Hart Op Straat in Santé.

Het is maar een klein itempje, op bladzijde 16, maar er is wel aandacht geschonken aan Hart Op Straat. Binnenkort ga ik met de bibliotheek Rotterdam in gesprek over een expositie. Hart Op Straat reist, dus als jij als bedrijf, bieb, school of winkel Hart Op Straat een tijdelijke expo-plek wilt mail me dan!

Hart Op Straat begon met een gevonden kauwgomhart op het asfalt tijdens een wandeling. Na deze blogpost mailden onbekenden mij hun gevonden hart. Het werden er zoveel dat ik er een site aan wijdde: hartopstraat.nl maar er kwamen zoveel gevonden harten bij dat ik een Flickrgroup startte zodat men nu zelf hun gevonden hart kan aanvullen.
De stream loopt en men kan meegenieten!

Wil je alsnog je hart doorsturen omdat je geen Flickr hebt, mail me dan. En wil je Hart Op Straat volgen via Twitter? Check HartOpStraat.

Stiltecoupé.

Heerlijk, zo’n stiltecoupé waar geen kind, geen hond, geen oudere geen enkel geluid maakt dat lijkt op rochels, gehijg, geblèr, gepuf, gezever en gebel. In plaats daarvan alleen maar licht geruis van krantjes, gerikketik van laptoptoetsen en ritselende ritsen van tassen. Ik kies expres een stiltecoupé uit om van de rust te genieten en in dit geval ook van een mooie grijze, lichte mist die mij naar het carnavaleske brabantse land vervoert.

Dat dan een conducteur met een enorm accent keihard aankondigt dat we ‘aan boord zitten van de trein naar Goowwda, Uwtrecht Céntrrraal, en verder gaan als intercity naar Amersssfoort, Zwwoille met als éindbestemming … Grooningah.’

Blijkbaar zien veel mensen die grote S niet op het raam. Ze bellen, kleppen en ruzieën er op los. De S van stilte, silence of op z’n frans silence. Laat me gewoon even niets doen, kijken en mijmeren.

Den Bosch heeft een andere sfeer dan Oss. Het is groter, breder. De mist trekt hier op terwijl de mist in Oss meestal voor mijn gevoel blijft hangen als een zware deken over een niet beslapen bed. Bij Bagels & Beans schalt lichte Barokmuziek door de boxen en wordt er vrolijk gekletst zoals alleen brabanders dat doen met een gezalfde zachte g. Mijn familie kan nimmer wennen aan mijn halve harde G die weleens omslaat in een onvervalste zachte.

Ik voel me soms plotseling melancholisch als ik met de trein brabant binnenrijd. Een streek waar ik geboren ben maar niet kon aarden. Een zeer pijnlijk gevoel dat niet over lijkt te gaan. Het herbergt herinneringen en verdriet dat ik nooit verklaren kon. En nog steeds niet echt, hoewel ik nu vergelijken kan en beter kan duiden.

Soms moet je in je beste belang je gevoel van je afschudden. …

A House is not a home but energy is.

Mijn voeten trapten op de nieuwe pedalen en de zon scheen op mijn gezicht. Wat een heerlijke dag. Ik was even naar het centrum gefietst. Eigenlijk zonder doel; ik wilde fietsen op mijn nieuwe fiets en ik wilde de zon in. Na een paar aanvullingen op wat hoofdstukken geschreven te hebben was het daar hoog tijd voor. Naar buiten!

Er ging een gedachte door mijn hoofd van een paar weken geleden. Ik stond op een verlaten station in het zuiden des lands en op de een of andere manier gleed er als vanzelf een grijze deken over alles heen. Ook al scheen destijds ook de zon, op een bepaalde manier wilde het niet zo glanzen zoals hier.

Ik fietste voorbij skatebanen en het begin van een bos en door de takken heen scheen de zon met bewegende schaduwen op het asfalt. Ik voelde vrijheid. Ik snapte vrijheid. En dat woord kwam ook steeds vaker voor in mijn gedachten dan wel als woord achterin mijn keel. Soms had ik het erover met anderen. Het meeste benauwende van je niet vrij voelen was het gevoel hebben vast te zitten. Vastzitten kan op vele manieren. Ook alleen maar in je hoofd. Het is lastig om gevoelens van vastzitten los te peuteren.

Hoe werkt vrijheid in je hoofd, stelde ik mezelf de vraag. Vele malen schreef ik over dat je huis niet perse je thuis hoeft te zijn. Soms is je huis een rugzak of is je huis op verschillende plekken en kun je niet kiezen. Misschien is het gevoel van thuis bij diegene die je het liefst om je heen hebt of het meest veilige plekje dat je bedenken kunt. Misschien is een thuis zoals een woonplaats geen thuis maar een thuisgevoel.