Doel bepalen?

‘Voordat je begint moet je wel weten waar je heen wilt!’ Een geirriteerde opmerking die iemand laatst maakte. En soms werkt het zo voor mij helemaal niet zo helder en duidelijk. Soms is het doel an sich een gevoel of beeld van iets dat nog ver weg ligt, bijna uit zicht, maar waarvan je denkt: daar, daar moet ik heen! En dat ‘daar’ dat is het doel.

Het begin!

Hoe werkt doel bepalen voor jou? Is het planmatig opstellen van onderdelen? Eerst deze stap en dan de volgende? Als de ene stap niet is genomen, loopt de rest vertraging op? Of is het een groter beeld aan het eind van de weg met een zichtbare route met een groot avontuur onderweg?

Iets graag willen vertellen.

Heb jij dat nou nooit? Dat je iets gaat doen of mee gaat maken waar je enthousiast over bent maar omdat er nog zoveel vaagheden aan kleven of onzekerheden je bedenkt dat het misschien beter is eerst even af te wachten om eventueel daarna, als er wél daadwerkelijk wat te melden valt, je sowieso erover kunt vertellen? Omdat het dan staat als een huis en ervoor wankelt als een krakkemikkig hekje?

Soms is het tactischer even een ‘lay low’ te houden en achter de schermen te broeden en uit te stippelen dan om heel veel te roepen en erna te moeten vertellen dat iets niet is doorgegaan. Niet dat het erg is om te zeggen dat iets niet is doorgegaan, maar dan maak je soms mensen enthousiast en moet je erna teleurstellen.

Datzelfde heb je dus met projecten die zo groot zijn dat je soms even moet bekijken wanneer je nieuws meldt en wanneer je even rustig afwacht. Melden kan daarna namelijk altijd nog. Dat wil echter niet zeggen dat het enthousiasme er minder door is geworden. Het gaat met golven; iets dat een mooi plan is met grote potentie heeft zijn ups en downs. Je bent aan het pionieren en zoekt naar de meest geschikte voorwaarden. Je investeert in iets waar je in gelooft en waar anderen mee geholpen zouden kunnen zijn. Het moet echter ook passen bij wat jij wilt en uit wilt stralen. Je zoekt en weegt af, praat en onderhandelt. Je overweegt en wijst soms zelfs af.

Ik leer er ondertussen wel veel van. Ik bevind me ineens in een totaal andere wereld waar ik voorheen helemaal niets mee te maken had. Ik verwonder me vaak, schrik ook soms hoe sommige mensen zonder enig gevoel voor mensenwerk hun business bedrijven, hoe hard de business soms kan zijn en ook mooi hoe sommige mensen juist naar je willen luisteren en inzien dat het een goed ‘ding’ is wat je wilt realiseren. Ik heb de afgelopen tijd gemerkt, sinds vorig jaar oktober, dat je een team van mensen om je heen verzamelen moet die niet alleen met hun neus dezelfde richting op gaan, maar ook met hetzelfde gevoel. En dat je daarnaast ontzettend zakelijk daarin blijft is helemaal niet verkeerd, zolang het niet alléén een zakelijk plaatje blijft.

Wederom dus gesprekken. Soms weet je niet hoe de weg te bewandelen is die je bewandelen moet. Ook onderweg liggen stenen waarover je struikelen kunt. Maar dat neemt niet weg dat je doelgericht vooruit loopt, met een enorme tas onder je arm met goede en bruikbare plannen waarin je sterk gelooft.

Als je ‘het’ voor je ziet.

Het begon met de gedachte aan het pand dat wij op het oog hadden/hebben in verband met de netwerkplek in Den Haag. Ik fietste vanmiddag ergens langs waar ik meteen een gedachte kreeg aan de eerste gedachte maanden geleden hoe het ultieme pand eruit zou zien. Ik kreeg daar een beeld bij. Meteen. Maanden later en nog steeds in gesprek met derden bedenk ik me nog steeds dat het ultieme beeld ‘het’ antwoord is.

Het.

Vandaar dat ik later, toen ik weer thuis was, bedacht dat ‘als je ‘het’ voor je ziet, is het er dus al, en moet je alleen nog erheen wandelen.’

Het kwartje viel pas toen @fackeldeyfinds erop reageerde en ik bedacht dat het dus een innerlijk antwoord is. Een kompas van jezelf. Het zorgt ervoor dat ik precies dan weet ergens voor te gaan of niet. Als ik het voor me zie, er een beeld bij krijg, soms gedetailleerder dan anders maar een écht beeld, dan is ‘het‘, het hard werken, het geduld, het zoeken, het uitpluizen en vinden waard.

Als ik ‘het’ niet voor me zie, is het er niet. Als ik dat wél zie, dan ben ik op de goede weg; is het goed om vast te houden. Grotere dromen komen uit als je ‘het’ voor je ziet. Maar tijd geeft meestal geen kant en klaar beeld. Tijd lijkt stuurbaar door het te overvloeien met enthousiasme en ongeduld, maar tijd geeft zelf aan of het effectief zal zijn.

Boogschutters en zigzaggers.

Er zijn mensen die zigzaggen naar hun einddoel. Onderweg komen zij andere dingen tegen, wel of niet samenhangend met het uiteindelijk doel, en blijven hangen voordat ze weer verder gaan.

Boogschutters pakken hun pijl en boog, schieten een pijl de verte in, kijken waar hij terecht komt en rennen er vervolgens als een gek naartoe. Onderweg laten zij zich niet of nauwelijks van hun pad af brengen. Ze hebben een doel voor ogen en gaan ervoor. Het liefst snel en impulsief.

Deze verschillen zijn allebei niet verkeerd. Het is wel in een samenwerking zaak dit met elkaar goed af te stemmen. Soms rent de boogschutter in zijn wilde galop langs belangrijke details en staat de zigzagger te lang stil bij een futiel dingetje. Ook heeft de boogschutter de neiging nieuwe ideeen meteen aan de kant te schuiven omdat hij niet van de wijs gebracht wenst te worden. Hij moet immers naar zijn doel. De zigzagger staat juist vaak meer open voor nieuwe ideeen omdat hij er de tijd voor neemt. Hij was immers al aan het zigzaggen.

Ben je een boogschutter of een zigzagger en wat voor voor- en nadelen zie jij erin?

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten