Tag: #brievenaanq

  • Net als alle kinderen.

    Lieve Q,

    Als er ellende speelt en ik ga naar jou toe voel ik me een stuk beter. Ik kijk naar je terwijl je de wereld aanschouwt en in je opneemt en ik volg je ogen en kijk waar jij naartoe kijkt en ben alle ellende vergeten. Gisteren ging je met ons naar de ‘Effe-ing!’ In de rij hoorde je al de muziek, zag je de rijen voor je en de mensen en duwde je zelf je rolstoel want je wilde naar binnen! Even wachten nog, en dan konden we naar binnen. De eerste attractie was Symbolica. In een kar keek je naar de poppen, hoorde je muziek en andere geluiden. Met open mond bekeek je alles. Vorig jaar moest je nog even huilen omdat het een beetje hard was en veel. Nu niet.

    Ook gingen we in de stoomtrein. Je genoot van de wiebelende kar, de ’toet toet’ en de rinkelende bellen bij elke overgang waar mensen moesten wachten totdat wij voorbij waren. ‘Wow!’ zei je. Bij elke attractie waar we heen wilden konden we via een speciale ingang voor kinderen met een beperking naar binnen. Dat was rustig voor jou en voor ons ook. De mensen die ons hielpen waren vriendelijk en behulpzaam. Het is fijn als jij, net als alle kinderen, gewoon in attracties kunt.

    Bij de nieuwe speeltuin Nest, waar alles inclusief zou zijn, viel het ons op dat het wel heel erg druk was met rondrennende kinderen die soms niet opletten als er kinderen in een rolstoel voorbij kwamen. Ook het waterbed was helemaal bezet door kinderen. Er was geen ruimte en geen veiligheid om jou op het waterbed te zetten om te spelen. Dat was jammer. Misschien zou er met tijdsloten rekening gehouden kunnen worden om het te splitsen of kinderen met een beperking op bepaalde tijden daar samen te laten spelen. Ik was opeens heel erg blij dat bij Park de Verademing in Den Haag de aangepaste speelplek naast de gewone speeltuin komt te liggen. Het is wel bij elkaar maar ook veilig en naast elkaar.

    Nadat we in het Carnaval festival waren geweest gingen we weer langzaamaan richting de uitgang. Onderweg hoorden we je zachtjes zingen: ‘Ta-ta-ta,ta-ta-ta, tatataaaa.’ Je moest lachen. Je had genoten. Papa, mama en tante Karin genoten ook.

    Lees hier alle brieven aan Q.

  • Nachtblauw.

    Lieve Q,

    Ik ging maar een tafeltje schilderen. Eerst kocht ik houtverf, nachtblauw, bij de Karwei. Ik slenterde in een vrijwel lege winkel langs alle schappen op zoek naar verf en verfspullen. Als jij op school bent mag je soms ook verven. Volgens mij vind je dat wel leuk. En pas geleden ging je stempelen met verf. Ook leuk. Ik ging een tafeltje verven omdat ik het tafeltje lelijk vond maar ook om even mijn gedachten te verzetten. Papa en mama kregen namelijk die middag de uitslag van het bloedprikken, dat afgelopen maandag helaas een beetje pijn deed. Wachten op uitslagen, gesprekken die gevoerd moeten worden over wel of niet dotteren en opereren vindt je tante niet zo’n leuke opdracht.

    Een paar nachten geleden droomde ik over jou. Je was op school en ik kwam je ophalen. In de klas was de juf een speciaal lied aan het zingen en iedereen ging om de beurt naar voren en dan werd het lied gezongen. Toen jij aan de beurt was, je stond in je statafel, had je eerst niet in de gaten dat ik er was. De juf stopte met zingen en deed haar vinger voor haar mond ‘Sst!’ en wees naar mij. Eerst had je het niet door. Toen je wel doorhad dat ik er stond verscheen er een hele grote lach op je gezicht. Daarna begon je te kraaien van plezier en stak beide armen naar me uit. Ik omhelsde je. Wat was ik ongelofelijk blij. Zo werd ik ook wakker.

    Hier lees je alle brieven aan Q.

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten