Ik kreeg misschien twee keer per jaar nieuwe schoenen. In de zomer en in de winter. Het waren niet de meest charmante schoenen want ik droeg steunzolen. Dat waren vroeger metalen platen die eens per zoveel maanden in het ziekenhuis door een podotherapeut werden afgemeten en in mijn geval opgehoogd zodat ik geen modieuze schoenen kon dragen want daar floepten mijn voeten uit. Ik mocht geen sneakers of andere moderne schoenen. Die schoenen waren niet steunzoolproof. Dat veroorzaakte meteen een scheiding tussen hele leuke, hippe kinderen en ik. Althans, zo voelde dat soms. Ik herinner me dat ik zeurend en…