Je ging buiten spelen en je speelde en speelde en toen was het spelen op.

Klik op afbeelding voor ‘Alert!’. Er bestaat een paradox als het gaat om stilte Zelfs stilte schijnt te spreken in heldere vocale koorden En als stilte spreekt zegt het: ssshhhttt.     Teveel woorden. Teveel fratsen. Teveel ruis. Teveel meningen. Teveel marketing. Teveel alles om je heen is belangrijker dan waar je voor staat. Teveel gedoe. Teveel chaos. Te ver verwijderd van wat je werkelijk wilt. Teveel omgeving. Teveel wat andere mensen ook doen. Teveel hetzelfde. Te weinig concentratie en te weinig ik.

We doen het allemaal wel een keer en sommigen meer; iets achterhouden dat niet perse iemand, om wie we geven, denken we hoeft te weten Niet echt in iedergeval, of maar voor de helft, een beetje van het gehele verhaal, kort of lang Baat het niet dan schaadt het niet wat niet weet wat niet deert Maar geweten is een machtig goed Het wurmt zich onzichtbaar in andermans veren: fluistert intuitie zodat de druppels in andermans emmer zwaar doet overlopen DRUP DRUP DRUP 2007.

Waar sommigen denken aan een kantelpunt, iets positiefs; iets veranderlijks dat goed is, denken anderen aan een breuklijn. Het scheiden van wegen; het scheuren van grond. Apart. Niet samen.

Ik vraag me af wat het litteken doet op mijn lijf Of het iets is als krokodillenleer Als een diepe rimpel in m’n voorhoofd Of is het een landkaart ergens naartoe De rimpels in mijn voorhoofd zijn er, denk ik, omdat ik teveel gefronsd heb tot nu toe. december 1997.