FREDxTheHague. FREDx?

Het was een soort van grapje. Eigenlijk. Maar nu hebben we vier sprekers, een leuke tent en organiseren we het!

En zo ontstaan wat mij betreft de leukste en beste ideeën; ik wil graag mensen vermaken en inspireren en laten schijnen op een podium. Zo begon Blog-Art ook en zo is FREDx ook gestart. Het overlapt een klein beetje; er is een podium, het gaat her en der over creativiteit, internet, persoonlijke verhalen en je krijgt een avondje vermaak, muziek en mooie, interessante, ontroerende of grappige verhalen voor je kiezen.

FREDx noem ik het broertje van TEDx.

‘TEDx is a program of local, self-organized events that bring people together to share a TED-like experience.’

TEDx spreekt engels maar FREDx niet. Gewoon algemeen beschaafd Nederlands, zodat iedereen het kan verstaan en we niet moeilijk hoeven te doen dat sprekers over vertalingen struikelen. Maximaal twintig minuten vertellen zij hun persoonlijke verhaal. Er is ook muziek en een voordracht door de Haagse dichter en bloemlezer Harry Zevenbergen.

En ik ben trots dat we voor de eerste editie zulke interessante sprekers hebben weten te vinden. Film It Yourself bedenker en uitvoerder Ron van der Sterren bijvoorbeeld, maar ook blogger Josephine Bronsgeest zal vertellen.

Meer weten? Check sowieso de FREDx site. En ben je heel benieuwd en wil je graag een avondje gezelligheid en mooie verhalen? Koop je kaartje hier!

Organisatie en presentatie is in handen van Marco Raaphorst en me, myself and I. Spannend!

Je blog als centrale punt.

Het is moeilijk. Zeker nu met al die sociale netwerken zoals Facebook en Google+. Alles is verspreid en men leest wat her en der waar het hun uitkomt. En dat was vroegah wel anders.

Ik las de blogpost van Michael Minneboo over blogbezinning. Laatst had ik op Google+ een discussie over tijdsdruk en waar je alles leest. Het blog als centrale punt, zoals ik die ken uit 2003 toen ik begon, lijkt bijna weg. De bloggers zijn zeker niet dood en de blogwereld ook niet maar zoals Esther het al opmerkte: ‘een paar jaar geleden werd er nog volop geblogd, en even zo vaak gereageerd. Maar op de een of andere manier verdwenen veel bloggers stilletjes van het toneel, op een aantal diehards na. Ofwel men stopte er helemaal mee, of de blogjes namen in frequentie af. Bloggers werden broodschrijvers, boekschrijvers of legden zich toe op het twitteren, oftewel microbloggen. Reaguurders bleven weg, gingen in de lurkstand, of meldden zich plots op Twitter.’

Het reageren verspreidt zich. Het zoveelste medium Google+ komt er nu bij. Terwijl ik het liefst terug zou willen naar mijn blog, als centrale punt. Van alles! Daar is het te doen. Daar reageer ik op andermans blogjes. Tenminste, dat ga ik mezelf voornemen. Ik reageer bij een blog of ik maak er zelf een blogstukje van. Ik reageer niet meer via Twitter of Facebook met een ‘vind ik leuk’. Misschien haal ik die buttons ook wel weg. Vind je mijn blogstukje leuk, dan lees ik dat wel.

We moeten terug naar toen, ook al zegt Michael dat je vooruit moet kijken. Ik begrijp het wel, toen was toen en nu is nu en dingen veranderen en jij verandert mee. Logischer kan het niet, het hoort bij de vooruitgang. Maar als het gaat om bloggen en het blog als centrum zien zou ik liever een permanente blogrevival zien. De discussies, de vragen, de complimenten, de aanvullingen, ja zelfs de verongelijkte verwarringen zijn onmisbaar.

Hart Op Straat in de bibliotheek Delft.

Vanochtend liep ik bij de bibliotheek van Delft binnen. Ik was er nog nooit binnen geweest al was ik al meerdere malen langsgelopen. Een prachtige bieb; heel modern, strak maar wel gezellig.

Ik sprak met Linda Stam die me de expositieplek liet zien. Een geweldige plek! Terwijl ik de koffie vergat en druk aan het foto’s plakken was liepen er al wat mensen langs, op weg naar de eerste etage. In het voorbijgaan stopten ze een moment om eigenlijk weer door te lopen maar de foto’s lieten hen stilstaan.

‘Neem nog wat van je koffie!’ stelde Linda voor, en terwijl we kletsten over vervelende nieuwsberichten op televisie en waarom Hart Op Straat juist het tegenovergestelde vertegenwoordigt, spotte ik warempel een hart aan de rand van mijn koffiekop.

De rol van social media is cruciaal geweest voor dit project. Zonder mijn blog en de spontaan toegestuurde harten via email en daardoor de gestarte Flickrgroup was dit nooit zo groot gegroeid. Social media wordt snel gezien als staren naar een pc scherm maar er ontstaan echt veel initiatieven via social media die creatieve inslag hebben en positiviteit.

De foto expositie kun je een maand lang bekijken (tot en met 24-8) in de bibliotheek van Delft. Heb je zelf een hart gevonden en heb je het gefotografeerd? Stuur ‘m op (zie contactpagina) en ik zet het bij de andere harten. Heb je zelf een Flickraccount? Drop je hart dan in de groep!

Voorheen was Hart Op Straat te zien bij Theater aan het Spui en Bink36 in Den Haag. Heb jij als bieb, school of bedrijf plek voor deze expositie en wil je informatie? Mail me dan even of bel!

Mobieltjes.

Zondagavond toen ik naar huis ging met de laatste trein en het beeld tegenover me zag, drie mensen druk klikkend op een smartphone, bedacht me ik me wat mijn belgedrag zou worden nadat ik mijn abonnement verlengd zou hebben vanaf woensdag en een nieuwe telefoon zal krijgen.

in de trein.

Zal ik ook twitteren tijdens een gesprek? Of nog meer foto’s maken en direct plaatsen op blog, facebook en twitter? Zal ik bij elke wachttijd op een station mijn mobiel pakken om te kijken wat er in de wereld speelt? Zal ik mijn gedrag aanpassen of mezelf tijd geven om ook te genieten van wat ik door het raam zie, wat er onderweg gebeurt en zal ik luisteren tijdens een gesprek en mijn mobieltje in mijn tas laten?