Bloggen is hip!

Of ik dacht dat sinds Twitter er is mensen minder bloggen.

Nee. Ik denk het niet.

Ik legde uit dat een weblog juist in deze tijd iets cruciaals neerzet. Van jezelf. Over jezelf. Je uitgangspunten, visie, drijfveer, worstelingen. Ja, ook worstelingen.

Een blog is niet een vastomlijnd ding. Het is een voortdurende verandering en beweging. Een verandering en beweging van jezelf. Jij verandert soms ook van gedachte. Wat je vandaag wilde eten wil je misschien morgen helemaal niet eten omdat je er gewoonweg geen zin in hebt.

Publiek is op zoek naar een soort van moderne, reële soap. Een kijkje in de wereld van jou als mens en als werker. Als je een blog start voor je werkzaamheden kun je er niet onderuit om ook te schrijven over je hele maakproces want dat bindt jou met je publiek. Men wil juist graag weten waarom je die ene dag geen woord op papier kreeg terwijl je een deadline halen moest. Men wil juist graag lezen dat je een mooi en inspirerend gesprek had met een potentiële klant. Omdat het zo werkt in het dagelijkse leven. Denk aan de babbeltjes bij de koffiehoek op kantoor. Ja, ook dat je een keer vieze koffie gedronken hebt bij een smerige tent.

Ik denk dat bedrijfsblogs die alléén maar bloggen over hun producten, hun diensten en hun klantgerichtheid publiek gaan afstoten op den duur. Het mist persoonlijke benadering. Weblogs zijn juist geschikt voor allebei. Omdat het eenvoudigweg kán.

Dat maakt weblogs hip. Zo hip.

Zp-en. Geen 9 tot 5 mentaliteit.

Het heeft voor- en nadelen; als je een vaste baan hebt word je op een bepaalde tijd verwacht (in het oude werken) en ga je na een bepaalde tijd weer naar huis. Vroeger klokte je uit. Toen ik als zestienjarige mijn eerste vakantiebaan had bij de V&D klokte ik in en uit. Je wist wanneer je dag erop zat, so to speak. Werk mee naar huis nemen was niet de bedoeling; je zorgde er zoveel mogelijk voor dat alles af was in je werktijd.

In de kinderopvang/verzorgingssector heerst nog steeds een soort van vrijwilligersmentaliteit; je hebt wat over voor je baan die cao gebonden is maar er wordt vaak van je verwacht dat je toch nog even, zonder uurloon of wat dan ook, doorwerkt. Als je dan volhoudt dat je werktijd stopt na een bepaalde tijd en weigert werk mee naar huis te nemen tenzij je er netjes voor betaald krijgt, wordt je raar aangekeken. Mensen raken massaal overwerkt omdat zij veels te veel werk verzetten zonder enige beloning, zelfs geen complimentje.

Als zp-er heb je geen echte werktijden meer. Ik merk zelf ook dat ik ‘s avonds nog regelmatig ‘iets’ doe en ook op de zondag. Ik probeer een redelijke vaste werkschema aan te houden omdat je anders toch snel heel veel met werk bezig bent maar een voordeel als zelfstandige is wel dat je alles leuk vindt wat je aanpakt en dus niet meer verbolgen bent op het moment dat een taak of activiteit meer tijd kost. Je hebt het ervoor over omdat je er zoveel energie voor terugkrijgt op welke manier dan ook.

Het frustreerde mij altijd als ik op mijn strepen stond (na lang aarzelen en mezelf een schuldgevoel aangepraat) en dus weleens weigerde meer werk te leveren. Bovendien merkte ik ook dat meestal dezelfde betrokken en energieke personen zonder pardon ‘ja’ zeiden als er extra gewerkt moest worden. Het zorgde er bovendien voor dat er scheve gezichten kwamen. Een team kon vallen met ongelijkwaardige verdeling van extra werk.

Ik heb veel nagedacht over nieuwe manieren van teams, werkverdelingen en extra werk aanpakken zonder dat er uitbetaald zou hoeven worden. Het gaat denk ik ten eerste om waardering. Als je geacht wordt alles aan te pakken bij een baan maar je voelt je na een tijd een slaafje van jezelf, zorgt het voor frustratie en weigeren om meer werk te verzetten en wordt men sneller ziek of gaat op zoek naar een andere baan. In deze tijd vraag ik me weleens af of een manager daar voldoende mee uit de voeten kan. …

Random thoughts on being an entrepreneur.

1. Everything takes three times longer than it should. Especially the money part.
2. The best way to get approval is not to need it.
3. People want what they can’t have. In fact, that’s pretty much all they do want.
4. Once you become an entrepreneur, you find the company of non-entrepreneurs a lot harder to be around. You’ve seen things they haven’t; the wavelengths alter, it’s that simple.
5. In a world of over-supply and commodification, you are no longer paid to supply. You’re being paid to deliver something else. What that is exactly, is not always obvious.
6. Word of mouth is the best advertising medium of all. The best word of mouth comes from disrupting markets.
7. People buy your product because it helps fill in the narrative gaps in their lives.
8. You can either be cheapest or the best. I know which one I prefer.
9. Some people think that once they secure venture funding, their problems will be over. Wrong. That’s when your problems REALLY begin.
10. It’s better to be underfunded than overfunded.

Meer HIER!

Wat zon en licht allemaal doet.

Vanmorgen was het weer tijd om vroeg op te staan. Ik blijf er moeite mee houden om in het donker te moeten opstaan en vooral in het donker naar buiten te moeten om de trein te nemen. Vanmorgen zat ik in een vrij stille woonkamer naar buiten te kijken terwijl de vogels floten. Het werd al licht.

Ik weet niet wat het is, maar ik voelde me meteen een stuk energieker. Licht doet dat met je. Het was fijn om naar buiten te gaan en het stukje naar het station te lopen met licht om me heen in plaats van het gevoel te hebben middenin de nacht buiten te zijn. Vooral als ik ‘s avonds ook nog in het donker naar huis ging leek het op een gecontinueerde nacht.

Nu zit ik hier te werken aan mijn cursus die ik aanstaande donderdagavond voor het eerst ga geven. Ik bereid me voor, verander nog wat dingen en drink ondertussen een derde bak koffie. Ik kijk naar buiten en ik zie de blauwe lucht en de zonnestralen reflecteren op de ramen van de huizen aan de overkant. Laat de lente maar komen!

Boogschutters en zigzaggers.

Er zijn mensen die zigzaggen naar hun einddoel. Onderweg komen zij andere dingen tegen, wel of niet samenhangend met het uiteindelijk doel, en blijven hangen voordat ze weer verder gaan.

Boogschutters pakken hun pijl en boog, schieten een pijl de verte in, kijken waar hij terecht komt en rennen er vervolgens als een gek naartoe. Onderweg laten zij zich niet of nauwelijks van hun pad af brengen. Ze hebben een doel voor ogen en gaan ervoor. Het liefst snel en impulsief.

Deze verschillen zijn allebei niet verkeerd. Het is wel in een samenwerking zaak dit met elkaar goed af te stemmen. Soms rent de boogschutter in zijn wilde galop langs belangrijke details en staat de zigzagger te lang stil bij een futiel dingetje. Ook heeft de boogschutter de neiging nieuwe ideeen meteen aan de kant te schuiven omdat hij niet van de wijs gebracht wenst te worden. Hij moet immers naar zijn doel. De zigzagger staat juist vaak meer open voor nieuwe ideeen omdat hij er de tijd voor neemt. Hij was immers al aan het zigzaggen.

Ben je een boogschutter of een zigzagger en wat voor voor- en nadelen zie jij erin?

Door de site te te blijven gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten