Rob van Dalen beantwoordt blogvragen n.a.v 20 jaar bloggen.

rob van dalen

Alweer 20 jaar? dacht ik. En hoe zit het met de Nederlandse bloggers? Hoe hebben zij het bloggen tot nu toe ervaren? Zelf ben ik ergens begin 2000 begonnen, via verschillende platforms, waaronder web-log maar voel me nu alweer jaren ‘thuis’ bij WordPress. Hoe kijken mijn collega-bloggers er tegenaan? Ik vroeg een aantal bloggers 3 vragen te beantwoorden naar aanleiding van 20 jaar bloggen, vandaag beantwoordt Rob van Dalen de blogvragen.

“Your ultimate consumers are your users, not search engines.” — David Sinick

Rob van Dalen is beeldmaker van beroep. Hij is zelfstandig ondernemer in Visuele Communicatie en bedient zijn klanten op het gebied van grafisch ontwerp, fotografie, webdesign en video. Daarnaast maakt hij muziek; voornamelijk op gitaar. Bloggen is hij vanaf volgens mij 2012 gaan doen, zijn toenmalige blog is helaas onlangs gecrasht, maar hij is fris weer gestart op robvandalen.nl

1. Wat is de voornaamste reden dat je een blog bijhoudt?

Vooral omdat ik het leuk vind, het is een plek om dingen van mezelf te laten lezen, horen en zien. Maar ook te vertellen wat me bezighoudt en verwondert. Via mijn Twitter-account (@robvandalen) deelde ik al aardig wat over wat me dagelijks bezighoudt, maar soms wil je iets meer vertellen en laten zien. Daarvoor is mijn blog goed geschikt. Het heeft voor mij ook een minder vluchtig karakter dan Twitter. Een tweet piekt mogelijk een keer en is dan in vergetelheid geraakt, een blog-post blijft zichtbaar op je blog en wordt door bezoekers gelezen, ook lang nadat hij gepost is.

2.Wat is altijd constant gebleven in je blog en hoe je blogt en wat is door de jaren heen veranderd?

De inconsistentie is misschien wel de grootste constante in mijn blog. Ik heb geen regelmatige blog-output en de onderwerpen vliegen ook alle kanten op. Dat maakt het vooral ook een persoonlijk blog, en niet een puur zakelijk bedoeld blog. In het begin kon ik vrij lang bezig zijn met posts, nu komen ze er (vaak) makkelijker uit, en schaaf ik er over het algemeen ook niet meer aan. Helaas ben ik kort geleden, door een crash van mijn website, mijn oude blogposts kwijtgeraakt (hoor ik daar back-up?) dus ben ik opnieuw begonnen. Maar zo’n schone lei is soms ook wel lekker. Ik zie het blog ook veel meer als mijn eigen speeltuintje dan als een middel om perse klanten naar me toe te trekken of views te scoren. Het is wat het is, en hoeft ook niet meer te zijn. Er zit in bloggen voor mij een soort gekke paradox; ik doe het eigenlijk alleen voor mezelf, maar plaats het dan wel op internet en vind het leuk als mensen het lezen en er interactie ontstaat.

3.Kun je een moment beschrijven waardoor je blog zijn waarde en kracht liet zien?

Een bijzonder moment voor mij was bij een blogpost op mijn oude blog, waar ik mijn lof uitte over twee posters die voor het RoTheater gemaakt waren, die ik op straat zag. Op die post reageerde namelijk de vader van de ontwerper van de posters, dat hij het zo leuk vond dat ik de posters waardeerde. Op dat moment besefte ik me dat een blog een bereik kan hebben dat je niet van tevoren kunt bedenken. Het was me volkomen raadselachtig hoe men op het blog terecht was gekomen, maar ik vond het prachtig.

Marieke Brouwer beantwoordt blogvragen n.a.v 20 jaar bloggen.

Marieke Brouwer

Alweer 20 jaar? dacht ik. En hoe zit het met de Nederlandse bloggers? Hoe hebben zij het bloggen tot nu toe ervaren? Zelf ben ik ergens begin 2000 begonnen, via verschillende platforms, waaronder web-log maar voel me nu alweer jaren ‘thuis’ bij WordPress. Hoe kijken mijn collega-bloggers er tegenaan? Ik vroeg een aantal bloggers 3 vragen te beantwoorden naar aanleiding van 20 jaar bloggen, vandaag beantwoordt Marieke Brouwer de blogvragen.

“Blogging is to writing what extreme sports are to athletics: more free-form, more accident-prone, less formal, more alive. It is, in many ways, writing out loud.” — Andrew Sullivan.

Marieke Brouwer blogde sinds 2005 op Spaces van MSN, daarna op een Punt.nl-adres en sinds eind 2007 op Brouwertje.com.

1. Wat is de voornaamste reden dat je een blog bijhoudt?

Schrijven heb ik altijd leuk gevonden, op de basisschool begon dat al. Toen deed ik het in papieren schriftjes, nu online op mijn blog. Ik vind het fijn om een eigen plekje op het grote wereldwijde web te hebben, mijn eigen uitlaatklep waar ik al mijn hersenspinsels kwijt kan. Ik blader vaak door mijn archief om te lezen wat ik allemaal heb meegemaakt, gedacht en gevoeld. Superleuk, zo’n naslagwerk. Verder hou ik gewoon van het internet en de vele gelijkgestemden die ik door mijn blog (en ook social media) ontmoet. De interactie met mensen die je (in eerste instantie) eigenlijk helemaal niet kent is geweldig leuk.

2. Wat is altijd constant gebleven in je blog en hoe je blogt en wat is door de jaren heen veranderd?

Ik blog al vanaf het begin over van alles en nog wat. Brouwertje.com is begonnen als een persoonlijke blog en dat is het nog steeds. Super handig, want ik hoef zelden na te denken of iets wel past. Zolang het mij interesseert, kan het erop. Reizen, food, hardlopen, series, boeken, verhalen uit de oude doos, een vleugje fashion, persoonlijke stukjes… Ik hoor vaak dat niche-blogs je-van-het zijn, maar dat is niks voor mij. Ik wil niet beperkt worden. Wat wel is veranderd, is dat ik nu veel meer bezig ben met bezoekersaantallen en het aantal blogs dat ik schrijf. Vroeger schreef ik écht alleen wanneer ik zin had, nu probeer ik dagelijks een blog online te zetten. Omdat dat een positief effect heeft op mijn statistieken en dat geeft -heel eerlijk- gewoon een kick. Stiekem zou ik het natuurlijk geweldig gaaf vinden als mijn blog ooit nog eens heel groot wordt, maar gezien de tijd en energie die dat kost, is dat voor mij (met een fulltime baan) nu niet haalbaar. Er zijn vergeleken met ‘vroeger’ (ik klink oud!) ook zó veel blogs nu, dat het moeilijk is om je écht te onderscheiden.

3. Kun je een moment beschrijven waardoor je blog zijn waarde en kracht liet zien?

Dat zijn er meerdere. Het zijn vooral de mensen die ik via mijn blog heb ontmoet, aan wie ik veel te danken heb. Zo ontmoette ik via mijn eerste blog op MSN Spaces Marlies, die mij aan mijn eerste baan bij Randstad hielp. Daarna kwam ik bij internetbedrijf Four People te werken als hoofdredacteur van Ze.nl. Zij durfden het ondanks mijn ‘verkeerde’ vooropleiding Personeel & Arbeid wel met me aan, omdat ik onder meer via mijn blog liet zien veel affiniteit met internet te hebben. Toen ik van Utrecht naar Rotterdam verhuisde, naar een voor mij vreemde stad, boden Rotterdamse bloggers Jolien en Lindsey aan me wegwijs te maken. Inmiddels zijn het twee goede vriendinnen geworden. Wat kan ik zeggen? De blogwereld voelt voor mij als een enorm warm bad.

Rosalinde Markus beantwoordt de blogvragen n.a.v 20 jaar bloggen.

Rosalinde Markus foto

Alweer 20 jaar? dacht ik. En hoe zit het met de Nederlandse bloggers? Hoe hebben zij het bloggen tot nu toe ervaren? Zelf ben ik ergens begin 2000 begonnen, via verschillende platforms, waaronder web-log maar voel me nu alweer jaren ‘thuis’ bij WordPress. Hoe kijken mijn collega-bloggers er tegenaan? Ik vroeg een aantal bloggers 3 vragen te beantwoorden naar aanleiding van 20 jaar bloggen, vandaag beantwoordt Rosalinde Markus de blogvragen.

“Blogging is a conversation, not a code.” — Mike Butcher.

Rosalinde Markus (1994) is communicatiestudente, verslaafd aan koffie en heeft al zolang ze zich kan herinneren een passie voor schrijven. Ze droomt ervan ooit zelf verhalen te publiceren die lezers raken. In de tussentijd blogt ze op Passie voor Schrijven (sinds november 2011) over hoe je als jonge schrijver voor je passie gaat. Ook is ze webredacteur bij stichting Jonge Schrijversavond.

1. Wat is de voornaamste reden dat je een blog bijhoudt?

Ik begon in november 2011 met bloggen om verschillende redenen. Toen ik begon wilde ik vooral beter leren schrijven en comfortabeler worden met hoe ik schreef. Als je begint met schrijven is het vreselijk om je eigen werk terug te lezen. Je ziet overal zinnen die herschreven moeten worden, beschrijvingen die niet levendig genoeg zijn of metaforen die je te vaak gebruikt. Door te bloggen dwong ik mezelf om regelmatig iets te schrijven en op het wereldwijde web te zetten, waardoor ik niet alleen vaker schreef maar ook op een gezonde manier naar mijn teksten leerde kijken. Inmiddels is de voornaamste reden dat ik andere jonge schrijvers wil inspireren om te blijven schrijven en er meer aandacht aan te besteden. Ik merk dat er in het literaire wereldje vaak wordt neergekeken op jonge schrijvers. Er bestaan veel vooroordelen: dat ze niet genoeg levenservaring hebben om te kunnen schrijven, te weinig boeken hebben gelezen, de klassiekers niet kennen, allemaal narcistisch zijn en over zichzelf schrijven. Ook ouders of de omgeving stimuleren hen vaak niet omdat ze er niets in zien. Ze nemen het niet serieus. Vooral als je jong bent, is de kans groot dat je je iets van die meningen aantrekt en het schrijven daardoor op de achtergrond raakt. Door te bloggen probeer ik ze herkenning te bieden en te motiveren om toch door te zetten. Schrijven kan je ontzettend veel geven.

2. Wat is altijd constant gebleven in je blog en hoe je blogt en wat is door de jaren heen veranderd?

Er is weinig constant gebleven sinds ik met bloggen begonnen ben. In het begin blogde ik over andere onderwerpen, gebruikte ik nooit eigen foto’s, wisselde ik vaak van lay-out en had ik een andere domeinnaam. Ook mijn schrijfstijl was zich nog aan het ontwikkelen. Het enige dat ik kan bedenken is dat ik sinds ik blog altijd blogposts online heb gezet en er aandacht aan bleef geven. Er is geen week geweest waarin ik niet minstens drie keer blogde. De grootste verandering is het onderwerp waar ik over blog. Ik begon met columns en persoonlijke schrijfsels, tot ik inzag dat ik liever mijn ervaringen en mijn zoektocht bij het schrijven deelde. Eerst was mijn blog een omniblog en schreef ik over alles, nu is het een nicheblog die vooral over schrijven, bloggen en creativiteit gaat.

3. Kun je een moment beschrijven waardoor je blog zijn waarde en kracht liet zien?

Er zijn veel momenten geweest waarop ik dacht: ‘Wat ben ik blij dat ik met bloggen begonnen ben.’ Door mijn blog neem ik meer initiatief, bezoek ik regelmatig literaire evenementen, ontmoet ik veel leuke mensen en heb ik een blogvoorbeeld geïnterviewd. Mijn blog is een uitlaatklep die altijd voor me klaarstaat zonder te oordelen. Het moment dat het meest voor mij betekende, was dat ik aangenomen werd als webredacteur bij stichting Jonge Schrijversavond. Ik vind het fantastisch om onderdeel te mogen uitmaken van de stichting en het geeft me veel energie. Hoewel ik de jongste sollicitant was, zagen ze dat ik echt enthousiast was doordat ik al maanden over schrijven blogde. Tijdens het gesprek merkte ik dat ze mijn blog inhoudelijk hadden bekeken en mijn ervaring met bloggen als pluspunt zagen. Als ik niet met bloggen was begonnen, zou het waarschijnlijk ook niet in me zijn opgekomen om te reageren.

Agnes Swart beantwoordt blogvragen n.a.v 20 jaar bloggen.

Agnes Swart

Alweer 20 jaar? dacht ik. En hoe zit het met de Nederlandse bloggers? Hoe hebben zij het bloggen tot nu toe ervaren? Zelf ben ik ergens begin 2000 begonnen, via verschillende platforms, waaronder web-log maar voel me nu alweer jaren ‘thuis’ bij WordPress. Hoe kijken mijn collega-bloggers er tegenaan? Ik vroeg een aantal bloggers 3 vragen te beantwoorden naar aanleiding van 20 jaar bloggen, vandaag beantwoordt Agnes Swart de blogvragen.

“The currency of blogging is authenticity and trust.” — Jason Calacanis.

Agnes Swart is fotograaf en vormgever. Veelzijdig maar heeft speciale liefde voor foodfotografie en de natuur. Ze begon ergens in 2005 met bloggen en blogt sinds 2007 op agnesswart.nl/blog

1. Wat is de voornaamste reden dat je een blog bijhoudt?

Een blog bijhouden doe ik om te kunnen delen in wat me bezig houd, wat ik belangrijk vind. Een manier om elkaar uit te dagen en te inspireren.

2. Wat is altijd constant gebleven in je blog en hoe je blogt en wat is
door de jaren heen veranderd?

Geen blog zonder beeld, meestal foto’s. In het begin waren het alleen maar beelden met af en toe een quote en langzamerhand ben ik meer gaan schrijven. Nu streef ik meestal naar een balans tussen beeld en tekst, soms betekent dat iets weinig woorden nodig heeft en soms is de foto ter illustratie of inspiratie.

3. Kun je een moment beschrijven waardoor je blog zijn waarde en kracht
liet zien?

Ik doe veel verschillende dingen, ik experimenteer, ik studeer en onderzoek en ik deel dat op mijn blog. Soms is het ook verwarrend, ‘wat doe je nu eigenlijk’? Toch heeft deze tot nu toe uiteenlopende stijl me een aantal jaren geleden een mooie collage-opdracht voor een boek opgeleverd, na aanleiding van 1 collage die ik ooit postte op mijn blog. ‘Ik ben op zoek naar die stijl’. De diversiteit heb ik nodig om scherp en creatief te blijven, mijn stijl zal er ooit in doorklinken.

Ook is mijn blog vaak een aanleiding tot ‘diepere’ offline gesprekken die anders misschien niet hadden plaatsgevonden. Een snaar raken bij mensen waarvan je het niet verwacht dat ze het zouden lezen of dat het ze zou raken, dat geeft mij weer energie om door te gaan.

(Foto gemaakt door anoniem.)

Marco Raaphorst beantwoordt blogvragen n.a.v 20 jaar bloggen.

marco raaphorst

Alweer 20 jaar? dacht ik. En hoe zit het met de Nederlandse bloggers? Hoe hebben zij het bloggen tot nu toe ervaren? Zelf ben ik ergens begin 2000 begonnen, via verschillende platforms, waaronder web-log maar voel me nu alweer jaren ‘thuis’ bij WordPress. Hoe kijken mijn collega-bloggers er tegenaan? Ik vroeg een aantal bloggers 3 vragen te beantwoorden naar aanleiding van 20 jaar bloggen, vandaag beantwoordt Marco Raaphorst de blogvragen.

Marco Raaphorst blogde sinds 2000 via een blogspotadres en vanaf 2001 bij raapie.nl (niet langer meer in gebruik) en sinds 2005 op marcoraaphorst.nl Hij blogt voor zijn bedrijf op Melodiefabriek.com sinds 2003.

“Blogging is a communications mechanism handed to us by the long tail of the Internet.” — Tom Foremski

Wat is de voornaamste reden dat je een blog bijhoudt?

Een blog was altijd een perfecte manier voor mij om te laten zien en horen wat ik doe. En dat is met name muziek en geluid maken. En hoewel YouTube, Soundcloud en dergelijke erbij gekomen zijn is een blog nog steeds de beste methode voor mij om te laten zien en horen wat ik maak.

Wat is altijd constant gebleven in je blog en hoe je blogt en wat is door de jaren heen veranderd?

Het gevoel van vrijheid dat ik kan publiceren wat ik wil is gebleven. De frequentie en noodzaak zijn wel veranderd. Vroeger schreef ik vaak ook over nieuwtjes in mijn vakgebied maar dat doe ik nog zelden. Ook voel ik me op geen enkel manier genoodzaakt regelmatig te bloggen. Ik hoop dat het wat tijdlozer en persoonlijker is geworden.

Kun je een moment beschrijven waardoor je blog zijn waarde en kracht liet zien?

Toen ik, lang geleden, dankzij mijn blog serieus genomen werd door een bepaalde groep professionals waar ik nog niet eerder contact mee had gehad. Zielsverwanten vind je automatisch via je blog, zo bleek. Mensen die je in je directe omgeving niet zo snel zult tegenkomen. Zeker niet in mijn geval omdat muziek en sounddesign nogal specifieke bezigheden zijn. Dat merk ik ook met name op marcoraaphorst.nl omdat ik in het Nederlands blog. Dat vakgebied is gewoon heel klein. Op Melodiefabriek.com blog ik in het Engels en daar merk ik dat mijn vakgebied zelfs internationaal een heel klein gebied is. Toch geef ik vaak de voorkeur aan in het Nederlands bloggen omdat ik me verbonden voel met dit land en me in het Nederlands het beste kan uitdrukken. Ik doe veel met taal en gesproken woord met name.

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten