineens voelt bruisen als een bruistabletje; dat borrelt vanuit je buik en waarbij je een fijn gevoel krijgt, waardoor je weet dat als je het ideetje zo gaat aanpakken; zo gaat maken of zo gaat doen, dat is een ingeving, een zomaar helder moment. Energie. Het komt tot je als je even in een helder moment zit; totaal onbevangen en vrij van gedachten. Is dat ingegeven door daar ergens boven, middenin of vanuit jezelf? Daar mag je zelf je eigen inspiratievolle ideetjes over hebben.

Leestip .s.
Inspiratievolle quotes.
Wikipedia.


Labels: , , ,


12:45 PM //

Visualiseren.

dinsdag 7 april 2009



Gisteren bedachten collega en ik dat het erg lastig is om kinderen vanaf anderhalf tot drie jaar te vertellen wat er precies gaat gebeuren met die gekke leidster Karin. Kinderen van drie jaar kun je makkelijk vertellen dat ik ga verhuizen naar Verwegistan en dat het daarom moeilijk is om in het Gelderse te blijven werken. Dat die poco loco leidster nu dus haar spulletjes meeneemt en niet meer terugkomt. Helemaal niet meer. Maar hoe maak je zoiets duidelijk aan twee-jarigen? Wij dachten erover na.

Visualiseren.

We maakten op een groot vel papier een kleine flat en een grote flat. In het midden maakten we van karton een spoor met een echte trein erop. We plakten dit op de muur. Ook legden we wat verhuisdozen op de grond.

'Wie zit daar in de trein?' vroeg gisteren collega tijdens het kringgesprek. Ze wees naar mijn foto in het locomotiefje.

'De massieist.' riep T (2 jr.) heel nuchter.

Omdat het nog zo'n drie weken duurt voordat er een laatste dag is, met een heuse afscheidsreceptie en etentje met collega's, werken we ons er maar dus visualiserend naartoe. En herhalen, herhalen en herhalen.

En moet je uberhaupt wel iets vertellen? Kinderen snappen toch lang niet alles; het gaat toch allemaal langs hen heen? Nou nee, kinderen snappen veel meer dan je denkt en ook kwesties als afscheid nemen is ook voor zulke kleintjes belangrijk, mits het op een speelse manier gebracht wordt.

Labels: ,


2:03 PM //

Verdienen met bloggen?




Het zou helemaal fantastisch zijn als je met je weblog, waar je elke dag een stukje zou tiepen over je werk, je doelen en je streven, een aardig zakcentje zou kunnen verdienen.

Naast de verkoop van je eigen merchandise via allerlei online verkoopsites zou je adverteerders kunnen charteren die je een (maandelijkse) vergoeding zouden geven in ruil voor hun advertentie prominent op je weblog.

Makkelijk verdiend. Toch?

De laatste tijd dacht ik er regelmatig aan; wat zou ervoor nodig zijn om mijn weblog onder de aandacht te brengen van bedrijven die zouden willen adverteren. Wat zou ervoor nodig zijn om mijn weblog te laten verdienen wat het zou moeten verdienen?

Het is een beetje gek, maar ik kreeg vandaag een email van een bedrijf dat wil praten over deze mogelijkheid. Ik zeg geen 'ja' en ik zeg geen 'nee'. Want mijn voorwaarde is ten alle tijden:

Als het bij mij en mijn weblog past, dan is het goed. Past het niet, dan past het niet.


Leestip.

Labels: ,


9:31 AM //

Voor Jan Doedelzak.

dinsdag 31 maart 2009



Mijn manier van dingen doen is lijstjes maken, in mijn agenda, via gele memoblaadjes of op de hand geschreven, en als ik een ding afheb, streep ik het weg. Het is een kick om veel dingen te moeten doen op een dag en alles weg te strepen. Maar dat terzijde.

Want terzijde moest ik vandaag (naast het terugbrengen van kleding die niet paste) naar het gemeentehuis om een verklaring te regelen Omtrent Gedrag. Naast het feit dat ik me bijna een halve crimineel voelde, moest ik ongeveer drie kwartier wachten. Het was niet eens zo druk maar er waren blijkbaar mensen die een nummertje getrokken hadden en weer naar buiten waren gewandeld.

Nummer 015 balie 7. Ik was aan de beurt.

Ze bekeek de formulieren. Fronste haar wenkbrauwen en schudde haar hoofd.

'Ze hebben het niet helemaal volledig ingevuld, mevrouw.'

Ik keek haar een beetje glazig aan. Mijn ene lens zat niet helemaal goed en met cylinders in je lens kijk je dan niet bepaald helder uit je doppen.

'Je hebt voor niets hier moeten wachten want zij zullen het opnieuw moeten invullen en naar je toesturen.'

Ik snapte het. Ik kon dus niet afstrepen in mijn agenda dat ik die formulieren geregeld had. Ik zuchtte een beetje, trok mijn jas glad en stond weer op.

'We hebben in iedergeval mooi weer.' mompelde ik toen ik door de draaideur naar buiten liep.

Labels: ,


2:20 PM //

Naar aanleiding van een blogstukje op Mindz:






gurdonark - Maandag 30 maart 2009 - 23:21


Een sociaal netwerk is als een telefoon. Als u stil blijft, antwoordt niemand.

Labels: , ,


9:40 AM //

All Gone Quiet.Deel 2.

zondag 29 maart 2009



all gone quiet.

Labels: , , ,


11:09 AM //

Witte Koord Borrels enzo.

zaterdag 28 maart 2009



Het duurde even maar dan had je ook wat. M, een van de twee tekstschrijvers, riep nog net voor het nieuwe jaar dat het misschien wel een leuk idee was om de samenwerking van Witte Koord eens te vieren. Het was best een totstandkoming met leuke, verrassende wending waardoor samenwerking een doel was maar ook een goed eindresultaat opleverde.

De twee
tekstschrijvers die soms letterlijk de juiste puntjes op de i zetten, de op het oog simpele maar daardoor zeer krachtige tekeningen van de tekenaarster en M en ik zaten vanmiddag bij elkaar om eens na te keuvelen over Witte Koord en dergelijke. Maar ook over hoe webloggen van zoveel invloed kan zijn en hoe die verbindingen echt werken. Vooral als je meer zou willen doen met je vrije tijds werkzaamheden op creatief gebied. Zo vloeiden er tips en adviezen over de houten tafel en bespraken we allerlei mogelijkheden om op soms veel makkelijkere manieren een opdracht te doen.

witte koord borrel.


Toch werkt het zo: als je veel tijd besteed aan het vertellen over wat je doet, waarom je het doet, met hoeveel plezier je het doet en wat ermee gebeurt komt het uiteindelijk weer bij je terug. Wat dan precies? Jouw invulling van wat je ermee bereiken wilt. Het komt altijd weer bij je terug. ...

Labels: , , ,


10:48 PM //

Stemmen.

vrijdag 27 maart 2009



Een stem is een mooi en bijzonder iets. Het heeft een bepaalde lading, het vibreert, het geeft stemming weer. Het is hard, zacht, fluisterend, met kracht, kwetsbaar of bedeesd.

Omdat Witte Koord
de komende maanden stemopnames gaat doen, met hele leuke en enthousiaste mensen, zoals Rutger, Inge, Mike en Saar maar ook non bloggers die graag een bijdrage willen leveren, zal ik daar meer over gaan bloggen.

Ik heb het idee dat dit luisterboek ontzettend mooi gaat worden, omdat het een samenwerkingsproces is met vrijwilligers die in deze samenwerking een blijvend product zullen maken waar hart en ziel in zal zitten.

Ik ben een bietje trots.

Labels: , ,


7:54 PM //

En als je het zelf mag regelen?

donderdag 26 maart 2009



Die klantvriendelijkheid was precies wat mij uiteindelijk opbrak. Die vaste baan, ja, daar zitten zoveel goede (zekere) kanten aan, maar ik stond weleens iets te verkondigen waar mijn hart zich (later) van liet horen. Alsof het op mijn schouder meeademde en me influisterde dat het niet helemaal oke was wat ik daar nu zei.

Voor een bedrijf moet je soms weleens. Je moet soms dingen zeggen waar je zelf niet perse gelukkiger van wordt. Waar je misschien zelfs wel gewetenswroeging van krijgt of gewoon een naar gevoel aan overhoudt. Omdat je verkondigt dat een bepaald beleid zo werkt en jij ernaar te handelen hebt en je niet altijd maar mag zeggen wat je er zelf van vindt. Soms ben je het namelijk volledig eens met de andere partij, maar mag je het niet hardop zeggen. Dat vreet aan je.

Labels: ,


6:15 PM //

Klantvriendelijkheid.

woensdag 25 maart 2009



Verkopers doen het. Kappers en restaurantpersoneel doen het. Hotelmensen. Ik doe het ook. Met een vriendelijke lach elke dag weer mensen (ouders) te woord staan, begripvol knikken en incasseren. Als er mensen (ouders) strontvervelend en zelfs brutaal zijn blijf je vastberaden glimlachen en knik je en ben je ten alle tijden netjes en beleefd.

Soms zou ik ze wel wat. Die strontvervelende, veeleisende, zeurende en piepende ouders. Die ouders die hun kind helemaal het einde vinden zodat alles ervoor moet wijken, ook al hebben ze met hun volle verstand gekozen voor de kinderopvang en wat daarbij hoort. Van die ouders die niet inzien dat wij hun kind altijd proberen te helpen in hun ontwikkeling en adviezen en tips geven waar nodig.

Soms zou ik ze wel wat willen aandoen. Die ouders die zo overbezorgd zijn dat ze tien keer op een dag bellen om te vragen of Pietje zijn capuchonnetje op heeft als hij naar buiten gaat. Van die ouders die hun kind eigenlijk niet smerig willen zien als zij hun kind komen ophalen en dan bemerken dat hun kind een paar knieplekken heeft van het kruipen en vallen. (Ja, ook kinderen vallen weleens, ook bij het kinderdagverblijf.) Van die ouders die helemaal over de pis raken als Klaasje een hoestje en een kuchje heeft gekregen en dat het vast wel van het kinderdagverblijf moet komen 'want vanmorgen had ie dat nog niet.' Van die ouders die hun kind op hun tweede leeftijd nog stug aan de Olvaritpotjes houden omdat hij anders de hele boel bij elkaar krijst en dus geen vast fruit lust en andere dingen.

Soms zou ik die ouders bij hun schouders willen pakken om hen eens stevig door elkaar te schudden. Als je er niet helemaal achterstaat dat je kind bij het kinderdagverblijf is, als je moeilijk kunt loslaten, als je bang bent dat je kind zo snel groot wordt, als je opmerkt dat je zoveel mist, kies dan voor iets anders!

Labels: ,


10:03 PM //

Tag Clouds.




Naast het feit dat je een tagcloud heel slim en nuttig kunt gebruiken voor je weblog om snel en efficient mensen te loeren naar (eerdere) artikelen op je blog, vind ik het ook een vorm van letterkunst. ...

KLIK!mooismagazine.nlikkeWitte Koord/Vertrekhal.
het boekCV.a House is not a Home #2.all the noises.
picspicswerkjun 08 -GRIJS!WIT!RSS.GRIJS!
weekwoordWitte Koord/Vertrekhal.hartopstraat.
a House is not a Home #2.KLIK!


Via deze link.

Labels:


8:52 PM //

In between werkgesprekken, opruimen en de H&M.

dinsdag 24 maart 2009



Ik had mijn fiets netjes in een fietsenrek gezet voordat ik met de trein naar Den Bosch tufte om eens te spreken met iemand die wel wat zag in een soort van toekomstige samenwerking, mits het idee dat hij had uitgewerkt kon worden tot een bruikbaar en productief idee.

Toen ik klaar was met de werkluns, besloot ik mezelf te verwennen met mooie paarse pumps die ik die week ervoor al gezien had en niet meer uit mijn hoofd kreeg. Vrouwen met een ietwat schoenentic herkennen zichzelf er vast in. En toen besloot ik ook nog dat bij die paarse pumps ook een nieuwe (zomer)jeans paste met daarop een antracietkleurige tuniek en ook nog een mooi mosterdkleurig t-shirt en, en, en ...

Dus liep ik, terug in mijn woonplaats, telefonerend met mijn potentiele nieuwe opdracht, voorbij mijn fiets en liep zo naar huis. Maar omdat ik toch nog naar het postkantoor moest om ziedend te zijn over dat pakketje dat wel/niet afgeleverd was, ging ik maar weer op pad.

Anyhoo, ik kreeg een telefoonnummer van de klacht ntenservice en moest daar maar een klacht indienen. Het was verder wel erg schandalig, en nee, het kon echt niet. Ik draaide mijn ogen wat verder rond in mijn oogkassen voordat ik het pand verliet. Op weg naar mijn fiets. Die nog steeds bij het station op slot stond.

En waar was mijn fietssleutel ook alweer?

Labels: ,


5:04 PM //

Soms he ... (deel 2.)

maandag 23 maart 2009



Soms gaat ineens 's avonds de deurbel en staat bovenbuurman voor de deur. Met een pakketje.

'Weet je waar het lag?'

Nee, dat wist ik niet. Als ik het wist, had ik het zelf gevonden en meegenomen.

'Hij lag onder de trap in het hoekje.'

Welke TNT oetlul haalde het in zijn holle kop om een pakketje onderaan de trap te verstoppen in de hoop dat de eigenaresse het wel zou vinden en de rest niet!

'Be-la-che-lijk!' riep ik uit.


ik lees nu.

Het merk IK.
TalentBranding voor een succesvolle carri?re.


Dat vond bovenbuurman ook. Maar, ik had het boek nu toch gekregen. Dat was toch wel fijn. Heel fijn. Toch bleef ik ziedend. Ziedend! Hij vond ook dat ik toch maar even morgen naar het postkantoor moest om een stevige klacht in te dienen, of in iedergeval een flinke ziedende sneer over die toonbalk te smijten. En dat ging ik ook doen, daar hoefde bovenbuurman zich geen enkele zorgen over te maken.

Labels: , ,


10:10 PM //

Wat die kleintjes allemaal zeggen,




stop ik nu op de een of andere manier dubbel en dwars in mijn oren.

L. (2,5 jr) laat een boer terwijl ze macaroni eet. 'Oh Oh! Ik laat een broertje!'

Labels:


7:17 PM //

Onderhandelen.

zondag 22 maart 2009



Wellicht heb ik zeer binnenkort voor mijn eigen bedrijf een eerste vaste opdracht binnen. Het klikte goed met de ander, het doel waarover gesproken werd was hetzelfde en het zou voor iedereen betekenen dat de ander ermee geholpen zou zijn. Het spannende is nu alleen de onderhandelingsfase.

Vroeger zou ik dit dus niet of nauwelijks gekund hebben. Niet eens gewild! Want in feite discussieer je over wat jij waard bent. Als je niet of nauwelijks weet van jezelf wat je waard bent, kun je dus moeilijk onderhandelen over geldzaken en extra bijkomstigheden.

Ik werd gisteren gebeld terwijl ik zat te relaxen op het Scheveningse strand. We bespraken hoe goed het voelt, die samenwerking, en dat het wat hen betrof zeker doorgang zou vinden. Ik vertelde hetzelfde, maar moest wel reeel zijn. Ik gaf aan op welke fronten erover gesproken zou moeten worden, waardoor degene aan de andere kant van de lijn even stilletjes was.

Vroeger zou ik me schuldig gevoeld hebben. Zou ik gedaan hebben wat de ander voorgesteld had. Zou ik me ontevreden gevoeld hebben omdat ik iets had afgesproken waar ik het,diep van binnen, niet mee eens was. Was het een soort van niet-opkomen-voor-mezelf. Niet (voldoende) weten wat ik waard zou zijn.Ik ben gegroeid.

Labels: ,


11:02 AM //

De paraplu. Deel 2.

vrijdag 20 maart 2009



Toen ik afgelopen week een werkafspraak had met een persoon met veel gevoel voor andermans talent uitdiepen, beschreef ze de paraplu als het afdakje van alle inspiratie en talenten die iemand bezit. Bij elkaar gehouden door de paraplu. Beschermd en bijeen.

Toen ik later het blogstukje las van de bloggers die via blog-art uitlegden wat voor hen de meerwaarde was van een weblog bijhouden, dacht ik weer aan die paraplu.

Wat is de meerwaarde van een weblog voor mij?

1) Ventileren met als doel meer mensen bereiken waarmee interactie ontstaat.

Begonnen in 2003 was mijn eerste doel schrijven en online zetten zodat anderen het misschien wel konden waarderen en wilden blijven lezen. Nadat ik een commenttool erop gezet had kwamen de reacties. Men zegt soms: 'daar gaat het niet om' maar dat is voor mij wel degelijk belangrijk. Het is fijn om (kritische) feedback te krijgen, om te lezen of het een ander raakt, aan het lachen maakt of laat nadenken. Ik schrijf voor mezelf, maar zeker ook voor de ander.

2) Ervaringen delen met als doel verbindingen leggen en een groter publiek bereiken.

Doordat je schrijft wat je meemaakt, denkt of waarover je vragen stelt, komt er in de lezer ook wat los. Wat losmaakt en gedeeld wordt is waardevol. Het verbindt en reikt verder dan je voor mogelijk houdt. Soms reikt het zo ver dat je er veel meer uithaalt dan je in eerste instantie dacht.

3) Werk etaleren met als doel laten zien wie ik ben en wat ik voor een ander eventueel betekenen kan.

Een weblog kan een hulpmiddel zijn als je wilt laten zien wat je kunt. Zeker als je daar je beroep van hebt gemaakt. Internet is een machtig middel; het laat zien, reikt ver en verbindt. Het is in feite je visitekaartje. Als je (even) niet in staat bent persoonlijk iemand's hand te schudden en te vertellen wie je bent, dan is er altijd nog je weblog. Kijk, dit ben ik, en dit is wat ik doe en wat ik allemaal kan. Kijk rond, stel vragen en vermaak jezelf.

4) Persoonlijk tintje toevoegen op een anders meer zakelijker en afstandelijker blog.

Omdat een weblog toch persoonlijk is, ook al heb je het (soms) over zakelijke dingen, je legt jezelf erin. In elk stukje zit een beetje 'ik'. En juist dat beetje 'ik' maakt het webloggen in alle facetten aantrekkelijk, waardevol en zelfs nuttig.

Labels: , ,


11:02 AM //

De paraplu.

dinsdag 17 maart 2009



Tijdens het inspirerende werkgesprek viel het woordje paraplu. Dat mijn werkveld zich vooral toespitst op bruggen bouwen en verbindingen leggen. Dat ik in de koepel van de paraplu naar beneden kan kijken naar de uiteinden en de verbindingen kan samen zien vallen. Dat er in die paraplu gedachtenstromingen en ideeen hangen die nuttig kunnen zijn voor anderen.

de paraplu.


Dat de paraplu beschermt en geloofwaardig is omdat ik erin geloof. Dat daardoor alles mogelijk is. Omdat ik het zie.

Labels: , , ,


1:15 PM //

Right Brain vs Left Brain.

donderdag 12 maart 2009



The Brain Type Test will determine which half is your dominant half, and to what degree. The test consists of 54 questions and may be completed in about 10 minutes.

My left brain vs right brain:
47% 53%


You are more right-brained than left-brained. The right side of your brain controls the left side of your body. In addition to being known as right-brained, you are also known as a creative thinker who uses feeling and intuition to gather information. You retain this information through the use of images and patterns. You are able to visualize the "whole" picture first, and then work backwards to put the pieces together to create the "whole" picture. Your thought process can appear quite illogical and meandering. The problem-solving techniques that you use involve free association, which is often very innovative and creative. The routes taken to arrive at your conclusions are completely opposite to what a left-brained person would be accustomed. You probably find it easy to express yourself using art, dance, or music. Some occupations usually held by a right-brained person are forest ranger, athlete, beautician, actor/actress, craftsman, and artist.

doe de test!

Labels: ,


8:56 PM //

Copywrite write.

woensdag 11 maart 2009



Een tijd geleden kreeg ik een email van een Belgisch bedrijf dat een freelance copywriter nodig had voor her en der wat opdrachten. Zij belde mij 's avonds op, had veel lovende woorden over mijn weblog en stak kweet-niet-hoeveel veren in m'n reet.

Natuurlijk wilde ik wel van-dienst-zijn. Ik vroeg naar de opdracht en wanneer het af moest en wat ik daarvoor betaald zou krijgen. Ze wist het mooi te verwoorden maar uiteindelijk betekende het dat ik voor een website en brochure een pakkende tekst moest schrijven voor ... een bandenspecialist.

Hmm, kon ik dat? Er roetsjten woorden door mijn pan als: 'anti-slib' en dergelijke. Nee, de vraag was: wilde ik dat? Ik was geen bandenspecialist en als iemand mijn weblog goed leest zou diegene denken dat ik er misschien eerder een poetisch prutje van zou maken.

De weg, het asfalt
de bochten genomen
weerbaar en sterk
door weer en wind
ongeremd, krachtig
dat is ...


Zoiets dus.

Anyhoo, ik zou het heel erg uitdagend en leuk vinden teksten te maken of te redigeren voor websites, flyers, brochures, brieven, visitekaartjes, reclame-teksten, slogans etcetera. Dat dan weer wel.

Labels: ,


5:31 PM //

Witte Koord Beluistering.

dinsdag 10 maart 2009



Witte Koord.


'Langs tapasbars,
speelgoedzaken,
souvenirwinkels,
zocht ik naar Verblijf.'

KLIK!

Labels: , ,


2:25 PM //

A House Is Not A Home. Deel 2.

vrijdag 6 maart 2009



Je kunt overal een thuis maken. Thuis is een breed en grensverleggend begrip alleen zal gevoel altijd vertellen wat thuis is en wat niet.

Sometimes A Home is Everywhere.


Soms voel je ook een tijdelijk thuis. Op het strand terwijl je een goed gesprek voert, op het vertrekpunt van A naar B of tijdens je vakantie in een land waarvan je meer wilt zien. Of de slof die je jaren om je voeten draagt totdat de gaten erin gevallen zijn. Misschien is het je levensreis; zoeken naar je innerlijke huis. Het huis waar je altijd jezelf kunt zijn.

De slof van Jorinde.


Vijf foto's van mij zijn te zien bij de foto-expo die gekoppeld is aan de dansvoorstelling A House Is Not A Home #2, geproduceerd door Jorinde Kuiper, in Theater aan 't Spui in Den Haag die 7 maart in premiere gaat. Aanrader.

A House Is Not A Home. #2.


Meer foto's hier.

Labels: , , , ,


10:12 PM //

Creatief denken.

donderdag 5 maart 2009



Voor een thema tijdens mijn werk bij het kinderdagverblijf was ik mede verantwoordelijk voor de organisatie en uitwerking ervan. Daar was ik ook helemaal in mijn element; je moest me lekker ideetjes laten uitwerken en realiseren. Op zulke momenten voelde ik mezelf alleen maar groeien. Groeien in mijn kracht, mijn 'ik' en mijn zelfvertrouwen.

Er zijn vele momenten geweest dat ik vol enthousiasme vertelde over een idee waar zoveel fantasie bij kwam kijken dat het voor een ander totaal ver-van-zijn/haar-bed bleek. Het voelde in zo'n gesprek ook als een blokkade; ik zag het helemaal voor me en kon het nauwelijks bevatten dat een ander dat niet zag!

Ik was verantwoordelijk voor de aankleding van een thematafel in de hal van het kinderdagverblijf. Althans, ik maakte mezelf verantwoordelijk; er werd geen sodemieter aan ruimtelijke creativiteit gedaan door andere collegae. Het thema zomer was in volle opbouw en ik had een echt strand gemaakt op een tafel met bootjes die de kinderen zelf geplakt en gevouwen hadden. Ook een heuse vuurtoren schitterde aan de rand van het water. In mijn wilde creativiteit en onvermoeibare fantasie pakte ik een hoopje luiers uit de kast, maakte er soort van proppen van en bond er een touwtje aan vast, klaar om op te hangen.

'Wat ga jij nou doen?' riep een collega die door de gang liep op weg naar de keuken.
'Ik hang wolken op!' DUHUH!
Collega bekeek een moment het plafond waar de touwtjes naar beneden bengelden waaraan dikke proppen luiers hingen.
'Je gaat wel ver he?' zei ze ietwat afkeurend.

Op dat moment begreep ik het. Er zijn creatieve denkers en ontzettende niet creatieve denkers op deze aardkloot.

Labels: ,


4:45 PM //

Hoe verbindingen tot verbindingen leiden.

woensdag 4 maart 2009



Soms loop je ergens, ben je ergens waardoor je meteen een gevoel hebt dat je er 'iets mee moet'. Zo liep ik dik een maand geleden op weg naar een afspraak langs een atelier. Het was een bonte bedoeling van paarsige dingen en kunst in de etalage en aan de muren binnen. Ik wist niet precies wat het atelier was, met welk doel het werkte maar ik ging naar huis en moest er iets mee. Ik zocht op internet en raakte enthousiast.

Ik schreef een mailtje waar ik niets op terugkreeg. In eerste instantie dacht ik: 'ze zullen wel geen interesse hebben' totdat ik vorige week ineens wel (positieve) reactie kreeg.

Van tevoren was ik nerveuzig. Hoe pakte ik het nou goed aan? Wat was nu precies mijn plan en wat wilde ik nou? Soms is een gevoel gewoon niet of nauwelijks uit te leggen. Was het stom om met een gevoel binnen te wandelen en maar te zien? Was het 'onzakelijk' en 'niet concreet'? Mensen willen per slot van rekening toch concrete dingen horen en zien anders zou je misschien hun kostbare tijd verdoen?

Ik kan alleen mezelf zijn hierin, bedacht ik me. Ik ben van het gevoel. Soms ben ik geneigd dat gevoel te vergeten maar gelukkig vaar ik op een bootje met een eigen koers en met mijn eigen kompas. Ik ben de enige die aanvoelt wat oke is en wat niet. Waar ik verder mee kan of niet.

werkafspraak.


En zo stak ik ook van wal. En dat is hoe ik werk. En daar komen mooie gesprekken uit voort met interessante mensen die ook weer verbindingen leggen. Ik ben een stap verder.

Labels: ,


4:42 PM //

Linkedin?

donderdag 26 februari 2009



Laatst legde ik in een discussie uit dat ik linkedin niet zo goed snapte. Het is een netwerk van beroepsmensen die bezig zijn op internet op allerlei vlak en elkaar toevoegen maar vervolgens hoor en zie je niets meer. Dat ik twitter wat netwerken betreft veel efficienter vind dan een linkedin, waarvan je wel zou denken dat het wat netwerken betreft meer van invloed zou zijn.

De beroepsmensen op linkedin staan compleet met naam, bedrijfsinfo en werkervaring op een internetpagina waardoor anderen die op zoek zijn naar partners, informatie of collega's meer zicht hebben op wat er in hun netwerk gebeurt. Maar ik vraag me af hoe efficient linkedin is. Wie heeft via linkedin een mail gekregen met de vraag om eens te sparren? Wie heeft via linkedin een opening gemaakt of gekregen om iets (meer) te gaan doen met een project? En hoe efficient werkt de interactie op linkedin? Want ik mis die interactie dus.

Vanmorgen kreeg ik een email afkomstig via linkedin. Van iemand die me volgen wilde omdat ik bezig ben met KinderKunst projecten op te starten. Mijn wenkbrauwen vlogen even omhoog. Uit verbazing ja, want werkt linkedin misschien dan toch?

Mijn linkedin Dinges.

Labels: ,


6:23 PM //

Mijn Mission Statement.

dinsdag 24 februari 2009



Ik zat tegenover die man bij de kamer van koophandel en moest vertellen wat mijn bedrijf was. Wat was het? Wat betekende het en wat wilde ik ermee? Daar vroeg ie me wat.

Want ik doe zoveel, dacht ik.


ik ben hier. dus.



MET-K.COM is project organisatie voor kunst&cultuur,
maatschappij en internet.



Volgende week heb ik een informatief gesprek met mensen die geinteresseerd zijn in een idee voor een project. Als ik mijn doel nastreef zal het een KinderKunst Project worden met een zeer maatschappelijk tintje. Ik heb twee verbindingen nodig. Ik verbind die twee zodat zij samen iets moois op gang kunnen brengen met als gevolg dat meerdere mensen zien en voelen wat die gezamelijke verbindingen doen en uitstralen. Deze verbindingen zijn naar de buitenwereld geen voor de hand liggende draadjes.

En dat is wat ik doe. En daar ben ik goed in. Ik verbind.

Labels: , , ,


9:44 PM //

What you SHOULD have said.

donderdag 19 februari 2009



Bejegen goede mensen goed. Bejegen niet-goede
mensen eveneens goed. Dat is hoe goedheid ontstaat. --Lao Tse


In verband met afscheid nemen en wat belangrijk is als je afscheid neemt, is het terugkijken naar de afgelopen jaren en de leuke dingen iets om me te herinneren en te koesteren, maar heb ik ook de mindere leuke dingen te herinneren. Wat doe ik daarmee? Werk en mobbing bijvoorbeeld.

Herken je die momenten in je leven dat mensen je zulke lelijke dingen mee te delen hebben dat je op het eerste ogenblik staat te knipperen met je ogen en je mond aanvoelt als een lap zeem? En dat je uren later, thuis op de bank, bedenkt dat je DAT had moeten zeggen? ...

'Ex twee collegae,

Ik had het toen moeten zien. Dat waar ik op afgerekend ben eigenlijk kenmerken waren van goed functioneren. Dat ik telkens de afwasmachine uitruimde was natuurlijk een godsschande, maar als jullie die afwasmachine niet uitruimden, bleef de afwas staan.

Ook had ik toen moeten inzien dat aandacht en liefde voor de kinderen in de groep een manipulerende techniek was de kinderen voor mij te winnen zodat ook de ouders het liefst met mij een gesprek aanknoopten in plaats van met jullie.

Ik had natuurlijk ook nooit of te nimmer de groep uit moeten lopen op momenten dat ik nodig naar het toilet moest. Het was ontzettend onnadenkend van me om juist op die momenten de deur achter me te sluiten om naar de overkant te wandelen om te gaan urineren. Ik zou natuurlijk zeker moeten vergeten die keer dat jullie twee collegae samen op het toilet aan het roddelen waren over mij en schrokken toen ik de deur opende.

Wat ik HAD moeten zeggen was dat jullie beter naar jezelf hadden moeten kijken. Waarom wilden ouders geen gesprekken met jullie? Waarom waren er zoveel kinderen gehecht aan mij? Was dat omdat ik afstandelijk was en teveel met privezaken bezig was, zoals telkens naar huis bellen om te vragen wie vanavond het eten zou koken? Of Marietje haar roze maillot aan had of de blauwe? Of dat het vlees uit de vriezer gehaald moest worden?

Mijn functioneren was prima. Ik had oog voor elk kind, elke ouder en wist bovendien tussendoor de boel netjes te houden. Al deze argumenten werden in een gesprek naar voren gebracht als zwaar disfunctioneren. Ik had toen moeten zeggen dat jullie je mond moesten houden. Dat jullie niet goed bij je hoofd waren. Ik had alles behalve moeten zwijgen. Ik had alles behalve moeten huilen en moeten twijfelen aan mezelf.

Door dit voorval jaren geleden werd ik erg onzeker. Ik voel nu boosheid als ik eraan terugdenk, maar ik neem genoegen met deze afscheidsuiting. Omdat iemand afgelopen week tegen me zei dit te doen en omdat ik deze interessante link vond op internet. Afscheid neem ik ook van nare mensen. Het gaat jullie goed. Wees wijs. Doe goed.'


What you SHOULD have said.

Labels: , , ,


9:13 PM //

De wereld en zijn introverten.

maandag 16 februari 2009



Het is niet mijn bedoeling in hokjes te stoppen want hokjes zijn er niet. Maar er zijn soort van richtlijnen. Cirkelgebieden. Tussen het zwart en wit zit grijs, paars of roze. Blauw, groen of een mengeling van.

De wereld houdt van zijn extraverten. Dat wel. Als je energie naar buiten gericht is; je de energie krijgt van andere mensen, nieuwe dingen en avonturen, dan pas je in het plaatje dat de wereld geschept heeft. Bedrijven, instellingen, scholen en andere plaatsen waar mensen zijn, willen het liefst een open persoon die enthousiast, uitgelaten en aanwezig is. Degene die aftastend, gereserveerd en stil is wordt gezien als raar, vreemd en apart.

Wat heb je aan degene die de kat uit de boom kijkt, observeert en toekijkt terwijl de rest een pittige discussie voert? Wat heb je aan degene die zich afzondert, dagdroomt terwijl mensen met elkaar praten en het liefst kiest voor alleen werken dan werken in een groep? Wat is het voordeel nu werkelijk van een introvert?

artikel.
test.

Labels: ,


8:14 PM //